Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық судья
American judge
Хови 1849 жылы қайтыс болған Уильям Маклюрдың мүлкін басқаруға тағайындалғанда штатта кеңінен танымал болды. Маклюр – бай идеалист, Индиана штатындағы Нью-Хармониядағы сәтсіз утопиялық поселенің негізін қалаушылардың бірі. Ол өсиетімен мүлкін сатуға және түскен қаражатты кітапханалар салуға жұмсауға бұйрық берді. Оның екі бауыры мүлкінің көп бөлігін иеленіп, сатылып, ақшаны алып кеткен еді. Хови мүлктің активтерін қайтару және қаражатты мақсатына сәйкес пайдалану үшін алпыстан астам сотқа шағымданып берді. Нәтижесінде, мүлік Индиана және Иллинойс штаттарында 160 кітапхана ашуға жеткілікті қаржыландыруды қамтамасыз етті. Бұл жайт Индианада үлкен жаңқаққа ие болды, ал Хови жетістігінің арқасында зор танымалдылыққа қол жеткізді. Ол 1844 жылы Мэри Эннмен танысып, үйленді, олардың бес баласы болды. Олардың арасынан тек екеуі ғана есейді.
Hovey was propelled into the state spotlight in 1849 when he was appointed to oversee the estate of the deceased William Maclure. McClure was a wealthy idealist who was one of the co founders of the failed utopian settlement of New Harmony, Indiana. In his will, he ordered that his estate be sold and the proceeds be used to fund the construction of libraries. His two siblings had already seized much of his estate, sold it, and made off with the funds. Hovey filed over sixty lawsuits to reclaim the assets of the estate, and use the proceeds for their intended purpose. The estate successfully funded the opening of 160 libraries in Indiana and Illinois. The case gained considerable press coverage around Indiana, and Hovey gained considerable popularity from his success. He met and married his wife Mary Ann in 1844, and the couple had five children. Only two of the children survived infancy.
Конституционалист
Хови 1850 жылы Индиана штатының жаңа конституциясын жасауға көмектесу үшін демократтар партиясынан делегат болып сайланды. Хови конституцияға білім беру және үкіметтік реформаларды қолдады, сондай-ақ конституцияның кейбір даулы аспектілерінде жетекші күш болды. Ол әйелдерге және афроамерикандықтарға сайлау құқығын беруге қарсы болды және Индиана штатындағы еркін афроамерикандықтарға тыйым салу туралы конституцияға бір бөлім қосуды ұсынды. Оның ұсынысы оңтүстік штаттарға жаза ретінде қарастырылды, себебі олар бос афроамерикандықтарды күтіп ұстауға міндетті болар еді. Сондай-ақ ол банкроттық реформаларға қарсы шығып, олардың кредиторлардан тым көп қорғаныш беретінін және жалқаулықты ынталандыратынын айтты. Конституция халықтың қолдауына ие болды, бірақ екі жылдан кейін АҚШ Жоғарғы Соты афроамерикандықтарға қарсы баптарды конституцияға қайшы деп таныды. 1854 жылы Хови губернатор Джозеф А. Райттың бұйрығымен сайлау өткізілгенге дейін Индиана Жоғарғы Сотындағы бос орынды толтыруға тағайындалды. Ол тағайындалған кезде 34 жаста болды, бұл оны сот тарихындағы ең жас судья етіп белгіледі. Бұл оны өзі көмектесіп жазған құжатты түсіндіруге бекітілген жалғыз конституциялық делегат етті. Оның ең маңызды шешімі – кейбір қалалар мектептеріне қаржыны арттыру үшін қабылдаған салық заңдарын жоюға дауыс беру болды. Оның шешіміне сәйкес, конституция барлық мемлекеттік мектептердің біркелкі қаржыландырылуын талап етеді. Хови Жоғарғы Сотқа сайлануға үміттене бірақ, сотта алты ай қызмет еткеннен кейін жеңіліске ұшырады. Соғыстың қалған бөлігінде ол Индиана әскери округінің басшысы болды. 1865 жылдың 7 қазанында Одақ армиясінен кетті.
Hovey was elected as a Democrat to serve as a delegate in 1850 to help create a new constitution for the state of Indiana. Hovey supported the educational and governmental reforms to the constitution, as well as being a driving force in some of the more controversial aspects of the constitution. He opposed the extension of suffrage to women and blacks, and proposed adding a section to the constitution to ban free blacks from Indiana. His proposal was accepted because it was viewed as a punishment to the southern states, who would be required to care for the free blacks. He also opposed the bankruptcy reforms, saying that it would grant too much protection from creditors, and encourage laziness. The constitution was approved by the public, but the anti black portions were ruled unconstitutional by the U. S. Supreme Court two years later. In 1854, Hovey was appointed by Governor Joseph A. Wright to fill a vacancy on the Indiana Supreme Court until an election could be held. At the time of his appointment, he was 34, making him the youngest justice in the history of the court. It also made him the only constitutional delegate to become the interpreter of a document which he himself had helped write. His most important decision was in voting to strike down taxing laws created by some townships to increase funding for their schools. His decision stated that the constitution required all state schools be funded uniformly. He campaigned to be elected to the Supreme Court, but was defeated having only served six months on the court. For the remainder of the war he was in command of the military District of Indiana. He resigned from the Union Army on October 7, 1865.
Еркіндік ұлдары
Индианаға оралғанда, губернатор Оливер П. Мортон Ховиді штаттағы тұрақты армия мен Индиана легиондарының құрамаларына басшылық етуге тағайындады. Оның негізгі міндеті – сапына қосылушыларды қабылдауды бақылау және үкіметке қарсы қызметтерді тоқтату болды. Бұл міндетті орындау үшін Хови он мың сарбаздық дивизия құрды, бірақ тек үйленбеген ерлерді ғана қабылдады. Әскерлерінің жас болуына байланысты, оның дивизиясы "Ховидің балалары" деп аталды. Оның тергеулері "Азаттық ұлдары" және "Алтын шеңбердің рыцарлары" деп белгілі оңтүстікке жақын тұрғандардың желісін анықтады. Ол бұл топтың 1864 жылдың тамызында Индианаполисте көтеріліс ұйымдастырудың құпия жоспарлары бар екенін мәлімдеді. Осы қастандықтың алдын алу үшін ол ондаған күдіктіні тұтқындап, оларды әскери трибуналдарға жолдады. Бірнеше адам дарға асуға кесімді, бірақ олардың жазалары өмір бойына түрмеде отыруға алмастырылды. Соғыстан кейін АҚШ Жоғарғы Соты "Ex parte Milligan" ісінде сот процестерін конституциялық емес деп шешті.
Back in Indiana, Governor Oliver P. Morton placed Hovey in command of the Regular army and Indiana Legions units in the state. His primary task was overseeing recruitment and keeping anti government activities under control. To accomplish the task, Hovey raised a division of ten thousand troops, but would only accept unmarried men. Because of the young age of most of his soldiers, his division was nicknamed "Hovey's Babies." His investigations uncovered a network of southern sympathizers known as the Sons of Liberty and the Knights of the Golden Circle. He alleged the group had secret plans for an uprising in Indianapolis in August 1864. To prevent the plot, he had dozens of suspects arrested and taken before military tribunals for judgment. Several were sentenced to hanging, but their terms were commuted to life in prison. After the war, the U. S. Supreme Court ruled the trials unconstitutional in the case of Ex parte Milligan.
Бас Ассамблеямен қақтығыс
1872 жылы Республикалық партия Ховидің есімін губернаторлыққа үміткер ретінде тіркеді, бірақ ол саясатпен аяқтасқанын айтып, бас тартты. Келесі он төрт жыл бойы ол жеке құқық практикасымен айналысып, 1886 жылға дейін жұмыс істеді, содан кейін Конгресске үміткер болып ұсынылып, келісті. Ол демократтық қарсыласы Дж. Е. Маккалоуны 18 258 дауысқа 16 907 дауыспен жеңді. Екі жыл өткен соң, ол Индиана штатының губернаторы лауазымына ұсынылды. Сол жылы Бенджамин Харрисон президенттікке кандидат болды және штат ішінде зор танымалдылыққа ие болды. Өзінің партиялық тізімі танымал болғанына қарамастан, ол сайлауда қиын жеңіс оді, демократ Кортленд С. Матсонды көпшілік дауыспен, 49%–48.6% есебімен жеңіп, демократтар Индиана штатының Бас Ассамблеясының екі палатасында да көпшілігін сақтап қалды. Хови алпыс сегіз жасында сол кезге дейін губернатор болып сайланған ең егде жастағы адам атанды.
In 1872, the Republican party entered Hovey's name as a candidate to run for governor, but he declined, claiming he was finished with politics. For the next fourteen years he continued operating his private law practice until 1886, he was nominated to run for Congress and accepted. He defeated his Democratic opponent J. E. McCullough 18,258 to 16,907. Two years later, he was nominated to run for Governor of Indiana. Benjamin Harrison was running for President that year and was immensely popular in the state. Despite his party ticket's popularity, he barely won the election, defeating Democrat Courtland C. Matson by a plurality, 49%–48.6% of the vote, and Democrats retained majorities in both houses of the Indiana General Assembly. At age sixty eight, Hovey became the oldest man ever elected governor, up until that time.
Реформалар
Хови Бас Ассамблеяда қабылдай алған жалғыз мәселе сайлау реформасы болды. Штат бірнеше сайлау циклы бойы ауыр сайлау алаяқтығының құрбаны болды және елдегі ең төмен шектеулі сайлау ережелеріне ие болды. Партиялар өздерінің бюллетеньдерін жасады және қарсыластарын оларға қосуға жауапты болды. Бұл партиялардың көптеген алаяқтық әрекеттеріне әкелді, олар сайлаушылардың өз кандидаттарын таңдау мүмкіндігін, тіпті қателікпен де, арттыру үшін бюллетеньдерді әдейілеп қиын етіп жасады. Дауыс сатып алу да кең таралды, бұл Бенджамин Харрисон сайлауындағы ұлттық дауға себеп болды. Қабылданған реформалар құпия дауыс беруді, стандартталған бюллетеньдерді енгізді, сайлау учаскелерінде бақылауды күшейтті және бюллетеньдерді жасау жауапкершілігін мемлекетке берді. Ховидің денесі Индианаполисте салтанатты түрде қойылды, содан кейін оның мәйіті туған қаласына жерлеуге апарылды. Ол Индиана штатындағы Вернон тауының жанындағы Беллефонтейн зиратына жерленген.
The only agenda item which Hovey was able to pass through the General Assembly was voter reform. The state for several election cycles had been the victim of serious voter fraud, and had among the least restrictive voter regulations in the nation. Parties created their own ballots, and were responsible for including their opponents on their ballots. This led to considerable trickery on the part of the parties who would deliberately make their ballot in a manner to increase the likelihood voters would choose their candidate, even accidentally. Vote buying had also become commonplace; that had led to a national scandal in the election of Benjamin Harrison. The reforms enacted created the secret ballot, standardized ballots, provided more supervision at polling stations, and gave the responsibility of creating ballots to the state. Hovey's body lay in state in Indianapolis before his remains were removed to his hometown for a funeral. He is buried in the Bellefontaine Cemetery near Mount Vernon, Indiana.