Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Миннесота штатындағы мемлекеттік тас жол, АҚШ
State highway in Minnesota, United States
Висконсиндегі сегмент
MN 23 басқа штаттың аумағынан өтетін сирек кездесетін мемлекеттік тас жол екендігімен ерекшеленеді. 133-ші батыс даңғылында, Дулуттың оңтүстік жиегінде, MN 23 Сент-Луис өзенін кешіп, Минессотаға қайта кірмес бұрын Висконсин штатының Дуглас округіндегі Супериор қаласына өтеді. Кейбір карталарда бұл бөлік "WISC 23" деп көрсетілген, бірақ Висконсин штатының оңтүстігінде басқа 23-ші тас жол бар. Дегенмен, автожол бойында штат аралық қысқа маршрутты көрсететін ешқандай белгі жоқ. Жақын маңда MN 23 және MN 210 тас жолдарының тоғысы мен Джей Кук мемлекеттік паркі орналасқан.
MN 23 has the rare distinction of being a state highway that passes through another state. At 133rd Avenue West, along the southern edge of Duluth, MN 23 crosses the Saint Louis River into Douglas County, Wisconsin, in the Town of Superior, for before re entering Minnesota. On some maps, this section is designated "WISC 23", despite there being another Highway 23 in southern Wisconsin. There is no signage, however, along the highway that indicates the brief route across state lines. Nearby is the junction between MN 23 and MN 210 and Jay Cooke State Park.
Тарих
МН 23 1920 жылғы 2 қарашада Пайнсвиллден Хинклидің оңтүстігіндегі Мишн Крикке дейін бекітілді. 1933 жылға қарай Роско мен Колд-Спринг арасындағы, сондай-ақ Сент-Клаудтан Мишн Крикке дейінгі тас жол асфальтталды. 1934 жылы батысқа қарай Бенсонға, ал шығысқа қарай Дулутке дейін ұзартылды. Автожолдың әртүрлі бөліктері 1930 жылдардан бастап 1950 жылдарға дейін асфальтталды, ал 1961 жылға қарай толығымен асфальтталды. Қазіргі MN 23-тің оңтүстік басындағы Маршаллға дейінгі бөлігі 1940 жылға дейін MN 39 деп белгіленген. Маршалл мен Уиллмар арасындағы бөлік 1940 жылға дейін MN 17 деп белгіленген. MN 23 атауы бастапқыда Нью-Лондоннан Бенсонға дейін қазіргі MN 9 жолымен созылды, ол 1940 жылдан 1960 жылдарға дейін MN 17 болды. MN 23 бастапқыда Сэндстоун қаласынан Асковтың батысына дейін, кейін MN 123 болып белгіленген бағыт бойынша өтті, ол 1946 жылы қайта тағайындалды. 1934 жылдан 1963 жылға дейін MN 23-тің солтүстік соңы Батыс Дулуттағы ескі US 61 және US 2 тас жолдарымен қиылысқан жерде орналасқан. 1963 жылдан 1997 жылға дейін MN 23 Дулут қаласының ішкі аудандарына қарай Мичиган көшесі, Батыс 1-ші көшесі, Шығыс 2-ші көшесі, Шығыс 3-ші көшесі және Шығыс Жоғары көшесі сияқты бірнеше жергілікті магистральдар арқылы бизнес жолы ретінде жалғасты. Осы кезеңде MN 23-тің бұрынғы солтүстік соңы US 61 (қазіргі MN 61) және Дулуттағы 60-шы даңғылдың қиылысында болды. 1997 жылы ресми солтүстік соңы Дулуттағы Гранд-авенюдегі I 35 тас жолымен қиылысқан жерге ауыстырылды. I 35 тас жолының құрылысы аяқталғаннан кейін штат Хинкли мен Сэндстоун арқылы MN 23 жолын сақтап қалды, енді MN 23 Хинклиден Сэндстоунға дейін I 35 тас жолымен бірге жүреді. Уилмардың төрт жолақты US 71 / MN 23 айналма жолы 1960 жылдары ұсынылды. Алайда 1980 жылдардың басындағы қаржылық дағдарыс солтүстік қарайтын қатарларды асфальттамауға әкелді, ал айналма жол 1985 жылы ашылған кезде екі жолақты нысанға дейін қысқартылды. 2001 жылы жүргізілген құрылыс жұмыстары айналма жолды бастапқы төрт жолақты жобасына сәйкес аяқтады. MN 23 тас жолы Спайсерден Нью-Лондонға және Ричмондтан Уэйт-паркке (Сент-Клауд) дейін 2005 жылға қарай аяқталды. 2008 жылдың ақпан айында МН 23-те Котонвуд маңында автобус апаты болды, онда Лейквью мемлекеттік мектептерінің 28 оқушысын тасымалдайтын мектеп автобусын тоқтау белгісінен өткен жүргізуші соқты. Соққаннан кейін автобус пикапқа құлап, төрт оқушы қаза тауып, 17-сі жарақат алды. Сент-Клаудтағы Миссисипи өзені арқылы өтетін ДеСото көпірі 2008 жылдың 20 наурызында тексеру кезінде бүгілген тіреу тілшелері табылуына байланысты жабылды, бұл 2007 жылдың 1 тамызында Миннеаполистегі I 35W көпірінің құлауына себеп болған тіреу тілшелеріне ұқсас еді. ДеСото көпірі 2008 жылдың қазан айында қиратылды, ал жаңа ауыстыру көпірі, Гранит-Сити өткелі 2009 жылдың 29 қазанында аяқталды. Пайнсвилл айналма жолы жобасы 2010 жылдың 26 сәуірінде басталды. Жоба Пайнсвиллдің айналасында төрт жолақты айналма жол салудан тұрады, ол Кандийохи округінің 6-ауданынан Стернс округінің 123-ауданына дейін созылады. Жоба 2012 жылдың шілдесінде аяқталды. Жаңа айналма жолдың ұзындығы 12 км (7,7 миль) құрайды. Жобаға топырақ жұмыстары, сегіз көпірдің құрылысы, асфальттау және жарықтандыру кіреді, сондай-ақ құны 32,2 миллион долларға бағаланды. Тағы бір жоба МН 23-ті Санкт-Клаудтан шығысқа қарай Фолиге дейін төрт жолақты кеңейтті, ол 2011 жылдың 1 шілдесінде басталды және 2012 жылдың соңында аяқталды. Бұл жоба тас жолдың 13 км (8 миль) бөлігін кеңейтті. Бұл бөлік техникалық тұрғыдан Санкт-Клаудтан I 35 дәлізіне жататындықтан (осылайша жалпы басымдығы төмен), аталған учаскедегі қозғалыстың артуы қауіпсіздік және жылдамдық мәселелеріне байланысты кеңейтуді қажет етеді.
MN 23 was authorized November 2, 1920, from Paynesville to Mission Creek, south of Hinckley. By 1933, the highway was paved between Roscoe and Cold Spring and from St. Cloud to Mission Creek. It was extended west to Benson and east to Duluth in 1934. Various sections of the highway were paved from the 1930s through the 1950s; the entire length was paved by 1961. The section of present day MN 23 from its southern terminus to Marshall was originally designated MN 39 until 1940. The section between Marshall and Willmar was originally designated MN 17 until 1940. The MN 23 designation originally extended west from New London to Benson along the modern MN 9; which was also MN 17 from around 1940 to the 1960s. MN 23 originally ran through Sandstone proper to just west of Askov along the route that later became MN 123; this was redesignated 1946. From 1934 to 1963, the northern terminus for MN 23 was its junction with old US 61 and US 2 in West Duluth. From 1963 to 1997, MN 23 continued farther into Duluth proper as a business route using several local arteries including Michigan Street, West 1st Street, East 2nd Street, East 3rd Street, and East Superior Street. The former northern terminus for MN 23 during this time period was at the intersection of US 61 (now MN 61) and 60th Avenue East in Duluth. In 1997, the official northern terminus changed to its junction with I 35 at Grand Avenue in Duluth. After completion of the I 35 freeway, the state maintained MN 23 through Hinckley and Sandstone; now MN 23 runs concurrently with I 35 from Hinckley to Sandstone. The four lane US 71 / MN 23 bypass of Willmar was proposed in the 1960s. However a financial crisis in the early 1980s led to the northbound lanes being unpaved, and the bypass had been scaled down to a two lane facility by the time it opened in 1985. Construction in 2001 completed the bypass to its original four lane design. The MN 23 expressway from Spicer to New London, and the expressway from Richmond to Waite Park (St. Cloud), were both completed by 2005. In February 2008, a bus crash occurred on MN 23 near Cottonwood when a school bus carrying 28 students from Lakeview Public Schools was struck by a driver who ran through a stop sign which caused the bus to fall onto a pickup killing four students and injuring 17 others. The DeSoto Bridge across the Mississippi River in St. Cloud was closed on March 20, 2008, after bent gusset plates were found in an inspection; similar to gusset plates that caused the I 35W Bridge in Minneapolis to collapse on August 1, 2007. The DeSoto Bridge was demolished in October 2008, and a new replacement bridge, the Granite City Crossing, was completed on October 29, 2009. The Paynesville Bypass project began on April 26, 2010. The project consists of constructing a four lane bypass around Paynesville, running from County Road 6 (CR 6) in Kandiyohi County to CR 123 in Stearns County. The project was completed in July 2012. The length of the new bypass is 7.7 mile (12 km). The project includes grading, construction of eight bridges, surfacing and lighting, and it cost $32.2 million (equivalent to $ in ). Another project expanded MN 23 to four lanes from St. Cloud eastward to Foley, which began July 1, 2011, and finished sometime in late 2012. This project expanded an 8 mile (13 km) segment of the highway. While this section is technically part of the St. Cloud to I 35 portion of the corridor (and thus has less overall priority), the increase in traffic along this particular stretch still necessitates and warrants expansion, as there have been major safety and mobility issues the last couple decades due to growth in the St. Cloud area.
Болашақ
MnDOT 23 МН-ді орташа басымдықты аймақаралық дәліз ретінде белгіледі. Осылайша, магистральдың маңызды бөліктерін екі жолақтан төрт жолаққа дейін кеңейтудің ұзақ мерзімді жоспарлары бар. Бұл Highway 23 Coalition құрылуына әкелді, және оның МН 23-тің түпкілікті көрінісі – Миннесотаның оңтүстік-батысындағы I 90 тармағымен қиылысынан солтүстік-шығысқа қарай I 35 тармағымен қиылысына дейін созылатын төрт жолақты жылдам жол, бірақ қатаң қаржыландыру тапшылығы қазіргі уақытта кеңейтуді белгілі бір учаскелерге шектейді. Қазіргі уақытта кеңейту үшін ең жоғары басымдыққа ие автомобиль жолының бөлігі – Уилмар мен Сент-Клауд арасындағы дәліз. Бұл, ішінара, дәліздің жоғары көлік трафигін тасымалдауына байланысты (стандартты екі жолақты автомобиль жолының қауіпсіз тасымалдауына қарағанда жоғары), сонымен қатар, орташадан жоғары апат деңгейіне де байланысты. Сонымен қатар, оңтүстік-батыстағы Миннесотада Твин-Ситилерге (Миннеаполис–Сент-Пол) және мемлекетаралық автомобиль жолдары жүйесіне төрт жолақты қол жеткізу жоқ, ал Виллмардан (ол оңтүстік-батыстағы Миннесотадағы ең ірі муниципалитет) Сент-Клаудқа дейінгі MN 23 экспрес-жолы бұл екі мәселені де айтарлықтай жеңілдетеді. "Gaps" жобасы – Вилмар мен Сент-Клауд арасындағы қалған екі жолақты учаскелерде MN 23-ті төрт жолаққа кеңейтудің көп кезеңді жобасы. 9 мильдік (14 км) Солтүстік Gap кеңейтуі 2022 жылдың мамыр айында басталды және 2023 жылдың қарашасында аяқталуы күтілуде. 7 мильдік (11 км) Оңтүстік Gap 2023 жылы басталып, 2024 жылы аяқталады деп жоспарлануда.
MnDOT has designated MN 23 as a medium priority Interregional Corridor along the majority of its length. As such, there are long range plans to expand significant portions of the highway from two to four lanes. This resulted in the creation of the Highway 23 Coalition, and its ultimate vision for MN 23 is a four lane expressway running from its interchange with I 90 in the southwest corner of Minnesota northeastward to its interchange with I 35 near Hinckley, although severe funding shortages are currently limiting expansion to certain segments. Currently, the section of highway that has the highest overall priority for expansion is the corridor between Willmar and St. Cloud. This is due in part to the corridor carrying a heavy volume of traffic (higher than what a standard two lane highway is designed to safely carry), plus a subsequently higher than average accident rate. In addition, southwest Minnesota lacks four lane access to both the Twin Cities (Minneapolis–Saint Paul) and the Interstate Highway System, and a MN 23 expressway from Willmar (which is the largest municipality in southwest Minnesota) to St. Cloud would greatly alleviate both these issues. The "Gaps" project is a multi stage project to widen MN 23 to four lanes in the two remaining two lane sections between Willmar and St. Cloud. The 9 mile (14 km) North Gap started expansion in May 2022, and is expected to complete in November 2023. The 7 mile (11 km) South Gap is planned to begin in 2023 and be completed in 2024.