Дизайн

MGA дизайны 1951 жылға дейін жетеді, ол кезде MG дизайнері Сид Эневер Джордж Филипстің TD Le Mans машинасы үшін ағымдағы сыртқы түрін жасады. Жаңа кузов MG TF-тің буынды қанаттары мен басу тақтасын понтон стиліне алмастырды, автомобильдің ені мен үздірілмейтін ұзындығын толық қамтитын біртұтас стильді корпуспен. TF жоғары орналасқан жүргізуші орнатылысын ұсынды. Жаңа шасси бүйірлік бөліктері бір-бірінен алшақ орналасқан және едені рама бөлімдерінің үстіне емес, төменгі жағына бекітілген жаңаша жобаланды. Прототип BMC төрағасы Леонард Лордқа көрсетілді. Ол екі апта бұрын Дональд Хилимен Austin Healey машиналарын өндіру туралы келісімге келгендіктен, жаңа машинаны өндіру туралы идеядан бас тартты. MG-нің дәстүрлі модельдерінің сатылымы төмендегені салдарынан пікір өзгерді және бастапқыда UA сериясы деп аталатын автомобиль қайта қарастырылды. Бұл автомобиль ескі MG модельдерінен мүлдем өзгеше болғандықтан, қазіргі заманғы жарнамадан цитата келтіре отырып, «жаңа желідегі алғашқы» MGA деп аталды. Бастапқыда жоспарланған XPAG қозғалтқышының орнына, автомобиль MG Magnette седанынан алынған жаңа тік 4 "BMC B сериялы" қозғалтқышымен және төрт жылдамдықты беріліс қорабымен жабдықталды. Купеден айырмашылығы, кабриолеттің сыртқы есік тұтқалары болған жоқ. Бұл рамалы конструкциялы корпус болды, ал серікпелі пружиналар мен көлденең тіреулермен жабдықталған тәуелсіз аспасы, сондай-ақ артқы жағында жартылай эллипстік пружиналармен қатаң ось болды. Рульді басқару тісті рельстік механизммен жүзеге асырылды. Автомобиль сымды немесе болат дискілі дөңгелектермен жабдықталды. Бренді MG болғанымен, модельді 1954 жылы Джон Торнли MGA деп атады.

1500 теңге

1489 куб.см. қозғалтқыш екі H4 типті SU карбюраторлармен жабдықталған, бастапқыда 68 а.к. (51 кВт) қуаттылық берді, бірақ жақын арада 72 а.к. (54 кВт) дейін арттырылды. Барлық дөңгелектерде Lockheed гидравликалық барабанды тежегіштер қолданылды. Сондай-ақ, купе нұсқасы да шығарылды, бұл стандартты MGA-ның жалпы өндірісін 58 750 данаға жеткізді. 1955 жылы британдық The Motor журналы сынаған ашық автомобильдің ең жоғары жылдамдығы болды және 0-ден жылдамдануы 16,0 секундты құрады. Отын шығыны тіркелді. Сынақ машинасы салықтарды қоса алғанда 844 фунт стерлинг тұрды.

Твин-Кам

1958 жылы жоғары өнімді Twin Cam моделі қосылды. Ол жоғары сығылымды (9.9:1, кейін 8.3:1) DOHC алюминий цилиндр бас нұсқасын пайдаланды. B сериялы қозғалтқыштың өндірісінде Dunlop төрт дөңгелекті дискілік тежегіштері, сондай-ақ Dunlop тұтқалы дөңгелектер, жарыс машиналарынң Jaguar дөңгелектеріне ұқсас болат дөңгелектер қолданылды. Бұл дөңгелектер және шасси жаңартулары Twin Cam және "DeLuxe" MGA 1600 және 1600 MkII роудстерлеріне тән болды. Twin Cam өндірісі тоқтағаннан кейін салынған "DeLuxe" модельдерінің шағын бөлігінде де осы дөңгелектер мен жаңартулар қолданылды. Дөңгелектерден басқа, сыртқы айырмашылық – капоттың жанындағы тежегіштің қасындағы "Twin Cam" логотипі ғана еді. Қозғалтқыш өндіріс кезеңінде кепілдік талаптары бойынша мәселелерге жиі тап болды, нәтижесінде сату көрсеткіштері күрт төмендеді. Қозғалтқыш детонацияға ұшырап, майды жақты. Бірақ ол кезде оның репутациясына нұқсан келген еді. Қызығы, The Autocar журналының 1958 жылғы 18 шілдедегі санында сынақтан өткен ашық MGA Twin Cam (индексі PMO 326) 0-60 км/сағ жылдамдыққа 13.3 секундта, ал ¼ мильді 18.6 секундта өтті. Орташа максималды жылдамдық 113.5 миль/сағ, ал ең жоғары көрсеткіш 114.0 миль/сағ болды.

1600 және 1600 De-Luxe

1959 жылдың мамыр айында стандартты көліктер де жаңартылған қозғалтқыш алды, енді ол 1588 куб.см көлемде 31,501 данасы үш жылдан кем уақыт ішінде өндірілді. Алдыңғы бөлігіне дискілі тежегіштер орнатылды, бірақ артқы жағында барабанды тежегіштер сақталды.

Mark II және Mark II De-Luxe

1961 жылы Mark II MGA үшін қозғалтқыштың көлемі ұңғыма диаметрін ұлғайту арқылы 1622 см³-ге дейін тағы да арттырылды. Цилиндрдің басы да үлкен клапандармен және қайта жасалған жану камераларымен жаңартылды. Қуаты 90 а.к.-қа дейін өсті. Сондай-ақ, 4:1 қатынасы бар артқы ось болды, бұл жоғары жылдамдықта тыныш жүруге мүмкіндік берді. Ең көзге түсетін өзгерістер – енгізілген радиатор торы және Morris Mini артқы шамдары, олар багаж бөлімінің қақпағының астында көлденең орналасқан. 8198 Mark II роудстер және 521 купе салынды. Road & Track журналы 1961 жылғы қыркүйек айындағы санында MG A 1600 Mark II-ді мақалалап, оның жоғары жылдамдығы шамамен 105 миль/сағ, ал 0-60 миль/сағ жылдамдыққа дейін үдеуі 12,8 секунд екенін хабарлады. 1600 De Luxe сияқты, Mark II De Luxe нұсқалары да болды; олардың 290-ы роудстер, ал 23-і купе болып шығарылды.

Жарыс тарихы

MGA-ның корпусы негізінен 1951 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысына қатысу үшін жарысшы Джордж Филлипстің сұрауымен MG зауыты арнайы жасаған MG TD моделіне негізделген. Кейіннен, жүргізушіге көлік ішінде ыңғайлы орын беру мақсатында жаңа шасси құрылып, нәтижесінде EX 175 прототипі жасалды. Ал, MG-нің келесі прототипі EX 182, түпкілікті MGA өндіріс үлгісіне өте жақын болды және 1955 жылы Ле-Ман жарысына қатысқан автомобиль болды. 1955 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысына үш MGA прототипі тіркелді. Олардың екеуі жарысты 12-ші және 17-ші орындарда аяқтады, бұл жаңа көліктің өте құнды екенін көрсетті. Үшінші көлік апатқа ұшырады, нәтижесінде жүргізуші Дик Джейкобс ауыр жарақат алды. MGA 1955 жылы таныстырылғаннан бері АҚШ-та кеңінен жарысқа қатысып, үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Америка Спорттық Автомобильдер Клубы жарыстарында MGA көптеген аймақтық және ұлттық чемпионаттарды жеңіп алды. Сонымен қатар, ол классикалық жарыстарға қатысушылардың таңдауына ие болды. Кент Пратер, 1986, 1990, 1995, 2002, 2003 және 2005 жылдары SCCA ұлттық чемпионаттарында G Production класында жеңіске жетіп, ең табысты американдық MGA жүргізушісі атанды. Пратер мен оның MGA-сы SCCA Runoffs жарысында жүздеген жарыс машиналарын арасындағы ең көне көлік болғанына қарамастан, бұл жетістікке қол жеткізді. АҚШ-та MGA 1960 жылдан 1963 жылға дейін NASCAR-дың Grand National Series сериясында пайдаланылды, бірақ бірде-бір жарыста жеңіске жете алмады. MGA өндірісі тоқтатылғаннан кейін, MG (сол кезде NASCAR-дағы соңғы шетелдік автокөлік өндіруші) трассадағы жарыстарға қатысуды тоқтатты, нәтижесінде Детройттың Үлкен Үші NASCAR трассасында де-факто олигополия құрды. 1970 жылдары American Motors компаниясы AMC Matador моделін NASCAR жарысына шығарғаннан кейін, 2007 жылы Toyota Camry моделімен NASCAR жарысына қатысқанға дейін, тағы бір шетелдік автокөлік өндіруші NASCAR-ға қатыспады.