Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
AC Ace (1953–1963)
AC Ace (1953 1963)
Тарих
AC 1947 жылы 2 литрлік автомобильдермен екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қайтадан нарыққа шықты, бірақ 1953 жылғы Ace спорттық машинасы компанияның соғыстан кейінгі жылдардағы беделін нығайтты. Ескірген 2 литрлік модельді алмастыру үшін AC Джон Тоджеироның жеңіл, саты тәрізді құбырлы рамасы, толық тәуелсіз көлденең жапырақты серіппелі шассисі және ағылшын дөңгелек машиналарын қолдана отырып жасалған ашық екі орындық алюминий корпусы бар дизайнын қабылдады, бұл дизайн мүмкін Ferrari 166 MM баркеттадан шабыттанған. Алғашқы машиналар AC-нің ескі екі литрлік жоғары орналасқан тік алты цилиндрлі қозғалтқышын пайдаланды (бұл қозғалтқыш Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін көп ұзамай пайда болған), ол 1954 жылғы Motor журналының сынауында 11.4 секундта максималды жылдамдыққа және жанармай шығынына ие болды. Дегенмен, бұл қозғалтқыш спорттық емес еді, сондықтан заманауи шассиді тиімді пайдалану үшін жаңа және қуаттырақ қозғалтқыш қажет болды. 1954 жылы Ace-қа Aceca қатты төбелі купе қосылды, ол хэтчбек артқы есігінің алғашқы нұсқасына ие болды, бірақ сол негізгі ағаштан жасалған алюминий корпусын пайдаланды. 1956 жылдан бастап Bristol Cars-тың екі литрлік тік алты цилиндрлі қозғалтқышы, үш төмен карбюраторы және жылдам төрт жылдамдық беріліс қорабы қол жетімді болды. Максималды жылдамдық 9 секундтық диапазонмен артты. 1956 жылдан бастап овердрайв қол жетімді болды, ал 1957 жылдан бастап алдыңғы дискілі тежегіштер опция ретінде ұсынылды, бірақ кейіннен стандартталды. 1961 жылы Кен Раддтың Ford Zephyr-де қолданылатын қозғалтқыштан бейімделген 2.6 литрлік "Ruddspeed" опциясы қол жетімді болды. Ол үш Weber немесе SU карбюраторларын және "Mays" немесе шойын бас қолданды. Бұл конфигурация машинаның өнімділігін одан әрі арттырды, кейбір нұсқалары 8.1 секундта максималды жылдамдыққа ие болды. Алайда, Кэрролл Шелби көп ұзамай AC-нің назарын Cobra-ға аударды, сондықтан 2.6 модельдің тек 37 данасы ғана жасалды. Бұл Ford қозғалтқышы бар модельдерде кішірек радиатор торы болды, ол Cobra-ға да көшті. Ace және Aceca үшін AC, AC қозғалтқышы бар машиналар үшін AE, Bristol қозғалтқышы барлар үшін BE және Ford қозғалтқышымен жабдықталғандар үшін RS әрпімен басталатын шасси нөмірін пайдаланды. Алғашқы екі әріптен кейінгі "X" әрпі экспорттық модельді білдірді. Қозғалтқыш шассиге жақсы орналасқандықтан, Ace жақсы басқарылды және жарыстарда сәтті өнер көрсетті.
AC came back to the market after the Second World War with the 2 Litre range of cars in 1947, but it was with the Ace sports car of 1953 that the company really made its reputation in the post war years. Casting around for a replacement for the ageing 2 Litre, AC took up a design by John Tojeiro that used a light, ladder type tubular frame, all independent transverse leaf spring suspension, and an open two seater alloy body made using English wheeling machines, possibly inspired by the Ferrari 166 MM barchetta. Early cars used AC's elderly two litre overhead cam straight six engine (first seen soon after the end of the First World War), which, according to a 1954 road test by Motor magazine, gave a top speed of and in 11.4 seconds and a fuel consumption of It was hardly a sporting engine however, and it was felt that something more modern and powerful was required to put the modern chassis to good use. Joining the Ace in 1954 was the Aceca hard top coupé, which had an early form of hatchback rear door but used the same basic timber framed alloy body. From 1956, there was the option of Bristol Cars' two litre straight six with 3 downdraught carburettors and slick four speed gearbox. Top speed leapt to with in the nine second bracket. Overdrive was available from 1956 and front disc brakes were an option from 1957, although they were later standardised. In 1961 a new 2.6 litre straight six 'Ruddspeed' option was available, adapted by Ken Rudd from the unit used in the Ford Zephyr. It used three Weber or SU carburettors and either a 'Mays' or an iron cast head. This setup boosted the car's performance further, with some versions tuned to , providing a top speed of and in 8.1 seconds. However, it was not long before Carroll Shelby drew AC's attention to the Cobra, so only 37 of the 2.6 models were made. These Ford engined models had a smaller grille which was carried over to the Cobra. For the Ace as well as the Aceca, AC used chassis numbers beginning with AE for AC engined cars, BE for Bristol engined ones, and RS for those equipped with the Ford unit. An "X" following the first two letters indicated an export model. With the engine set well back in the chassis, the Ace handled well and was successful in competition.
Автоспорт
Бұл машина 1957 және 1958 жылдары Ле-Манда жарысты. 1959 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысында Тед Уайтвей мен Джон Тернер 650BPK нөміріндегі AC Ace Bristol көлігімен финиш сызығын кесіп, 2,000cc GT класында жеңіске жетіп, жалпы есеп бойынша 3 литрлік алты машинадан кейін жетінші орынды иеленді. Мұндай тарихы бар көліктердің өте аз ғана бөлігі сақталған және олардың құны жоғары. Олардың бағасы, тіпті бөлік-бөлік болса да, қалпына келтірілмеген көлік үшін 100 000 доллардан бастап, ал қалпына келтірілген AC Ace үшін 400 000 доллардан асып түруі мүмкін.
The car raced at Le Mans in 1957 and 1958. In the 1959 24 Hours of Le Mans, Ted Whiteaway and John Turner drove their AC Ace Bristol, registration 650BPK, to the finish, claiming top honours for the 2,000cc GT class and seventh overall behind six 3 litre cars. Few cars with this provenance have survived and are extremely valuable. They can range from $100,000 or more for an unrestored car, even one in pieces, to in excess of $400,000 for a restored AC Ace.
АС Кобра
1961 жылы «Бристоль» 6 цилиндрлі қозғалтқышты шығаруды тоқтатқан соң, AC иесі Чарльз Хёрлокқа Кэрролл Шелби Ace шассиіне Ford V8 қозғалтқышын орнату туралы ұсыныс жасады, нәтижесінде 1962 жылы AC Cobra пайда болды. Ace көлігінің өндірісі сол жылы аяқталды. AC Cobra кішкентай блок және кейін үлкен блок нұсқаларында шығарылды. 1964 жылғы маусымда Ле-Ман жарысында GT класында жеңіс туған көлікті Ford 289 қозғалтқышымен жабдықтады. Сол кезде AC Cobra 427 әлемдегі ең жылдам «сериялық» автомобиль болып есептелді.
When Bristol ceased building their 6 cylinder engine in 1961, AC's owner, Charles Hurlock, was approached by Carroll Shelby to use a Ford V8 in the Ace chassis, producing the AC Cobra in 1962. Production of the Ace ended the same year. The AC Cobra came in small block and later big block configurations. It was Ford's 289 that powered the winning car in the GT class at Le Mans in June 1964. At the time, the AC Cobra 427 was the fastest "production" car in the world.
АЖ Автомобильдік
AC Automotive, Германияның Штаубенхардт қаласында орналасқан, 2010 жылдан 2023 жылдың ортасына дейін бастапқы атауымен AC автомобильдерін құрастырды. Автомобильдер Германияда, Францияда және Англияда сатылды, ал Люксембург, Голландия, Лихтенштейн, Швейцария және Бельгияда сату жоспарланған. Стандартты ACGT моделінің бағасы, қосымша опцияларсыз, 104 400 фунт стерлингтен басталады. AC Automotive компаниясы 2023 жылдың 24 шілдесінде банкротқа ұшырады. (Источник: North Data)
AC Automotive, based in Straubenhardt, Germany, built AC cars under the original name from 2010 to mid 2023. Cars were sold in Germany, France and England, with sales in Luxembourg, Holland, Lichtenstein, Switzerland, and Belgium slated for the future. Pricing for the standard ACGT model starts at £104,400 before options. The AC Automotive company went into liquidation on July 24, 2023. (Source: North Data)
Көшірмелері
Кобра сияқты, кейбір AC Ace көшірмелері жасалған, мысалы, Hawk Ace, бірақ олар одан да сирек.
As with the Cobra, some AC Ace replicas have been made, such as the Hawk Ace, but are much rarer.