Дональд Хили: британдық автокөлік өндірушісінің тарихы. 1945 жылы негізі қаланды, жоғары сапалы спорт машиналарын жасады. Ралли және дизайн инновациялары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дональд Хили Мотор Компани Лимитед - британдық автомобиль жасаушы компания.
Donald Healey Motor Company Limited was a British car manufacturer.
Тарих
Бизнесті 1945 жылы табысты автомобиль дизайнері және ралли жүргізушісі Дональд Хили құрды. Хили Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде «Хамбер» компаниясында жұмыс істеген шасси маманы Ахилл Сампиетромен және кузов инженері Бен Боуденмен спорттық автомобиль дизайны туралы пікір алмасты.
The business was founded in 1945 by Donald Healey, a successful car designer and rally driver. Healey discussed sports car design with Achille Sampietro, a chassis specialist for high performance cars and Ben Bowden, a body engineer, when all three worked at Humber during World War II.
Хили автомобильдері
Хилидің жаңа кәсіпорны жоғары сапалы, жоғары өнімділігі бар, бірақ сөзсіз қымбат тұратын автомобильдерді өндіруге бағытталған. Алғашқыда ол Уорвик қаласындағы Кейпте орналасқан Бенфорд Лтд (цемент араластырғыштар мен самосвалдар шығаратын) ғимаратында орналасқан, бірақ көп ұзамай жақын маңдағы Миллерс Роуд индустриалды аймағындағы ескі әуе кемесінің құрамдас бөліктерін шығаратын зауытқа көшірілді. Сол жерде Хилиге Армстронг Уитворттан Роджер Менаду қосылып, тәжірибелік шеберхананы басқарды, ал кейіннен оның инженер мамандығын алған ұлы Джеффри де қосылды. 1963 жылдың 3 шілдесінде (көптегендер айтатындай 1961 жыл емес) олар Котен Эндтегі бұрынғы Уорвик кинотеатрына тағы бір рет көшіп өтті. Екі ғимараттың да қазір бұзылып, кинотеатрдың орнына пәтерлер үйі салынды, оны Джеффридің наразылығына орай «Хили Корт» деп атады. Автомобильдер негізінен сынақтан өткен, жақсартылған Riley екі валлы 2,4 литрлік төрт цилиндрлі қозғалтқышын, Хилидің жобалаған жеңіл болаттан жасалған секциялық шассисін, серпінді серіппелермен және Girling амортизаторларымен жабдықталған тәуелсіз алдыңғы серіппелерді пайдаланды. Артындағы серіппелерде Riley күштік осі және серпінді серіппелер қолданылды. Серіппелердің конструкциясы жұмсақ серпілуді тамаша жол ұстауымен үйлестіруге мүмкіндік берді. Lockheed гидравликалық тежегіштері қолданылды. 1948 жылы таныстырылған Эллиотт седаны әлемдегі ең жылдам жабық автомобиль деп есептелді, ол бір мильді 104,7 миль/сағ жылдамдықпен өтті. Аэродинамикалық корпус дизайнын Бенджамин Боуден жасады және оның тиімділігін арттыру үшін сол кезде сирек кездесетін жел тоннелінде сынақтан өтті. Бұл Хилидің аэродинамикалық стилінің бастауы болды, ол Боуденнің Ұлыбританиядағы соңғы жұмысы – Zethrin Rennsportпен аяқталды. 1949 жылы барлық Хилилердің ең спорттық машинасы – Silverstone жарысы жарияланды. Ол қысқартылған шассиге және күшті серіппелерге ие болды және 107 миль/сағ жылдамдыққа жете алды. Қазір бұл өте ізделісті автомобиль, ал қалған көптеген Хилилер Silverstone көшірмелеріне айналдырылды. Бұл автомобильдер 1947 және 1948 жылдардағы Альпілік раллилерде және 1949 жылғы Миле Мильяда сынып жеңімпаздары болған, соның ішінде көптеген жарыстарда сәтті өнер көрсетті.
Healey's new enterprise focused on producing high quality, high performance cars which were inevitably expensive. It was initially based in the premises of Benford Ltd (who made cement mixers and dumpers) at The Cape in Warwick, but soon moved into an old aircraft components factory on the adjacent Millers Road Industrial Estate. There Healey was joined by Roger Menadue from Armstrong Whitworth to run the experimental workshop and subsequently by his son Geoffrey, who had qualified as an engineer. On 3 July 1963 (not 1961 as is often stated) they moved again into the former Warwick Cinema at Coten End. Both these premises have now been demolished: a block of flats has been built on the cinema site, called – much to Geoff's disgust – 'Healey Court'. The cars mainly used a tuned version of the proven Riley twin cam 2.4 litre four cylinder engine in a light steel box section chassis of Healey design using independent front suspension by coil springs and alloy trailing arms with Girling dampers. The rear suspension used a Riley live axle with coil springs. The suspension design allowed soft springing to be combined with excellent road holding. Lockheed hydraulic brakes were used. When it was introduced in 1948, the Elliott saloon was claimed to be the fastest production closed car in the world, timed at 104.7 mph over a mile. The aerodynamic body design was the work of Benjamin Bowden and unusually for the time it was tested in a wind tunnel to refine its efficiency. This was the start of Healey's aerodynamic styling for reduced drag, that culminated in Bowden's last UK offering, the Zethrin Rennsport. In 1949 the most sporting of all the Healeys, the Silverstone, was announced. It had a shorter chassis and stiffer springing and was capable of 107 mph. It is now a highly sought after car, and many of the other remaining Healeys have been converted into Silverstone replicas. These cars had numerous competition successes including class wins in the 1947 and 1948 Alpine rallies and the 1949 Mille Miglia.
Нэш-Хили
Осы кезеңде мемлекеттік жоспарлау және бақылау өндірістің маңызды кеңеюіне тек экспорттық нарық үшін ғана рұқсат берді. Сондықтан 1950 жылы Хили Nash Healey арқылы Солтүстік Америка нарығына енді, Nash Ambassador қозғалтқышын SU карбюраторларымен және Nash беріліс қорабымен қолдана отырып. Алғашқыда Ambassador-дың 3848 см³ қозғалтқышы пайдаланылды, бірақ 1952 жылы кузов құрастыру Хили-ден Pininfarina-ға ауысқанда, үлкен 4138 см³ қозғалтқыш орнатылды.
Government planning and controls in this time period required any substantial expansion of production to be for the export market alone. So in 1950 Healey entered the North American market with the Nash Healey, using a Nash Ambassador engine with SU carburettors and Nash gearbox. Initially the Ambassador's 3848 cc engine was used, but when in 1952 body construction was transferred from Healey to Pininfarina the larger 4138 cc engine was fitted.
Остин-Хейли
Хили бизнесті құтқару үшін көптеп сатылатын, арзан спорттық автомобиль қажет деп шешті, ол АҚШ-та жақсы сатылып жатқан MG және Jaguar автомобильдерінің аралық деңгейінде болуы керек еді. Үлкен ұлы Джеффримен бірге отбасылық үйдің шатырында жұмыс істеп, ол көптеген төмен бағалы Austin компоненттерін пайдалана отырып, екі орындық роудстерді жобалады – Healey Hundred. 1952 жылғы Эрлс-Корт мотор-шоуда Healey стендінде оны көрген Austin бас директоры сэр Леонард Лорд қатты әсерленді және оны өзінің зауыттарында Austin Healey 100 деген атпен шығаруды ұсынды. 1953 жылы осының нәтижесінде бірлескен кәсіпорын құрылып, Austin Healey маркасы пайда болды. British Motor Corporation автомобильдерді өндірді, ал Healey компаниясы дизайнмен және жарыс операцияларын жүргізді. 100 үлкен құрметке ие болды және коллекционерлердің сүйіктісіне айналған 3 литрлік Austin Healey 3000-ға айналды, сондай-ақ «бақа көзі» немесе «Bugeye» деп лақап алған 950cc Austin Healey Sprite де өндірілді. Дональд Хилидің қайтысынан кейін The Times газеті 3000 туралы былай деп жазды: «Үлкен Healey-дің өте қатты серпілісі, ауыр рульді басқару және жүргізушінің аяғын күйдіретіндей жақын орналасқан қозғалтқышы, оның тамаша, уақыттан тыс стилі мен классикалық пропорцияларына ешқандай зиян келтірмеді».
Healey judged a cheaper sports car marketable in large numbers was needed to save the business, one that would fit between the MG and Jaguar cars then selling so well in USA. Working with his eldest son Geoffrey in the attic of the family home, Healey designed a two seat roadster employing numerous low cost Austin components, the Healey Hundred. Austin chief Sir Leonard Lord was so impressed when he saw it on the Healey stand at the 1952 Earls Court Motor Show he offered to make it in his own factories under the name Austin Healey 100. The result was a 1953 a joint venture which created the Austin Healey marque with the British Motor Corporation manufacturing the cars and the Healey company doing the designs and running racing operations. The 100 evolved into the highly regarded and collector coveted 3 litre Austin Healey 3000, and the diminutive 950cc Austin Healey Sprite, known affectionately as the "frog eye" or "Bugeye" was also manufactured. Commenting on the 3000 after Donald Healey's death The Times observed: "The big Healey's brutally firm ride, heavy steering and engine so close it would roast a driver's feet never detracted from the superb, timeless styling and classic proportions."
Дженсен-Хейли
Дональд Хили 1960 жылдардың соңында Jensen Motors компаниясының директоры болды, соның нәтижесінде 1972 жылы Lotus қозғалтқышымен жабдықталған Jensen Healey пайда болды.
Donald Healey became a director of Jensen Motors in the late 1960s and a result of this was the Lotus engined Jensen Healey which appeared in 1972.
Сату
Дональд Хили Мотор Компаниясы ақыры Хэмблин тобына сатылды, бірақ Хили Автомобиль Консультанттары және компанияның инженерлік бөлімдері Джеффри мен Дональд Хилидің меншігінде қалды.
Donald Healey Motor Company was finally sold to the Hamblin Group, although Healey Automobile Consultants and the engineering parts of the company remained in the hands of Geoffrey and Donald Healey.