Кіріспе
Гватемаладағы бұрынғы саяси партия Гватемалалық Еңбек партиясы (Partido Guatemalteco del Trabajo) Гватемаладағы марксистік-лениндік партия болды. Ол 1949 жылдан 1998 жылға дейін жұмыс істеді. Ол Жакобо Арбенс үкіметінің кезінде танымал болды. Ол Арбенстің құлатылуынан кейін әртүрлі режимдерге қарсылық білдірген негізгі күштердің бірі болды, кейіннен елдің Азамат соғысының соңғы кезеңінде URNG партизандық коалициясының құрамына кірді.
The Guatemalan Labour Party (Partido Guatemalteco del Trabajo) was a Marxist Leninist party in Guatemala. It existed from 1949 to 1998. It gained prominence during the government of Jacobo Arbenz. It was one of the main forces of opposition to the various regimes that followed Arbenz's overthrow, and later became a constituent of the URNG guerrilla coalition during the later phase of the country's Civil War.
Бірінші конгресс
Партияның сол кездегі атауы Гватемаланың коммунистік партиясы (Partido Comunista de Guatemala) өзінің алғашқы құрылтай съезін 1949 жылы 28 қыркүйекте өткізді. Оны Гватемалалық Демократиялық авангард құрды, ол екі жыл бойы биліктегі Революциялық іс-қимыл партиясының фракциясы ретінде жұмыс істеді. Жозе Мануэль Фортуни VDG-нің басшысы болған, ал енді PCG-нің бас хатшысы болды. Партияның съезі кезінде оның мүшелері 43 адам болды. 1922 жылы Гватемаланың бұрынғы Коммунистік партиясы құрылған, бірақ 1932 жылы басылып шығарылған. 1950 жылы маусым айында ПКГ апта сайынғы "Октябрь" газетін шығара бастады, ол бүкіл елдегі жұмысшылар, шаруалар мен зиялы қауымға таратылды. 1950 жылдың жазында кәсіподақ жетекшісі Виктор Мануэль Гутьеррес бастаған партияның бір бөлімі бөлініп шығып, Гватемалалық революциялық жұмысшылар партиясы (PROG) атты жеке партия құрды. PROG алғаш рет 1 шілдеде көпшілік алдында пайда болды. Партияның Орталық комитетінің әлеуметтік құрамына қатысты пікірлер айырмашылығынан бөліну туындаған болатын.
Екінші конгресс
1952 жылы 2 ақпанда PROG таратылды және оның мүшелері PCG-ге оралды. Сол жылы өткен ПКГ-ның 2-съезінде Гутьеррес Орталық Комитет мүшесі болып сайланды. Съезде партияның заңдылығын жеңілдету мақсатында PGT атауын қабылдау туралы шешім қабылданды. 1945 жылы қабылданған заңға сәйкес Гватемалада жұмыс істеуге "халықаралық ұйымдарға" тыйым салынды. Партияның атын ПГТ деп өзгерту арқылы ол өзінің тәуелсіз және ұлттық партия екенін мәлімдейді. Сол уақытта коммунистер шетелде осыған ұқсас атауларды қолдана бастады. Мысал ретінде Швейцарияның Еңбек партиясын алайық. Алайда, коммунизм реформашы президент Жакобо Арбенстің билікке келуіне дейін ресми түрде заңдастырылмағанымен, партия саяси қызметке аздап ашық түрде қатысты; кейбір коммунистер мемлекеттік қызмет пен білім беру бюрократиясындағы жоғары деңгейдегі лауазымдарда жұмыс істеді. PGT бағдарламасы сайлау саясатына қарағанда кәсіподақтарға қатысуға және тікелей әрекетке басымдық берді, дегенмен 1953-1954 жылдар аралығында 58 орындық парламентте PGT-ның төрт мүшесі болды. PGT-ның төрт депутаты Хосе Альберто Кардоса, Виктор Мануэль Гутьеррес, Карлос Мануэль Пеллесер және Антонио Ардон болды. 1960 жылдардың ортасында АҚШ Мемлекеттік департаменті партия мүшелігін шамамен 1300 деп есептеген. 1966 жылғы президенттік сайлау партия ішіндегі айырмашылықтарды көрсетті. Көптеген талқылаулардан кейін партия Хулио Сезар Мендестің кандидатурасын қолдауды шешті, ол прогрессивті және демократиялық секторларды білдіреді деп мәлімдеді. Сонымен қатар партия қарулы күрес жалғасуда деп қолдау білдірді. Мендес сайланғаннан кейін ол өзінің алдыңғыларының антикоммунистік жолын жалғастырды, бұл PGT ішіндегі партия басшылығының сайлау алдында дұрыс емес бағыт қабылдаған деген айыптарға әкелді. Кейбір сарапшылар Гутьеррес пен Кастильо сияқты ПГТ-ның ескі және қалыпты ұрпақ басшыларын өлтіру, өрбіп келе жатқан азаматтық соғысты бейбіт жолмен шешудің жолдарын жауып, жас ұрпақты радикалды жолға баруға батыл етті деп мәлімдейді.
Бейбіт келісім және URNG-ге бірігу
1996 жылдың 29 желтоқсанында Альваро Арзу үкіметі мен URNG арасында бейбіт келісімге қол қойылды. URNG 1998 жылы әртүрлі топтардың коалициясынан біріккен саяси партияға айналғанда, төрт құрамдас бөлігі оған бірікті. EGP және FAR алғашқы болып өз ұйымдарын таратып жіберді, содан кейін PGT CC және ORPA. УРНГ-ның Уақытша жетекші кеңесінің хатшысы ретінде ПГТ-дан Рикардо Росалес болды. 2005 жылдың қазан айында PGT, PGT NDN, EGP, FAR және JPT-тің бұрынғы мүшелерін білдіретін топ PGT деген атаумен партия құрды.