Кіріспе

Қайың шырынынан жасалған сироп

Қайың шырыны – қайың ағашының шырынынан жасалған, дәмді, минералды талғамға ие сироп. Ол клен сиропы сияқты біршама бірдей әдіспен өндіріледі. Алайда, ол көбінесе панкейк немесе вафлиге қосылатын сироп ретінде қолданылмайды; көбінесе шошқа немесе лосось тағамдарымен бірге соустарда, глазурьдерде және киндерде ингредиент ретінде, сондай-ақ балмұздақ, сыра, шарап және газдалған сусындардың дәмдеуіші ретінде қолданылады. Сироп қайың түріне, орналасқан жеріне, ауа райына және маусымға байланысты 0,5–2% қант мөлшеріне ие шырынынан қоюлатылады. Аталған сироптың құрамында 66% немесе одан да көп қант болса ғана, оны сироп деп санауға болады. Қайың шырынының құрамында шамамен 42–54% фруктоза және 45% глюкоза, сондай-ақ аздаған сахароза мен іздік мөлшерде галактоза бар. Клен сиропының негізгі құрамында күрделірек сахароза болады, ал клен сиропының химиялық құрамы да әртүрлі, бұл олардың дәмдерінің айырмашылығына әкеледі. Қайың сиропының дәмі ерекше, минералға бай, карамель тәрізді, меласса, бальзамик қосымшасы немесе сояның кейбір түрлеріне ұқсас аздаған дәмділікке ие. Қайыңның әртүрлі түрлері әртүрлі дәмдік профильдерді береді; кейбіреулері мысқа толы, ал басқалары жабайы гүлдің балдарымен есімдес. Қайың сиропының қант мөлшері клен сиропымен бірдей болғанымен, оның түсі қараңғырақ, күштірек және күрделірек.

Әдіс

Қайың сіропын жасау клен сіропын жасаудан қиын, бір литр сіроп алу үшін 100-150 литр шырын қажет – клен сіропы үшін қажетті шырын мөлшерінен екі еседен астам. Қайыңды құю мерзімі әдетте кленге қарағанда қысқа, себебі қайыңдар көбінесе солтүстік климатта өседі. Сонымен қатар, бұл процесс жылдың кленің құю мерзімінен кейін жүзеге асады. Ағаштардың шырыны көктемде (әдетте сәуірдің ортасы мен соңында, жапырақтар ағаштарда пайда болуға екі-үш апта бұрын) жиналады. Балама пікір бойынша, қайыңның сабағы мен тамыр қысымы кленге қарағанда төмен болғанымен, үлкен клен қант фабрикаларында қолданылатын құбырлар немесе түтікшелер әдісі қайың шырынын жинауда тиімді емес. Дегенмен, Манитоба штатының The Pas қаласындағы Rocky Lake Birchworks вакуумдық жүйемен бірге құбырлар әдісін қайың шырынын жинауда сәтті пайдалануда. Шырын кері осмостық машиналар мен коммерциялық өндірістегі буландырғыштарды қолдана отырып, клен шырыны сияқты азайтылады. Клен шырынын кері осмосты қолданбай қайнатуға болады, бірақ қайың шырынын осылай жасау қиын. Қайың шырыны клен шырынына қарағанда температураға сезімтал, себебі қайың шырынындағы негізгі қант – фруктоза, клен шырынындағы негізгі қант – сахарозадан төмен температурада күйіп кетеді. Осы себепті, қайың шырынын қайнатып сіроп жасау кезінде күйген дәм пайда болуы мүмкін.

Өндіріс

Қайың сиропының көп бөлігі Ресейде, Аляскада және Канадада қағаз қайың немесе Аляска қайыңының (Betula papyrifera var. humilis және B. neoalaskana) шырынынан жасалады. Бұл ағаштар негізінен Алясканың ішкі және оңтүстік-орталық бөліктерінде өседі. Кенэй қайыңы (Betula papyrifera var. kenaica), сонымен қатар қолданылады, Кенэй түбегінде ең көп кездеседі, бірақ штаттың оңтүстік-орталық бөлігінде де табалады және B. humilis-пен будандасады. Алясканың оңтүстік-шығысындағы түрі – батыс қағаз қайыңы (Betula papyrifera var. commutata), оның құрамындағы қанттың мөлшері төмен. Осы ағаштардан бір литр сироп алу үшін шамамен 130–150 литр шырынды булату керек. Аляскада қайың сиропының жалпы өндірісі жылына шамамен 3800 литр (1000 АҚШ галлоны) құрайды, ал басқа АҚШ штаттарында және Канадада (де сондай-ақ қағаз қайыңнан), Ресейде, Беларусьте, Украинада және Скандинавияда (басқа қайың түрлерінен) одан аз мөлшерде өндіріледі. Шырынға қарағанда сироптың көлемі көп болуы және өндірістің қиындығы себепті, қайың сиропы клен сиропынан бес есе қымбатқа түседі.