Алиса Себолд – американдық жазушы, «Сүйкімді сүйектер» және «Жақындағы ай» романдарын, «Бақытты» мемуарын жазған. Зорлау туралы ашық әңгіме. Кітаптары бестселлер болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы (1963 жылы туған)
American writer (born 1963)
Элис Себольд (6 қыркүйек 1963 жылы туған) – американдық автор. Ол «Қарапайым сүйектер» және «Жақын ай» романдарымен, сондай-ақ «Бақытты» мемуарымен танымал. «Қарапайым сүйектер» кітабы The New York Times бестселлер тізіміне енді және 2009 жылы осы атпен фильмге бейімделді. Оның «Бақытты» мемуары миллионнан астам данада сатылды және Сиракуз университетіндегі бірінші курсында зорлыққа ұшыраған тәжірибесін баяндайды. Энтони Бродуотер қателікпен қылмыскер деп танылды. Бродуотер 16 жыл түрмеде отырды. 2021 жылы судья бастапқы сот үкімін күштен шығарғаннан кейін ол ақталды. Осыған байланысты «Бақытты» кітабының баспагері кітапты енді таратпайтынын хабарлады.
Alice Sebold (born September 6, 1963) is an American author. She is known for her novels The Lovely Bones and The Almost Moon, and a memoir, Lucky. The Lovely Bones was on The New York Times Best Seller list and was adapted into a film by the same name in 2009. Her memoir, Lucky, sold over a million copies and describes her experience in her first year at Syracuse University, when she was raped. Anthony Broadwater was incorrectly identified as the perpetrator. Broadwater spent 16 years in prison. He was exonerated in 2021, after a judge overturned the original conviction. Consequently, the publisher of Lucky announced that the book would no longer be distributed.
Ерте өмір және білім
Себольд Висконсин штатының Мэдисон қаласында дүниеге келген. Себольд 1980 жылы Пенсильвания штатының Малверн қаласындағы Грейт Вэлли орта мектебін бітірген. Себольд Сиракуз университетінде бакалавр дәрежесін алды. Оның профессорларының арасында Тесс Галлахер болды, ол Себольдтың сенімді адамдарының бірі болды. Сондай-ақ оның профессорлары арасында Реймонд Карвер, Тобиас Вольф және Хейден Каррут болды. 1984 жылы бітіргеннен кейін ол қысқа уақыт бойы Техастағы Хьюстон университетінде аспирантурада оқыды, содан кейін келесі 10 жыл бойы Манхэттенге көшіп барды. Ол жазушылық мансабын жалғастыра отырып, бірнеше официанттық жұмыс істеді, бірақ оның поэзиясы да, роман жазуға тырысуы да нәтиже бермеді. Себольд Нью-Йорктен Оңтүстік Калифорнияға көшіп барады, онда ол суретшілер колониясының күзетушісі болды, айына 386 доллар табады және орманның ішінде электр қуаты жоқ үйде тұрады. Бес айдан кейін Сиракуз университетінің жанындағы көшеде жүргенде, ол зорлаушы деп ойлаған адамды кездестірді. Энтони Бродуотер деген кісі 16 жыл түрмеде отырды, өзінің кінәсіз екенін тұрақты түрде айта келе. Ақырында ол зорлау туралы және оның өзіне тигізген әсері туралы жазу керек екенін түсінді. Себольд шабуылдан кейін өзін отбасынан оқшауланғандай сезінгенін және бірнеше жыл бойы жоғары сезімталдықтан зардап шеккенін жазды. Ол түнгі жұмысынан кетті, қараңғыда қауіптен сескеніп. Ол депрессияға ұшырап, үш жыл бойы қорқынышты түстер көріп, көп ішімдік ішіп, героин қолданды. Ақырында, Джудит Льюис Херманның "Травма және жазылу" кітабын оқығаннан кейін, ол посттравматикалық стресс бұзылысы дамығанын түсінді. Бір рецензенттің айтуынша, "Лакки" жақсы пікірлер алғаннан кейін "ұмытылған". Себольд 2002 жылы "Сүйкімді сүйектер" романымен сәттілікке жеткеннен кейін, мемуарларға қызығушылық артып, ол бір миллионнан астам данада сатылды.
Sebold was born in Madison, Wisconsin. Sebold graduated from Great Valley High School in Malvern, Pennsylvania, in 1980. Sebold attended Syracuse University, where she earned her bachelor's degree. Among her professors was Tess Gallagher, who became one of Sebold's confidantes. Also among her professors were Raymond Carver, Tobias Wolff, and Hayden Carruth. After graduating in 1984, she briefly attended the University of Houston in Texas, for graduate school, then moved to Manhattan for the next 10 years. She held several waitressing jobs while pursuing a writing career, but neither her poetry nor her attempts at writing a novel came to fruition. Sebold left New York for Southern California, where she became a caretaker of an artists' colony, earning $386 a month and living in a cabin in the woods without electricity. Five months later, while walking down a street near the Syracuse campus, she encountered a man whom she believed to be the rapist. The man, Anthony Broadwater, ultimately served 16 years in prison, maintaining his innocence throughout. Eventually, she realized she needed to write about the rape and its impact on her first. Sebold wrote that the attack made her feel isolated from her family, and that for years afterwards, she experienced hypervigilance. She resigned her night job, fearing danger in darkness. She was depressed, suffered from nightmares, drank heavily and snorted heroin for three years. Eventually, after reading Judith Lewis Herman's Trauma and Recovery, she realized she had developed post traumatic stress disorder. According to one reviewer, Lucky was positively reviewed and then "sank into oblivion". After Sebold became successful with her 2002 novel, The Lovely Bones, interest in the memoir picked up and it went on to sell over one million copies.
Broadwater-ті айыппұлдан босату
Бродвотер айыпты жою үшін кем дегенде бес рет, әртүрлі адвокат топтарымен әрекеттенді. 2021 жылдың қараша айында Нью-Йорк Жоғарғы сотының судьясы Бродвотерді ақтады, ол бастапқы айыптауда елеулі мәселелер болғанын анықтады. Айыпталу негізінен екі дәлелге сүйенген: Себольдтың куәлігі және шаштың микроскоптық талдауы – бұл сот-медициналық техниканы АҚШ Әділет министрлігі кейіннен сенімсіз деп тапты. Полиция көрсеткен тану рәсімінде, Бродвотердің қатысуымен, Себольд өзін зорлаған адам ретінде басқа біреуді көрсеткен. Полиция оған Бродвотерден басқа адамды танығанын айтқанда, ол екеуінің "бір-біріне ұқсас" екенін айтты. Бродвотерді ақтау үшін күрескен қорғаушылар прокурордың Себольдке өтірік айтқанын, оның таныған адамы мен Бродвотердің дос екенін және олардың екеуі де оны жаңылыстыру үшін келгенін мәлімдеді. Бір аптадан кейін Себольд оның айыпталуына қатысқандығы үшін көпшілік алдында кешірім сұрады, ол "кінәсіз адамды түрмеге жіберген жүйедегі менің ойда жоқ рөліммен күресіп жатқанымды" және Бродвотердің "біздің кемшікті заң жүйеміздің құрбаны болған тағы бір қара нәсілді жас жігіт екенін" айтты. "Мен оған жасалғандар үшін мәңгі өкінемін". Себольдтің кешірім сұрауына кейбір бақылаушылар сынға алды, олар оның көбінесе пассивті тәсілде жасалғанын және Бродвотердің айыпталуына тікелей жауапкершілікті мойындамағанын атап өтті. "Лаки" кітабының баспагері Скрибнер, Бродвотердің ақталуынан кейін кітаптың барлық форматтарының таралымын тоқтату туралы мәлімдеме жасады.
Broadwater tried five times to have the conviction overturned, with at least as many groups of lawyers. In November 2021, Broadwater was exonerated by a New York Supreme Court justice, who determined there had been serious issues with the original conviction. The conviction had relied heavily on two pieces of evidence: Sebold's testimony and microscopic hair analysis, a forensic technique the United States Department of Justice later found to be unreliable. At the police lineup, which included Broadwater, Sebold had identified a different person as her rapist. When police told her she had identified someone other than Broadwater, she said the two men looked "almost identical". Defense attorneys arguing for Broadwater's exoneration asserted that, after the lineup, the prosecutor lied to Sebold, telling her that the man she had identified and Broadwater were friends, and that they both came to the lineup to confuse her. A week later, Sebold publicly apologized for her part in his conviction, saying she was struggling "with the role that I unwittingly played within a system that sent an innocent man to jail" and that Broadwater "became another young Black man brutalized by our flawed legal system. I will forever be sorry for what was done to him." The manner of Sebold's apology drew criticism from some observers, who noted that it was largely made in the passive voice and did not acknowledge any direct responsibility for Broadwater's conviction. Scribner, the publisher of Lucky, released a statement following Broadwater's exoneration that distribution of all formats of the book would cease.
Сүйікті сүйектер
Лаккидің романы аяқталғаннан кейін Себольд өзінің «Монстрлар» романын аяқтай алды. Ол қолжазбаны өзінің тәлімгері Уилтон Барнхардтқа жіберді. «Хьюстон Хроника» газетінің бір рецензенты осы романды «қорқыныш пен шатастыққа толы, терең, сүйекке дейін шаршататын қайғыға толы мазасыз әңгіме» деп сипаттады. Бірақ, бұл роман ең керемет, ең қорқынышты, тіпті ең қарапайым тұрмыстық өмірге деген қозғалысқа толы, құштарлық пен сүйіспеншілікті көрсетеді. 2007 жылға дейін әлем бойынша он миллионнан астам данасы сатылды. 2010 жылы Питер Джексон осы романды сол атпен фильмге бейімдеді, онда Сорри Ронан, Сьюзан Сарандон, Стэнли Туччи, Марк Уолберг және Рейчел Вайс түсті.
Once Lucky was finished, Sebold was able to complete her novel, Monsters. She sent the manuscript to her mentor, Wilton Barnhardt,
A reviewer for the Houston Chronicle described the novel as "a disturbing story, full of horror and confusion and deep, bone weary sadness. And yet it reflects a moving, passionate interest in and love for ordinary life at its most wonderful, and most awful, even at its most mundane." and by 2007, had sold over ten million copies worldwide. In 2010, it was adapted into a film of the same name by Peter Jackson, starring Saoirse Ronan, Susan Sarandon, Stanley Tucci, Mark Wahlberg, and Rachel Weisz.
Басқа жазу
Себольдтың екінші романы "Айға жақын" (The Almost Moon) өнер сыныбының моделінің анасын өлтіруі туралы баяндайды. Ол "Барлығы айтылып біткенде, анамды өлтіру оңай болды" деген сөйлеммен басталады және зорлық-зомбылық актілерін сипаттау арқылы оның басқа екі кітабындағы маңызды тақырыпты жалғастырады. Себольд бұл өлтіруді ата-ана мен қыздары арасындағы бұзылған қарым-қатынастарды зерттеудің бастапқы нүктесі ретінде пайдаланады. Себольд 2009 жылғы "The Best American Short Stories" жинағының редакциясын жүргізді.
Sebold's second novel, The Almost Moon, describes an art class model who murders her mother. It begins with the sentence: "When all is said and done, killing my mother came easily" and continues a key theme of her two other books in describing acts of violence. Sebold uses the killing as the starting point from which to examine dysfunctional relationships between parents and their daughters. Sebold guest edited The Best American Short Stories 2009.
Марапаттар мен мойындау
The Lovely Bones 2002 жылы «Алғашқы роман» үшін Брам Стокер сыйлығын және Heartland сыйлығын жеңіп алды, ал 2003 жылы ересектерге арналған көркем әдебиет бойынша Америка кітап сатушылар қауымдастығының «Жыл кітабы» сыйлығына ие болды. Себольд 2000, 2005 және 2009 жылдары Макдауэлл стипендиясын алды. 2016 жылы Эмерсон колледжі Себольдқа құрметті доктор дәрежесін берді.
The Lovely Bones won the Bram Stoker Award for First Novel and the Heartland Prize in 2002, and the American Booksellers Association's Book of the Year Award for Adult Fiction in 2003. Sebold held MacDowell fellowships in 2000, 2005, and 2009. In 2016, Emerson College awarded Sebold with an honorary degree.