«Кентукки циклі» – Роберт Шенкканның 9 пьесадан тұратын туындысы. Американ мифологиясы, батыс тарихы, отбасы мұражайы және жер дауы туралы. Пулитцер жүлдесінің иесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1991 жылы Роберт Шенккеннің пьесалар сериясы
1991 series of plays by Robert Schenkkan
"Кентукки циклі" – Роберт Шенккеннің американдық мифологияны, әсіресе Батыс мифологиясын, Камберленд таулы айманындағы жер үшін күресіп жатқан үш құрамы ойдан шығарылған отбасының өзара байланысты тарихы арқылы зерттейтін тоғыз бір актілік пьесадан тұратын серия. Бұл пьеса 1992 жылы драма саласындағы Пулитцер сыйлығына ие болды.
The Kentucky Cycle is a series of nine one act plays by Robert Schenkkan that explores American mythology, particularly the mythology of the West, through the intertwined histories of three fictional families struggling over a portion of land in the Cumberland Plateau. The play won the 1992 Pulitzer Prize for Drama.
Өндіріс тарихы
«Кентукки циклы» бірнеше жылдық дамудың нәтижесі болды, ол Нью-Йорктегі New Dramatists және Ensemble Studio Theatre-де басталды. Екі бөлімді, алты сағаттық эпикалық туынды Тапер Лаб Жаңа жұмыс фестивалінің Орталық Театр тобы / Марк Тапер форумы және Санданс институтында одан әрі дамытылды. Ұзындығы қысқа пьесалардың толық циклы 1991 жылғы маусымда Вашингтон штатының Сиэтл қаласындағы Интиман театрында әлемдік премьерасын өткізді. Оны Уорнер Шук қойды. Кейін ол 1992 жылғы 18 қаңтарда Марк Тапер форумының 25 жылдығына арналған маусымның бір бөлігі ретінде қойылды. Бұл пьеса 1992 жылғы Драма саласындағы Пулитцер сыйлығына ие болды, бұл сыйлық тарихында Нью-Йоркте алғаш рет көрсетілмеген пьесаға осылайша марапатталған тұңғыш рет болды. Бұл жетістік 2003 жылы Нило Круздің «Тропиктегі Анна» пьесасымен қайталанды. «Кентукки циклы» PEN Centre West және 1993 жылғы Лос-Анджелес драма сыншыларының үздік пьеса үшін сыйлықтарын жеңіп алды. 1993 жылы ол Вашингтондағы Джон Ф. Кеннеди орталығында қойылды. Спектакль 1993 жылғы 14 қарашада Рояль театрында Бродвейде ашылды және 33 қойылым мен 15 алдын ала көрсетілімнен кейін 1993 жылғы 12 желтоқсанда жабылды. Ол Drama Desk Award және Outer Critics Circle Award сыйлықтарына, сондай-ақ үш Tony сыйлығына үміткер болды. 1996 жылы Костнердің тағы бір жобасы бар екендігі және HBO басқа режиссерді іздеп жүргені хабарланды. 2002 жылы Playbill.com сайтында HBO мини-сериасы әлі де дайынланбағаны туралы мақала жарияланды.
The Kentucky Cycle was the result of several years of development, starting in New York City at New Dramatists and the Ensemble Studio Theatre. The two part, six hour epic was further developed at the Taper Lab New Work Festival Center Theatre Group/Mark Taper Forum and the Sundance Institute. The complete cycle of short plays had its world premiere in June 1991 at the Intiman Theatre in Seattle, Washington. It was directed by Warner Shook. It was later produced as part of the Mark Taper Forum's 25th Anniversary Season on January 18, 1992. The play was awarded the 1992 Pulitzer Prize for Drama, the first time in the history of the award that a play was so honored which had not first been presented in New York City. This feat would be repeated in 2003 with Nilo Cruz's Anna in the Tropics. The Kentucky Cycle also won both the PEN Centre West and the 1993 L. A. Drama Critics Circle Award for Best Play. In 1993 it was produced at the John F. Kennedy Center in Washington, D. C. The play opened on Broadway on November 14, 1993 at the Royale Theatre and closed on December 12, 1993 after 33 performances and 15 previews. It was nominated for a Drama Desk Award and Outer Critics Circle Award, as well as three Tony Awards. In 1996, it was reported that Costner had another project and consequently HBO was looking for another director. In 2002, a Playbill. com article noted that the HBO mini series still had not been made.
Сыни жауап
Фрэнк Рич The New York Times газетінде жазған пікірінде "«Кентукки циклі» мелодрамалық көрініс ретінде көруге әлдеқайда қолайлы, және ол 2-бөлімнің басында, оның тарихы 20-ғасырға жеткенге дейін, қызықты болып қалады, бірақ содан кейін сабақтай болып кетеді" деп жазды. Бұл пьесаны, әсіресе Кентукки университетінің (және Аппалачия тумасы) Дуайт Биллингс Аппалачия туралы стереотиптерді бекітеді деп сынға алды. Ол былай деді: "Бір жағынан, Аппалачия халқы мәдени жағынан ерекше, қалыпты өмірден тыс тұрғандай бейнеленген. Екінші жағынан, оның экономикасы капитализммен толтырылуды күтіп отырған артта қалғандық бос кеңістік ретінде немесе, керісінше, толық тәуелділік пен қанау аймағы ретінде, американдық саяси экономикасының барлық кемшіліктерінің метафорасы ретінде көрсетілген". Биллингс мұндай бейнелеулердің Аппалачия мен оның халқының күрделілігін бір өлшемді алдын ала пікірге дейін төмендететін "эссенциалистік" көзқарастар екенін айтады.
Frank Rich, in his review for The New York Times, wrote that " 'The Kentucky Cycle' is best enjoyed as a melodramatic pageant, and an entertaining one until it turns pedagogical when its story reaches the 20th century early in Part 2." This play has also been criticized, notably by University of Kentucky (and Appalachian native) Dwight Billings as perpetuating stereotypes of Appalachia, saying "On the one hand, its (Appalachia's) population has been represented as a cultural other, out of step with mainstream life. On the other hand, its economy has been pictured either as an empty space of backwardness waiting to be filled by capitalism, or, conversely, as a zone of total dependency and exploitation, a metaphor for all that is wrong with the American political economy." Either portrayal, Billings argues, are "essentialist" views that reduce the complexity of Appalachia and its people to a one dimensional preconception.