Кіріспе

Костюшко ұлттық паркі – ұлттық парк. Онда Австралия материгінің ең биік шыңы – Костюшко тауы, оның құрметіне аталған, және Австралияның ең биік қаласы – Кабрамура орналасқан. Парктің шекараларында құмды таулар мен жабайы далалар араласқан, альпілік климатпен сипатталады, бұл оны демалыспен саңғы тебушілер мен табиғатты аралаушылар үшін танымал етеді. Парк Жаңа Оңтүстік Уэльстің оңтүстік-шығыс бөлігінде, Сиднейдің оңтүстік-батысында орналасқан. Оңтүстікке қарай Виктория штатындағы Альпілік ұлттық паркімен, солтүстік-шығысқа қарай Австралия астанасы аумағындағы Намаджи ұлттық паркімен жалғасады. Ірі Құма, Тумут және Джиндабине қалалары парктің сыртында орналасқан және оған қызмет көрсетеді. Сноу-Ривер, Мюррей, Муррумбидж және Гунгарлин өзендерінің бастаулары осы паркте. Парктегі басқа да танымал шыңдар: Гунгарттан, Джагугал тауы, Бимбери шыңы және Таунсенд тауы. 2008 жылдың 7 қарашасында парк Австралияның ұлттық мұра тізіміне енгізілді, ол Австралия Альпілік ұлттық парктері мен қорықтарының он бір аймағының бірі болып табылады.

Тарих

Жаңа Оңтүстік Уэльстің оңтүстік бөлігіндегі бірнеше аборигендер тобы жаз айларында Австралия Альпілік аймағына жиналып, Богонг және Қарлы тауларға жыл сайынғы қажынатына баратын. Бұл жерде ерлер таудың тасты беткейлерінде кездесетін богонг көбелектерін (Agrotis infusa) жеп той жасады. Аймақты еуропалықтар 1835 жылы зерттеді, ал 1840 жылы Эдмунд Стрзелецкий Косцюшко тауына шығып, оны Польшаның патриоты және әскери жетекшісі Тадеуш Косцюшконың құрметіне атады. Жаз айларында Қарлы тауларды мал жаюға пайдаланған биік жерлердің малшылары да оларға қосылды. Банжо Патерсонның «Қарлы өзеннен келген адам» поэмасы осы дәуірді еске түсіреді. Мал шаруаларынан қалған мұра – таулардағы шатырлар. Бүгінде осы шатырларды Ұлттық парктері мен жабайы табиғатты қорғау қызметі немесе Косцюшко шатырлары қауымдастығы сияқты ерікті ұйымдар күтіп ұстайды. 19 ғасырда Киандраның жанындағы жоталарда алтын қазылды. 20 ғасырда Жаңа Оңтүстік Уэльстегі шаңғы спортының орталығы оңтүстікке қарай, Косцюшконың бас жотасына жақындады. Косцюшко ұлттық паркі 1906 жылдың 5 желтоқсанында «Snow Mountains ұлттық аңшылық алаңы» ретінде құрылды. 1944 жылдың сәуірінде Косцюско мемлекеттік паркі туралы заң қабылданғаннан кейін Косцюско мемлекеттік паркі жарияланды. Кейін 1967 жылы ол Косцюшко ұлттық паркіне айналды. 1997 жылға дейін парктің аты «Косцюско» деп қате жазылған. 1949-1974 жылдар аралығында Сноу-Маунтинс жобасының құрылысы аймақтың көп бөлігін зерттеуге, жолдарды жақсартуға және әлемдегі ең ірі инженерлік жетістіктердің бірі саналған парк арқылы бірнеше бөгеттер мен туннельдер салуға әкелді.

Климат

Парктің жоғары аймақтарында Австралия материгі үшін ерекше альпілік климат байқалады. Дегенмен, тек негізгі тау қатарының шыңдары ғана тұрақты түрде қатты қысқы қарға тап болады. Шарлотта өтегішіндегі климат станциясы 1994 жылдың 28 маусымында Австралиядағы ең төмен температураны тіркеді.

Мұздық

Соңғы мұз дәуірінде, шамамен 20 000 жыл бұрын плейстоцен дәуірінде өршіген кезде, Косьюшко тауының басты жоталарындағы ең биік шыңдар мұздықтардың қалыптасуына жағдай жасайтын климатты бастан өткерді, оның қалдықтары бүгінге дейін көрініп тұр. Аймақта мореналар, шағын көлдер, қойтас сияқты тастар және басқа да мұздық нысандары кездеседі. Косьюшко тауының оңтүстік беткейінен ағып шыққан мұздан пайда болған Кутапатамба көлі Австралия материгінің ең биік көлі болып табылады. Альбина, Клуб, Блю және Хедли Тарн көлдерінің де мұздық тегі бар. Басты жотадағы плейстоцен мұздықтарының қаншалықты кең таралғаны туралы пікірталас бар, ал одан бұрынғы мұздық кезеңдерге қатысты деректер өте аз немесе мүлдем жоқ. Спенсерс-Крик аңғарынан өтетін бір шақырымдық "Дэвид Морейн" жотасы бұл аймақта бір кезде үлкен мұздық болғанын көрсетеді, бірақ бұл нысанның мұздықтан пайда болғандығы күмәнді. Аймақта перигляциальдық белсенділік белгілері де бар. Солифлюкция Норткотт тауының солтүстік-батыс беткейінде террасаларды құрады. Мұздың көтерілуі Косьюшко аймағында топырақ эрозиясының маңызды факторы болып табылады.

Экология

Костюшко ұлттық паркі әртүрлі климаттық аймақтарды қамтиды, олар бірнеше ерекше экожүйелерді қолдайды. Паркпен ең көп байланыстырылатын, ағаш шегінен жоғары орналасқан альпілік аймақ – ең нәзік және ең кішкентай аумақты құрайтын аймақтардың бірі. Бұл аймақ альпілік қызылшалар, шөптекті далалар, далалық жерлер, батпақтар мен саздақтардан тұрады. Жел соққан фельдмарк экотопы альпілік аймаққа ғана тән және ол тек ойсыз туристердің қадамдарына өте осал. Соңғы басқару жоспарында тоғыз жеке табиғат қорғау аймағы анықталды. Оларға Инди, Бьядбо, Пилот, Джагугал, Богонг Пикс, Губаррагандра, Батыс Фолс, Брамина және Бимбери аймақтары кіреді.

Фауна

Көптеген сирек немесе жойылып бара жатқан өсімдіктер мен жануарлар түрлері парктің шекараларында кездеседі. Парк Австралияның ең қауіпті түрлерінің бірі – корроборе бақасының мекені. Құрып бара жатқан таулық пигмей опоссумы және көбірек таралған қараңғы антехинус парктің жоғары жатқан аймақтарында орналасқан. Паркте жабайы жануарлардың да маңызды популяциясы бар, оның ішінде брамбилер немесе жабайы жылқылар да бар. Парк басшылары олардың санын азайту мәселесі бойынша қоғамдық пікірталас тудырған, оларды қырып-жою және қайта орналастыру жұмыстарын үйлестірді. Парктегі жылқылардың нақты санын анықтау да қиын, бағалаулар бойынша 2008 жылы 1700 болса, жыл сайын 300-ге өсіп, 2009 жылы 7679-ға жеткен, ал 2013-2014 жылдары 2500-ден 14000-ға дейін көбейген. 2016 жылы халық саны 6000 деп есептелді. 2019 жылға қарай бұл көрсеткіш екі еседен асып, 25 000-ға жетті. 2020 жылғы сараптама бойынша саны 14 380-ге жеткен. 2021 жылдың маусым айында Федералдық қоршаған орта министрі Сусан Лей, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының қоршаған орта министрі Мэтт Кинге, штат осы міндетті орындамай отырғандықтан, паркті қорғау үшін федералдық экологиялық заңнама аясында реттеулер енгізуді жоспарлап отырғанын хабарлады. 2021 жылдың 24 қарашасында жабайы жылқыларды басқару жоспары жарияланды. Жылы ауа райында өзендер мен көлдерде каноэмен жүзу және жүзу танымал. 1949-1974 жылдар аралығында салынған Сноуй жобасы – 16 ірі бөгеттен, жеті электр стансасынан, бір сорғы стансасынан және 225 километрлік туннельдер, құбырлар мен су тас жолдарынан тұратын гидроэлектрлік және суару кешені. Бас инженері – сэр Уильям Хадсон. Бұл Австралияда жүзеге асырылған ең ірі инженерлік жоба. Аймақ арқылы 8 шақырымдық электр желісінің құрылысы жоспарлануда.