2009: Жоғалған естеліктер – 2002 жылғы корей ғарыш фантастикасы. 1909-шы жылғы уақиға салдарынан Корея Жапонияның құрамында. Террорлық қауесет, құпия жәдігер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2009: Lost Memories (; 2009 Loseutumemorijeu) – Ли Си Мённың режиссерлігімен түсірілген 2002 жылғы оңтүстіккореялық ғылыми-фантастикалық әрекет фильмi. Бұл фильм 1987 жылы Бок Ко Иль жазған «Ескерткіш іздеуде» романынан бейімделген. Оқиға 2009 жылы басталды, онда 1909 жылғы уақыт саяхатының салдарынан Корея түбегі әлі де Жапон империясының құрамында. Фильмді CJ Entertainment таратты және ол 2002 жылдың 1 ақпанында көрсетілді.
2009: Lost Memories (; 2009 Loseutumemorijeu) is a 2002 South Korean science fiction action film directed by Lee Si myung, adapted from the 1987 novel Looking for an Epitaph by Bok Geo il. The film takes place in an alternate 2009, where the Korean Peninsula is still part of Imperial Japan due to a time travel incident in 1909. It was distributed by CJ Entertainment and was released on February 1, 2002.
Сюжет
2009 жылы Корея түбегі (Чосун) әлі де Жапон императорлық үкімі астында және Жапон тергеу бюросының (JBI) агенттері Масаюки Сакамото мен Шодзиро Сайго Кейджодағы мұражайда "Хурейсенджин" деп аталатын террористік ұйымның кешіру оқиғасын болдырмады. Кешірудің нақты себебі белгісіз, бірақ тергеу барысында Сакамото мұражайдағы артефактты, "Ай рухы" деп аталатын ай тәрізді тасты табады. Оны өлтірілген террористердің бірі тапқан. Сакамото Хюрейсенджиннің Кореяның екінші генерал-губернаторы жинаған артефактілер негізінде құрылған Иноуэ қорына ұзақ уақыттан бері шабуыл жасайтынын білгеннен кейін, Хюрейсенджиннің Ай рухын ұрлауға тырысқанына күдік келтіре бастайды, бірақ ол да, Сайго да террористік ұйымның тарихи артефактілерді ұрлауға неге сонша күш жұмсайтынына таңғалады. Хюрейсенджиндер қордың артефактілерін Жапонияға тасымалдайтын конвойға шабуыл жасап, Ай рухын алып қашады. Террористер Сакамото мен Сайгоға қарсы атыс ашады, онда Сакамото ұйымның жетекшісі О Хье Ринмен кездеседі. Сакамотоның сауалдары мен ықпалды Иноуэ қорына қарсы айыптаулары оны істен шеттетуіне әкеледі, Сакамотоның әкесі 1985 жылы Владивостоктағы жүк кемесіне Хюрейсенджиннің шабуылына көмектескені үшін сатқын деп танылып, өлім жазасына кесіледі. Сакамото тергеуді жалғастырады, Ай рухы туралы көбірек білу үшін Харбинге барады, содан кейін JBI-ден тоқтатылады. Сол түні белгісіз біреу Сакамотоның ұстазы Такахашиді пәтерінде өлтіреді және ол қылмыс жасады деген айыппен тұтқындалады. Алайда Сакамото Сайгоның көмегімен JBI-ден қашып құтылады, ол келесі кездескенде оның жауы болатынына ант етеді. Жараланған Сакамото Хюрейсенджиннің жасырын орнына тап болады, ал Сайгоға Иноуэ қорының басшысы келеді, екеуі де шындықты біледі: олар балама уақыт желісінде өмір сүруде. 2009 жылы Қытай, Корея және Жапонияның бірлескен археологиялық экспедициясы ашқан үлкен тас ғибадатхана уақытқа саяхат жасауға мүмкіндік береді, ал оны жапондық оңшыл ұлтшыл ұйым Уйоку дантай пайдаланып, Иноуэ есімді адам дәл 100 жыл бұрын уақытқа саяхаттап, 1909 жылғы 26 қазанда генерал Ито Хиробумиді өлтіруге жол бермейді. Итоның аман қалуы және Иноуэдің болашақ оқиғаларды білуі Жапонияға Екінші дүниежүзілік соғыста басқа Ось державаларымен жеңілудің орнына, нацистік Германияға қарсы АҚШ-пен одақтасуға мүмкіндік береді; Соғыс 1945 жылы Берлинге атом бомбасы тасталғаннан кейін аяқталады (Хиросима мен Нагасакидің орнына). Жеңімпаз державалардың бірі ретінде Жапония өзінің отаршылдық империясын сақтап, БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің тұрақты мүшесі болып табылатын әскери және экономикалық супердержаваға айналады. Иноуэ Кореяның екінші генерал-губернаторы болады және оның ұрпақтары Иноуэ қорын құрады, ол өзгертілген уақыт сызығы туралы білімді тек Жапония үкіметінің ең жоғарғы деңгейлеріне ғана шектейді. Алайда, Иноуэге ілесіп, оны тоқтатуға тырысқан корейлік зерттеуші Хюрейсенджиннің негізін қалаушы болады және өзгертілген уақыт сызығының шындығы туралы әңгімені бастапқы уақыт сызығын қалайда қалпына келтіруге болады деген үмітпен жеткізеді. Тарихтың өзгергенін білген Сакамото ғибадатхана тасын тауып, соңғы шабуыл жасауды жоспарлап отырған Хюрейсенджинмен одақтасады. Алайда, JBI олардың жасырын орнына шабуыл жасап, барлығын дерлік өлтіреді, содан кейін оларды қолдан жасалған жарылғыш заттың әсерінен жояды. Ай рухын алып, Сакамото мен Хьерин Иноуэ қорының артефактілері сақталған танкер кемесіне қашып кетеді. Олар ғибадатхана тасын тауып, оған Ай рухын орналастырады, ол JBI-мен атыс кезінде іске қосылады. Хьерин өлтіріледі, Сакамото уақыт сызығын түзетуге қалған жалғыз адам болып қалады. Сакамото 1909 жылы Харбинге жолға шығады, бірақ оны қазіргі уақыт сызығын сақтағысы келетін Сайго қуып жетеді (Сайгоға бастапқы уақыт сызығы қалпына келтірілсе, әйелінің отбасы Хиросимадағы атом бомбасында қаза табатыны сөзсіз деп ескертіледі). Сакамото Сайгоны жарақаттайды, содан кейін оны өлтіру жоспарланған темір жол станциясына қарай жүреді. Ол Иноуэдің Анды өлтіруін тоқтатуға асығады, бірақ Сайго оған тағы да қарсы шығады. Сакамото Иноуэді өлтіреді, содан кейін Сайгоны Анды атудан сақтап қалу үшін атып өлтіреді; Ан содан кейін Итоны өлтіреді, бастапқы уақыт сызығында болғандай. Кейінірек, Сакамото ғибадатхана тасын жою үшін жарылғыш заттарды орналастырады, ол кезде Хьерин оған жақындап келеді. Содан кейін ол бастапқы уақыт желісінде Иноуэге уақыт аралығында ілесіп, оны тоқтатуға тырысқан корейлік зерттеуші екені белгілі болады. Бұл Хьерин (балама уақыт желісіндегі Хьеринге қарағанда) және Сакамото бұрын ешқашан кездеспесе де, олар бірден ерекше байланыс орнатады. 2009 жылға оралғанда, бастапқы уақыт сызығының қалпына келгені анық болады, ал Кореяның тәуелсіздік залында Сакамото балама уақыт желісінде танысқан жас бала корей қаһармандары мен көшбасшыларының көптеген суреттерін көреді, соның ішінде Сакамото мен Хьериннің бірге күлімдеп тұрған суреті де бар.
In 2009, the Korean Peninsula (Chosun) is still under Imperial Japanese rule and Japanese Bureau of Investigation (JBI) agents Masayuki Sakamoto and Shojiro Saigo thwart a hostage crisis at a museum in Keijo by a terrorist group known as the Hureisenjin. The exact motivation for the hostage situation is unknown, but during the investigation, Sakamoto discovers a museum artifact, a crescent shaped rock known as the "Lunar Soul", found by one of the slain terrorists. After discovering that the Hureisenjin has a long history of targeting the Inoue Foundation, a group founded around the artifacts collected by the second Governor General of Korea, Sakamoto begins to suspect the Hureisenjin were attempting to steal the Lunar Soul, although both he and Saigo are puzzled as to why a terrorist group would put so much effort into stealing historical artifacts. The Hureisenjin ambush the convoy shipping the foundation's artifacts back to Japan and take the Lunar Soul. The terrorists confront Sakamoto and Saigo in a gunfight, where Sakamoto encounters Oh Hye rin, the organization's leader. Sakamoto's questioning and accusations against the influential Inoue Foundation lead to him being thrown off the case, with the execution of Sakamoto's father as a traitor for aiding in a thwarted attack by the Hurisenjin on a cargo ship in Vladivostok in 1985 being cited by his suspicious superiors. Sakamoto pursues the investigation, traveling to Harbin to learn more about the Lunar Soul, and is then suspended from the JBI. That night, an unknown assailant murders Sakamoto's mentor, Takahashi, at his apartment and he is arrested for the crime. Sakamoto, however, escapes from the JBI with the help of Saigo, who vows to be his enemy the next time they meet. A wounded Sakamoto stumbles into the Hureisenjin's hideout and Saigo is visited by the head of the Inoue Foundation, with both learning the truth: that they are living in an alternate timeline. In 2009, a large stone temple uncovered by a joint Chinese Korean Japanese archaeological expedition, is found to facilitate time travel, and through its exploitation by the Japanese right wing nationalist group Uyoku dantai, a man named Inoue travels back in time exactly 100 years and prevents the assassination of Resident General Itō Hirobumi on October 26, 1909. Itō's survival and Inoue's knowledge of future events allows for Japan, instead of being defeated with the other Axis Powers in World War II, to instead ally with the United States against Nazi Germany; The war ends in 1945, following the atomic bombing of Berlin (instead of Hiroshima and Nagasaki). As one of the victorious powers, Japan becomes a military and economic superpower with a permanent seat on the U. N. Security Council, with its colonial empire intact. Inoue goes on to become the second Governor General of Korea and his descendants found the Inoue Foundation, which keeps knowledge of the altered timeline limited to only the highest levels of Japan's government. However, a Korean researcher who followed Inoue and attempted to stop him becomes the founder of Hureisenjin and passes along the story of the truth of the altered timeline, with the hope that the original timeline can somehow be restored. Knowing about the altered history, Sakamoto allies with the Hureisenjin, who have located the temple stone and are planning their final attack. However, the JBI raid their hideout and kill almost everyone before being wiped out by an improvised explosive. Carrying the Lunar Soul with them, Sakamoto and Hye rin escape to a tanker ship where the Inoue Foundation's artifacts are being held. They find the temple stone and place the Lunar Soul in it, which activates in the middle of a gunfight with the JBI. Hye rin is killed, leaving Sakamoto as the only person left to fix the timeline. Sakamoto sends himself to Harbin in 1909, but is pursued by Saigo, who wants to retain the current timeline (Saigo is warned that if the original timeline is restored, his wife's family will almost certainly die in the atomic bombing of Hiroshima). Sakamoto wounds Saigo before heading to the railway station where the assassination is supposed to occur. He is about to stop Inoue from killing An, but Saigo once again confronts him. Sakamoto kills Inoue, then guns down Saigo to prevent him from shooting An; An then assassinates Itō, as in the original timeline. Later, Sakamoto is seen planting explosives to destroy the temple stone, when Hye rin walks up to him. It then becomes clear that she was a Korean researcher in the original timeline, who had followed Inoue when he traveled back in time. Although this Hye rin (as opposed to the Hye rin in the alternate timeline) and Sakamoto have never met, they immediately form a special bond. Back in 2009, it becomes clear that the original timeline has been restored, and at the Independence Hall of Korea, a young boy Sakamoto had met in the alternate timeline sees numerous pictures of Korean heroes and leaders, including one of Sakamoto and Hye rin together smiling.
Өндіріс
2009: Lost Memories – Корея мен Жапонияның бірлескен туындысы, 2002 жылғы ФИФА әлем чемпионаты Жапония мен Оңтүстік Кореяда бірлесіп өткізілген кезде жасалды. "Бимёнъыль Чхаджасо" ("Эпитафия іздеу") (1987) романының авторы Бок Гео-ил аталған фильмнің түсірілім жұмысына қатысудан бас тартып, өзінің есімін титрлерден алып тастау үшін режиссерлерді сотқа берді және ол шара қолданылды.
2009: Lost Memories was a co production between Korea and Japan, coinciding with the 2002 FIFA World Cup, held jointly in Japan and South Korea. Bok Geo il, author of the source novel Bimyeong eul Chajaseo ("Looking for an Epitaph") (1987), refused to be associated with the finished product, and successfully sued the film makers to have his name removed from the credits.
Талдау
Дуй Лап Нгуен Science Fiction Studies журналында жарияланған мақаласында бұл туындыны "корей ұлттық тәуелсіздігі тарихы туралы аллегория" деп сипаттап, корей ұлттық ерекшелігі және Корея-Жапония қарым-қатынастары сияқты тақырыптарды қамтиды деді.
Duy Lap Nguyen, in an article published in the Science Fiction Studies, described the work as "an allegory about the history of Korean national sovereignty" dealing with the topics such as Korean national identity and the Japanese Korean relations.