Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлы Отуэй ұлттық паркі – Австралияның Виктория штатындағы Барвон Оңтүстік-Батыс аймағында орналасқан ұлттық парк. Ұлттық парк Мельбурн қаласының оңтүстік-батысына қарай, Отуэй тауларында, жағалауға жақын төменгі таулы аймақта жатыр. Онда әртүрлі ландшафттар мен өсімдік жамылғысы кездеседі.
The Great Otway National Park is a national park located in the Barwon South West region of Victoria, Australia. The national park is situated approximately southwest of Melbourne, in the Otway Ranges, a low coastal mountain range. It contains a diverse range of landscapes and vegetation types.
Тарих
Коммерциялық ағаш кесу Отуэй жоталарында 1880 жылдары басталды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін жолдар мен теміржолдардың жақсаруына байланысты ағаш кесу көлемі күрт өсті, 1961 жылы ең жоғары деңгейге жетті, нәтижесінде Отуэй жоталарының көне ормандық жамылғысы дерлік толығымен жойылды және жердің эрозиясына әкелді, бірақ содан бері ол айтарлықтай азайтылды. Бүгінде сақталған орман, бұрынғы алып ағаштарды қайта өсіруге және бастапқы жабайы орманның экологиялық күрделілігіне жақындау үшін қанша уақыт қажет екенін көрсетеді. Тарихи тұрғыдан алғанда, бірнеше орман өрттері парктің бұрынғы қорықтарынан өтіп, оның экологиясын және өсімдіктер мен жануарлардың түрлерлік әртүрлілігін қалыптастырды. Соңғы ірі өрт 1983 жылы Оңтүстік-Шығыс Австралияны шарпыған «Күл Түскен Сәрсенбі» орман өрттерінің бір бөлігі болды. Парк 2004 жылы жарияланды, ол кезде Отуэй ұлттық паркі, Ангахук Лорн мемлекеттік паркі, Карлайл мемлекеттік паркі, Мелба Гулли мемлекеттік паркі, Отуэй мемлекеттік орманның аумақтары және бірқатар Корольдік жер қорықтары біріктірілді. Парктерді біріктіруге жергілікті қоғамдық белсенділер мен Otway Ranges Environment Network ұйымының күш-жігері себеп болды және ол 2005 жылдың 11 желтоқсанында ресми түрде бекітілді. Түнде өзендердің жағалаулары мен жаяу жолдарында, әсіресе Ангахук Лорн мемлекеттік паркінде, Бошамп Шаршысы, Хопетун Шаршысы, Стивенсон Шаршысы және Мелба Гулли мемлекеттік паркінде, саңырауқұлақтардың дернәсілдері – кішкентай шыбықтардың биолюминесцентті дернәсілдерін көруге болады.
Commercial logging began in the Otway Ranges in the 1880s. After World War One, with improvements to the roads and railways, logging increased massively, peaking in 1961, almost entirely stripping the Otway Ranges of its old growth forest and causing land degradation issues, but has since been greatly reduced. The forest standing today highlights the lengthy period needed to regrow the giant trees of the past and to reproduce the ecological complexity nearing that of the original wild forest. Historically, several bushfires have burnt through the park's predecessor reserves, shaping its ecology and plant and animal diversity. The last major fire was part of the Ash Wednesday bushfires that swept southeastern Australia in 1983. The park was declared in 2004 when Otway National Park, Angahook Lorne State Park, Carlisle State Park, Melba Gully State Park, areas of the Otway State Forest and a number of Crown Land reserves were combined into one park. The parks were combined after a campaign by the local community and the Otway Ranges Environment Network and was officially gazetted on 11 December 2005. which are the bioluminescent larvae of small flies known as fungus gnats, can be seen at night along the stream banks and walking tracks, particularly at Angahook Lorne State Park, Beauchamp Falls, Hopetoun Falls, Stevenson Falls and Melba Gully State Park.
Саңырауқұлақтар
Ұлы Отуэй ұлттық паркі саңырауқұлақтардың түрлік құрамына өте бай. Ұлы Отуэй ұлттық паркінің басқару жоспарында жүздеген флора және фауна түрлері тізімделгенімен, саңырауқұлақтар туралы тек бір сілтеме бар. Онда мирт бұтасына зиян келтіретін Chalara australis саңырауқұлақтың патогендік қасиеттері айтылады. Дегенмен, парктегі саңырауқұлақтың басым көпшілігі пайдалы экологиялық қызметтер атқарады. Шындығында, саңырауқұлақтың көп бөлігі керісінше, жағымсыз емес, жағымды рөл атқарады. Тіпті паразит саңырауқұлақтар да – көбінесе тек жағымсыз жақтан қаралатын – салауатты экожүйенің маңызды бөлігі болып табылады және экожүйе функцияларын реттейді. Органиқалық заттарды біріншілік рециклдеушілер ретінде сапрофит саңырауқұлақтар құлаған бұтақтар мен жапырақтарды ыдыратып, басқа организмдерге қажетті маңызды қоректік заттарды қолжетімді етеді. Басқа саңырауқұлақтар басқа организмдермен симбиоздық қарым-қатынас жасайды. Бұл көбінесе мойындалмаса да, Ұлы Отуэй ұлттық паркіндегі (іс жүзінде, әлемдегі) өсімдіктердің көп бөлігі саңырауқұлақтармен өзара пайдалы микоризалық қарым-қатынас жасайды. Парктегі өсімдіктердің әртүрлілігі, ерекше мекендері мен микроклиматын ескере отырып, онда саңырауқұлақтардың, соның ішінде лишайниктердің де кең таралғаны күтілуде. Австралияның тірі организмдер атласында саңырауқұлақтың екі жүз жетпіс сегіз түрі тізімделген. Бұл паркте өсетін саңырауқұлақтардың жалпы санының шамалы бөлігі ғана болуы мүмкін. Жердегі экожүйелерді қолдаудағы маңызды рөлдеріне қарамастан, саңырауқұлақтар Австралияның биоәртүрлілігінің маңызды бөлігі ретінде көбінесе назардан тыс қалады. Австралияда ұлттық және аймақтық деңгейде биоәртүрлілікті сақтау стратегиялары бар және халықаралық конвенцияларды ратификациялағанмен, олардың көпшілігі саңырауқұлақтарды ескермейді. Қазіргі уақытта Виктория штатында биоәртүрлілікті басқаруға арналған жалпы штаттық стратегия жоқ және Колак Отуэй Ширелік қоршаған орта стратегиясында саңырауқұлақтар туралы ешқандай мәлімет жоқ. Дегенмен, жергілікті қоғамдастықта саңырауқұлақтарға қызығушылық жоғары. Оңтүстік Отуэйс жерді қорғау желісі соңғы жылдары парктің саңырауқұлақтарын зерттеуге және олар туралы білім алуға белсенді қатысып, паркте кездесетін жүздей оңай танылатын саңырауқұлақ түрлеріне арналған анықтамалық шығарды. Австралиялық Fungimap азаматтық ғылым ұйымы да саңырауқұлақтардың, оның ішінде Ұлы Отуэй ұлттық паркінде кездесетіндердің таралуын құжаттап, картаға түсіруде. Парктің ылғалды бөліктерінде кездесетін ең кішкентай, бірақ көзге түсетін түрлердің бірі – рубин капотасы (Mycena viscidocruenta). Ағаштарда өсетін жынды саңырауқұлақ (Omphalotus nidiformis) – тағы бір оңай танылатын түр, әсіресе түнде, ол ақшыл жасыл түспен жарқырайды. Розетка саңырауқұлағы (Podoscypha petalodes) көбінесе ағаштардың түбінде және жапырақтар арасында конус тәрізді розеткалар түрінде пайда болады және паркте кең таралған. Жалын саңырауқұлағы (Clavaria miniata) топырақта жеке-жеке немесе топта өседі.
The Great Otway National Park is extremely rich in fungal diversity. Although hundreds of species of flora and fauna are listed in the Great Otway National Park Management Plan , there is only a single reference to fungi. The reference is to the fungal pathogen, Chalara australis that affects myrtle beech. However, the great majority of fungi in the Park perform beneficial ecological roles. In fact, most fungi perform positive rather than negative roles. Even parasitic fungi – often regarded only negatively – are a vital part of healthy ecosystems, regulating ecosystem functions. As primary recyclers of organic matter, saprobic fungi break down fallen branches and leaf litter, making vital nutrients available to other organisms. Other fungi form symbiotic relationships with other organisms. Although rarely acknowledged, the great majority of plants in the Great Otway National Park (indeed in the world) form mutually beneficial mycorrhizal relationships with fungi. Given the great diversity of plants, specialist habitats and micro climates in the park, a great diversity of fungi, including lichens, is also expected to occur there. Two hundred and seventy eight species of fungi are listed in the Atlas of Living Australia. This is likely to be only a fraction of the total number of fungal species that grow in the Park. Despite their essential roles in underpinning terrestrial ecosystems, fungi are barely recognised as a vital part of Australia's biodiversity. Although Australia has national and state level biodiversity conservation strategies and has ratified international conventions, most overlook fungi. There is currently no statewide biodiversity strategy for managing biodiversity in Victoria and the Colac Otway Shire Environment Strategy makes no reference to fungi. There is however, a great deal of interest in fungi among the local community. The Southern Otways Landcare Network have been actively involved in learning about and surveying the Park's fungi in recent years and produced a guide to one hundred of the more easily recognisable fungal species found in the park. The Australian citizen science organisation, Fungimap is also documenting and mapping the distribution of fungi including those that occur in the Great Otway National Park. One of the tiniest yet conspicuous species found in the wetter parts of the park is the ruby bonnet (Mycena viscidocruenta). The ghost fungus (Omphalotus nidiformis) grows on trees and is another easily recognisable species, especially at night when it glows a pale green. The rosette fungus (Podoscypha petalodes) often appears in funnel shaped rosettes at the base of trees and among leaf litter and is widespread throughout the park. The flame fungus (Clavaria miniata) grows singly or in groups on soil.