Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сонымен қатар, бұл Барингтон Топс және Глостер Топс маңызды құс аймағының бір бөлігі.
It is also part of the Barrington Tops and Gloucester Tops Important Bird Area.
Геология
Баррингтон Топсы Ұлы Бөлу жотасының бір бөлігі, Маунт-Роял жотасының тармағы болып табылады. Баррингтон Топсы – жотадағы екі үлкен шыңның арасындағы үстірт. Парк сөнген жанартау деп есептеледі, ал тау тізбегі гранитті үстіңгі қабаты бар шөгінді тау жыныстарынан құралған. Эрозия гранитті тоздырып, парктің кейбір аймақтарында дөңгелек гранит тастарды көруге болады. Тау жынысының жасы 300-400 миллион жылға жетеді, бұл Австралия Гондванадан бөлінуге дейінгі кезеңге дейін соңғы кездерде пайда болғанын көрсетеді.
Barrington Tops is part of the Mount Royal Range, a spur of the Great Dividing Range. Barrington Tops is a plateau between two of the large peaks in the range. The park is believed to be an extinct volcano and the mountain ranges are made up of a mixture of sedimentary rocks with a granite top. Erosion has weathered the granite and rounded granite boulders can be seen in some areas of the park. Estimates put the age of the rock at 300 to 400 million years, well before Australia separated from Gondwana.
Климат
Климат төменгі биіктіктерде қоңыржайдан бастап, ең биік жерлерде субальпійлікке дейін өзгеріп тұрады. Теңіз деңгейінен жоғарыда рекордтық ең төменгі температура тіркелді. Жауын-шашын солтүстік-батыста аралығында, ал оңтүстік-шығыста одан да көп болады.
The climate varies from temperate on the lower altitudes to subalpine at highest elevations. A record low of has been registered at above mean sea level. Rainfalls fluctuate between in the northwest to more than in the southeast.
Флора
Ұлттық парктің экологиясы шатқалдардағы субтропикалық жаңбырлы ормандардан бастап тау шаңырағындағы субальпілік және альпілік аймақтарға дейін әртүрлі. Тау шаңырағында жыл сайын қар жауады, кейде қар көшкіні жолдарды жауып тастайды. Жауын-шашын мөлшері жылына жоғары болуы мүмкін. Паркте өте көп түрлі өсімдіктер мен жануарлар қоныстанады, ал бедердің тік болуы олардың адамдардың ықпалына ұшырамауын қамтамасыз етеді. Өсімдіктер дүниесіне эвкалипт ағаштарының көптеген түрлері, соның ішінде қарлы эвкалипт, субтропикалық және қоңыржай белдеулі жаңбырлы ормандардың ағаштары, мысалы, Антарктида буы, ағаш папоротниктері, түрлі мохтар мен папоротниктер, сондай-ақ жергілікті малина, жергілікті вишня және лилли пилли сияқты жеуге жарамды өсімдіктердің кең ауқымы кіреді.
The ecology of the national park varies from subtropical rainforests in the gullies to subalpine and alpine regions on the mountain peaks. Snow usually falls on the mountain peaks every year and occasionally snows enough to close roads. Rainfall can exceed per annum. A large variety of plants and animals reside in the park and the steepness of the terrain ensures that they are not disturbed by humans. Plant life includes a large variety of eucalypt trees including Snow Gums, subtropical and temperate rainforest trees like Antarctic beech, tree ferns, a large variety of mosses and ferns and a wide range of edible plants such as the native raspberry, the native cherry and the lilli pilli.
Фауна
Парктің үлкен бөлігінің шалғай орналасуы және қолжетімсіздігі кейбір аса сезімтал жануарлардың көптеп мазаланбауына мүмкіндік берді. Паркте көптеген жануарлар тізімделген. Көбінесе кездесетін жануарлардың ішінде: үскірік және күйелі сұр соулар, шығыс сұр кенгурулары, бақалар, падемелон, какату, розелла, кукабура, жарықаштар және эхидналар бар. Бұл жерде дүниежүзілік маңызы бар қызыл түсті бұталы құстар, сондай-ақ отты тоқылдар, ақшыл сары тоқылдар, жұмақтық мылтық құстар, жасыл мысық құстар, регенттік безгек құстар және австралиялық ағаш жүгіргіштері кездеседі.
The remoteness and inaccessibility of a large part of the park has allowed some of the more sensitive animals to remain largely undisturbed. A large number of fauna have been catalogued in the park. Some of the more common animals include: barking and sooty owls, eastern grey kangaroos, frogs, pademelons, cockatoos, rosellas, kookaburras, bats and echidnas. It supports a globally important population of rufous scrub birds, as well as flame robins, pale yellow robins, paradise riflebirds, green catbirds, regent bowerbirds and Australian logrunners.
Тарих
Бұл аймақтың түпкілікті иелері – Австралияның абориген халықтары, оның ішінде Грингай халқы (оңтүстік аңғарлары), Воннаруа халқы (батыс аймағы), және Ворими мен Бирпай халықтары (шығыс жағы).
The traditional owners of the area are Aboriginal Australian peoples, including the Gringai people (southern valleys), the Wonnarua people (western country), and the Worimi and Birpai people (the eastern side).
Ұлттық парк және Дүниежүзілік мұра аймағы
1969 жылы Баррингтон тауы, Рояль тауы және Глостер түбегі арасындағы аймақ Баррингтон түбегі ұлттық паркі деп жарияланды. 1986 жылы ол ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізілді, содан кейін – ерекше табиғи аймақ ретінде тіркелді. Баррингтон тауларынан бастау алатын кейбір өзендер табиғи, жабайы өзендер деп саналады, яғни олардың суы өте таза және ластанбаған. Ең биік нүктесі – Брамлоу-топ, оның биіктігі – .
In 1969 the area between Mount Barrington, Mount Royal and the Gloucester Tops was declared the Barrington Tops National Park. In 1986 it was listed as a World Heritage Area and subsequently a Wilderness Area. Some of the rivers flowing through the Barrington range have been classed as wild rivers meaning they are exceptionally pure and unpolluted. The highest peak is Brumlow Top which rises to a height of .
Ұшақ апаттары
Баррингтон төбесінде және оның айналасында бірнеше ұшақ апатқа ұшырады, Аэроплан төбесі осы апаттардың бірінен кейін осылай аталып кеткен. Биіктігі, жиі тұман мен бұлт, дауылдар және суық ауа райы (мұз қатуға себепті) бұл аймақты ұшақтар үшін қауіпті етеді. Бір мақалада бұл жер "Ібіліс үшбұрышы" деп аталған. 16 сәуір 1945 – De Havilland Mosquito A52 70. 1946 жылғы қаңтарда ұлттық паркте сынықтары табылған. Винті, қанаттары және пулеметі Баррингтон Топс қонақ үйінде қойылған. 2 қыркүйек 1948 – Австралия Ұлттық Әуе Жолдарының Douglas DC 3 VH ANK. 13 адам қаза тапты. 25 қыркүйек 1967 – RAAF Mirage III O A3 52. Ұшқыш қауіпсіз түрде катапульданып шықты. Катапульданып шығу орны кейін табылған және ол Fighter World авиациялық мұражайында көрсетілуде. 14 қыркүйек 1969 – Lockheed Hudson VH SML таудың етегінде құлады. 3 адам қаза тапты. 9 тамыз 1981 – Cessna 210 VH MDX. 5 адам қаза тапты, көптеген іздеу жұмыстарынан кейін ұшақтың сынықтары мен денелері табылмады. 3 тамыз 1987 – Aermacchi MB 326H A7 079 (CA30 79 ретінде құрастырылған). Экипаж катапульданып шықты. 28 сәуір 1995 жылы орманды жермен жүргендер ұшақтың сынықтарын тапты. Экипаж ағаштан құтқарылып алынған фотосуреті бар.
A number of aircraft have crashed in and around the Barrington Tops, Aeroplane Hill being named after one of the crashes. The altitude, frequent fog & cloud, storms and cold weather (causing icing) make this area potentially hazardous to aircraft. One article refers to the "Devil's Triangle". 16 April 1945 – De Havilland Mosquito A52 70. Wreckage found January 1946 in the national park. The propeller, ailerons and machine gun were on display at the Barrington Tops Guest House. 2 September 1948 – Australian National Airlines Douglas DC 3 VH ANK. 13 killed. 25 September 1967 – RAAF Mirage III O A3 52. Pilot ejected safely. The ejection seat was later recovered and is on display at Fighter World aviation heritage centre. 14 September 1969 – Lockheed Hudson VH SML crashed in the foothills. 3 killed. 9 August 1981 – Cessna 210 VH MDX. 5 killed, multiple searches have not found wreckage or bodies. 3 August 1987 – Aermacchi MB 326H A7 079 (built as CA30 79). Crew ejected. Wreckage located by bushwalkers 28 April 1995. Photo of crew being rescued from a tree.
Баррингтон қонақ үйі
Баррингтон қонақ үйі 1925 жылдан бастап Баррингтон Топс маңындағы Уильямс өзенінің жоғарғы ағысында, Дугогтағы Корольдік қонақ үйінің лицензиары Норман Т. МакЛеод салған, құрылыс үшін жерден кесілген және кесілген ағаштар қолданылған. Ол ұлттық және мемлекеттік парктермен қоршалған орманнан тұратын жерде орналасқан және 1930 жылы Ел партиясының жетекшісі Эрл Пейдж ресми түрде ашты. Ашылу рәсіміне шамамен 200 қонақ қатысты. Қонақ үй 2006 жылдың 24 қыркүйегінде сағат 23:00-де электрлік ақауға байланысты өртенгенге дейін паркте демалуға танымал орын болды. Өрт күдікті деп есептелмеді. Өрт кезінде жаңа иелерімен жаңарту жұмыстары жүргізіліп жатқан. Қайта құру жоспарланған, бірақ маңызды прогресс болған жоқ, және осы жерде ескі мұржаның бір бөлігі ғана қалды. Қонақ үй тарихында көптеген иелері болды; 1976 жылы Баррингтон қонақ үйі атауымен сауда жасаған Mattara Investments компаниясы мүлікті сатып алды. Бірақ бизнес қиындықтарына байланысты 2000 жылы ерікті басқаруға берілді, содан кейін 2002 жылдың ақпанында Дэвид пен Сьюзан Эйсса бизнеске иелік етті. Содан бері (қазіргі уақытта қолданыста жоқ веб-сайтқа сәйкес) тағы бір иесі белгілі болды: 2004 жылдың қаңтар айында Натали Дей мен Тони Хорли сатып алды.
The Barrington Guest House was built from 1925 on the upper Williams River near Barrington Tops by Norman T. McLeod, licensee of the Royal Hotel in Dungog, using timber cut and milled from the property. It stood on land consisting of of forest surrounded by National and State Parks and was officially opened in 1930 by Leader of the Country Party Earle Page. During the opening there was some 200 guests that attended. The guest house was a popular venue for people to stay in the park, until it burned down in a fire at 11pm on 24 September 2006 due to an electrical fault. The fire was not regarded as suspicious. It was undergoing modernisation under new ownership at the time of the fire. There are plans to rebuild, but no significant process has been made, and only part of the old chimney remains on the site. The guest house has undergone many different owners in its history; Mattara Investments that traded as Barrington Guest House and bought the premises in 1976. Due to business troubles however, it was then placed into voluntary administration in 2000, after which the business was than taken over by David and Susan Eissa in February 2002. Only one more owner has been known since (according to the now defunct website); Purchased in January 2004 by Natalie Day and Tony Horley.
Қол жеткізу
Баррингтон Топс – Сидней мен Ньюкасл қалаларынан демалыс күндері танымал саяхат орыны. Парк ішінде көптеген жаяу серуендеу жолдары мен кемпинг алаңдары шашыраңқы орналасқан. Паркте жақсы белгіленген және күтілген гравийлі жолдармен қатар, көбінесе бармайтын аймақтарға арналған 4WD трассалары да бар. Көліктің жолдан тыс қабілетіне қарамастан, жалпы көрікті жерлерді қарауға болады. Кемпинг мүмкіндіктерімен қатар, жақын орналасқан Глостер және Дуног қалаларында тұруға арналған көптеген орындар бар. Паркті NSW Ұлттық парктері мен жабайы табиғат қызметі күтіп-баптайды және рейнджерлер күн сайын парктегі тәртіпті қадағалайды.
Barrington Tops is a popular weekend destination from Sydney and Newcastle. Numerous walking trails and camping grounds are scattered throughout the park. The park also contains well marked and well maintained gravel roads as well as specific 4WD tracks into less travelled areas. General sightseeing can be accomplished in a non offroad vehicle. As well as camping facilities, the nearby towns of Gloucester and Dungog have many places to stay. The park is maintained by the NSW National Parks & Wildlife Service and rangers patrol the park daily.