Кіріспе
1936 жылы түсірілген Роберт Зиглер Леонардтың фильмі. Фильм 1935 жылдың екінші жартысында Калифорния штатының Калвер-Ситидегі MGM студиясында Хант Стромберг продюсерлігімен 1,5 миллион АҚШ доллары (доллармен) бюджетпен түсірілді. Өндіріс аяқталған 1936 жылдың басында шығын 2 миллион АҚШ долларынан (доллармен) асып кетті, бұл сол кезге арзан емес еді және бұл MGM-нің 1925 жылғы «Бен Хур: Мәсіх туралы әңгімеден» кейінгі ең қымбат фильмі болды. Негізгі түсірілімді Оливер Т. Марш жүзеге асырды, ал Джордж Дж. Фолси мен Карл Фрёнд Зигфелд шатырындағы сандарды түсіру үшін шақырылды. Фильмде кейбір дәлдіктер болғанымен, «Ұлы Зигфелд» Зигфелдтің өмірі мен «Ақымақтар» тарихымен көптеген еркіндіктерді пайдаланды, нәтижесінде көптеген қателіктер туды. «Ұлы Зигфелд» Рейнердің «Эскапададан» (Пауэллмен де) кейінгі екінші Голливудтық рөлі болды. Фанни Брайс «My Man» атты қысқартылған ән тізбегінде комедиялық актриса ретінде пайда болады және өзінің әдеттегі күлкілі рөлінен басқа өзін тиімді көрсетеді. 1920 жылы Антверпенде өткен жазғы Олимпиада ойындарында күміс жүлде алған және 1934 жылғы «Жысқақ адам» фильмінде Пауэллмен бірге ойнаған еркін күрес шебері Нат Пендлтон цирк мықты адамы Эуген Сандоу рөлінде ойнады. Билли Берк өзінің рөлін басқа актрисаға (Мирна Лойға) беруге қарсы болды, өйткені ол студиямен келісімшарт бойынша актриса болғандықтан және өзін ойнай алатын еді, бірақ продюсерлер ол сол кезде «Ұлы Зигфелдте» өзін ойнауға жеткілікті танымал жұлдыз емес деп шешті. Алайда, Эмили В. Лайдердің айтуынша, Берк өзінің жас нұсқасын ойнауға құштар емес еді және Билли Берктің өмірбаянында Мириам Хопкинс оның рөліне Лой емес, бірінші таңдауы болғандығы айтылады. Берк техникалық кеңесші ретінде жұмыс істеді және ол Мэрилин Миллердің нөмірін орындауына қарсы болмаса да, студияның оған талап еткен жоғары жалақыны беруден бас тартуына ықпал етті, нәтижесінде Миллер фильмден бас тартты. Миллер де, Лилиан Лоррейн де, егер олардың есімдері фильмде айтылса, сотқа шағымданатындарын мәлімдеді. Сондықтан Миллердің кейіпкерінің аты Салли Мэннерс, ал Лоррейннің кейіпкерінің аты Одри Дэн (Виргиния Брюс ойнады) деп өзгертілді. Шын мәнінде, Зигфелд Миллерге құмар болған және көптеген жыныстық дау-дамаждарға қатысқан. 1922 жылы Миллер оны «хор қыздарына махаббат білдіргені» және оған «қолдай үлкен» алмаз жүзік жібергені туралы сұхбат берген; Зигфелдтің осы сипаттамасы фильмде жақсы көрсетілген. Кездейсоқ, Миллер 1936 жылдың 7 сәуірінде фильм шығар алдында операциядан кейін уланудан қайтыс болды, бұл бір рецензенттің «Либертиде» жазған хатында оның қайтыс болуына байланысты пайда болған қалалық аңызды айыптады, «Мэрилин Миллер осы фильмде басты рөл алмағаны үшін жүрегі жарылып қайтыс болды деген пікір дұрыс емес» деп жазды. Оның 37 жасындағы қайтысына байланысты тағы бір аңыз - ол сифилис жұқтырған. Сахналық және кино актері Франк Морган фильмде промоутер Биллингс рөлін ойнады. Деннис Морган «Әдемі қыз әуен сияқты» әнін шұғыласыз рөлде орындайды (Аллан Джонс дубляжымен). Пат Райан, болашақ Пат Никсон, Ричард Никсонның әйелі және АҚШ-тың бірінші ханымы, фильмде эпизодтық рөлде ойнады. Уилл Роджерс фильмде ойнауға тиіс еді, бірақ ол 1935 жылдың тамызында ұшақ апатында қаза тапты. Оның орнына А. А. Тримбл түсірілді.
The film was shot at MGM Studios in Culver City, California mostly in the latter half of 1935 under a budget of US$1,500,000 (US$ in dollars), produced by Hunt Stromberg. The cost exceeded US$2 million (US$ in dollars) by the end of the production in early 1936, exorbitant for the period, and it was MGM's most expensive film to date after Ben Hur: A Tale of the Christ (1925). The principal cinematography was shot by Oliver T. Marsh, and George J. Folsey and Karl Freund were brought in to shoot the Ziegfeld Roof numbers. Although it has some accuracies, The Great Ziegfeld takes many key liberties with Ziegfeld's life and the history of the Follies, resulting in many inaccuracies. The Great Ziegfeld marked Rainer's second Hollywood film role after Escapade (also with Powell). Fanny Brice appears as a comedian in the abridged song sequence "My Man" and played an effective version of herself in addition to her routine comic role as the funny girl. Nat Pendleton, a freestyle wrestler who had won the silver medal at the 1920 Summer Olympics in Antwerp and had appeared alongside Powell in The Thin Man (1934), was cast as the circus strongman Eugen Sandow. Billie Burke objected to her role being cast with another actress (Myrna Loy) since she was also an actress under contract to the studio and could play herself, but the producers concluded that at that point she was not a big enough star to play herself in The Great Ziegfeld. However, according to Emily W. Leider, Burke was not keen on playing her younger self and says that Billie Burke's biographer stated that Miriam Hopkins would have been her first choice to play her part, not Loy. Burke herself worked as technical consultant, and although she did not object to Marilyn Miller performing a number, she was influential in the studio's refusal to give her the higher billing and salary she had demanded, which led to Miller walking away from the film. Both Miller and Lillian Lorraine threatened legal action if their names were so much as mentioned in the film. Thus Miller's character was renamed Sally Manners, and Lorraine's character was renamed Audrey Dane (played by Virginia Bruce). In real life, Ziegfeld reportedly was obsessed with Miller, and was involved in numerous sex scandals. In 1922, Miller had given an interview in which she accused him of "making love to chorus girls" and sending her a diamond ring as "big as her hand"; this essence of Ziegfeld's character is captured in the film. Incidentally, Miller died from toxicity complications after surgery just before the release of the film on April 7, 1936, which led one reviewer writing in Liberty to denounce an urban legend which had arisen surrounding the timing of her death, writing "It's not true that Marilyn Miller died of a broken heart at not getting the lead in this." Another myth surrounding her untimely death at the age of 37 is that she had contracted syphilis. Frank Morgan, a stage and film character actor, played the role of promoter Billings in the film. Dennis Morgan, in an uncredited role, performs in "A Pretty Girl Is Like a Melody" (dubbed by Allan Jones). Pat Ryan, the future Pat Nixon, wife of Richard Nixon and First Lady of the United States, was an extra in the film. Will Rogers was to appear in the film, but he was killed in a plane crash in August 1935. He was played by stand in A. A. Trimble.
Киімдер
Тіпті Зигфелдтің өзі де бастапқыда тым әсем деп санаған экстравагантты костюмдерді сол дәуірдегі көптеген ең ұлы актрисалармен жұмыс істеген Адриан жасаған, олардың ішінде Грета Гарбо, Норма Ширер, Жаннет Макдональд, Жан Харлоу, Кэтрин Хепберн және Джоан Кроуфорд бар. Кейіннен ол «Мари Антуанетта» (1938), «Әйелдер» (1939) және «Оз сиқыршысы» (1939) сияқты фильмдер үшін де костюмдер жасады. Говард Гатнер MGM-нің байлығы мен жоғары бюджетінің арқасында Адриан костюмдерді жасау кезінде "шектен тыс зәулімдікке" берілгенін, бұрынғы жұмыстарын одан асып кеткенін көрсетеді. Адрианның фильм үшін жасаған костюмдерін тігуге 250 тігінші мен тігінші әйел алты ай жұмсады, онда күміс тігістер мен ақ қауырсын қолданылды. Фильмдегі әйелдер киген костюмдер әртүрлі: "көпіршікті юбкалардан мысықтай трикотажға" дейін, "түл мен шифонның қабаттарына" дейін, ал ерлер көбінесе қара смокинг киеді.
Сахналық және музыкалық
Леонард, мелодрама мен мюзиклдерге маманданған кинорежиссер, Уолтер Дональдсон, Ирвинг Берлин және лирик Харольд Адамсонмен бірге жұмыс істеп, фильмнің музыкасын дайындады. Экстравагантты билер мен ансамбльдік сахналарды Сеймур Феликс пен Гарольд Адамсон хореографиялады, оның ішінде "Әдемі қыз – мелодия сияқты" әнінің сахнасы да бар (1919 жылы Ирвинг Берлиннің 13-ші жылдық шығарылымы болды). "Күйеу торт" деп аталған "Әдемі қыз – мелодия сияқты" декорациясы бірнеше апта түсірілімге кетті және 220 000 АҚШ долларына (доллармен) бағаланды. Сахнада 180-ге жуық орындаушы – әншілер, бишілер мен музыканттар қатысты. Сахна Стэнли Морнермен (кейін Деннис Морган атымен танылатын) перде алдында жалғыз ән айтумен басталады. Ол өте жақсы әнші болғанымен, "әнді бұрын MGM-мен келісімшартта болған тағы бір әртіс, Аллан Джонс жазған еді, сондықтан студия оны қайта жазбауға шешім қабылдады". Ол бірінші куплетті және рефрен айтқаннан кейін алдыңғы перде ашыла бастайды, сахна айналып, 18-ғасырлық киім киген адамдарды көрсетеді. Хор сахна айналатын кезеңде романтикалық музыка тарихынан үзінділерді орындауды жалғастырады, соңында "Rhapsody in Blue" және әсем би нөміріне жетеді. Содан кейін Морган қайта пайда болады, баспалдақта отырған әдемі қыздардың арасында тұрады. Әнді аяқтағаннан кейін Вирджиния Брюс мұнараның үстінде, жиегінен төгілген көлемді көйлек киіп отырады. Ол мұнара айнала бере, алға қарай бет бұрады. Камера артқа тартылып, құрылыстың барлық бөлігін көрсетеді, ал атлас перде төмен түсіп, әр деңгейді жабады, сосын сахна пердесі жабылады. Шелдон Холл мен Стивен Нил атап өткендей, раон жібегінен жасалған перделер операторларға бір-бір кадрмен түсірілім арқылы театрлық әсерді сезінуге мүмкіндік берді. Олар "камера пардалы проскуниумның (өте үлкен) ішінде орналасқан үлкен платформаны кесіп өтеді" және "декорацияның өзі камераға қарай айналады, камера декорация кеңістігіне енбейді" дейді. Зигфелд қыздары туралы кітаптың авторы Линда Мизеевски "Әдемі қыз" сахнасы жай ғана көз тартарлық емес, одан да көп мағына бар дейді; ол "әйелдерді ерлердің эстетикалық көзқарасы мен дизайны үшін шикізат ретінде күшті бейнелейтін" әйелдіктің символы. Ол фильмде әйелдікті "жас, ақ, сары және жіңішке" әйелдердің бейнесімен сипаттайды, олар сахнада "костюмдер мен декорацияның жұмсақ, жасанды қабаттары ретінде көрсетіледі". Гарриет Хоктор балетінің музыкасын Кон Конрад, ал сөздерін Херб Магидсон жазды. Цирк балеті Зигфелдтің ескі сахналық қойылымдарынан алынған.
Ауыру кезінде ауыр реакция
Лос-Анджелестегі Carthay Circle театрында премьерасы өткен фильм – тарихтағы алғашқы музыкалық фильм, онда актерлік құрамның бірі Оскар сыйлығын жеңіп алған. Луиза Райнер Зигфелдтің бірінші әйелі Анна Хелдтің рөлін сомдағаны үшін «Үздік әйел операторы» Оскарын алды. Warner Brothers және RKO Pictures музыкалық өндіріс бойынша Голливудтағы жетекші студиялар болған кезде MGM-нің мақтанышы болған бұл фильм, үлкен коммерциялық және сыншылар тарапынан жоғары бағаланған туынды болды және 1930 жылдардың ең табысты фильмдерінің біріне айналды, әлемдік прокаттан 4,673,000 АҚШ долларын (доллармен) табыс етті. Ол шыққан кезде Голливудтағы ең керемет музыкалық биографиялық фильм деп танылды және қазірге дейін музыкалық фильмдер жасаудың үлгісі болып саналады. Шамамен үш сағатқа созылған «Ұлы Зигфелд» сол кездегі ең ұзақ сөйлейтін фильм болды. «Спокан Хроникалы» газетінің бір рецензенты фильмді тамаша актерлік шеберлігі үшін мақтап, «тіпті ұлы продюсер [Зигфелд] өзінің өмірін баяндайтын фильмге енгендей ұлы және сәнді көріністерді жасай алмаған болар еді» деп жазды. «The New York Times» газетінің Фрэнк С. Нугент де фильмді жоғары бағалап, «аспандағы жұлдыздардан да көп жұлдызы бар» екенін атап өтті және «фильмдегі ең жақсы сәттер балет, хор және шоудан тұратын қыздарға арналған үлкен сахналарда көрінеді. Бұл керемет номерлердің бірі, Ирвинг Берлиннің «Қара қыз – күй сияқты» музыкасымен түсірілген, «Көк түсті рапсодия» әуенімен, музыкалық комедия сахнасында немесе экранда теңдесі жоқ» деді. «The New York Times» және «Film Daily» екеуі де фильмді жылдың «Он үздік» фильміне қосты. Metacritic сайтында фильмнің 16 сыншының бағасы бойынша орташа көрсеткіші 100-ден 69 баллды құрады, бұл «жалпы алғанда оң пікірлер» дегенді білдіреді. Кристофер Нулл «Ұлы Зигфелдті» «фильмнің жылдар өте келе тартымдылығын жоғалтуының оқулық мысалы» деп атады. Фильм кейде «Академияның қателіктерінің жарқын мысалы» ретінде айтылады, өйткені «Дидс Гоз то Таун» сияқты басқа да сыншылар тарапынан жоғары бағаланған фильмдер шыққан жылы оған артықшылық берілді. Эмили В. Лайдер фильмнің «кереметтігінен гөрі «аяқтары мен мақтаныштарымен» әсемдігіне көбірек екенін» айтады. «Empire» журналының Дэвид Паркинсон фильмге бес жұлдыздың үшеуін берді және «кей жерлерде сүйреледі және ұлы театр кәсіпкерінің шынайы портретін жасауға тіпті тырыспайды, бірақ әсерлі хореографиясы бар жарқыраған және үлкен қойылым» деген қорытынды жасады. «Chicago Reader» журналының Дейв Кехр оны «Уильям Пауэллдің басты рөлде ойнауына және Рей Болгер мен Фанни Брайс сияқты қонақтардың қатысуына қарамастан, таңқаларлықтай жайсыз» деп сипаттады. Эммануэль Леви фильмге C бағасын беріп, «ұзақ және әсте болғанымен, музыкалық фильм ретінде және аңызға айналған шоуменнің өмірбаяны ретінде орташа» деді. Джеймс Берардинелли оған төрт жұлдыздың екі жарым балын берді, «кейбір өндірістік аспектілер әсерлі болып қала береді, бірақ драмалық элементтер банальды көрінеді және көптеген музыкалық номерлер көнеріп қалған», бірақ ол «негізгі кейіпкердің өмірін «әдемілеу» көрсеткенімен, «әдеттегідей құзыретті» екенін айтты.