Патрик Рейд: Солтүстік соғыстағы қашқын және жазушы
Pat Reid
Патрик Рейд: британдық офицер, екінші дүниежүзілік соғыстағы тұтқын, танымал автор. Colditz қамалынан қашып, Швейцарияға өтті. Кітаптары мен фильмдерге арналған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Патрик Роберт Рид (13 қараша 1910 – 22 мамыр 1990) – британдық әскери офицер және тарих авторы. Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі британдық әскери тұтқын ретінде ол Колдиц қамалында ұсталды, ол Oflag IV C деп белгіленген. Рид Колдицтен қашып шыққан аз ғана адамдардың бірі болды, 1942 жылдың соңында бейтарап Швейцария шекарасын кесіп өтті. Соғыстан кейін Рид дипломат және әкімші болып жұмыс істеді, содан кейін соғысқа дейінгі азаматтық инженерлік мансабына қайта оралды. Ол өзінің басынан өткендері туралы екі бестселлерлік кітап жазды, олар фильм, телесериал және үстел ойынының негізі болды.
British Army officer, prisoner of war, author (1910–1990)
Patrick Robert Reid, (13 November 1910 – 22 May 1990) was a British Army officer and author of history. As a British prisoner of war during the Second World War, he was held captive at Colditz Castle when it was designated Oflag IV C. Reid was one of the few to escape from Colditz, crossing the border into neutral Switzerland in late 1942. After the war Reid was a diplomat and administrator before eventually returning to his prewar career in civil engineering. He also wrote about his experiences in two best selling books, which became the basis of a film, TV series and board game.
Ерте өмір және білім
Патрик Рид Үндістанның Ранчи қаласында, Ирландияның Карлоу қаласынан Джон Рид пен Элис Мейбл Дэниеллдің ұлы болып дүниеге келді. Ол Бавариядағы Лауфен қаласына, Oflag VII C лагеріне жіберілді, ол жерге 1940 жылдың 5 маусымында келді. Рид бір айға жеке камераға, нан мен судан тұратын диетаға отырды. "Лауфен алтылығының" бірі ретінде Рид кейін "Офлаг IV C" деп аталатын, қашудан қорғалған" арнайы лагерьге, Колдиц қамалына 1940 жылдың 10 қарашасында жіберілді. Ұзақ күтпестен Рид қашуға тырысты. Ол немiс сақшысына көз жұму үшін пара берді. 1941 жылдың 29 мамырында он екі тұтқын асханадан сыртқы аулаға ағаш құбыр арқылы өтіп, содан кейін 40 фут биіктіктегі қабырғадан, одан кейін тікенді сыммен қоршалған 12 фут биіктіктегі тағы бір қабырғадан түсуді жоспарлады. Алайда, сақшы параны қабылдағанымен, қашу жоспарын жоғары лауазымды тұлғаларға хабарлап берді, ал немiстер оларды күтіп отырды. Тағы да жеке камерада болғаннан кейін Рид қашу офицері лауазымын қабылдады, ол барлық британдық қашу жоспарларын бақылауға жауапты болды. Рид көптеген қашу әрекеттеріне көмектесті, олардың кейбіреуі сәтті аяқталды.
Patrick Reid was born in Ranchi, India, the son of John Reid CIE ICS, of Carlow, Ireland, and Alice Mabel Daniell. He was sent to Laufen castle, Bavaria, designated Oflag VII C, arriving there on 5 June 1940. Reid was sentenced to a month of solitary confinement, on a diet of bread and water. As one of the "Laufen Six", Reid was then sent to Colditz Castle, designated Oflag IV C, a special "escape proof" camp, arriving there on 10 November 1940. It was not long before Reid attempted an escape. He bribed a seemingly willing German guard to look the other way. On the night of 29 May 1941 twelve prisoners crawled through a sewer pipe from the canteen to an outer courtyard, planning to then descend a forty foot wall, and then over another wall 12 feet high topped with barbed wire. However, although the guard had accepted the bribe, he also reported the escape plan to his superiors, and the Germans were waiting for them. After another spell in solitary, Reid accepted the position of Escape Officer, responsible for overseeing all British escape plans. Reid assisted in many escape attempts, some successful,
Кольдицтен қашу
Рид ақыры 1942 жылдың 14-15 қазан түнінде майор Рональд Литтлдейл, лейтенант-командир Уильям Л. Стивенс және рейс лейтенанты Говард Уордлмен бірге қашып құтылу мүмкіндігін пайдаланды. Олар түрмедегі ас үйдің терезесіне орнатылған таяқшаларды кесіп, неміс ас үйінің жалпақ шатырына шықты. Содан кейін олар жарықтандырылған сыртқы ауладан өтіп, күзетшінің назарына ілікпеді. Олар Командатураның (Командир штабы) төменгі қабатындағы қоймаға кірді, құрғақ орға апаратын тар ауа шахтасы арқылы өтіп, парктен шықты. Бұл қашу Ридтің алғашқы қашуынан әлдеқайда ұқыпты ұйымдастырылды, мысалы, олар неміс және француз тілдерін жетік білмейтіндігін түсіндіру үшін фламанд жұмысшыларының жалған құжаттарын қолданды. Олар жұптарға бөлініп, Рид пен Уордл Цвиккау және Мюнхен арқылы пойызбен Швейцария шекарасына жақын Туттлингенге сапарлады. Олар 18 қазан күні кешке Рамсен маңында шекарадан өтті. Стивенс пен Литтлдейл де Кемниц, Нюрнберг және Штутгарт арқылы пойызбен Туттлингенге барды, содан кейін 20 қазанның таңертеңгі сағаттарында Рид пен Уордлдың ізімен шекарадан өтті.
Reid finally took his own chance to escape on the night of 14/15 October 1942, along with Major Ronald Littledale, Lieutenant Commander William L. Stephens RNVR, and Flight Lieutenant Howard Wardle RAF. They cut through the bars on a window in the prisoners' kitchen, and climbed out onto the flat roof of the German kitchen. They then crossed the brightly lit outer yard, and avoided being seen by a guard. They entered a storage cellar under the Kommandantur (Commandant's HQ), crawled out through a narrow air shaft leading to the dry moat, and exited through the park. This escape was much more professional than Reid's first escape, e. g. they had fake identities as Flemish workmen, to explain their lack of fluency in German and French. They split into pairs, with Reid and Wardle travelling by train to Tuttlingen, near the Swiss border, via Zwickau and Munich. They crossed the border near Ramsen on the evening of 18 October. Stephens and Littledale also travelled to Tuttlingen by train, via Chemnitz, Nuremberg and Stuttgart, then followed Reid and Wardle across the border in the early hours of 20 October.
Соғыстан кейінгі
Рид 1947 жылғы 29 наурызда армиядан шықты, бірақ 1965 жылғы 15 қарашада міндетті зейнеткерлік жасқа толғанға дейін Регулярлы армия резервінің құрамында қалды. Сол күні оған майор шенінің құрметті атағы берілді. 1970-ші жылдардың басында ол Колдиц замкісінің модельдерімен, сондай-ақ естелік заттарымен және фотосуреттермен лекциялық сапарлар жасады.
Reid left the army on 29 March 1947, but remained a member of the Regular Army Reserve until reaching mandatory retirement age on 15 November 1965. On that day he was awarded the honorary rank of Major. He actively went on lecture tours in the early 1970s with his models of Colditz Castle and other memorabilia and photographs.
Марапаттар
Франция шайқасындағы "батылдығы мен ерекше қызметтері" үшін Ридке 1943 жылғы 4 мамырда Әскери крест тағайындалды, ал 1945 жылғы 20 желтоқсанда Британ империясы орденінің мүшесі (әскери дивизиясы) атанды.
For his "gallant and distinguished services in the field" during the Battle of France Reid was awarded the Military Cross on 4 May 1943, and was made a Member of the Order of the British Empire (Military Division) on 20 December 1945.