Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлттық саябақ
the national park
2008 жылдың 7 қарашасында саябақ Австралияның ұлттық мұра тізіміне Австралия Альпының ұлттық саябақтары мен қорықтарының құрамындағы он бір аймақтың бірі ретінде енгізілді.
On 7 November 2008, the park was added to the Australian National Heritage List as one of eleven areas constituting the Australian Alps National Parks and Reserves.
Орналасуы және ерекшеліктері
Баффало тауы – Виктория Альпілік аймағының батыс жағындағы орташа биіктіктегі тау платосы. Таудың үстінде әсерлі гранитті тас бөлшектері мен жартастар орналасқан. Солтүстіктен қарағанда тау өте ерекше көрінеді, ең жоғары нүктесі – "Мүйіз" деп аталатын көрнекті шың. Жаяу жол "Мүйіз" шыңына дейін салады және келушілер үстінен 360 градусқа айналып тұрған көрініспен тамашалай алады. 1910 жылы салынған тарихи қонақ үйі – Маунт-Баффало шалесі, 2007 жылдың қаңтарына дейін қонақтарға қызмет көрсетті. 2017 және 2018 жылдары Parks Victoria және Виктория үкіметі шаленің сыртқы жағын және бақшаларын қалпына келтіру жұмыстарын жүргізді. Шаледен граниттің үлкен алаптарына қарап, Овенс және Бакленд аңғарларының көрінісі ашылады. Кафедральдық соборға жақын, платоның батыс шетінде орналасқан "Татра" қонақ үйі 2006 жылы бақылаусыз оттан қирады. Бұл тауға өрмелеу, парашютпен секіру және дельтапланермен ұшуға арналған орын, сонымен қатар Баффало тауында саяжай үңгірлері бар. Катани көліндегі кемпинг қарашадан сәуірге дейін ашық болады. Қыс мезгілінде Баффало тауы – жарыс шаңғысымен сырғанауға танымал орын. Собордың (Креста) жанында жарыс шаңғысымен сырғанауға арналған бірнеше трасса бар, ал Динго Делл және Креста аңғарларында бастауыштарына арналған сырғанау жолдары бар. Тәжірибелі шаңғышылар үшін сабақтар мен көптеген трассалар да қолжетімді. Келушілер Порепунка және Брайт қалаларында тұрады.
Mount Buffalo is a moderately tall mountain plateau on the west side of the Victorian Alpine region. The top of the mountain has striking granite boulders and rock formations. From the north, the mountain is quite remarkable, with the highest accessible point being a prominent peak called The Horn. A walking track leads to The Horn and visitors can enjoy a 360 degree view from the top. Visitor accommodation was available at the historic guest house, the Mount Buffalo Chalet, built in 1910, until January 2007. Parks Victoria and the Victorian Government undertook restoration work on the exterior and gardens of the Chalet in 2017 and 2018. The chalet overlooks large sheets of granite and has views of the Ovens Valley and Buckland Valley below. Tatra Inn, a lodge located at the west end of the plateau near the cathedral, was destroyed in 2006 by an escaped fuel reduction burn. This is a rock climbing, abseiling and hang gliding site, and there is adventure caving at Mount Buffalo. The camping ground at Lake Catani is open from November to April. During the winter season, Mount Buffalo is a destination for cross country skiing. There are a number of cross country ski trails near the cathedral (Cresta), and toboggan runs at Dingo Dell and Cresta Valley, both of which are used by beginners. Cross country lessons and many cross country trails for more experienced skiers are also available. Visitors stay in the nearby towns of Porepunkah and Bright.
Тарих
Митамбута және Таунурунг тайпалары жазда Буффало тауына шығып, ақуызға толы богонг көбелектерін жеп, сондай-ақ кездесулер мен рәсімдер өткізетін. 1824 жылы Хьюм мен Ховелл саяхатшылары таудың жатқан бұқаға еске түсетініне байланысты оған ат қойған. Кейіннен алтын іздеушілер мен ботаниктер бұл аймаққа келді. 1880 жылдары туризмнің дамуымен 1898 жылы шатқал маңындағы аумақ ұлттық парк ретінде сақталды. Парк бірнеше рет кеңейтіліп, қазіргі таңда плато мен оны қоршаған етектенген жерлердің барлығын қамтиды. Маунт-Буффало шалесі 1910 жылы, платоға алғашқы жол салынғаннан кейін, бұрынғы қарапайым жатақтардың орнына салынды. Парк келешек ұрпақтар үшін демалыс орнына айналды және алғашқы шаңғы тебу мен коньки сырғану орындарының бірі болды. Австралиядағы алғашқы шаңғы сүйрегіші Маунт-Буффало тауында пайда болды. Маунт-Буффало шалесі Виктория теміржолы басқаруында болған кездегі мейрамхана ресми түрде «Теміржолдың сергіту бөлмесі» деп аталды. Қызметкерлер теміржол формасын киіп, дабыл үрлеп, қонақтар үшін кешкі сағаттарды белгіледі. «Вангараттаға мотормен» және «Шаңғы, ағаштан жасалған таяқшалары бар, 2-ші сорт аяқ киім 8/6» сияқты жабдықтар мен іс-шараларға теміржол билеттері сатылды. 2006 жылдың соңында, 2006-2007 жылдарғы Виктория Альпісінің ірі өрт кешенінің бастапқы кезеңдерінде, ұлттық парктің бір бөлігінде орман өрті болды. Өрт Креста лоджасын қиратты, бірақ тарихи шале, қауіп төнді деген болжамға қарамастан, сақталды.
Mitambuta and Taungurung people climbed Mount Buffalo in summer to feast on protein rich bogong moths, and also to meet and hold ceremonies. Explorers Hume and Hovell named the mountain in 1824 because of its supposed resemblance to a reclining buffalo. Gold miners and botanists later visited the area. With the beginning of tourism in the 1880s, an area around the Gorge was reserved as a national park in 1898. The park has been enlarged several times since and now takes in all the plateau and surrounding slopes. The Mount Buffalo Chalet was built in 1910, soon after the first road to the plateau was constructed, replacing some earlier more "rustic" accommodation. The park became a holiday destination for succeeding generations and a place for early skiing and ice skating ventures. Mount Buffalo had the first ski tow in Australia. When the Mount Buffalo Chalet was run by the Victorian Railways the restaurant was known as an official "Railways Refreshment Room". Staff worked in railway uniforms, blew whistles and imposed curfews for guests. Railway tickets were issued for equipment and activities such as "Motor to Wangaratta" and "Skis, steel edged with cane stocks and boots 2nd Grade 8/6 ". In late 2006, during the early stages of the huge 2006 07 Victorian Alps Fire Complex, bushfires raged through parts of the national park. The fires destroyed the Cresta Lodge, however the historic Chalet was saved despite being thought to be under threat.
Фауна
Парктегі биіктік айырмашылығына байланысты әртүрлі жануарлар мекендейді. Тау етегіндегі орманды аймақтарда кенгурулар, валлабилер, сондай-ақ бірнеше түрлі құсбақалар мен қантты ұшқыштар кездеседі. Жотадағы жазықта жергілікті егеуқұйрықтар мен тышқандар сияқты кішкентай сүтқоректілер өмір сүреді. Вомбаттар барлық жағдайда кездеседі. Альпі күміс ксеникасы – тек Буффало тауының жазығында ғана табылған көбелек түрі. Богонг мольдары таудың шатырындағы жартас аралықтарында паналап, күндіз құстар оларды жеу үшін жарықтарға кіріп-шығады, ал түнгі уақытта соны жасайтын жартастар да бар. Көк шоқи тулпарлар кейде гранитті жартастарда ұялайды. Қызыл розеллалар паркте кең таралған.
Due to the range in altitude in the park, there are a variety of fauna habitats. The foothill forests contain kangaroos, wallabies, and several species of possums and sugar gliders. Smaller mammals such as native rats and mice inhabit the plateau. Wombats occur in all habitats. The alpine silver xenica is a species of butterfly found only on the plateau of Mount buffalo. Bogong moths shelter in rock crevices at the horn and it is common to see birds darting in and out of the cracks to feed on them during the day and bats doing the same at night. Peregrine falcons sometimes nest in the granite rock faces. Crimson rosellas are abundant throughout the park.
Өсімдіктер
550-ден астам жергілікті түрлер кездеседі; ең маңызды өсімдік қауымдастықтары – альпілік және субальпілік қауымдастықтар. Төменгі беткейлерде аралас эвкалипт және пермұздақ (мята) қауымдастықтары, оның ішінде богонг эвкалипті (Eucalyptus chapmaniana) өседі. Бұл биіктікке қарай тау эвкалиптінің (Eucalyptus delegatensis) таза тоғайларына және қар эвкалиптінің (Eucalyptus pauciflora) субальпілік орманды алқаптарына ауысады. Платоның көп бөлігі теңіз деңгейінен жоғары орналасқан, ал аңғарлардағы инверттік ағаш шегі шөптекті далаларға алып келеді, су арналарында Sphagnum және Empodisma батпақты қауымдастықтары кездеседі. Эндемикалық эвкалипт Eucalyptus mitchelliana, Buffalo sallee, жоғары гранитті тауларда өседі. Басқа эндемикалық өсімдіктер – Grevillea alpivaga (Buffalo grevillea), Acacia phlebophylla (Buffalo sallow wattle) және Babingtonia crenulata (fern leaf baeckea). Сирек кездесетін Pratia gelida, қар pratia, Hospice Plain жазығындағы шағын ауданда табылған. 1957 жылы мал жаюға тыйым салынды, бұл альпілік саябақтардағы осы шараның ең ерте қабылдануының бірі болды. Бүршіктер, әсіресе Гималай балталы, жусан және қарақұмық, басқаруда үнемі қиындықтар туғызады.
Over 550 native species occur; the most significant vegetation communities are the alpine and sub alpine communities. The lower slopes have communities of mixed gum and peppermint, including the bogong gum (Eucalyptus chapmaniana). These grade into pure stands of alpine ash (Eucalyptus delegatensis) around elevation, and subalpine woodland of snow gum, (Eucalyptus pauciflora) above The majority of the plateau is at an elevation of , where inverted treelines in valley bottoms give rise to grasslands, with bog and fen communities of Sphagnum and Empodisma in watercourses. The endemic eucalypt Eucalyptus mitchelliana, the Buffalo sallee, is found on higher granite outcrops. Other endemic plants are Grevillea alpivaga (Buffalo grevillea), Acacia phlebophylla (Buffalo sallow wattle), and Babingtonia crenulata (fern leaf baeckea). The rare Pratia gelida, snow pratia, occurs in a small area on Hospice Plain. Grazing was excluded from the park in 1957, one of the earliest exclusions of this activity in any alpine park. Weed species, particularly Himalayan honeysuckle, yarrow and blackberries, pose a continuing management challenge.
Саңырауқұлақтар
Монт-Буффало ұлттық паркінде сан алуан саңырауқұлақтар да мекендейді. Саңырауқұлақтар экологиялық тұрғыдан маңызды және өте көп түрлі, бірақ олардың парктің құрлықтағы экологиясын қамтамасыз етудегі рөлі жеткілікті түрде танылмаған. Паркте лишайниктердің (саңырауқұлақтар класына жатады) көптеген түрлері де кездеседі, олардың көпшілігі маңызды пионерлік түрлер, ал кейбіреулері тек альпілік жағдайларда ғана өседі. Маунт-Буффало ұлттық паркіне арналған басқару жоспарында саңырауқұлақтар туралы ештеңе айтылмаса да, паркте пайдалы экологиялық функцияларды атқаратын көптеген саңырауқұлақтар бар. Сапрофит саңырауқұлақтар органикалық заттарды қайта өңдеудің негізгі механизмі болып табылады, құлаған бұтақтар мен жапырақтарды ыдыратып, басқа организмдерге қажетті қоректік заттарды қолжетімді етеді. Басқа саңырауқұлақтар басқа организмдермен симбиоздық қарым-қатынас жасайды. Көбінесе назарда ұсталмаса да, Маунт-Буффало ұлттық паркіндегі (және жалпы әлемдегі) өсімдіктердің көп бөлігі саңырауқұлақтармен өзара пайдалы микоризалық байланыс құрады. Парктегі өсімдіктердің, ерекше мекендердің және микроклиматтың әртүрлілігін ескере отырып, саңырауқұлақтардың, соның ішінде лишайниктердің де көптеген түрлері кездесуі күтілуде. Табиғатты зерттеушілер мен қызығушылар жүздеген саңырауқұлақ түрлерін тіркеген, олардың тізімін «Австралияның тірі атласынан» табуға болады. Жұмсақ желе сияқты танылатын Leotia lubrica парктің ылғалды бөліктеріндегі жапырақтардың, мүктің және топырақтың арасында өседі. Сары түсті, желе тәрізді жеміс денелері әдетте топтасып өседі. Rhubarb bolete, Boletellus obscurecoccineus – эвкалипт түрлерімен байланысты топырақта өсетін ерекше түр. Австралиялық Fungimap азаматтық ғылым ұйымы саңырауқұлақтардың таралуын, оның ішінде ұлттық паркте кездесетін түрлерін құжаттап, картаға түсіруде. Экожүйелерді қолдаудағы маңызды рөліне қарамастан, саңырауқұлақтар Австралияның биологиялық әртүрлілігінің маңызды бөлігі ретінде көбінесе ескерілмейді. Австралияда ұлттық және штаттық деңгейде биологиялық әртүрлілікті сақтау стратегиялары болғанымен, қазіргі уақытта Виктория штатында биологиялық әртүрлілікті басқаруға арналған жалпы штаттық стратегия жоқ, ал Альпілік округі кеңесінің қоршаған ортаны қорғау бөлімінде саңырауқұлақтарды қорғау туралы ешқандай ақпарат жоқ.
Mount Buffalo National Park is also home to an enormous diversity of fungi. Fungi are ecologically important and megadiverse, yet their significance in underpinning the terrestrial ecology of the park is little recognised. The park also contains a great variety of lichens (which are classified as fungi), many of which are important pioneer species, and some of which are restricted to alpine habitats. Although the Management Plan for Mount Buffalo National Park makes no reference to fungi, the park has a great variety of fungi that perform beneficial ecological roles. As primary recyclers of organic matter, saprobic fungi break down fallen branches and leaf litter, making vital nutrients available to other organisms. Other fungi form symbiotic relationships with other organisms. Although rarely acknowledged, the great majority of plants in Mount Buffalo National Park (indeed in the world) form mutually beneficial mycorrhizal relationships with fungi. Given the great diversity of plants, specialist habitats and micro climates in the park, a great diversity of fungi, including lichens, is also expected to occur there. Several hundred fungal species have already been recorded by field naturalists and interested individuals and a list can be found in the Atlas of Living Australia. Leotia lubrica commonly known as the jelly baby grows in leaf litter, moss and soils in the wetter parts of the park. The yellow gelatinous fruitbodies typically grows in clumps. The rhubarb bolete, Boletellus obscurecoccineus is a distinctive species that grows in soils in association with Eucalyptus species. The Australian citizen science organisation, Fungimap is documenting and mapping the distribution of fungi including those that occur in national parks. Despite their essential roles in supporting ecosystems, fungi are barely recognised as a vital part of Australia's biodiversity. Although Australia has national and state level biodiversity conservation strategies there is currently no statewide biodiversity strategy for managing biodiversity in Victoria and the Alpine Shire Council's homepage section on Environmental Protectio n contains no reference to the protection of fungi.
Жолда велосипедпен жүру
Баффало тауы таудың басына қарай қиынға түсетін, бірақ әдемі көріністерге толы жолы болғандықтан, тас жол велосипедшілері үшін танымал орын. Таудың етегіндегі, қазір бұрынғы ақы төлеу бекетінен Баффало тауы шалетіне дейінгі қашықтық 20,9 км, орташа көлбеулігі 4,8%. Шалет бұрылысынан оңға бұрылып, жолмен жалғастырып, Dingo Dell немесе The Horn-ға дейін көтерілуге болады.
Mount Buffalo is a popular destination for road cyclists due to the challenging yet scenic climb to the top of the mountain. From the now defunct tollbooth at the base of the mountain to the Mount Buffalo Chalet it's a 20.9 km climb at an average gradient of 4.8%. The climb can be extended by following the road around to the right at the Chalet turn off and continuing to Dingo Dell or The Horn.