Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ирландиялық суретші, Ирландия Республикалық Армиясының мүшесі және Нью-Йорк қаласының вице-мэрі.
Irish painter
the Irish Republican Army member and Deputy Mayor of New York City
Шон Китинг (туған Джон Китинг, 28 қыркүйек 1889 – 21 желтоқсан 1977) – Ирландияның тәуелсіздік соғысы мен Ирландияның алғашқы индустриялану кезеңінің танымал суреттерін салған ирландтық романтикалық реалист суретші. Ол әр жылдың тамыз айында Аран аралдарында шамамен екі аптадай уақыт өткізіп, арал тұрғындарының көптеген портреттерін қатал, батыр адамдар ретінде бейнелеген.
Seán Keating (born John Keating, 28 September 1889 – 21 December 1977) was an Irish romantic realist painter who painted some iconic images of the Irish War of Independence and of the early industrialization of Ireland. He spent two weeks or so each year during the late summer on the Aran Islands and his many portraits of island people depicted them as rugged heroic figures.
Өмір және мансап
Шон Китинг Лимерик техникалық мектебінде сурет салуды оқыды, алғашқыда Уильям Орпен ұйымдастырған стипендия оған жиырма жасында Дублиндегі Метрополитен өнер мектебінде оқуға мүмкіндік берді. Келесі жылдары ол Аран аралдарында уақыт өткізді. 1914 жылы Китинг «Келісім» атты суретімен RDS Тейлор сыйлығын жеңіп алды. Сыйлыққа 50 фунт стерлинг кірді, бұл оған 1915 жылы Орпеннің студиясында көмекші болып жұмыс істеу үшін Лондонға баруға мүмкіндік берді. 1915 жылдың соңында немесе 1916 жылдың басында ол Ирландияға оралды, онда ол Тәуелсіздік соғысы мен одан кейінгі Азамат соғысын көрнекті етіп бейнеледі. Мысалдардың бірі – «Оңтүстік адамы» (1921–22), онда әскери көлікке шабуыл жасауға дайын IRA мүшелерінің тобы көрсетілген, ал екіншісі – «Аллегория» (алғаш рет 1924 жылы көрмеге қойылған), онда Ирландия Азамат соғысының екі қарсыласы ескі ағаштың түбінде үш түсті матамен жабылған табытты көміп жатыр. Суретте суретшінің өзінің портреті де бар. Китинг 1918 жылы Корольдік Гиберния академиясының (RHA) құрметті мүшесі, ал 1923 жылы толық мүшесі болып сайланды. 1920 жылдардағы Ирландия еркін мемлекетінің маңызды жетістіктерінің бірі – Лимерикке жақын Арднакрушада «Сименс» компаниясымен бірлесіп су электр станциясын салу болды. 1926 және 1927 жылдар аралығында Китинг өз бастамасымен осы жобаға қатысты көптеген суреттер жасады. Ол 1927 және 1928 жылдары RHA көрмелерінде осы суреттердің бірнеше үлгісін көрсетті. Қазіргі таңда олардың көпшілігі ESB тобының коллекциясында сақталуда. Оның туындылары 1924 және 1928 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының өнер сайыстарына да қатысты. 1936 жылы белгілі Лимерик саясаткерлері, суретшілер мен демеушілер тобы түрлі сыйлықтар мен мұралардан құралған алғашқы Лимерик қалалық өнер коллекциясын құрды. Китинг Дублин мен Корк сияқты қалалық өнер галереясын құруға бағытталған бұл суретшілер бастамасына белсенді қатысты. Комитеттің маңызды мүшесі ретінде Китинг коллекцияға көптеген туындыларын сыйға берді, ал ол алғаш рет 1937 жылдың 23 қарашасында Лимерик қаласындағы Савой кинотеатрында көрсетілді. Алайда, Лимерик еркін кітапханасы мен мұражайының артқы жағындағы кеңейтім 1948 жылға дейін қалалық коллекцияның тұрақты орнына айналып, Лимерик еркін өнер галереясы атамын алды. 1985 жылы кітапхана мен мұражай үлкен ғимараттарға көшірілді. 1939 жылы Китингке Нью-Йорктегі Дүниежүзілік көрменің ирланд павильоны үшін фреска салуға тапсырыс берілді. Ол 1950 жылдан 1962 жылға дейін Корольдік Гиберния академиясының президенті болды және 1914 жылдан бастап 61 жыл бойы жыл сайынғы көрмеге қатысты. Китинг ирланд ұлтының бейнелік сәйкестігін зерттеуге тырысқан интеллектуалды суретші болды, ал оның суреттерінде идеалданған реализм көрінеді. Ол заманауи ағымның өнер стандарттарының төмендеуіне әкелетінінен қорқады. Өмірі бойында ол RHA-да 300-ге жуық туындысын көрсетті, сондай-ақ Оирехтаста да көрмелерге қатысты. 1919 жылы Китинг саяси белсенді Мей Уолшқа үйленді. Ол 1965 жылы қайтыс болғанға дейін оның суреттеріне үнемі модель болды. Китинг 1977 жылдың 21 желтоқсанында Аделаида ауруханасында қайтыс болды және Ратфарнхэмдегі Круаг зиратында жерленді. 1978 жылғы RHA көрмесінде оның туындыларының шағын естелік коллекциясы қойылды. Оның өлімінен кейін Дублиндегі Графтон галереясы (1986) және Электрмен жабдықтау кеңесі (1987) оның суреттерінің көрмелерін ұйымдастырды. «Шон Китинг – Саяхатшы жаны», оның ұлы, саясаткер Джастин Китинг жазған және дайындаған деректі фильм 1996 жылы RTÉ телеарнасында көрсетілді.
Seán Keating studied drawing at the Limerick Technical School before a scholarship arranged by William Orpen allowed him to go at the age of twenty to study at the Metropolitan School of Art in Dublin. Over the next few years, he spent time on the Aran Islands. In 1914 Keating won the RDS Taylor award with a painting titled The Reconciliation. The prize included £50 which allowed him to go to London to work as Orpen's studio assistant in 1915. In late 1915 or early 1916, he returned to Ireland where he documented the War of Independence and the subsequent Civil War. Examples include Men of the South (1921–22) which shows a group of IRA men ready to ambush a military vehicle and An Allegory (first exhibited in 1924), in which the two opposing sides in the Irish Civil War are seen to bury a tricolour covered coffin amid the roots on an ancient tree. The painting includes a self portrait of the artist. Keating was elected an Associate of the Royal Hibernian Academy (RHA) in 1918, and a full member in 1923. One of the cardinal achievements of the Irish Free State in the 1920s was the building, in partnership with Siemens, of a hydro electric power generator at Ardnacrusha, near Limerick. Between 1926 and 1927 Keating, at his own initiative, produced a considerable number of paintings related to this scheme. He exhibited several examples of the paintings in the RHA exhibitions in 1927 and 1928. Most are now in the collection of ESB Group. His work was also part of the art competitions at the 1924 Summer Olympics and the 1928 Summer Olympics. In 1936 a group of prominent Limerick politicians, artists and patrons established the first Limerick City Collection of Art, made up of various donations and bequests. Keating was part of this artist led initiative to form a municipal art gallery in Limerick similar to those already in Dublin and Cork. As a pivotal member of the committee, Keating himself donated many works to the collection which was first exhibited in the Savoy Cinema, Limerick City, on 23 November 1937. It was not until 1948, however, that an extension to the rear of Limerick Free Library and Museum became the permanent home to the City Collection, acquiring the name of the Limerick Free Art Gallery. In 1985 the Library and Museum were transferred to larger buildings. In 1939 Keating was commissioned to paint a mural for the Irish pavilion at the New York World's Fair. He was President of the Royal Hibernian Academy from 1950 to 1962, and showed at the annual exhibition for 61 years from 1914 onwards. Keating was an intellectual painter in the sense that he consciously set out to explore the visual identity of the Irish nation, and his paintings show a very idealised realism. He feared that the modern movement would lead to a decline in artistic standards. Throughout his career, he exhibited nearly 300 works at the RHA, and also showed at the Oireachtas. Keating married political campaigner, May Walsh, in 1919. She was a frequent model for his paintings until her death in 1965. He died on 21 December 1977 at the Adelaide Hospital and was buried at Cruagh Cemetery, Rathfarnham. The 1978 RHA Exhibition featured a small memorial collection of his work. Posthumous exhibitions of his paintings were held by The Grafton Gallery, Dublin (1986) and the Electricity Supply Board (1987). Sean Keating – The Pilgrim Soul, a documentary presented and written by his son, the politician Justin Keating, aired on RTÉ in 1996.