Америкалық генерал Чарльз Чемпион Гилберт өмірі мен әскери қызметі
Charles Champion Gilbert
Чарльз Чемпион Жилберт – АҚШ армиясының офицері, Мексика-Америка және Азамат соғыстарында болған. Вест-Пойнт түлегі, генералдардың арасында өзге де танымал тұлғалар бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарльз Чемпион Гилберт (1 наурыз 1822 – 17 қаңтар 1903) – Мексика-Америка соғысы мен АҚШ Азамат соғысы кезінде АҚШ армиясының офицері болған.
American general
Charles Champion Gilbert (March 1, 1822 – January 17, 1903) was a United States Army officer during the Mexican–American War and the American Civil War.
Ерте өмір
Гилберт Огайо штатының Зэнесвилл қаласында дүниеге келген. Ол 1846 жылғы әйгілі түлектер тобымен Вест-Пойнтті бітірді, 59 студенттің арасында 21-орынды иеленді. Оның курстастарының арасында Джордж Б. Макклеллан, Стоунволл Джексон, Джордж Стоунмен, Дариус Н. Коуч және Джордж Пикетт сияқты болашақ Азамат соғысының генералдары болды. Мексика-Америка соғысы кезінде ол 3-ші және 1-ші АҚШ жаяу әскерлерінде қызмет етті және Веракрус пен Мехико қалалары үшін шайқасты. Содан кейін ол екі жыл Техаста қызмет етті. 1850 жылы География, Тарих және Этика пәнінің ассистент-профессоры ретінде Вест-Пойнтқа оралды және 1850 жылдың 10 маусымында бірінші лейтенант болып тағайындалды. 1855 жылы 1-ші жаяу әскердің капитаны болған ол Техасқа шекаралық міндеттерді орындау және үндістермен күресу үшін қайта оралды. Ол сондай-ақ Огайо университетіндегі Бета Тета Пи студенттік бауырластығының алғашқы мүшесі болды.
Gilbert was born in Zanesville, Ohio. He graduated from West Point in the famed Class of 1846, finishing 21st out of 59 students. His classmates included twenty future Civil War generals, including George B. McClellan, Stonewall Jackson, George Stoneman, Darius N. Couch, and George Pickett. During the Mexican–American War he served in the 3rd U. S. Infantry and 1st U. S. Infantry and fought at Veracruz and Mexico City. Then he served in Texas for two years. Returning to West Point in 1850 as the Assistant Professor of Geography, History and Ethics he was promoted to first lieutenant on June 10, 1850. In 1855, now a captain in the 1st Infantry, he returned to Texas for frontier duty and Indian fighting. He was also the first member of the Beta Theta Pi fraternity chapter at Ohio University (Beta Kappa).
Ертегі қызмет
Азамат соғысы басталғанда Гилберт Оклахома штатындағы Форт-Кобб бекінісіне қолбасшылық етті. Гилберт полкке қайта қосылып, Вилсон кригі шайқасында жарақаттанды. Ол Шило шайқасы және Коринф қамалы кезінде Огайо армиясының Бас инспекторы болып тағайындалды.
When the Civil War started, Gilbert commanded the post of Fort Cobb, Oklahoma. Gilbert rejoined the regiment and fought in the Battle of Wilson's Creek, where he was wounded. He was appointed Inspector General in the Army of the Ohio during the Battle of Shiloh and the Siege of Corinth.
Генерал-майор дәрежесіне көтерілу
Конфедерацияның Heartland шабуылы кезінде генерал-майор Уильям "Булл" Нельсон Ричмонд шайқасында жараланды және оның Кентукки армиясы ауыр зақымдарға ұшырады. Департамент командирі Хорацио Г. Райт жараланған Нельсонның орнын толтыру үшін кімді тағайындау керектігін ойластырды, ал ең жоғары шенді офицерлер, генералдар Чарльз Круфт пен Джеймс С. Джексон, бұл тағайындаудан бас тартты. Сондықтан, Круфт пен Джексонның ұсынысымен Райт Гилбертті бос қызметке тағайындады, ал Гилберт президенттің бекітуіне дейін әрекет етуші генерал-майор дәрежесіне көтерілді. Бірнеше күннен кейін, 9 қыркүйекте президент Абрахам Линкольн Гилбертті АҚШ еріктілерінің бригадир генералына көтерді. Бірақ Райттың әрекет етуші генерал-майор болып тағайындалуы генерал-майор Дон Карлос Бьюэллге Гилбертті Огайо армиясындағы корпустың басшылығына тағайындауға мүмкіндік берді, тіпті осыған дейін Jeremiah T. Boyle, Jefferson C. Davis және Albin F. Schoepf сияқты генералдар да үміткер болған болатын. Кейін Бьюэлл Гилберттің ресми түрде тағайындалғанын білмегенін мәлімдеді.
During the Confederate Heartland Offensive, Maj. Gen. William "Bull" Nelson was wounded in the battle of Richmond and his Army of Kentucky severely mauled. Department commander Horatio G. Wright needed to select a replacement for the wounded Nelson and the two ranking officers, Generals Charles Cruft and James S. Jackson, refused the promotion. Therefore, at the recommendation of both Cruft and Jackson, Wright promoted Gilbert to fill the vacancy, and Gilbert was elevated to acting major general pending the approval of the president. Several days later, on September 9, President Abraham Lincoln promoted Gilbert to brigadier general of U. S. Volunteers. Wright's promotion to acting Major General, however, gave Maj. Gen. Don Carlos Buell enough leverage to appoint Gilbert to a corps command in his Army of the Ohio over such generals as Jeremiah T. Boyle, Jefferson C. Davis, and Albin F. Schoepf. Buell later denied knowing Gilbert had not actually received an official appointment.
Перривилл
Иығына екі жұлдыз тағып, Гилберт Нельсон болмағанда Кентукки армиясының корпус көлеміндегі басшылығына уақытша тағайындалды. Нельсон қайтадан басқаруға дайын болған кезде Луисвиллде қаза тапты. Кентукки армиясы Огайо армиясына біріктірілгенде, ол III Уақытша корпус ретінде қайта аталды, ал Гилберт басшылықты сақтап қалды. Бір аптадан соң Гилберт Перривилл шайқасына қатысты. Оның әскерлері Конфедерацияның соңғы шабуылдарын тоқтатып, Конфедерация бригадасын Перривиллден кері шегіндіруге жетті, бірақ Гилберт шайқастағы баяулығы үшін сыналып, корпусындағы әскерлер оның қаталдығына наразылық білдірді. Гилберттің бригадир-генерал лауазымына тағайындалуы Сенатта бекітілмеді және 1863 жылдың 4 наурызында күші жойылды. Армиядағы кейбір офицерлер, соның ішінде Бьюэлл штабының бастығы Джеймс Б. Фрай, Гилберттің генерал-майор болып ресми түрде тағайындалмағанын білгенде таң қалды. Еріктілер қатарынан шығып, тұрақты армияға оралғаннан кейін, ол 19-шы АҚШ жаяу әскерінің майоры болып тағайындалды. Сонымен қатар, ол подполковник және полковник шеніне лайық деп есептелді.
Proudly wearing two stars in his shoulders, Gilbert was temporarily placed in command of the corps sized Army of Kentucky in the absence of Nelson. About the time Nelson was well enough to resume command, he was murdered in Louisville. When the Army of Kentucky was assimilated into the Army of the Ohio it was redesignated as its III Provisional Corps, and Gilbert retained the command. A week later, Gilbert was engaged in the Battle of Perryville. His troops were successful in checking the last of the Confederate attacks and driving a Confederate brigade back through Perryville, but Gilbert was criticized for his slow action in battle and he was widely despised by the men in his corps for his actions as a martinet. Gilbert's appointment to brigadier general was not confirmed by the Senate and it expired on March 4, 1863. Some officers in the Army, including Buell's Chief of Staff James B. Fry, were surprised to find out Gilbert had not officially been promoted to major general. Leaving the Volunteer service and returning to the regular army he was appointed Major in the 19th U. S. Infantry. He also was brevetted as lieutenant colonel and colonel.
Кейінгі тапсырмалар
Майор-генерал Уильям С. Роузкранс Огайо армиясының басшылығын қабылдады, ал одан кейін Камберленд армиясы ретінде қайта ұйымдастыру Гилбертті тұрақты басшылықсыз қалдырды. Ол Теннессидегі Харпет өзені шайқасында 10-шы (Уақытша) дивизияға қолбасшылық етті. 1863 жылдың шілдесінде ол әкімшілік қызметке Шығысқа жіберілді, соғыстың соңына дейін Пенсильвания штатындағы Филадельфияда және кейін Коннектикут штатындағы Хартфордта генерал-провост маршалының көмекшісі және бас офицерлік қызметін атқарды.
Maj. Gen. William S. Rosecrans took command of the Army of the Ohio and the subsequent reorganization as the Army of the Cumberland left Gilbert without a permanent command. He commanded the 10th (Provisional) Division in Tennessee at the Battle of Harpeth River. In July 1863 he was assigned to the East on administrative duty, serving as Assistant Provost Marshal General and Chief Mustering Officer in Philadelphia, Pennsylvania and later Hartford, Connecticut, for the remainder of the war.