Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жарыс түріндегі жекпе-жек өнері
Type of competitive martial art
Шу́тфайтинг – Халықаралық шу́тфайтинг қауымдастығы (ISFA) басқаратын жарыстармен жекпе-жек және жекпе-жек спорты. Ол көптеген дәстүрлі жекпе-жек өнерінің техникаларын қамтиды, олардың ең негізгілері күрес және кенпо. Бұрын Жапонияда шу́тфайтинг аралас жекпе-жек жарыстарымен бірдей мағынада қолданылған, кәсіби күрес жарыстарынан өзгеше. Бұл термин Барт Вейлдің тіркелген тауар таңбасы болғандықтан, ол оны шу́т күресінен туындаған гибридтік жекпе-жек жүйесін сипаттау үшін пайдаланады, сондықтан ол кеңінен қолданыстан шығарылды. Дегенмен, кейде күнделікті сөйлеуде қолданылады. Мысалдарға Pancrase, Fighting Network RINGS және Shooto кіреді, бұлар бұрын шу́тфайтинг стилі, турнирі немесе ұйымы деп есептелген, және көптеген жекпе-жектер әлі де өздерін шу́тфайтингшілер деп санайды. Кен Шэмрок, мүмкін, ең танымал шу́тфайтингші, өйткені ол UFC-тің алғашқы кезеңдерінде осы өнерді қолданған.
Shootfighting is a martial art and combat sport, with competitions governed by the International Shootfighting Association (ISFA). It incorporates techniques from a multitude of traditional martial arts, the most principal of these being wrestling and kenpo. Shootfighting was previously used synonymously with mixed martial arts competitions in Japan, as opposed to shoot style professional wrestling competitions. The term has been retired from common usage because it became a registered trademark of Bart Vale, who uses it to describe his hybrid fighting system derived from shoot wrestling. However, it is still sometimes used colloquially. Examples which were once considered shootfighting styles, tournaments or organizations are Pancrase, Fighting Network RINGS, and Shooto, where many fighters still considered themselves to be shootfighters. Ken Shamrock is possibly the most recognisable shoot fighter, as it was the discipline he used during the early days of the UFC.
Тарих
Атыс-жарыс аралас жекпе-жек өнерінің синонимі ретінде қолданылуы 1970 жылдары басталды, сол кезде Карл Гоч жапондық кәсіби күрескерлерге "hooking" немесе "shooting" деп аталатын қабылдау техникасын үйретті. 1976 жылы осы кәсіпқой күрескерлердің бірі, Антонио Иноки, басқа жекпе-жек өнерінің шеберлерімен бірқатар кездесулер ұйымдастырды; олардың көпшілігі алдын ала келісілген ("жұмыс"), бірақ Мұхаммед Алиге қарсы өткен біреуі шынайы айқас болды. Бұл нақты және тиімді техникаға қызығушылықты арттырып, ақырында "атыс күресін" құруға алып келді, онда кейбір кәсіби күрес ұйымдары заңды түрде аралас жекпе-жек өнеріне қатысты. 1990 жылдары қызығушылық өсіп, Shooto, Pancrase және RINGS сияқты атыс стиліндегі ұйымдар таза "атыс" ұйымдарына айналды. Осы оқиғалар мен стильдерді сипаттау үшін "атыс-жарыс" термині жиі қолданылды. Кәсіби күресте тәжірибесі бар америкалық Барт Вейл, жапондық Pro Wrestling Fujiwara Gumi (PWFG, жапондық атыс стиліндегі кәсіби күрес ұйымы) чемпионы болып үш жылға жуық уақыт бойы Америкаға оралды және өзінің гибридті жекпе-жек жүйесін сипаттау үшін "атыс күресі" терминін қолданды, ол Жапонияда үйренген атыс күресінің техникалары мен кенпо, джиу-джитсу және муай тай тәжірибесінің қосындысы болды. Сондай-ақ ол атыс-жарысты жауынгерлік спорт түрі ретінде насихаттау үшін Халықаралық атыс-жарыс қауымдастығын құрды. Ол бұл терминді өзінің және ұйымының пайдалану құқығын сақтап, оны сауда белгісі ретінде тіркеді. Кен Шэмрок, сол кездегі Pancrase чемпионы және бұрынғы Fujiwara Gumi түлегі, UFC 1-ге "Атыс-жарыс" командасынан қатысып, Pancrase-дегі жекпе-жек стилін сипаттады. Шэмроктың UFC-дегі алғашқы табыстарынан кейін Барт Вейл Фудзивара Гумиде Шэмрокқа қарсы жеңіске жеткенін пайдаланып, оны Жапониядағы ММА аңызы ретінде АҚШ-та өзін таныту үшін нақты айқас деп мәлімдеді. Оның ММА-дағы көрсеткіші 1-2-0.
Shootfighting's use as a synonym for mixed martial arts had its genesis in the 1970s, when Karl Gotch taught a group of Japanese professional wrestlers catch wrestling techniques, called "hooking" or "shooting". In 1976, one of these pro wrestlers, Antonio Inoki, hosted a series of matches against practitioners of other martial arts; most of these were "worked" (predetermined), but one particular high profile one was against Muhammad Ali, which was in fact a shoot. This led to an increased interest in real and effective technique, and eventually led to the creation of shoot wrestling, with some shoot style professional wrestling organizations hosting legitimate mixed martial arts bouts, called "shoots". Interest grew in the 1990s, and certain shoot style organizations like Shooto, Pancrase and RINGS evolved into pure "shoot" organizations. The term "shootfighting" was frequently used to describe these events and styles. Bart Vale, an American with a background in professional wrestling, champion of the Japanese Pro Wrestling Fujiwara Gumi (PWFG, a Japanese shoot style professional wrestling organization) for close to three years, moved back to America and used the term "shootfighting", to describe his own hybrid fighting system, which was a combination of the shoot wrestling techniques he had learned in Japan and his experience in kenpo, jujutsu and Muay Thai. He also founded the International Shootfighting Association to promote shootfighting as a combat sport. He also would trademark the term, reserving the rights to use it for himself and his organization. Ken Shamrock, at the time Pancrase champion and former Fujiwara Gumi alumni, entered in UFC 1 representing "Shootfighting", describing his fighting style at Pancrase. With Shamrock's success in the early UFC, Bart Vale would use a worked victory at Fujiwara Gumi against Shamrock, claiming it was a real fight to promote himself in the United States as a MMA legend in Japan. His actual MMA record is 1 2 0.
Ережелер
Атыс – бұл аралас жекпе-жекке ұқсас, бірақ одан шектеулі ережелері бар гибридтік жекпе-жек өнері. Қазіргі уақытта кәсіби атыс жарыстары тек ауыр салмақтағы (200 фунт немесе одан да көп) дивизионда ғана өтеді. Бірақ әуесқойлар үшін жеңіл салмақ дивизиондары бар. Кәсіби жарыстар 30 минут үздіріссіз, ал әуесқойлар үшін 10 минутқа созылады. Стандартты күрестік рингте өткізілетін жарыста қатысушылар дененің кез келген бөлігін аяқпен, тіземен немесе шынтақпен ұруға, сондай-ақ баспен соққы беруге рұқсат етіледі, бірақ жамбасқа соққы беруге болмайды. Денеге соққы беруге рұқсат бар. Күршісуді жеңілдету үшін қолғап киілмейтіндіктен, басқа соққы беруге тыйым салынған, бірақ ашық алақанмен соққы беруге және шапалақтауға болады. Кез келген лақтыру немесе күшпен түсіру заңды, бәсекелестерге қарсыласты түсірген кезде оны ұруға рұқсат етіледі. Сонымен қатар, буынды бұрудың кез келген түрі және мойынның бүйіріне тұншығу заңды. Ереже бұзушылыққа бетке соққы беру, көзге тигізу, тыныс жолдарына шабуыл жасау және жамбасқа соққы беру жатады. Жекпе-жек 10 секундтік нокаутпен, 5 рет нокаутпен немесе қарсыласты бағындыру арқылы жеңіске апарады. Бағындырылған жауынгер арқанды ұстап, тұншығудан құтылуға тырысса, бұл нокауттың 1/3 бөлігі болып есептеледі. Арқанды 15 рет ұстап алу жеңіліспен тең. Белгіленген уақытқа дейін жалғасқан жарыстар тең деп жарияланады.
Shootfighting is a hybrid martial art, with similar but more limited rules compared to Mixed martial arts. Currently professional shootfighting matches consists only of a heavyweight (200 lb or more) division. But there are lighter divisions for amateur competitors. Pro matches run 30 minutes non stop, amateurs 10 minutes. Held inside a standard wrestling ring, competitors are allowed to kick, knee or elbow any part of the body except the groin, as well as headbutt. Punches are allowed to the body. Since no gloves are worn to facilitate wrestling, punches aren't allowed to the head, although open hand palms and slaps are allowed. Any type of throw or takedown is legal and competitors are allowed to hit a downed opponent. Additionally, any type of joint lock is legal as are chokes against the side of the neck. The only foul consists of punches to the face, eye gouges, techniques against the windpipe and groin strikes. Fights are won when a competitor is knocked down for a 10 count, knocked down 5 times or forced to submit. A fighter caught in a submission hold may grab the ropes to break the hold, but this counts as a 1/3 of a knock down. Grabbing the ropes 15 times equals a loss. Bouts that go to the full time limit are declared a draw.