Линкөлн қаласындағы 180 қалалық тас жолы

Кіріспе

Линкольн, Небраска штатындағы Штат аралық магистраль

I 180 (Interstate 180) – АҚШ-тың Небраска штатының Линкольн қаласындағы қысқа көмекші штат аралық магистраль. Солтүстік-оңтүстік бағытты тас жол I 80 магистралін Линкольн қаласының орталығымен байланыстырады, 3,5 миль (6 км) қашықтықты толығымен АҚШ 34-ші бағытымен (US 34) бірге жүреді. I 180-те Корнхаскер тас жолы және Супериор көшесінде орналасқан екі аралық тораптар бар, екеуі де Оук Крикке солтүстік жағынан орналасқан. Бұл Небраска штатында толығымен орналасқан жалғыз көмекші штат аралық магистраль. Ол 1950 жылдары ұсынылған және 1961 жылы Линкольнге кіру магистралі жобасының аясында құрылысы басталған. 1963 жылдың 27 шілдесінде солтүстік бөлігі, Корнхаскер тас жолы мен I 80 аралығы, ашылғаннан кейін оңтүстік бөлігі 1963 жылдың желтоқсаны мен 1964 жылдың қаңтары аралығында екі кезеңде ашылды. Оңтүстік бөлігі, қалалық теміржолдан өтетін виадукты қамтиды, 1996-1998 жылдары қайта жаңартылды, ал Оук Крик өткелі 2001-2003 жылдар аралығында қайта салынды.

Маршрут сипаттамасы

I 180 Линкольн қаласының орталығындағы R көшесінен басталады, Солтүстік 9-шы және Солтүстік 10-шы көшелердің жалғасы ретінде. Бұл екі бір бағытты көше АҚШ 34-ші тас жолының оңтүстік және солтүстік бағыттағы қозғалысын қамтамасыз етеді. Төрт жолақты автожол I 180 және US 34-ті үш рельсті теміржол арқылы солтүстік-батысқа қарай алып келеді, Небраска университетінің батыс жағынан және Мемориалдық стадионнан (Небраска Корнхаскерс футбол командасының үйі) және Пинакл Банк Аренасынан өтеді. Ол солтүстікке қарай Хеймаркет паркінің батысында және тұрғын үйлердің шығысында жалғасады, Солт-Крик өзенін және Оак-Лейк маңындағы US 6 тас жолын кесіп өтеді. Оак Крикті кесіп өткеннен кейін I 180 Корнхаскер тас жолымен тоғысады, ол US 6 және Белмонт ауданына қатынас ұсынып тұрады. Автожол Батыс Линкольн мен Белмонттың тұрғын үй аудандары арасындағы шағын өзен бойында орналасқан Макс Э. Ропер паркін екіге бөледі. I 180 содан кейін Superior көшесімен қиылысып, Линкольн әуежайының жанындағы I 80 және US 77 тас жолдарымен тоғысатын "көпір" түйіскен жерінде аяқталады. US 34 Purple Heart Highway деп аталатын төрт жолақты бөлінген тас жолмен солтүстік-батысқа қарай жалғасады. Бұл автожолды Небраска Көлік департаменті (NDOT) күтіп ұстайды, ол жыл сайынғы орташа тәуліктік қозғалыс көлемін (AADT) зерттейді, бұл жылдың кез келген күніндегі қозғалыс көлемін өлшеу болып табылады. 2018 жылы тас жолдағы қозғалыс көлемі I 80 тас жолымен тоғысқан солтүстік нүктесінде кемінде 30 310 көлікке дейін, ал Корнхаскер тас жолының оңтүстігінде максималды 33 410 көлікке дейін жеткен.

Тарих

1955 жылғы ұлттық магистральдық жүйеге арналған жоспарында, мемлекеттік жолдар бюросы (BPR) Линкольнді айналып өтіп, оны қала орталығымен байланыстыратын солтүстік-оңтүстік желісі бар шығыс-батыс дәлізін ұсынды. Бұл жоспар кейіннен 1956 жылғы Федералды көмек автожолы туралы заң арқылы Конгресс бекіткен мемлекетаралық автомобиль жолдары жүйесінің негізін құрады. Кейіннен I 180 деп аталған солтүстік-оңтүстік желісі, Линкольн қаласының орталығындағы 10-шы көше бойымен жалғасуы жоспарланған, қаланың солтүстік теміржол тоқалжасын кесіп өтетін көпірді ауыстыруды, сондай-ақ бір бағытты екі көшені қамтиды. Автожолда Оак көшесі (қазіргі Корнхаскер тас жолы), Супериор көшесі және I 80 арқылы үш қосылыс болды. 1958 жылы қалалық кеңес және Небраска жол департаменті (қазіргі NDOT) I 180 үшін жоспарлау кеңесшілері жасаған жеті бағытты зерттеді. Қала 7-ші көшеде батысқа қарай жалғастыруды ұсынды, бірақ штаттық автомобиль жолдары инженері жоғары құнына байланысты оған қарсы болды, ал штат пен BPR 9-шы және 10-шы көшелер бойындағы бағытты ұсынды. Губернатор Ральф Брукс жобаны жоспарлауға бөлген қаражатты кейінге қалдырудың орнына, маршрут бойынша шешім қабылдау үшін 1960 жылдың 1 қаңтарына дейін мерзім белгіледі. 1959 жылдың желтоқсанында қалалық кеңес 9-шы және 10-шы көшелерді пайдалана отырып, штаттың ұсынған маршрутын бекітті. I 180 құрылысы, сондай-ақ Линкольнге кіретін автожол деп аталған, 1961 жылы басталды және құны 7,068 миллион долларға (қазіргі ақшамен шамамен) бағаланды, аяқталуы 1962 жылдың желтоқсанына жоспарланған. 1962 жылдың соңында жауын-шашын және жергілікті инженерлер кәсіби одағының ереуілі автожол құрылысын, әсіресе Линкольн теміржол станциясы үстіндегі көпірлерді салуды баяулатты. 1963 жылдың 27 шілдесінде Оак көшесі мен I 80 арасындағы солтүстік бөлік, Небраска штатының жәрмеңкесі басталуға бір ай қалғанда, қозғалысқа ашылды. АҚШ 34 тас жолы 1963 жылдың соңында Линкольн әуе күштері базасын (қазіргі Линкольн әуежайы) айналып өтетін жаңа тас жол ашылғаннан кейін I 180-ге қайта бағытталды. 9-шы көшеден Оак көшесіне дейінгі оңтүстік бөлік 1963 жылдың 11 желтоқсанында оңтүстік бағыттағы қозғалыс үшін ашылды, қоршауларды орнатуды күтіп тұрған майлы барабандар орналастырылды. Ашылу суық ауа райына байланысты бетонның орнына уақытша асфальт қолдану арқасында мүмкін болды, ал иықтар асфальт төселгенге дейін дайын болмады. Солтүстік бағыттағы жолақтар 1964 жылдың 15 қаңтарында қозғалысқа ашылды, бұл I 180 құрылысының аяқталуын білдірді. Жаңа автожол қаланың солтүстігінде, әсіресе Белмонт ауданында тұрғын үйлердің салынуына ықпал етті. 1990-шы жылдардың соңында штаттық үкімет I 180-нің оңтүстік бөлігін қайта жаңарту жобасын жүргізді, нәтижесінде Линкольн қаласының орталығындағы виадукттар толық иықтары және төмен еңісі бар заманауи көпірлермен ауыстырылды, бұл жобаның құны 15 миллион долларға (қазіргі ақшамен шамамен) бағаланды. Жобаға және жергілікті көшелерде ұсынылған айналымдарға қаланың орталықтағы сауда палатасы қарсы болды, олар бұл шараның бизнеске қолжетімділікке кері әсер ететінен қорқыды. 1996 жылғы футбол маусымы аяқталғаннан кейін, Небраска Корнхаскерс командасының үй ойындары кезінде қиындықтарды болдырмау үшін оңтүстік бағыттағы жолақтар 1996 жылдың 1 желтоқсанында жабылды. Жаңа көпір 1997 жылдың 10 маусымында ашылды, мердігер Хокинс Констракшн компаниясы жоспарланған мерзімнен 61 күн бұрын аяқтады және 1,2 миллион доллар бонус алды. Солтүстік бағыттағы виадукт 1997 жылдың 16 қарашасында жабылды, ал оны алмастырған көпір 1998 жылдың 28 мамырында ашылды. Хокинс Констракшн компаниясы жобаны жоспарланған мерзімнен 72 күн бұрын аяқтады және тағы бір бонус алды.

In its 1955 plan for a national system of grade separated superhighways, the federal Bureau of Public Roads (BPR) recommended an east–west corridor bypassing Lincoln with a north–south spur connecting it to the city center. The plan later formed the basis of the Interstate Highway System, which was approved by Congress through the Federal Aid Highway Act of 1956. The north–south spur, later numbered I 180, was planned to generally follow the 10th Street corridor in downtown Lincoln and would include the replacement of a bridge crossing the city's northern railyard as well as a pair of one way streets. The freeway would have three interchanges at Oak Street (now Cornhusker Highway), Superior Street, and I 80. The city council and Nebraska Department of Roads (now NDOT) studied seven routes drawn by planning consultants for I 180 in 1958. The city proposed a connection further west on 7th Street, which the state highway engineer opposed due to its higher cost, whereas the state and BPR preferred a route along 9th and 10th streets. Governor Ralph Brooks imposed a January 1, 1960, deadline for a routing decision in lieu of a proposed deferral of planning funds for the project. The city council approved the state's route using 9th and 10th in December 1959,

Construction of I 180, also named the Lincoln Access Highway, began in 1961 and was estimated to cost $7.068 million (equivalent to $ in dollars), with completion set for December 1962. By the end of 1962, damp weather and a strike by a local engineers' union slowed construction of the freeway, particularly the bridges over the Lincoln railyard. The northern section between Oak Street and I 80 opened to traffic on July 27, 1963, one month before the start of the Nebraska State Fair. U. S. 34 was later realigned onto I 180 in late 1963 after a new highway bypassing the Lincoln Air Force Base (now Lincoln Airport) opened to traffic. The southern section from 9th Street to Oak Street opened to southbound traffic on December 11, 1963, with weighted oil drums in place of guardrails awaiting installation. The opening was made feasible through the use of temporary asphalt in place of concrete amid the cold weather, as well as leaving the shoulders unpaved until asphalt could be laid. The northbound lanes opened for traffic on January 15, 1964, marking the completion of I 180. The new freeway led to residential development north of the city, particularly in the Belmont neighborhood. The southern section of I 180 was rebuilt by the state government during a multi year project in the late 1990s to replace the viaducts in downtown Lincoln with modern bridges with full sized shoulders and a lower slope at a cost of $15 million (equivalent to $ in dollars). The project and its proposed detours on local streets were opposed by the downtown chamber of commerce, who feared its negative effects on business access. The southbound lanes closed on December 1, 1996, following the end of the 1996 football season to prevent disruption around home games for the Nebraska Cornhuskers. The new southbound bridge opened on June 10, 1997, having been completed 61 days ahead of schedule by contractor Hawkins Construction, who earned a $1.2 million bonus. The northbound viaduct was closed on November 16, 1997, and its replacement opened on May 28, 1998. The project was completed 72 days ahead of schedule by Hawkins Construction, who earned another bonus.