Олней Театр Орталығының тарихы мен жетістіктері

Кіріспе

Олнидегі өнер орталығы, Мэриленд штаты, АҚШ. 2023 жылдың қараша айына дейін Олни театр орталығы 1985 жылдан бері 28 Хелен Хейс сыйлығын жеңіп алды және 208 номинация алды. Бұл елдегі актерлердің өнернамалық бірлестігінің (Actors' Equity Association) акциялық театрлар кеңесінің (COST) шарты бойынша жұмыс істейтін екі театрдың бірі.

Тарих

1938 жылы Стивен Э. Кокран, адвокат және судья Гарольд Смит, театр менеджері Леонард Б. Маклафлин Олни театрын жазғы театр және мейрамхана ретінде құрды. Олни театры Вудлон лоджінің иелігіндегі жерге салынды. 1932 жылы Кокран құрған драма мектебі, Ұлттық сахналық академиясы Олни театрына көшіп, 1938 жылдың 20 маусымында алғашқы жазғы курсын бастады. Сабақты Дороти Мартин мен Джордж Вивиан оқытты. Бұл пьесада Венгрия парламентіне өзгертілген «Жаңа саясат» бағдарламасы бойынша сайланған дворецкий туралы айтылды. Олни театрының интерьері қарапайым болды, шамшырақтардың орнына инверттелген шабдалы себеттері, ал вестибюлінде өсіп тұрған емен ағашы бар ашық ауада орналасқан. Олни театры өзін Оңтүстіктегі алғашқы кәсіби жазғы театр деп жарнамалады. High's Dairy Stores иесі С.И. Стивенс 1940 жылы мүлікті сатып алып, оны театрға бейімдеу үшін қайта жаңғыртты. 1946 жылы Олни театрын Гленн Тейлор, Редж Аллен және Эвелин Фрейман бірлесіп басқарды. Ол жазғы театр репертуарын ұсынды, онда Джессика Тэнди, Хьюм Кронин, Таллула Банкхед және Хелен Хейс сияқты танымал актерлер ойнады. Театр бес қойылымдық жазғы театр болып, сабан шапқыштардың арасындағы 238 театрдың бірі болды. Players, Inc. (кейіннен Ұлттық актерлер деп аталды) Олни Театр орталығының гастрольдік труппасы болды. Ол 1949 жылы Гилберт В. Хартке әкесі құрған. Ол студенттерге және АҚШ пен шетелдегі көрермендерге тікелей эфирдегі театр мен білім беру бағдарламаларын ұсынды. 1952 жылы С.И. Стивенс Хартке әкесін Олниге кездесуге шақырды, онда ол театрды басқаруды қабылдауын сұрады. Екеуі келіссөздер жүргізіп, Хартке әкесі коммерциялық емес гастрольдік труппасының қолдауымен мүлікті басқаруды өз мойнына алды. Стивенс Players, Inc. компаниясынан жалға ақысын алудан бас тарды және оларға 10 000 долларға дейінгі шығынды өтеуге келісті. Содан кейін Хартке әкесі жазғы театр құру үшін Players, Inc. компаниясын Олниге көшірді. 1953 және 1954 жылдары туындаған шығындарды Стивенс өтегеннен кейін, 1955 жылы тек бес пьеса қою туралы шешім қабылданды. Көптеген сынға қарамастан, Олни 1955 жылы 3495,61 доллар зиян шекті. Осының салдарынан Хартке әкесі Уильям Х. Грэм ағаны Олни театрының бас менеджері қызметіне шақырды. Оның жұмысы Роберт Мур, Лео Брэйди және Джим Уорингтің режиссерлік шеберлігімен үйлесіп, үлкен көрермендерді, жағымды пікірлерді тартты және 1956 жылы шамамен 7000 доллар пайдаға әкелді. 1960 жылы Роберт Мур режиссерлік еткен «Рашомон» қойылымынан кейін Стивенс Хартке әкесіне театрды сыйға тартқанын айтты. Стивенс мүліктің барлық акцияларын Players компаниясына ауыстырды. Хартке әкесі корпорацияның президенті болды және бұл лауазымды 33 жыл бойы атқарды. 1978 жылдың шілдесінде Мэриленд штатының губернаторы Блэр Ли Олни театрын Мэриленд штатының ресми жазғы театры деп таныды. Хартке әкесі 1986 жылы қайтыс болды. Келесі жылы Мэриленд штатының өнер кеңесі Олниді «ірі өнер ұйымы» деп атады, сол кезде Балтимордан тыс осындай мәртебеге ие болған жалғыз мәдени орталық болды. Театр маусым сайын, әдетте мамырдан қыркүйекке дейін үш апталық бес қойылымды ұсынатын. 1991 жылы Олни театры 625 000 долларлық мемлекеттік грантқа сәйкес келетін капиталдық науқанды бастады. Бұл қаражат ғимараттарды жаңғыртуға және Хартке әкесінің жыл бойы жұмыс істеу мақсатын іске асыруға жұмсалмақ еді. Олни театры 1993 жылғы маусымға екі қойылым қосты, ол сәуір айында басталып, қазан айының соңында аяқталды. Сахна ғимаратына сахна және костюм шеберханалары қосылды. Бұрынғы декорациялар сыртта, ал костюмдер Кроуфорд үйінің верандасында жасалған. Джим Петоса 1994 жылы жаңадан аталған Олни Театр орталығының көркемдік директоры болып тағайындалды. Петоса ХХ ғасыр американдық классикасына, музыкалық театрға, жаңа туындыларға және аймақтық премьераларға ерекше назар аударды. 1998 жылдан 1999 жылға дейін Олни Театр орталығы Ұлттық актерлердің 50 жылдық кезекті гастрольдерін тойлады. Осы 50 жыл ішінде Ұлттық актерлер 2,4 миллион көрерменге жетіп, АҚШ-тан тыс он турне, Ақ үйден бес қабылдау және 6000-нан астам қойылым көрсетті. Олни Театр орталығы жеті қойылымдық тұрақты репертуармен жыл бойы спектакльдерді ұсынды. 1999 жылы Мулиц Гудельский театр зертханасы жаңа кампустың бас жоспарына алғашқы қадам ретінде салынды. Бір жылдан кейін Олни Театр орталығы 10,5 миллион доллар көлемінде кеңейту үшін капиталдық науқанды бастады. 2003 жылы Кресге қоры Олни Театр орталығына Арнайы мүмкіндіктер бастамасы грантын 1 миллион доллар көлемінде берді. Келесі жылы Олни Театр орталығы мәдени кампусына қосымша жер сатып алды. 2005 жылы Олни Театр орталығы өзінің жаңа амфитеатрын, Уилл орнындағы Root Family Stage ашып, жазғы Шекспир фестиваліне тұрақты орын берді. Олни Театр орталығы 429 орындық стадиондық орынды және заманауи техникалық мүмкіндіктері бар Mainstage театрының салтанатты ашылуын өткізді. Олни Театр орталығы 2006 жылы өзінің негізгі репертуарын сегіз қойылымға дейін кеңейтті және «Көңіл күйінде» пьесасының әлемдік премьерасымен «Жаңа пьесалар бастамасын» ұсынды. Олни Театр орталығы сондай-ақ жиырма жылдан астам уақыттан кейін алғашқы гала-кешін өткізді. 2007 жылы Олни Театр орталығы отбасылық ойын-сауық сериясын қосты және білім беру бағдарламаларын күшейткен Olney Theatre Institute құрды. 19 жылдық қызметтен кейін Петоса 2012 жылы Олни Театрының көркемдік директоры лауазымынан кетті. Мартин Платт жаңа көркемдік директор болып тағайындалды. Платт алты айдан кейін лауазымынан кетті. 2013 жылы Джейсон Лоуит жаңа көркемдік директор болды. 2016 жылы Олни Театрының ипотекасы 4,8 миллион долларды құрады, бұл 2013 жылы 6 миллион доллардан төмендеді. 2016 жылғы маусымның операциялық бюджеті 6 миллион доллардан сәл кем болды.
Содан бері 1938 жылы құрылған театр көптеген атақты туындыларды қойды.

In 1938, Olney Theatre was founded as a summer theater and restaurant by Stephen E. Cochran, attorney and judge Harold C. Smith, and theater manager Leonard B. McLaughlin. Olney Theatre was built on the Woodlawn Lodge estate, The National Academy of Stage Training, a professional school of drama that had been founded by Cochran in 1932, moved to the Olney Theatre and began its first summer course there on June 20, 1938. The class was taught by Dorothy Martin and George Vivian. The play was about a butler who was elected to the parliament of Hungary on a modified New Deal platform. Olney Theatre had a rustic feel, with inverted peach baskets serving as chandeliers and an open air lobby with an oak tree growing in it. Olney Theatre advertised itself as the South's first professional summer theater. C. Y. Stephens, an owner of High's Dairy Stores, purchased property and remodeled it to become better suited for theater in 1940. In 1946, Olney Theater was under the joint management of Glenn Taylor, Redge Allen, and Evelyn Freyman. It presented summer theater where shows featured well known stars such as Jessica Tandy, Hume Cronyn, Tallulah Bankhead, and Helen Hayes. The theater was a five show summer stock theater on the straw hat circuit, along with 238 other theaters around the country. Players, Inc. (subsequently known as the National Players) was Olney Theatre Center's touring company. It was created by Father Gilbert V. Hartke in 1949. It brought live theater and educational programming to students and public audiences across the United States and overseas. In 1952, C. Y. Stephens invited Father Hartke to come to Olney for a meeting where he was asked to take over the theater. The two negotiated, and Father Hartke took over management of the property under his nonprofit touring company's umbrella. Stephens agreed not to charge Players, Inc. rent, and to reimburse them up to a $10,000 loss. Father Hartke then moved Players, Inc. to Olney to establish a summer theater. After losses in 1953 and 1954, which Stephens underwrote, the decision was made to produce only five plays in 1955. Despite much critical success, Olney still sustained a loss of $3,495.61 in 1955. Consequently, Father Hartke asked William H. Graham, Sr. to serve as Olney Theatre's general manager. His work, combined with the directorial talents of Robert Moore, Leo Brady, and Jim Waring drew large audiences, favorable reviews, and resulted in a profit of nearly $7,000 in 1956. In 1960, after the production of Rashomon, directed by Robert Moore, Stephens told Father Hartke that he had decided to give him the theater. Stephens gradually transferred all of the property's stock to Players. Father Hartke became the corporation's president, a position he held for 33 years. Governor Blair Lee recognized Olney Theatre as the official State Summer Theater of Maryland in July 1978. Father Hartke died in 1986. The next year, Maryland State Arts Council designated Olney a "major arts organization", making it the only arts institution outside of Baltimore to hold such status at the time. The theater was producing five three week productions per season, primarily from May to September. In 1991, Olney Theatre began a capital campaign to match a $625,000 state grant. The money was to be used for much needed improvements to the facilities and to realize Father Hartke's goal of operating year round. Olney Theatre added two shows to its 1993 season, and it began production in April and ending around late October. A scene shop and a costume shop were added to the mainstage building. Prior sets were built outside, and costumes were built on the Crawford House porch. Jim Petosa was appointed artistic director of the newly renamed Olney Theatre Center in 1994. Petosa renewed emphasis on 20th century American classics, musical theater, new works, and area premieres. From 1998 to 1999, Olney Theatre Center celebrated the 50th consecutive touring year of National Players. During these 50 years, National Players had reached 2,400,000 audience members, traveled , including ten tours outside the United States and five receptions at the White House, and gave over 6,000 performances. Olney Theatre Center began year round performances with a seven show mainstage season. The Mulitz Gudelsky Theatre Lab was built in 1999 as the first step towards a new master campus plan. A year later, Olney Theatre Center began a capital campaign for a $10.5 million expansion. In 2003, The Kresge Foundation awarded Olney Theatre Center a Special Opportunities Initiative grant of $1 million. The next year, Olney Theatre Center acquired an additional for its cultural campus. In 2005, Olney Theatre Center opened its new amphitheater, the Root Family Stage at Will's Place, which gave a permanent home to its Summer Shakespeare Festival. Olney Theatre Center held the grand opening of its Mainstage theater, a 429 seat facility with stadium seating and advanced technical capabilities. Olney Theatre Center expanded its mainstage season to eight plays and introduced its New Play Initiative with the world premiere of In the Mood in 2006. Olney Theatre Center also held its first Gala Celebration in over twenty years. In 2007, Olney Theatre Center added a family entertainment series and formed Olney Theatre Institute, which reinforced its education initiative. After 19 years with Olney Theatre, Petosa resigned as artistic director in 2012. Martin Platt was hired as the new artistic director. Platt resigned after six months. Jason Loewith became the new artistic director in 2013. In 2016, Olney Theatre had a mortgage of $4.8 million, down from $6 million in 2013. The operating budget for the 2016 season was a little less than $6 million. ==
Since the theater was founded in 1938 it has produced many works that have gone on to later acclaim. Among them are:

Да (1973)

Ирландиялық драматург Хью Леонардтың бұл естелік пьесасы Олнидің онымен үздіксіз ынтымақтастығының бір бөлігі болды. "Да" пьесасының әлемдік тұңғыш көрсетілісі 1973 жылы Жим Уорингтің режиссерлігімен Олни Театр орталығында өтті. Кейін бұл қойылым Бродвейде қойылды және төрт Тони сыйлығына ие болды, оның ішінде 1978 жылы «Үздік пьеса» номинациясы бойынша Тони сыйлығы да бар.

Жүсіп және таңғажайып техникалы түстегі ұйқышыл (1979)

Бастапқыда Джим Уоринг Америка Католиктік Университеті үшін жасаған бұл қойылымды продюсер Сьюзан Роуз Олниде көріп, Гейл Берманмен бірге Вашингтон қаласының орталығындағы Форд театрында қайта қою үшін 150 000 доллар жинады. Қойылымның сәттілігі Бродвейдегі өндіріске әкелді, ол жеті Тони сыйлығына ие болды, соның ішінде 1982 жылы «Үздік музыкалық қойылым» номинациясына да ұсынылды.

Иан МакКелленнің Шекспирдің рөлін ойнауы (1987)

Ағылшын актері Иэн МакКелленнің жеке қойылымы. Бұл пьесаны «Вашингтон Пост» жоғары бағалады. Кейіннен МакКеллен 1938 жылғы «Оригинал» театрының гримерлік бөлмелерін қайта жаңартуға қаржы жинауға көмектесті.

Заңсыз өтініш (1992)

Бұл спектакльде танымал бұрынғы американдық футболшы Джон Риггинс ойнады және актерлік дағдысымен елдің түкпір-түкпірінен келген жанкүйерлерді таң қалдырды. Драматург Берни ДеЛео жазған бұл пьесаның әлемдік тұңғыш көрсетілімі Олни Театр орталығында өтіп, төрт апта бойы сахналанды.

Мен және сен (2014)

Лорен Гандерсонның авториясындағы «Мен және сен» пьесасының алғашқы көрсетілімі Олниде болды. Кейіннен 2018 жылы «Тақтар ойыны» сериалының жұлдызы Мэйси Уильямс қатысқан Вест-Эндте қойылды. Пьеса 2015 жылғы Хелен Хейс сыйлығында «Ең үздік жаңа пьеса немесе мюзикл» номинациясы бойынша Чарльз Макартур сыйлығына ие болды.

Адамдар (2020)

COVID-19 пандемиясына байланысты Олни театры сол кездегі барлық ағымдағы және жоспарланған жекелеген қойылымдарын кейінге шегерді және онлайн бағдарламаларға көшті. Осы қойылымдардың бірі Стивен Карамның "Адамдар" пьесасы болды. New York Times сыншысы Джесси Грин Zoom арқылы түсірілген видеоны "күшті виртуалды өндіріс" деп атады.

"Қаралы қыз және сұлу аң" (2021)

COVID-19 пандемиясынан кейін Олни Театр орталығы жеке қатысумен өтетін қойылымдарын қайта бастады. Диснейдің "Адам мен Ғұрып" (Beauty and the Beast) мерекелік қойылымға айналды, ал қойылымның режиссері Марша Милгром Додж болды. Бұл қойылым Белл рөліне квир және толық бойлы актриса Джейд Джонсты таңдауымен ерекшеленді. Ғұрыптың рөлін сомдаған актер Эван Руджиеро қатерлі ісікке байланысты бір аяғын жоғалтты. Трейси Линн Оливера «Музыкалық театрдағы үздік қосалқы рөл орындаушысы» номинациясы бойынша Хелен Хейс сыйлығына ұсынылды.

16 жылы (2022)

"Адам мен Ғашық" қойылымының табысынан кейін Олни театр орталығы "А.Д. 16" жаңа мюзиклінің әлемдік премьерасын қойды. Либретто авторы – "Біз" сериалының сценариші және продюсері Бека Бранстеттер, ал музыка мен ән сөздерін "Жаман мен жақсы" франшизасына үлес қосқан Синко Пол жазды. Бұл пьесаны "Вашингтон Пост" газеті жақсы қарсы алды. Ол Эджертон қорының жаңа пьесаға берілетін сыйлығын және Музыкалық театр саласындағы Хелен Хейс сыйлығындағы "Үздік хореография" номинациясын жеңіп алды.