Джеймс Скотт Негли: Американ саяхатшысы және әскери қолбасшысы
James S. Negley
Джеймс Скотт Негли – америкалық саяхатшы, Азамат соғысының генералы, фермер және Пенсильвания штатының өкілі. Стоунс Ривер шайқасындағы рөлі, білімі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер
American politician
Джеймс Скотт Негли (22 желтоқсан 1826 – 7 тамыз 1901) – американдық Азамат соғысының генералы, фермер, теміржол саласының қызметкері және Пенсильвания штатынан АҚШ Конгресінің өкілі. Ол Стоунс-Ривер шайқасындағы одақтастардың жеңісіне үлкен үлес қосты.
James Scott Negley (December 22, 1826 – August 7, 1901) was an American Civil War General, farmer, railroader, and U. S. Representative from the state of Pennsylvania. He played a key role in the Union victory at the Battle of Stones River.
Ерте өмір
Негли Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында Джейкоб Негли мен Мэри Энн Скотттың ұлы болып дүниеге келді. Оның әпкесі Сара Томас Меллонға тұрмысқа шықты. Ол мемлекеттік мектептерде оқып, сол кезде Пенсильванияның Батыс университеті деп аталған Питтсбург университетін бітірді. Мексика-Америка соғысы кезінде ол 1-ші Пенсильвания еріктілерінің Дукесн Грей полкінің К ротасында қызмет етті. Соғыстан кейін ол фермер және бағбандаршылықпен айналысты.
Negley was born in Pittsburgh, Pennsylvania, son of Jacob Negley and Mary Ann Scott. His aunt Sarah married Thomas Mellon. He was educated in public schools, and graduated from the University of Pittsburgh (which was known as the Western University of Pennsylvania at the time). He served in a volunteer regiment, Company K of the Duquesne Greys, 1st Pennsylvania Volunteers, during the Mexican–American War. After the war, he became a farmer and horticulturist.
Азаматтық соғыс
1861 жылдың 19 сәуірінде Негли Пенсильвания милициясында бригадир генерал болып тағайындалды. Ол Пенсильвания еріктілерінің бригадасын құрды және 1861 жылы Шенандоа аңғарында Роберт Паттерсонның басшылығымен қызмет етті. Оның бригадир генерал лауазымы 20 шілдеде аяқталды, бірақ ол 1861 жылдың 1 қазанында қайтадан еріктілердің бригадир генералы болып тағайындалды. Қазан айында Огайо департаментіндегі 7-бригадаға қолбасшылық етті. Ол Конфедерацияның Heartland Offensive шабуылы кезінде Чаттанугаға қарсы одақтың экспедициясын (рейдін) басқарды. Бұл экспедиция Одақ армиясының Конфедерация бақылауындағы аумақтың ортасына тереңдеп шабуылдау қабілетін көрсетті. 1862 жылдың 29 қарашасында еріктілердің генерал-майоры болып тағайындалды және Огайо армиясының 8-ші дивизиясына басшылық етті. Оның дивизиясы Джордж Х. Томас басқаратын XIV корпустың Орталық қанатындағы Стоунс Ривер шайқасында 2-дивизия болды. Шайқастың екінші күні ол генерал-майор Джон К. Брекинриджге қарсы сәтті қарсы шабуылға жетекшілік етті. Ол Туллахома жорығы мен Чикамауга шайқасында өз дивизиясына басшылық етті. Чикамауга шайқасына дейін болған маневрлер кезінде Негли дивизиясы генерал-майор Джордж Х. Томас корпусының алғы шебінде Маклемор шығанағы деп аталатын тұйыққа дерлік түсіп қалды, бірақ Конфедерация армиясындағы басқару шатасуы оларға Дэвис тоғысқан жері шайқасы деп белгілі болған шайқастан қашуға мүмкіндік берді. Чикамаугадағы одақтың жеңілісінен кейін, оның дивизиясы шайқастың екінші күні шашырап кеткен Негли, қызметтен алынды, бірақ шайқастағы кез келген құқық бұзушылықтардан ақталды. Оның іс-қимылын зерттеудің соңғы есебі генералдың ешкімге белгісіз кетіп қалғанына қатысты сынға толы. Дегенмен Негли өзінің бақытсыздықтарын Вест-Пойнт түлектерінің өзіне деген көзқарасына байланысты деп айыптады. 1864 жылы Улисс С. Грант бас қолбасшы болғанда Неглині қайтадан қолбасшылыққа қайтару мәселесі талқыланды. Бірақ бірнеше әкімшілік кеңесте қызмет еткеннен кейін Негли 1865 жылдың қаңтарында отставкаға кетті. 1862 жылы Теннесси штатының Нэшвилл қаласында салынған Негли бекінісі оның құрметіне аталды. Бұл соғыс кезінде салынған ең ірі тас бекініс болды.
On April 19, 1861, Negley was appointed brigadier general in the Pennsylvania Militia. He raised a brigade of Pennsylvania volunteers and served under Robert Patterson in the Shenandoah Valley in 1861. His appointment as brigadier general expired on July 20 but he was reappointed brigadier general of volunteers on October 1, 1861. In October, he was placed in command of the 7th Brigade in the Department of the Ohio. He commanded the Union expedition (raid) against Chattanooga during the Confederate Heartland Offensive. The expedition proved to be a successful demonstration of the Union Army's ability to strike deep into the heart of Confederate held territory. On November 29, 1862, he was appointed major general of volunteers and took command of the 8th Division in the Army of the Ohio. His division became the 2nd Division in George H. Thomas' Center Wing of the XIV Corps during the Battle of Stones River. On the second day of fighting, he led a successful counterattack against Maj. Gen. John C. Breckinridge on the Union left flank. He commanded his division during the Tullahoma Campaign and the Battle of Chickamauga. During the maneuvering that preceded the Battle of Chickamauga, Negley's division, in the advance of Maj. Gen. George H. Thomas's corps, was almost trapped in a cul de sac named McLemore's Cove, but command confusion in the Confederate Army of Tennessee allowed them to escape in what became known as the Battle of Davis' Crossroads. After the Union defeat at Chickamauga, Negley, whose division became scattered during the second day's fighting, was relieved of command, but was acquitted of any wrongdoing during the battle. The most recent study of his actions is highly critical to the general for vanishing from sight without anyone knowing where to find him. Negley, however, blamed his misfortunes on the prejudices toward him of West Point graduates. When Ulysses S. Grant became general in chief in 1864 he discussed restoring Negley to command. However, after serving on several administrative boards, Negley resigned in January 1865. Fort Negley, built in Nashville, Tennessee in 1862 was named after him. It was the largest stone inland fort built during the war.
Соғыстан кейінгі мансап
Соғыстан кейін Негли 1868 жылы АҚШ Конгресіне республикашыл депутат болып сайланды және 1869-1875 жылдар аралығында қызмет етті. 1877 жылы Питтсбург теміржол көтерілісі кезінде Негли Питтсбург қаласы құрған милицияның командирі болды, қаланың тәртібін сақтауға көмектесті. Ол 1874-1878 және 1882-1888 жылдар аралығында мүгедек еріктілерге арналған Ұлттық үйдің басқару кеңесінде қызмет етті. 1884 жылы ол қайтадан Конгресске сайланды және 1885-1887 жылдар аралығында қызмет етті. Саясаттан кеткен соң, теміржол саласында жұмыс істеді. Огайо штатындағы Негли қаласы Нью-Йорк, Питтсбург және Чикаго темір жолы құрғаннан кейін оның құрметіне аталды. 1897 жылы ол Пенсильвания штатының Шетелдік соғыстар әскери орденінің Еңбек ветераны атанды. Негли 74 жасында Нью-Джерси штатының Плейнфилд қаласында қайтыс болды. Ол Питтсбургтегі Аллегени зиратында жерленген. ХХ ғасырдың белгілі шетелдік тілшісі Негли Фарсон – генералдың туысы және оның құрметіне аталған.
After the war, Negley was elected as a Republican to the United States Congress in 1868 and served from 1869 to 1875. In 1877, during the Pittsburgh Railway Riots, Negley served as commander of the militia organized by the city of Pittsburgh to maintain order in the city. He served on the board of managers of the National Home for Disabled Volunteer Soldiers from 1874 to 1878 and from 1882 to 1888. He was re elected to Congress in 1884 and served from 1885 to 1887. After retiring from politics, he was engaged in the railroad industry. The community of Negley, Ohio bears his name after being founded by the New York, Pittsburgh & Chicago Railway line. In 1897, he became a Veteran Companion of the Pennsylvania Commandery of the Military Order of Foreign Wars. Negley died in Plainfield, New Jersey, aged 74. He is buried in the Allegheny Cemetery in Pittsburgh. The famous twentieth century foreign correspondent Negley Farson was a relative and namesake of the general.