Англиядағы бұрынғы патшалық резиденциясы

Кіріспе

Англиядағы патшалық резиденция

Хавинг сарайы – Англиядағы Хавинг-эт-Бауэр ауылында (бұрынғы Эссекс графтығында, 1965 жылдан бері Лондонның Хавинг ауданында) орналасқан ежелгі патшалық резиденция. Ол 1066 жылға дейін салынған, бірақ 1686 жылы қолданудан шығарылған. 1816 жылға қарай жер бетінде ешқандай қабырға қалмады.

Тарих

Хавирингтегі патшалық деменге қатысты ең алғашқы сілтемелер Эдвард Исповедник заманынан басталады, және оның бұл жерге келгеніне нақты дәлел болмаса да, жергілікті аңыздың күші оның солай болғанын көрсетеді. Дәл осыдан, Нормандар басып алған кезде бұл патшалық иелік болды. Патшалық иелік аймаққа Хавирингтің Патшалық бостандығы деген атау берді, бұл аймақта тұратын адамдарға салықтан және басқа да жеңілдіктерден бостандық берді. 1262 жылы (немесе мүмкін 1267 жылы) Генрих III осы иелікті Елеонора патшайымға сыйлады, содан кейін 1537 жылы Джейн Сеймур қайтыс болғанға дейін ол әдетте патшайымның жұбайына немесе жесіріне (патша анасына) тиесілі болды. Осы байланыс ауылдың жер атауының «Боуэр» бөлігінің пайда болуына себеп болды. Хэвирингте 12-ғасырда бір үй болған, ал 13-ғасырда кең ауқымды құрылыс жұмыстары жүргізілген. Сол кезден бастап көптеген монархтар осында болғандығы жазылған, ал 1358 жылы Эдуард III жергілікті тұрғындардың жеке шағымдарын білдіру үшін Хавиринг сарайында бес айлық Маршалси сотын өткізді, бұл ерекше жағдай еді, себебі Маршалси соты патшалық үйдің ішкі істеріне арналған. Барлық монархтар Хавиринг сарайын король Эдуард Исповедник сияқты қасиетті мақсаттар үшін пайдаланған жоқ, ал 1381 жылы шаруалар көтерілісінің соңында көтерілісшілердің бір бөлігі жас король Ричард II-ге кездесіп, Хавирингте сот отырған кезде одан мейірімділік тіледі, бірақ олардың өтініштеріне қарамастан, көптеген адамдар сотталып, өлім жазасына кесілді. Ричард 1397 жылы Плешиге бара жатып, Вудсток Томасына сапармен барды, бұл оның Ричардтың атынан өлтірілуіне әкеп соққан оқиғалар тізбегін бастады. 1521 жылы сарайды жөндеуге 50 фунт стерлинг жұмсалды, ал 1524 жылы саябаққа кіретін жолды жөндеуге тағы 230 фунт стерлинг жұмсалды. 1530 жылдары үй мен саябақта бес лауазымды адам болды: Аутвудс сақтаушысы, Хавиринг паркі сақтаушысы, Хавиринг паркінің қоршаушысы, Оңтүстік қақпа сақтаушысы және иелік сақтаушысы. Бірақ сарайдың өзі шатасқан және күтімі көп қажет болды. Елизавета I 1560 және 1570 жылдары Хавиринг сарайында бірнеше рет болды, және әскер жиналған кезде де осында болған болуы мүмкін. Бұрынғы жөндеу жұмыстарына қарамастан, 1594 жылы сапар алдында одан да көп күш-жігер қажет болды, оның ішінде вице-камергердің бөлмесін жабу, нан пісіру үйіне жаңа қабырғалар, жаңа қақпаларды жаңа тіреулерге орнату және тіпті құдыққа жаңа шелек орнату сияқты жұмыстар жасалды. Әрине, бұл ғимаратқа үнемі жөндеу қажет екенін көрсетеді. 1596 жылдың мамыр айында ғимараттарды тексеру жүргізілді, онда негізгі бөлмелердегі жиһаздар мен шынылар, сондай-ақ шкафтар мен үстелдер және «портал есіктері» деп аталған ішкі верандалар сияқты жиһаздар тіркелді. Сарай су өткізбейтін еді. Леди Кобхэмге арналған бөлме және бақтың жанындағы құпия бөлмедегі әйелдерге арналған жатақхана болды. Бұл жатақхана 1578 жылы Джон Саймондс салған жоспарда «Құрметті әйелдерге арналған бөлмелер» деп көрсетілген. Елизаветадан кейін Джеймс I мұнда үнемі, әдетте бір түнге тоқтады. Үй мен иелік оның әйелі Анна Данияға ағылшын мүлігінің бір бөлігі ретінде сыйланды. Шотландиялық сарай қызметкері Джордж Хоум, 1-ші Данбар графы, 1608 жылы Хавирингте бір күндік аң аурудан кейін денсаулыққа қатысты былай деп жазды: «Біздің ең үлкен мәселеміз – оның Ұлылық мәртебесіне арналған аң аулау және ойын-сауық, оның денсаулығы біздің жалпы игілігіміз». 1612 жылдың желтоқсанында қайтыс болғанға дейін Хавирингтің сақтаушысы Оксфорд графесі Элизабет Трентэм болды. Джеймс Эппинг орманның екінші жағындағы Теобальдс үйін пайдалануды жөн көрді. Король Карл I 1638 жылдың 29-31 қазанында Хавирингте болған соңғы монарх болды, мүмкін ол сарайға келген жалғыз рет. Ол жақын маңдағы Гидея залында қайын енесі Мари де Медичимен кездесуге бара жатқан еді. Монархиямен тығыз байланысы, мүмкін, Коммуналдық кезеңде болған жағдайға әсер еткен шығар, өйткені Ричард Дине, Карл I-ді өлтіру туралы жарлыққа қол қойғандардың бірі болғандықтан, ғимараттарды бөлшектей бастады және парктегі барлық ересек ағаштарды кесіп тастады. Қайта қалпына келтіруден кейін үй, содан кейін Хавинг Хаус деп аталды, және «ескі қираған ғимараттардың шатасқан үйіндісі» деп сипатталды, Линдси графы басқарды, бірақ «Хавирингтегі Ұлылық үйіне» жөндеуге жұмсалған ақшаның айтарлықтай сомасына қарамастан, ол 1686 және 1719 жылдар аралығында бос қалды, ол қираған деп хабарланды. Қазіргі Боуэр үйінің залындағы латын жазуы, сол кезде Маунт-Хэвиринг деп аталды, бұл ғимараттың бөліктері ескі сарайдан алынған материалдарды пайдалана отырып салынған және 1740 жылға дейін алып тастау немесе табиғи тозудың салдарынан ескі ғимараттардың орналасуын анықтау мүмкін болмады, ал 1816 жылға қарай жер бетінде ешқандай қабырға көрінбеді. Хавиринг сарайымен байланысты соңғы сілтемелер 1828 жылы иеліктің құқықтарын, оның ішінде Бостандыққа Бас басқарушыны тағайындау құқығын аукционға салу арқылы үзілді, оны Ромфордтағы Маршаллде тұратын Хью МакИнтош сатып алды. Оның ұлы Дэвид МакИнтош ескі үйдің орнына Хавиринг паркінде жаңа үй салды және бұрынғы шаруашылықтың орнында тұрған Боуэр шаруашылығының кейбір ғимараттарын қамтыды, сондай-ақ 1878 жылы ескі шіркеудің орнына қазіргі шіркеуді салды, ол сарай шіркеуі ретінде пайда болған.

The earliest references to a royal demesne at Havering date from the time of Edward the Confessor, and although there is no definite proof that he ever visited it, the strength of local legend suggests he did, and as the manor was recorded in the Domesday Book as being held by Earl Harold in 1066 it seems likely that it had been held by Edward. It was definitely a royal manor by the Norman Conquest when it passed to William the Conqueror. The royal manor also gave the surrounding area the designation of the Royal Liberty of Havering, which gave those living in the area freedom from taxation and other benefits. The manor was granted to Queen Eleanor by Henry III in 1262 (or possibly 1267) and thereafter usually belonged to the queen consort or dowager (the queen mother) until the death of Jane Seymour in 1537, this association leading to the 'Bower' portion of the village's place name. A house was already at Havering by the 12th century, and extensive building took place in the 13th century. Many monarchs from then on are recorded as having stayed there and in 1358 Edward III held a five month Marshalsea Court at Havering Palace for locals to air their personal grievances, an unusual act since the Marshalsea Court was reserved for the royal household. Not all monarchs used Havering Palace for such holy occupations as did King Edward the Confessor, and in 1381 at the end of the Peasants' Revolt some who had rebelled met the young King Richard II to ask for mercy as he held court at Havering, but despite their pleas many were tried and executed. Richard also visited in 1397 on his way to Pleshey on a visit to Thomas of Woodstock which started a train of events that resulted in his murder on Richard's behalf. The palace needed upkeep with £50 being spent on repairs in 1521 and a further £230 on repairing the pale to the park in 1524. In the 1530s the house and park consisted of five officials, being Keeper of the Outwoods, Keeper of Havering Park, Paler of Havering Park, Keeper of the South Gate and Keeper of the Manor, But the palace itself was a rambling affair and took much upkeep so that, before Elizabeth I visited in 1568 seven carpenters, four bricklayers and two plumbers worked for up to 10 days in preparation and 'scowrers' cleaned the well. Queen Elizabeth I stayed at Havering Palace on several other occasions in the 1560s and 1570s and may also have stayed there while the army was mustered before going on to give her famous address at Tilbury although other sources dispute this. Despite the earlier repairs, even greater effort was required before a visit in 1594 involving lime, sand and gravel with work including sealing the vice chamberlain's chamber, new rafters for the bakehouse, rehanging the gates on new gateposts and even a new bucket for the well. Certainly the impression given is of a building in much need of regular repair. A survey of the buildings was made in May 1596 which noted fixtures and glazing in the main rooms, and only such furniture as cupboards and tables and internal porches, which were called "portal doors". The palace was watertight. There was a chamber for Lady Cobham and a lodging for the ladies of the Privy Chamber by the garden. This lodging was noted as rooms for "Ladies of Honour" on a ground plan drawn by John Symonds in 1578. After Elizabeth, James I stayed there regularly, usually for a single night. The house and manor were granted to his wife Anne of Denmark as part of her English jointure. A Scottish courtier, George Home, 1st Earl of Dunbar, wrote of the health benefits enjoyed after a day's hunting at Havering in 1608, "our greatest matters here are hunting and sport for his Majesty's pleasure, the which being his health is the general good of us all". The Keeper of Havering, until her death in December 1612, was Elizabeth Trentham, Countess of Oxford. It has been suggested that James preferred to use Theobalds House on the other side of Epping Forest. King Charles I was the last monarch to stay at Havering on 29–31 October 1638, possibly the only time that he visited the palace. He was on the way to meet his mother in law Marie de' Medici at nearby Gidea Hall. The close association with monarchy may have affected what happened during the Commonwealth as Richard Deane, who was one of those who signed the warrant for the Execution of Charles I, started dismantling the buildings and caused all of the mature trees in the park to be felled. After the Restoration the house, by then called Havering House and described as "a confused heap of old ruinous decayed buildings", was occupied by the Earl of Lindsey but despite evidence of considerable sums of money being spent on repairs to "His Majestys house at Havering", it became vacant some time between 1686 and 1719, when it was reported to be in ruins. A Latin inscription in the hall of the current Bower House, then named Mount Havering, implies that parts of that building were constructed using materials from the old Palace, and whether by removal or natural decay by 1740 the remains were not sufficient to allow the layout of the old buildings to be discerned, and by 1816 no walls were visible above ground. The final links with Havering Palace began to be severed when the prerogatives of the manor, including the right to appoint the High Steward of the Liberty, were auctioned in 1828 being purchased by Hugh McIntosh who lived at Marshalls in Romford. His son David McIntosh built a new mansion at Havering Park in place of the Bower Farm that stood near the site of the old house and probably incorporated some of the old outbuildings, and had the current church built in 1878 to replace the old one that had its origins as the palace chapel.

Сипаттама

Ең кеңейген шағында, бұзылыс басталар алдында, сарайдың көп бөлігі 13 ғасырдағы маңызды құрылыс жұмыстарымен салынған, ал 1576-7 жылдары жаңа блок қосылған. 16 ғасырдың соңында сипатталған жоспары, кіру қақпасы арқылы кіретін, үлкен зал, патшалық пәтерлер, екі шіркеу, Лорд-камергер мен Лорд-қазынашының жатақханаларын қамтитын бірнеше байланысқан ғимараттардан тұрды. Қосалқы ғимараттарға ас үй, майхана, ыдыс жуатын бөлме, тұз сақталатын қойма, дәмдеуіштер сақталатын бөлме және ылғалды қойма кірді, одан тысқары тұрақтар, түрлі шаруашылық ғимараттар мен бақ болды. Оны қоршаған саябақ, негізгі жолдың (қазіргі Солтүстік жол) батысындағы бұрынғы Хавинг-эт-Бауэр қауымының көп бөлігін қамтыды және қазіргі Хавинг ауылдық паркінен әлдеқайда кең болды, ол бұрынғы саябақтың сарай орнына жақын бөлігін қамтиды және Лондонның 18-інші биік төбесі болып табылады.