Сэмми Дэвис: Британдық жарысшының өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

Британдық жарыс жүргізушісі (1887–1981)

Сидней Чарльз Хоутон "Сэмми" Дэвис (9 қаңтар 1887, Лондон – 9 қаңтар 1981, Гилдфорд) – британдық жарыс машинасының жүргізушісі, журналист, графикалық суретші және қоғамдық қайраткер.

Ерте өмір

Дэвис 1887 жылғы 9 қаңтарда Лондонның Оңтүстік Кенсингтонында Эдвин мен Джорджина Дэвистің ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі саудагер және шай импорттаушы болған. Ол Вестминстер мектебінде және Лондон университетінде білім алды. Оқу кезінде ол Малкольм Кэмпбеллмен танысты, және екеуі бірге "көрнекті апатқа" қатысты. 1906 жылы Дэвис Daimler компаниясында оқушы болып жұмыс істеді. Суретші мамандығын меңгерген ол Daimler Renard Road Train-нен бастап, 1907 жылғы Kaiserpreis жарысындағы Daimler командасының машиналарын қоса алғанда, түрлі өнімдердің дизайнына қатысты. 1910 жылы ол Iliffe баспасының жаңадан іске қосылған "Автомобиль инженері" журналының штатына қосылды. Техникалық суретші ретінде жұмыс істеген ол Motor Sport журналында былай деп жазылған: "Ж.Д. Бенджафилд пен С.С.Х. Дэвистің басқарымындағы 3 литрлік Bentley-дің апатқа ұшырауына қарамастан, жеңіс тарихта мәңгі сақталады, тіпті бәсеке бұрынғыдан кем қызу болса да, жарыстың басында зақымдалған машинамен жеңіске жеткені үлкен жетістік". 1928 жылы ол Ле-Манда 1½ литрлік алдыңғы дөңгелекті Alvis машинасымен тоғызыншы орынды иеленді. 1925 жылы Дэвис 3 литрлік екі камералы Sunbeam машинасымен Жан Шассаньемен бірге Ле-Манда екінші орынды алды, олар 1343,2 миль (2162 км) қашықтықты жүріп өтті, бұл жеңімпаздан 45 миль (72 км) артта қалды. 1926 жылы Ле-Манда Дэвис 3 литрлік Bentley машинасымен жарысып, желекке 20 минут қалғанда көшбасшылықты алуға тырысқанда апатқа ұшырады. Сол жылы Ле-Манда Дэвис "Ескі No7" атымен танымал болған 3 литрлік Bentley машинасының рулінде Ақ үй маңындағы үйірмеге түсіп, шассидің бұрылуын көрді, бірақ бәріне қарамастан жеңіске жетті. 1930 жылы ол 5,597 см³ көлемді Bentley машинасымен екінші орынды иеленді. 1930 жылы Ле-Манда ол бақытсыздыққа ұшырады, оның көзәйнегі тас тию артынан сынып, жарыстан шығуға мәжбүр болды, соқыр болу қаупі туды. 1930 жылғы 4 қазанда Дэвис Март графымен бірге Austin Seven машинасымен Б.Р.Д.С. 500 мильдік жарыста Бруклендсте жеңіске жетті, орташа жылдамдығы жоғары болды. Сондай-ақ, сол жылы Бруклендсте Дэвис Seven машинасымен H класында бірнеше рекорд орнатты, оның ішінде телеграф бағанасына соқтығып, шақырымдық қашықтықты сырғанап өтті. Сол жылы оның Wolseley машинасы "ең жақсы жабдықталған машина" деп танылып, арнайы сыйлыққа ие болды. Ол сондай-ақ Ұлыбританиядағы автоспортты басқаратын Корольдік автомобиль клубының жарыстар комитетінің мүшесі болды. 1931 жылы Бруклендстегі апаттан кейін ауруханада жатқанда Дэвис "Моторлы жарыстар" атты кітабын жазды. Ол 1930 жылы Лондон-Брайтон маршрутын Léon Bollée машинасымен 3 сағат 20 минут 0 секундта, орташа жылдамдығы 17,17 м/с жылдамдықпен аяқтады. Дэвис 1976 жылғы 19 ақпанда Лондондағы Корольдік автомобиль клубында 100-ге жуық досы мен француздық сарай қызметкерлерінің қатысуымен марапатталды, оның ішінде Ле-Ман қаласының мэрі де болды, және "Ле-Ман алтын медалі мен құрметті азаматтық" атағымен марапатталды. Ол 94 жасқа толған күні Гилфордтағы үйінде өрттен қайтыс болды, кейбіреулер оның тұтанған құбырынан болды десе, көбінесе парафин жылытқышының аударылып кетуінен болды деп санайды. Оның ұлы Колин Дэвис те жүргізуші болды.

Davis was born in South Kensington, London on 9 January 1887, the son of Edwin and Georgina Davis, his father was a merchant and tea importer. He was educated at Westminster School and University College London. While at school, he met Malcolm Campbell, and the duo were involved in a "spectacular pile up" with a borrowed penny farthing bicycle. In 1906 Davis became an apprentice with the Daimler Company. Training as a draughtsman, he became involved with the design of various products, from the Daimler Renard Road Train to Daimler's team of cars in the 1907 Kaiserpreis race. In 1910, he joined the staff of Automobile Engineer, just then being launched by Iliffe (also publishers of The Autocar) as a technical illustrator Motor Sport reported: "The victory, in spite of its accident of the crippled 3 litre Bentley driven by J. D. Benjafield and S. C. H. Davis, will always remain an epic, and even if the competition was not as keen as in the past, it is great thing to have won a race with a car which was damaged in the early part of the event." In 1928 he finished ninth overall at Le Mans on a 1½ litre front wheel drive Alvis. In 1925, Davis finished second at Le Mans with co driver Jean Chassagne in a 3 litre twin cam Sunbeam, covering 1343.2 mile (2162 km), some 45 mile (72 km) behind the winner. Davis piloted a 3 litre Bentley at Le Mans in 1926, crashing in an attempt to take the lead only twenty minutes from the flag. At Le Mans that year, Davis became the stuff of racing legend when, at the wheel of the 3 litre Bentley "Old Number Seven", he skidded into a pileup at White House and saw the chassis twist, but nevertheless went on to win. He finished second again in 1930 on a 5,597 c. c. Bentley. At Le Mans in 1930 he met with misfortune, when his goggles were shattered by a stone, forcing his retirement; there were concerns he might be blinded. On 4 October 1930, Davis was partnered with the Earl of March in an Austin Seven and they won the B. R. D. C. 500 mile race at Brooklands outright, at an average speed of Also at Brooklands that year, Davis set several Class H records in the Seven, including a flying kilometre of skidding into a telegraph pole. The same year, his Wolseley earned "a special award for being the best equipped car to finish". He also served on the Competitions Committee of the Royal Automobile Club, the governing body of motor sport in the United Kingdom. While in hospital after his 1931 Brooklands crash, Davis wrote Motor Racing. He had completed the London Brighton course in 1930 in the Léon Bollée in a time of 3hrs 20mins 0secs at an average speed of 17.17 m. p. h. Davis was honoured at the Royal Automobile Club in London on 19 February 1976 attended by 100 of his friends and many French dignitaries including the Mayor of the City of Le Mans and was awarded "The Le Mans Gold Medal and Honorary citizenship". He died in a fire in his home in Guildford on his 94th birthday, some say caused by his smouldering pipe but more likely by an overturned paraffin heater. His son Colin Davis also became a driver.

Ле-Манның толық 24 сағаттық жарысының нәтижелері

Жыл Командасы Co Жүргізушілер Автомобиль Сыныбы Айналымдар 1925 Sunbeam Motor Co Жан Шассань Sunbeam 3 Литр Супер Спорт3.0125 2-орын 1-орын 1926 Bentley Motors Ltd Доктор Дудли Бенджафилд Bentley 3 Литр Жылдамдық3.0137 Апатқа ұшырады 1927 Bentley Motors Ltd Доктор Дудли Бенджафилд Bentley 3 Литр Жылдамдық3.0137 1-орын 1-орын 1928 Alvis Car and Engineering Company Билл Уркхарт Дайкс Alvis FA12/501.5130 9-орын 2-орын 1930 Bentley Motors Ltd Клайв Данфи Bentley Жылдамдық Алты>3.021 Апатқа ұшырады 1933 Aston Martin Ltd. Август "Берт" Бертелли Aston Martin 1½ Le Mans 1.5174 7-орын 3-орын