Уильям МакГиннис: Американдық молекулалық биолог және генетика зерттеушісі
William McGinnis
Уильям МакГиннис – американдық молекулалық биолог, Калифорния университетіндегі профессор. Биология ғылымындағы жетістіктері, әкімшілік қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық молекулалық биолог және академик
American molecular biologist and academic
Уильям МакГиннис – Калифорния университеті Сан-Диегодағы биология профессоры. Сан-Диего университетінде ол 1998 жылдың шілдесінен 1999 жылдың маусымына дейін биология кафедрасының төрағасы, 1999 жылдың 1 шілдесінен 2000 жылдың маусымына дейін табиғат ғылымдары бөлімінің декан орынбасары, ал 2000 жылдың 1 шілдесінен 2001 жылдың 1 ақпанына дейін жаңа құрылған биологиялық ғылымдар бөлімінің міндетін атқарушы деканы болып қызмет етті. МакГиннис 2013 жылдың 1 шілдесінде Биологиялық ғылымдар бөлімінің деканы болып тағайындалды. Ол 1982 жылы UC Берклиден философия докторы (Ph.D.) дәрежесін алды және Базель университетінде Джейн Коффин Чайлдс докторантурадан кейінгі тағылымдамасын өтеді. 1984 жылдан 1995 жылға дейін Йель университетінде оқытушы болып жұмыс істеді. Ол Searle Scholar Award, Президенттік жас зерттеушілер сыйлығы және Dreyfuss мұғалім/ғалым сыйлығын алды. МакГиннис 2010 жылы Америка өнер және ғылым академиясына, ал 2019 жылы Ұлттық ғылым академиясына сайланды.
William McGinnis is an American molecular biologist who is a professor of biology at the University of California San Diego. At UC San Diego he has also served as the Chairman of the Department of Biology from July 1998 to June 1999, as Associate Dean of the Division of Natural Sciences from July 1, 1999 to June 2000, and as Interim Dean of the newly established Division of Biological Sciences from July 1, 2000 to February 1, 2001. McGinnis was appointed Dean of the Divisional Biological Sciences on July 1, 2013. He received his Ph. D. from UC Berkeley in 1982 and was a Jane Coffin Childs postdoctoral fellow at the University of Basel. From 1984 to 1995, he was on the faculty of Yale University. He received a Searle Scholar Award, a Presidential Young Investigator Award, and a Dreyfuss Teacher/Scholar Award. McGinnis was elected to the American Academy of Arts and Sciences in 2010, and the National Academy of Sciences in 2019.
Зерттеу
МакГиннис транскрипция факторларының эволюциялық өзгерістерін Хокс гендерін зерттеу арқылы анықтайды. Оның негізгі зерттеулері Drosophila-да жүргізілді, ол бұл түрдегі Хокс гендерін басқа түрлердегі Хокс гендерімен салыстырып, олардың эволюция барысында сақталғанын (өзгермегенін) көрсетеді. Сонымен қатар, ол Хокс транскрипциясының функциялары морфогенезді қалай басқаратынын және Хокс ақуыздары, кофакторлары мен ДНК нысаналарындағы өзгерістер морфологияға қалай әсер ететінін зерттейді. Оның зертханасындағы зерттеулердің ұзақ мерзімді мақсаты – Хокс үлгілеу жүйесіндегі функционалдық ерекшеліктің негізінде жатқан молекулалық өзара әрекеттесулерді түсіну. МакГиннис Майкл С. Левинмен бірге гомеобокс ашқандығымен танымал. Бірақ ең бастысы, Хокс (гомеобокс) гендері омыртқалы жануарларда және жануарлардың кең ауқымында табылып, сақталғаны, омыртқалы жануарлардың эмбрионалды дене осінің әртүрлі аймақтарында экспрессияланғаны және сүтқоректілердің Хокс гендері дене осінің алдыңғы-артқы бөліктерін эмбрионалық даму кезінде реттеуге қабілетті екені анықталды – бұл құстар мен сүтқоректілерде де осылай. Яғни, Хокс гендерінің функциялары дене осін қалыптастыруда ұшқындар мен сүтқоректілер сияқты күрделі жануарларда да ұқсас.
McGinnis studies the evolutionary changes in transcription factors by looking at the Hox genes. His main research has been in Drosophila, comparing Hox genes within that species with Hox genes in other species, to see they are conserved (kept intact) during evolution. He also studies how Hox transcription functions control morphogenesis, and how changes in the Hox proteins, cofactors, and DNA targets affect morphology. One long term objective of the research in his lab is to understand the molecular interactions that underlie functional specificity in the Hox patterning system. McGinnis is notable for his co discovery of homeobox, with Michael S. Levine. But importantly, for the discovery that Hox (homeobox) genes were found in vertebrates and a wide variety of animals, conserved, and were expressed in different regions of the vertebrate embryonic body axis, and that mammal Hox genes could function as anterior posterior embryonic regulators of body axis specification, in flies as well as mammals. That is, Hox gene functions were similar in controlling body axis patterning in both flies and other more complicated animals, such as mammals.