Кіріспе

Рибчинский теоремасы 1955 жылы поляк тегін ағылшын экономисі Тадеуш Рибчинский (1923–1998) жасаған. Теоремаға сәйкес, тауарлардың салыстырмалы бағалары өзгермейтін жағдайда, бір фактордың қоры артуы, осы факторды көп пайдаланатын саланың өндірісінің пропорционалды түрде артуына, ал екінші тауардың өндірісінің абсолютті түрде төмендеуіне алып келеді. Халықаралық сауданың Хекшер-Олин моделінде екі аймақ арасындағы еркін сауда көбінесе аймақтар арасындағы факторлардың салыстырмалы мөлшерін өзгертеді. Бұл екі аймақтағы өнімнің мөлшері мен түрлерін өзгертуге мүмкіндік береді. Рибчинский теоремасы осы факторлардың бірінің қорының артуының салдарларын, сондай-ақ қарсы факторға тәуелді тауардың өндірісіне тигізетін әсерін түсіндіреді. Соңында, екі елде де нарық күштері өндірісті жалақы сияқты факторлық бағаларға қатысты теңдікке қайтарады (факторлық бағалардың теңдесуі).

Қаражаттар мен өнім арасындағы байланыс

Рыбчинский теоремасы толық жұмыспен қамту сақталғанда, ресурстардың өзгеруі тауарлар өндірісіне қалай әсер ететінін көрсетеді. Бұл теорема капиталға инвестициялау, иммиграция және эмиграцияның Heckscher-Ohlin моделі шеңберіндегі әсерін талдауға көмектеседі. Төмендегі диаграмманы қарастырыңыз, онда еңбек шектеуі қызыл түспен, ал капитал шектеуі көк түспен көрсетілген. Өндіріс бастапқыда өндірістік мүмкіндік шекарасында (PPF) А нүктесінде жүзеге асады делік. Егер еңбек ресурстары артатын болса, онда еңбек шектеуі сыртқа қарай жылжиды. PPF және осыған сәйкес өндіріс В нүктесіне ауысады. Еңбекке көп қажетті тауар – киім өндірісі C1 деңгейінен C2 деңгейіне дейін өседі. Капиталға көп қажетті тауар – автомобиль өндірісі S1 деңгейінен S2 деңгейіне дейін төмендейді. Егер капиталдың үлесі артатын болса, капитал шектеуі сыртқа жылжиды, бұл автомобиль өндірісінің өсуіне және киім өндірісінің төмендеуіне әкеледі. Еңбек шектеуі капитал шектеуінен тік болғандықтан, автомобильдер капиталды көп пайдаланады, ал киім еңбекті көп пайдаланады. Жалпы алғанда, елдің белгілі бір факторға иелігінің артуы сол факторды қарқынды пайдаланатын тауардың өндірісін арттырады және екінші тауардың өндірісін азайтады.