Кіріспе

Ниагара – 1953 жылы Генри Хатауэй режиссерлік еткен американдық фильм-нуар триллері, продюсері – Чарльз Брэкет, ал сценарийін Брэкет, Ричард Л. Брин және Уолтер Рейш жазған. Фильмде Мэрилин Монро, Джозеф Коттен, Жан Петерс және Макс Шоуолтер (Кейси Адамс атымен) түскен. Бұл фильм 20th Century Fox компаниясының сол жылы ең табысты фильмдерінің бірі болды. Ол кездегі көптеген нуар фильмдерінен айырмашылығы, Рейш оқиғаның авторы екенін, бірақ сценарийді Ричард Брин мен Брэкетпен бірге жазғанын айтады. Петерстің кейіпкері бастапқыда басты рөлге жоспарланған, бірақ фильм ақырында Монро үшін платформаға айналды, ол сол кезде үлкен жетістікке жеткен еді. Рейш соңғы нұсқасынан "маңызды эпизодтар алынып тасталғанын" мәлімдейді. "Оны көргеннен кейін Занук Ниагара шарлауындағы полицияның канадалықтар екенін қабылдай алмады. Біз британдық актерлерді канадалық полиция комиссарлары, детективтер және түрлі полицейлер рөлінде ойнаттық, ол бұған наразы болды. Ол бізге оны аяқтауға немесе түзетуге қайта оралуға рұқсат бермеді – керісінше, оны толығымен алып тастады! Оның сөзінше, американдық көрермендер Ниагара шарлауының шекарамен бөлінгенін білмейді және түсінбейді, сондықтан американдық актерлерді қолдану керек еді. Ал [режиссер Генри] Хатауэй да осы идеямен келіспеді, ол оның пікірін қолдады. Сондықтан оқигада үлкен олқылықтар бар." "Kiss" әнінің авторы Лионель Ньюман, ал сөзін Хевен Гиллеспи жазған. Екеуі де титрде көрсетілмеген.

Сыни жауап

Фильм жарық көргеннен кейін, «The New York Times» газетінің А. В. авторы фильмді, актерлік шеберлігін есептемегенде, жоғары бағалады. Ол: «Әлемнің жеті кереметі бар деген идеяны толығымен елемей, «Twentieth Century Fox» тағы екеуін ашып, оларды «Ниагара» фильмінде Technicolor түсімен жарқырата түсті. Өйткені түсірушілер Ниагара шатқалының және оған жақын аймақтардың, сондай-ақ Мэрилин Монроның сұлулығын толыққанды пайдаланды. Мүмкін, Мисс Монро қазіргі уақытта үлкен актриса емес. Бірақ режиссер да, камераны ұстағандар да бұл туралы ойланбаған сияқты. Олар жатын бөлмесіндегі интимдік пен тым ашық көрінетін көйлектердегі әр қисымын жазып алды. Сондай-ақ, оның жүргенде де әдемілігімен баурап алатынын нақты көрсетті. Белгілі болғандай, осы жағдайда Ниагараға барудың қажеті жоқ, бірақ шатқал мен Мисс Монроны көруге тұрарлық». 1953 жылы «Variety» журналының бір рецензенты былай деп жазды: «Ниагара – құмарлық пен кісі өлтіру туралы ауру, клишелі саяхат. Атмосфера тұтас бойына керілген, ал жақындап келе жатқан апат сезімінен жүйкелер шаршайды. Осының орталық тұлғасы – күйеуі Джозеф Коттенмен бірге шатқалда демалып жүрген Мэрилин Монро. Камера Монроның сезімтал еріндеріне тоқталып, оның денесіне қарайды және сүйіктісімен кездесу үшін көшемен келе жатқанда, оның арқасының сызықтарын дәл бейнелейді. Әйел денесінің сұлулығына қарамастан, табиғаттың тағы бір кереметі – шатқалдың өзі. Табиғат құбылыстары орналасқан жерде тамаша түсірілген». Кейінгі сыншылар да фильмді жоғары бағалады. 2001 жылы Роберт Уэстон: «Ниагара – ноар жанұялары үшін жақсы фильм, егер сіздер біршама ерекше нәрсе іздесеңіздер. Ескеріңіздер, фильм қара-ақ емес, керемет Technicolor түсінде түсірілген, бірақ көлеңке мен стильге толы. Шын мәнінде, «Ниагараны» көрудің ең басты себебі – трейлерде уәделенгендей, пейзаждар. Шатқалдың таңғажайып көріністерін көрсететін тамаша түсірілімдер бар, қала Атлантик-Ситидің канадалық нұсқасына айналмаған кезде. Әрине, Мэрилин Монро есімді әйел де бар, ол қарапайым бастамаларынан гүлденіп келеді». «Rotten Tomatoes» веб-сайтында фильмге 23 рецензия негізінде 78% мақұлдау көрсетілген, ал орташа бағасы 6.6/10 құрайды.

Қара тақырыптар

Негізгі тақырып – сексуалдық қатынас және оның құлқылық күші. Роза – жанға әуес түсіретін, дене бітімін көрсететін тығыз киімдермен киінетін әйел. Оның Джорджбен қарым-қатынасы (сексуалдық, екіжүзділік пен аяусыздыққа толы) фильмде сексуалдық мәнді ұсынып отырған Катлерлердің салыстырмалы түрде қалыпты қарым-қатынасына қарсы қойылады. Рей Катлер Розаның сексуалдық тартымдылығын байқайды, бірақ оның және Поллидің Джордж пен Розамен араласуына реакциясы олардың көзқарастарының консервативті екенін көрсетеді.

Мұра

1962 жылдың тамызында Монроның қайтысынан кейінгі апталарда Энди Уорхол Ниагарадан алынған жарнамалық суретін Мэрилин Диптихін жасау үшін негіз ретінде пайдаланды.