Кіріспе
Вũ Quốc Uy (1920–1994) – вьетнамдық жазушы және мәдени саясаткер. Уй Вьетнамның Нам Динь провинциясындағы шағын зиялы отбасында дүниеге келген. Ол «Тхань Чунг» деңгейіндегі мектепте оқығандықтан, қала жастарының мәдени өмірі мен өнеріне ерте сезімтал болды. Ол тез арада «кішкентай кітап дүкенін ашып, жаңа кітаптарды еркін оқығысы келді». Мәдениет және өнер саласында белсенділік танытқан Ву Куок Уй 1944 жылы француздар тарапынан кенеттен тұтқындалып, үй қамауына алынды. 1945 жылдың сәуір айында ол үй қамауынан қашып, Вьет-Бактағы азат ету аймағына баруға ниеттенді, бірақ Хайфонға қайта тағайындалды. Ханойдағы көтеріліске қатысқаннан кейін Ву Куок Уй тағы да Хайфонға жіберілді және 1945 жылдың 23 тамызында билікті басып алу үшін күш жинады. Хайфонның Уақытша революциялық халық комитетінің төрағасы ретінде Ву Куок Уй ескі биліктің құлатылғанын жариялады, содан кейін Хайфонның Уақытша революциялық халық комитетін құрды. Ол сондай-ақ қала қорғау комитетінің төрағасы қызметін атқарды. Қиын жағдайда Ву Куок Уй және Хайфон партия комитетінің басқа мүшелері Хо Ши Миннің ұлы бірлігін күнделікті басшылықта пайдаланды және «біздің басты міндетіміз – революциялық істі табысты аяқтау үшін бүкіл халықтық бірлік блогын құру» деп нық қаулы етті. Ву Куок Уй Хайфон демократиялық партия комитетінің құрылуына мүше ретінде қызығушылық танытты. Хайфон Киен Ан француз күштеріне қарсы қарсылыққа шыққаннан кейін Ву Куок Уй провинцияаралық Хай Кьенде тұрақты мүше, насихаттау және оқыту бөлімінің бастығы және То Хьеу саяси мектебінің директоры болып қатысты. Аталған лауазымдарында Ву Куок Уй және мектеп қызметкерлерінің барлығы Қонг-Конь ауданындағы Део Вой бөлімшесінде және басқа филиалдарда қиын кезеңді еңсерді, 1000-нан астам қызметкерлерге, партия мүшелеріне оқу курстарын өткізіп, күреске және қаланы басып алуға көмектесті. Вьетнам соғысы аяқталғаннан кейін Ву Куок Уй Сыртқы мәдени істер комитетінің төрағасының орынбасары және төрағасы болып тағайындалды, кейін зейнетке шықты. Ол сондай-ақ Вьетнам маркалары қауымдастығының төрағасы болып тағайындалды. Хайфон қаласының партиясы мен халқы үшін Ву Куок Уй «қаһармандық ерекшеліктері бар жаңа туған қалада» өмір сүргені мен жұмыс істегенімен мақтан тұтты. Суретші-лауазымды тұлғаның құпиясын сақтай отырып, Ву Куок Уй «Мен Хайфонға жалпы көтеріліс кезінде оралдым», «Мәдени платформаның жарығындағы қызметім» және «Део Войдағы қиын күндер» сияқты естеліктер жазды. Хайфонның азат етілуінің 30 жылдығына орай (13 мамыр 1955 – 13 мамыр 1985) Ву Куок Уй «Кам өзеніндегі күннің шығуы» атты кітапты жазды, онда 1945 жылдың тамызынан 1954 жылдың шілдесіне дейінгі Хайфонның 500 күнін, көтерілістен француз колонизаторларына қарсы күреске дейінгі кезеңді еске алды, сондай-ақ «Хаифон партия ұйымына соңғы құрбандығым» сияқты теңіз порты туралы жазбалар жасады. 1994 жылдың 19 қарашасында Ву Куок Уй өзінің туған қаласы санайтын Хайфон қаласындағы жолдастары мен халқының қайғысына оранып қайтыс болды.
Haiphong Kien An entered the resistance against the French forces, Vu Quoc Uy participated in inter province Hai Kien as a Standing member, head of disseminating and training department, and director of To Hieu Political School. As these above positions, Vũ Quốc Uy and the whole school staff overcame hard period in its Deo Voi branch in Đông Triều District, Quang Yen Province and other branches opened many training classes for 1000 staff, Party members to serve struggling task and seizing the city. After the end of the Vietnam War, Vũ Quốc Uy was appointed vice chairman and chairman of Foreign Cultural Affairs Committee until his retirement. Concurrently he was appointed chairman of Vietnam Stamp Association. To the Party and people of Haiphong city, Vũ Quốc Uy prided on living and working 'in new hometown with heroic features'. With a confidentiality of an artist official, Vũ Quốc Uy wrote his reminiscences such as 'I came back to Haiphong in the general uprising', 'Acting under the light of cultural platform' and 'Hard days in Deo Voi', On the occasion of 30th anniversary of liberation of Haiphong (May 13, 1955 May 13, 1985), Vũ Quốc Uy wrote a volume of book named 'Sunrise on Cam River' to recall 500 days of Haiphong from uprising to struggling against the French colonialists (August 1945 – July 1954) and with a task of writing on sea port land such as 'nop lan Dang liem cuoi cung cho Dang bo Haiphong'. On November 19, 1994, Vũ Quốc Uy died in regret of his comrades and people of Haiphong city where he considered as his hometown with heroic features.