Германиядағы визалық дау: 2005 жылы Еуропалық Одақ емес елдерден Германияға виза алу ережелері жеңілдетілді. Саяси жанжал, министрдің отставкасы мен партия беделіне нұқсан келді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Визалық дау – 2005 жылдың басында Еуроодаққа мүше емес, Шығыс Еуропа елдерінен Германияға кіруге ниеттенген шетел азаматтарына виза беру тәртібіндегі өзгерістерге байланысты туындаған жанжалға неміс баспасөзі берген атау. 2000 жылы енгізілген жаңа виза саясаты, туристік визаларды беру процесін жылдамдату мақсатында, заңсыз көші-қон және адам саудасы сияқты құқық бұзушылықтарға қарсы сақтық шараларын жойды деген айып тағылды. Бұл оқиға салдарынан Жасыл партияның жауапты мемлекеттік хатшысы Людгер Волмер Бундестагтың сыртқы істер комитетіндегі және партиясының сыртқы істер жөніндегі өкілі лауазымдарынан қанағаттанды. Бұл мәлімдемелер оның партиялық әріптесі, Сыртқы істер министрі Йошка Фишердің беделіне елеулі зиян келтірді. Бұрынғы қатаң виза ережелеріне дұрыс саяси процедураларсыз өзгерістер енгізілгені туралы күдік туды. Кейбір сарапшылар Германияға сапар шеккен украиналықтардың санының артуы Батыс Еуропаға деген жағымды көзқарасты қалыптастырып, «Қызғылт революцияға» қолдау көрсеткен болуы мүмкін деп санайды.
The visa affair is the name given by the German press to the controversy that arose in early 2005 over a change in the procedure for issuing visas to foreign nationals seeking to enter Germany from non EU, Eastern European states. The new visa policy put in place in 2000, it was claimed, dispensed with safeguards against abuses such as illegal immigration and human trafficking in favour of speeding up the issuing process for tourist visas. The affair prompted the resignation of the responsible Minister of State Ludger Volmer of the Green party from his roles in the Bundestag foreign affairs committee and as foreign affairs spokesperson of his party. The claims severely damaged the reputation of his party colleague, Foreign Minister Joschka Fischer. The allegation was that changes had been made to the previous tougher visa rules, without correct political procedure. Some commentators have suggested that the increase in the number of Ukrainians visiting Germany may have promoted a more positive view of Western Europe, assisting the Orange Revolution.
1999-2000 жылдар
1999 жылы Украинаның Киев қаласындағы Германия елшілігі Германияға 150 000-нан астам виза берді. Елшілік алдында ұзын кезектер пайда болды. Өтініш берушілер украин қауіпсіздік қызметкерлерінің кезекте алға жылжу үшін 100-500 (50-250 евро) герман маркасын талап еткенін хабарлады. 2000 жылдың басында Федералды сыртқы істер министрлігінің мемлекеттік хатшысы Людгер Волмер «Волмер жарлығы» деп белгілі болған жарлық шығарды, ол визалық өтініштер бойынша шешім қабылдаудағы жеке елшіліктердің өкілеттіктерін кеңейтті. Жарлықтың мақсаты Германияға саяхаттауды жеңілдету болды. Күмәнді жағдайларда өтініш берушінің пайдасына шешім қабылдау көзделеді. Сонымен қатар, тура тура саяхат агенттіктері арқылы виза беру енгізілді. Bundesgrenzschutz (Федералды шекара күзеті) және Федералды қылмыстық полиция басқармасы (BKA) бұл ережеге қарсы шықты, себебі олардың пікірінше, бұл қылмыскерлердің Германияға оңай көшіп келуіне әкелуі мүмкін. Олар Германияға заңсыз көші-қонды ұйымдастырған саяхат агенттігінің директорына қатысты қылмыстық сот шешімін мысалға келтірді. Бұл жағдайда «туристер» жасырын өмір сүріп, секс-жұмыскерлерге айналды немесе Германиядан Еуропалық Одақтың басқа елдеріне кетіп қалды. 2000 жылдың 9 наурызында Ішкі істер министрі Отто Шили (СДП) Сыртқы істер министрі Йошка Фишерге жолдаған хатында «Волмер жарлығын» Шетелдіктер туралы заңға және Шенген келісіміне қайшы деп санайтынын білдірді. 2005 жылға дейін Шили бұдан әрі араласқан-араласқан жоқ, неге араластырған жоқ белгісіз.
In 1999 the German embassy in Kyiv, Ukraine alone issued more than 150,000 visas for Germany. Long queues formed in front of the embassy. Applicants reported that Ukrainian security personnel demanded DM 100 to 500 (€50 250) from applicants to get ahead in the queue. At the beginning of 2000, the Minister of State at the Federal Foreign Office, Ludger Volmer, issued a decree (known as "Volmer's Decree"), which extended the powers of the individual embassies in deciding about visa applications. The decree aimed at making travel to Germany easier. When in doubt, the application was to be decided in favour of the applicant. At the same time, visa applications directly from travel agencies were introduced. This regulation was opposed by the Bundesgrenzschutz (Federal Border Guard) as well as by the Federal Criminal Police Office (BKA), because they feared that it would lead to easier migration into Germany for criminals. They cited a criminal court decision against the manager of a travel agency who organized illegal migration into Germany. The "tourists", in this case; went underground, became prostitutes or left Germany for other countries of the European Union. On 9 March 2000 the Minister of the Interior, Otto Schily (SPD) wrote a letter to the Minister of Foreign Affairs, Joschka Fischer, saying that he saw the "Volmer's Decree" as a violation of the Aliens Act as well as of the Schengen Treaty. As of 2005, it is not clear if Schily intervened further, or if not, why?
2001-2003 жылдар
2001 жылдың 2 мамырында әлемдегі елшіліктерге 1995 жылы Хелмут Кольдің ХДС-і енгізген «Carnet de Touriste» саяхаттық сақтандыруын қабылдау туралы ұсыныс жіберілді. Бұл сақтандыру құжаттары шетелде туындаған медициналық шығындарды, сондай-ақ депортацияға байланысты шығындарды қамтыды. Олар неміс азаматынан жазбаша кепілдік орнына қабылданды, бұл виза алушының Германияда болу және үйіне оралу шығындарын қаржылай жаба алатынын дәлелдеу үшін қажет болды. Неміс автомобиль клубы (ADAC) 120 000-нан 150 000-ға дейін осындай сақтандыру құжаттарын сатты, Allianz сақтандыру компаниясы – 35 000-нан астам, ал ITREC GmbH компаниясы – 31 000-нан астам. Сыртқы істер министрлігі елшіліктерге жеке кәсіпкер Кублерге тиесілі Reiseschutz AG компаниясынан ұқсас саяхат сақтандыру құжаттарын қабылдауға кеңес берді. Баспасөз хабарларына сәйкес, бұл Германияға адамдарды заңсыз әкелуде маңызды рөл атқарды. Бұл туралы Ішкі істер министрлігіне Федералдық қылмыстық полиция (Bundeskriminalamt) хабарлады. Аната Бергтің ісін қараған Кельн қылмыстық соты «Волмер жарлығы», яғни кепілдерді немесе төлем қабілеттілігін растаудың орнына саяхат сақтандыру құжаттарын қабылдау, сондай-ақ саяхат агенттіктері арқылы визаға өтініш беру адам саудасының кеңінен тарауына себеп болды деп мәлімдеді. Үкімде бұл «заңға қарсы салқын төңкеріс» деп сипатталды. 2001 жылдың шілдесінде Сыртқы істер министрлігі 2001 жылдың 1 қазанынан бастап саяхат агенттіктері арқылы визаға өтініш беруге тыйым салды. Саяхат агенттігіне барудың орнына, барлық өтініш берушілер елшіліктің виза бөліміне тікелей жүгінуге міндетті болды. Бірақ өтініш берушінің төлем қабілеттілігін растау үшін саяхат сақтандыру құжаты жеткілікті деп есептелді. 2002 жылдың 29 қаңтарында Сыртқы істер министрлігі саяхат сақтандыру құжаттарын шетелде тікелей сатып алуға және сатуға рұқсат берді. Баспасөз хабарларында бұл Киевтегі жағдайды ушықтырды, ал саудагерлер саяхат сақтандыру құжаттарын 1000 долларға дейін сатқандары айтылды. 2002 жылдың 8 ақпанында Германияның Киевтегі елшісі Дитмар Штудеманн елшілікке саяхат сақтандыру құжаттарымен төлем қабілеттілігін растауға тырысқан өтініш берушілердің көптеп келіп түскенін хабарлады. 2003 жылдың наурыз айында «Волмер жарлығы» кейіннен оның жауапкершілігіне байланысты «Фишер жарлығы» деп аталды. Тағы да өтініш берушілердің төлем қабілеттілігін тексеру қажет болды. 2003 жылдың сәуірінен бастап саяхат сақтандыру құжаттары қабылданбайтын болды. 2004 жылдың ақпанында Германияның аймақтық соты украиналық Аната Бергті адам саудасы және контрабанда жасағаны үшін кінәлі деп тапты. Сот 2000-2002 жылдар аралығында Украинада Германияға бару үшін шамамен 300 000 туристік виза берілгені, бұл Бергке қылмыстық әрекеттер жасауға мүмкіндік бергенін анықтады.
On 2 May 2001 embassies worldwide were advised to accept the Carnet de Touriste travel insurance introduced by Helmut Kohl's CDU in 1995. These insurance documents covered medical costs incurred abroad as well as any costs resulting from deportation. They were accepted in place of a written guarantee by a German citizen to prove that the visa applicant could finance his stay and his return home. The German Automobile Club (ADAC) sold between 120,000 and 150,000 of these insurance documents, the Allianz insurance company sold more than 35,000, and the ITREC GmbH company more than 31,000. The Foreign Office also advised the embassies to accept similar travel insurance documents from the Reiseschutz AG, owned by private entrepreneur Kübler. The press claims this played an important role in the smuggling of people into Germany. The Ministry of the Interior was informed about this by the Federal Crime Agency (Bundeskriminalamt). In the trial of Anaton Berg, the Cologne criminal court claimed that the "Volmer's Decree", the acceptance of travel insurance documents instead of guarantors or proof of credit worthiness and the applications for visas at travel agencies had led to mass human trafficking. In the verdict, this was described as "a cold putsch against the law". In July 2001 the Foreign Office prevented applications for visas at travel agencies from 1 October 2001. Instead of going to a travel agency, once more every applicant had to go to the visa department in an embassy. However, it was assumed that a travel insurance document sufficed as proof of the applicant's credit worthiness. On 29 January 2002 the Foreign Office decreed that it was possible to buy and sell travel insurance documents directly in foreign countries. The press reported that this increased the problems in Kyiv and that traders sold travel insurance documents for as much as $1,000. On 8 February 2002 the German ambassador in Kyiv, Dietmar Stüdemann, reported that the embassy was flooded with applicants proving their credit worthiness with travel insurance documents. In March 2003, "Volmer's Decree" later called the "Fischer degree" since it was his responsibility, was cancelled. Once more, applicants' credit worthiness had to be examined. From April 2003, travel insurance documents were no longer accepted. In February 2004, a German regional court found the defendant, Ukrainian born Anaton Berg, guilty of people trafficking and smuggling. The court found that laxness in issuing German visas in Ukraine, where about 300,000 tourist visas were issued to visit Germany between 2000 and 2002, made it easier for Berg to commit his offenses.
2005 жыл
2005 жылғы 20 қаңтарда Германия Бундестагында тергеу комиссиясының алғашқы отырысы өтті. Бұл комиссия – сот отырысы тәрізді – оппозициялық ХДС және ХСС партияларының дауысымен құрылды. ХДС/ХСС парламенттік тобынан Эккарт фон Кладен өкілдік етті. 2005 жылғы 12 ақпанда Людгер Волмер Бундестагтағы «Жасылдар» партиясының парламенттік тобының сыртқы істер жөніндегі спикері лауазымынан кетті, бұқаралық ақпарат құралдары оның «Synthesis GmbH» компаниясының консультанты ретінде жұмысын сынағаннан кейін, ол 1994 жылы жекешелендірілген Bundesdruckerei агенттігінде жұмыс істеді, ол жеке куәліктер, банкноттар және басқа да қауіпсіз құжаттарды өндірді. 2005 жылдың ақпан айында алты жылдан астам уақыт ішінде алғаш рет қоғамдық пікірлер бойынша Джошка Фишер танымалдылық санатында бірінші орында болмады. Оның орнына, танымалдылық бойынша бірінші орынға Төменгі Саксонияның христиан-демократиялық премьер-министрі Кристиан Вульф ие болды, ал Фишер екінші орынға ие болды. 15 ақпанда Фишер арнайы парламенттік комиссия алдында куәлік беруге келісті. Ол мәлімдемесінде Украинадағы неміс консулдары жасаған қателіктерге «саяси жауапкершілікті» мойындады. 2005 жылдың наурыз айында Украина президенті Виктор Ющенко Берлиндегі тұңғыш сапарында Германия Бундестагы алдында сөйлеген сөзінде бизнесмендер, студенттер, өнер адамдары мен жастар үшін визасыз режимді енгізуді сұрады. 2005 жылғы 22 наурызда БАҚ-та Федералды Канцелярия 2000 жылдың наурызында Отто Шили мен Йошка Фишердің арасында виза саясаты туралы дау туралы хабардар болғаны туралы хабарланды. Ол туралы канцлер Герхард Шредер де хабардар болмаған. 2005 жылы 26 наурызда Экарт фон Клайден Солтүстік Рейн-Вестфалияда сайлау алдында Джошка Фишерді шындықты айтуды талап етті. ХДС/ХСС Фишердің мәлімдемесін мәжбүрлеуге тырысты. 2005 жылғы 31 наурызда БАҚ-та Фишердің сәуір айының ортасында, яғни бұрын күтілгеннен ертерек, тергеу комиссиясының алдында сөйлейтіні туралы хабарланды. SPD ішкі істер министрі Отто Шилидің куәлігі маусымға жоспарланған. 2005 жылдың сәуірінде БАҚ 2004 жылы қиындықтар туындағанын хабарлады. Фишердің айтуынша, қиындықтар 2004 жылдың ортасында шешілді. Эккарт фон Клайден ZDF негізгі неміс телеарнасында тергеу комиссиясы 2005 жылдың наурызында Фишердің өзгеше мәлімдемесін тексеруді қалайтынын айтты. 21 сәуірде тергеу комиссиясы Людгер Волмерді және сол кездегі Сыртқы істер министрлігінің мемлекеттік хатшысы Гунтер Плюгерді тыңдады. Бұл тергеу комиссиясының тыңдауы (ұзақтығы: 12 сағаттан астам) осындай тыңдаудың бірінші рет теледидар арқылы көрсетілуі болды (оны 400 000-нан астам адам бақылады). 2005 жылы 25 сәуірде екінші күні бойы теледидар арқылы хабарланған тыңдау кезінде Фишер өзінің 2000 жылдан 2002 жылға дейін Украинадан келген қылмыскерлер мен жезөкшелерге Германияға мыңдаған визалар беріліп, ол қызметте болған кезде қателіктер жасалғандығын мойындады. Бірақ Фишер қарсылық білдірушілердің Германияның қауіпсіздігі мен әл-ауқаты иммигранттар ағынынан айтарлықтай зардап шекті деген пікірін жоққа шығарды және ол 2002 жылы проблема анықталғаннан кейін саясат бірден түзетілді деп мәлімдеді. Фишердің жауапкершілікті мойындау шешімі оның партиясының бірнеше апта бойы қарсылық көрсеткенімен, тіпті арнайы парламенттік комиссия алдында болуды кейінге қалдыруға тырысқаннан кейін келді. Сот отырысы 14 сағатқа созылды және оны тек «Феникс» телеарнасында ғана 700 000 адам көрді, бұл 10,5%-ды құрайды. Сот отырысынан кейін ХДС/ХСС мүшелері Фишердің зейнеткерлікке шығуын талап етуді жалғастырды, ал SPD және «Жасылдар» мүшелері Фишердің жақсы жұмыс істегенін және комиссиядағы ХДС/ХСС мүшелері өз айыптауларына дәлел келтіре алмағанын айтты. 29 сәуірде Сыртқы істер министрлігі бірнеше ай бойы қысым жасағаннан кейін тиісті құжаттарды Еуропалық комиссияға тапсырды. 2005 жылдың мамыр айында Германияның Украинадағы елшісі Фишердің виза саясаты жұмсақ екенін және визаларды қолдануды жеңілдеткенін айтты. Ол сондай-ақ, Волмер жарлығы елшілік қызметкерлерінің ынтысын түсіргенін айтты. 2005 жылғы 2 маусымда Тергеу комиссиясы қысқа, 30 минутқа созылған отырыстан кейін жұмысын тоқтатты. Комиссия өзінің көпшілігінде SPD/«Жасылдар» мүшелерінің куәліктерін тыңдауды тоқтатты. CDU және FDP болса, егер бұл мәселе түпкілікті шешілмесе, Конституциялық сотқа шағымдануы мүмкін. Кейбір министрлер комиссия алдында (мысалы, Отто Шили немесе басқалар Франк Вальтер Штайнмайер Федералды канцлерлік) жауапқа тартылмады. Оның орнына, комиссияның жұмысы ерте сайлауға күтілген шақыруға байланысты мерзімінен бұрын аяқталды. 15 маусымда Конституциялық сот 2 маусымда айтылғандай, куәліктерді тыңдаудың аяқталуын конституцияға қайшы деп таныды және комиссияның жоспарланған кестесін жалғастыруға бұйрық берді, егер жаздың соңында күтілетін мерзімінен бұрын сайлау шақырылмаса. Бұл Шили (Ішкі істер министрі) және Штайнмайер (Федералды канцлерлік мемлекеттік министрі) сияқты министрлердің жойылған тыңдауларының өтетінін білдіреді. 4 тамызда Еуропалық комиссия Германияның визалық дауының негізіндегі жүйесі Еуропалық Одақ нормаларын (Шенген келісімі және Бірлескен консулдық нұсқаулар) бұзғанын, бірақ Германия ЕО ережелеріне сәйкес келетін реформаланған саясатпен бұл мәселені шешкенін мәлімдеді. Жауап ретінде, Германиядан Еуропалық парламент депутаты Йоахим Вюрмелинг Германияның жаңа саясатын тергеп қарауға Еуропалық комиссияны шақырды, олардың да кемшіліктері бар екенін мәлімдеді.
On 20 January 2005 the first meeting of the Commission of Inquiry was held in the German Bundestag. This commission—a kind of judicial hearing—was set up with the votes of the opposition parties CDU and CSU. The CDU/CSU parliamentary group was represented by Eckart von Klaeden. On 12 February 2005 Ludger Volmer retired as the Speaker for Foreign Affairs of the Green Party's parliamentary group in the Bundestag, after the media criticized his work as a consultant for the company Synthesis GmbH, which worked for the Bundesdruckerei, the agency privatized in 1994, producing identity cards, banknotes and other secure documents. For the first time in over six years, in February 2005, opinion polls did not show Joschka Fischer in first place in the popularity vote. Instead, the leading position in the popularity vote went to the Christian Democratic Ministerpräsident of Lower Saxony, Christian Wulff, with Fischer coming in second. On 15 February Fischer agreed to testify before the special parliamentary commission. In a statement, he accepted what he called "political responsibility" for mistakes that may have been made by German consulates in Ukraine. In March 2005, during his first trip to Berlin since being sworn in, President Viktor Yushchenko of Ukraine in a speech before the German Bundestag asked for a visa free regime for business people, students, artists and young people seeking contact with EU countries. On 22 March 2005 the media reported that the Federal Chancellery had been informed about a dispute between Otto Schily and Joschka Fischer about visa politics as early as March 2000. It was said that Chancellor Gerhard Schröder himself was not informed. On 26 March 2005 Eckart von Klaeden called for Joschka Fischer to tell the truth before the elections in North Rhine Westphalia. The CDU/CSU tried to force a statement by Fischer. On 31 March 2005 the media reported that Fischer would speak before the Inquiry Commission in mid April, earlier than previously expected. The testimony of SPD minister of the interior Otto Schily was scheduled for June. In April 2005 the media reported that there were difficulties in 2004. Fischer claimed the difficulties were resolved in mid 2004. Eckart von Klaeden said on the main German television channel ZDF that the Commission of Inquiry wanted to investigate the differing statement of Fischer in March 2005. On 21 April the Commission of Inquiry heard Ludger Volmer and the State Secretary at the Foreign Office at the time, Gunter Pleuger. This Commission of Inquiry hearing (duration: more than 12 hours) was the first such hearing broadcast by television (and was watched by more than 400,000 people). At a second all day televised hearing on 25 April 2005, Fischer admitted that mistakes had been made during his time in office when thousands of visas to Germany were granted to criminals and prostitutes from the Ukraine from 2000 to 2002. But Fischer also dismissed opposition arguments that the security and well being of Germany were significantly harmed by the influx of immigrants, and he contended that once the problem was discovered in 2002 the policy was immediately corrected. Fischer's decision to admit some responsibility came after weeks of stonewalling by his party, which had even tried to delay appearing before the special parliamentary commission. The hearing lasted 14 hours and was viewed by 700,000 viewers on Phoenix only, a 10.5% quota. After the hearing, members of the CDU/CSU continued to ask for Fischers retirement, whereas members of SPD and The Greens said that Fischer performed well and that the CDU/CSU members in the commission were not able to show evidence for their accusations. On 29 April, the Foreign Office passed the relevant documents to the European Commission, following months of pressure. In May 2005, the German ambassador to Ukraine said the visa policies of Fischer were lax and eased the application of visas. He also said that the Volmer Decree discouraged the embassy's employees. On 2 June 2005 the Commission of Inquiry was adjourned after a short session of only 30 minutes. The commission called an end to the hearing of evidence with the majority of its SPD/The Greens members. CDU and FDP on the other hand are likely to appeal to the Constitutional Court should this matter be dropped permanently. Some ministers, who were due to appear before the commission (e. g. Otto Schily or others Frank Walter Steinmeier of the Federal Chancellory), were not to be questioned in the end. Instead, the work of the commission was prematurely ended due to the widely anticipated call for an early election. On 15 June 2005, in a provisional ruling, the Constitutional Court considered the end of the hearings of evidence, as mentioned above on 2 June, as unconstitutional and ordered the Commission of Inquiry to continue with its timetable as planned as long as the Federal Diet isn't dissolved due to the expected call for a snap election later this summer. This would mean the cancelled hearings of ministers like Schily (Minister of the Interior) and Steinmeier (Minister of State of the Federal Chancellory) will most likely take place after all. On 4 August the European Commission decided that while the lax system at the heart of the German visa scandal violated European Union norms (including the Schengen Agreement and the Common Consular Instructions), Germany had since remedied the problem with a reformed policy that complies with EU rules. In response, Member of the European Parliament Joachim Würmeling of Germany challenged the European Commission to investigate Germany's new policies, claiming that these too were flawed.