Қасқыр жолдары: Биік ғимараттар үшін қашқыш жолдар түрлері
Fire escape
Талды үйлердегі қашықтық шығу жолдары: өрт сақтандыру, қашықтық баспалдақтары, қауіпсіздік шаралары. Өрттен қашудың маңызды жолы. Қазіргі заманғы талаптар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Биік ғимараттар үшін авариялық шығу түрі
Type of emergency exit for tall buildings
Өрттен қашу баспалдағы – ғимараттың сыртына, кейде ішіне, бірақ ғимараттың негізгі бөліктерінен бөлек орнатылатын арнайы авариялық шығу түрі. Өрт немесе басқа да төтенше жағдай кезінде ғимарат ішіндегі баспалдақтар қолжетімсіз болғанда қашуға мүмкіндік береді. Өрттен қашу баспалдақтары көбінесе көп қабатты тұрғын үйлерде, мысалы, пәтерлерде кездеседі. Бұрын қалалардағы барлық жаңа құрылыстарда өрт қауіпсіздігінің маңызды бөлігі болған, бірақ соңғы кезде қолданылуы азайды. Бұл жақсартылған құрылыс нормаларына, өрттің алдын алу және анықтау жүйелеріне, сонымен қатар жақсы байланыс пен өрт сөндірушілердің жете алуына мүмкіндік беретін, технологиялық тұрғыдан дамыған өрт сөндіру жабдықтарына және ең бастысы, өрт сөндіргіштерге байланысты. Халықаралық құрылыс кодекстері және басқа да уәкілетті органдар өрт сөндіргіштерді тек қана алып қанатын ғимараттарға емес, 15 қабаттан төменгі көп қабатты ғимараттарға да енгізді.
A fire escape is a special kind of emergency exit, usually mounted to the outside of a building – occasionally inside, but separate from the main areas of the building. It provides a method of escape in the event of a fire or other emergency that makes the stairwells inside a building inaccessible. Fire escapes are most often found on multiple story residential buildings, such as apartment buildings. At one time, they were a very important aspect of fire safety for all new construction in urban areas; more recently, however, they have fallen out of common use. This is due to the improved building codes incorporating fire detectors; technologically advanced firefighting equipment, which includes better communications and the reach of firefighting ladder trucks; and more importantly, fire sprinklers. International building codes and other authoritative agencies have incorporated fire sprinklers into multi story buildings below 15 stories – not just skyscrapers.
Сипаттама
Өрттен шығу жолы бірнеше көлденең платформалардан тұрады, олардың әрқайсысы ғимараттың әр қабатында орналасқан, оларды баспалдақтар немесе сатылар жалғастырады. Платформалар мен баспалдақтар көбінесе ашық металл торлардан жасалады, бұл мұз, қар және жапырақ жиналуын болдырмауға көмектеседі. Әдетте, әрбір деңгейде қоршаулар орнатылады, бірақ өрттен шығу жолдары тек төтенше жағдайларда қолдануға арналғандықтан, бұл қоршаулар басқа жағдайлардағы қоршауларға қойылатын талаптарға сай келмеуі мүмкін. Өрттен шығу жолының ең төменгі деңгейінен жерге дейінгі саты бекітілген болуы мүмкін, бірақ көбінесе ол білікке ілініп төмен түседі немесе рельс бойымен сырғанап түседі. Қозғалмалы конструкциялар өрт кезінде адамдардың қауіпсіз түрде жерге түсуіне мүмкіндік береді, сонымен қатар, өрттен шығу жолын басқа уақытта қолданудан қорғайды (мысалы, қарақшылық немесе вандализм үшін). Ғимараттың ішкі жағынан өрттен шығу жолына шығу өрттен шығу есігі арқылы қамтамасыз етілуі мүмкін, бірақ көбінесе шығу терезе арқылы ғана мүмкін болады. Егер есік болса, оған өрт сигнализациясы орнатылады, бұл өрттен шығу жолының басқа мақсаттарда қолданылуын болдырмайды және рұқсатсыз кірудің алдын алады. Көптеген өрттен шығу жолдары электрондық өрт сигнализациясы ойлап табылғанға дейін салынғандықтан, ескі ғимараттардағы өрттен шығу жолдары осы мақсатта сигнализациямен жабдықталуы жиі қажет болады. 1900 жылдардың басында өрттен тез шығудың тағы бір түрі – биік ғимараттың терезесінен сыртқа созылған үлкен қосқышқа ілінген ұзын кенептен жасалған құбыр болды. Өрттен құтқарылған адам құбырдың ішінде сырғанап түсіп, қолдары мен аяқтарымен құбыр қабырғаларын итеріп, түсу жылдамдығын реттей алатын. Бұл құбырды терезеден жылдам орнатып, көше деңгейіне дейін түсіруге болады, бірақ оны ғимарат ішінде сақтау қиын болды, өйткені ол үлкен және көлемді еді. Заманауи эвакуациялық слайд – тік спиральді құтқару шұңқыры, ол ғимараттар мен басқа да құрылыстар үшін эвакуацияның кең таралған құралы болып табылады.
A fire escape consists of a number of horizontal platforms, one at each story of a building, with ladders or stairs connecting them. The platform and stairs usually consist of open steel gratings, to prevent the build up of ice, snow, and leaves. Railings are usually provided on each of the levels, but as fire escapes are designed for emergency use only, these railings often do not need to meet the same standards as railings in other contexts. The ladder leading from the lowest level of the fire escape to the ground may be fixed, but more commonly it swings down on a hinge or slides down along a track. The movable designs allow occupants to safely reach the ground in the event of a fire but prevent people from accessing the fire escape from the ground at other times (such as for burglary or vandalism). Exit from the interior of a building to the fire escape may be provided by a fire exit door, but in most cases the only exit is through a window. When there is a door, it is often fitted with a fire alarm to prevent other uses of the fire escape, and to prevent unauthorized entry. As many fire escapes were built before the advent of electronic fire alarms, fire escapes in older buildings have often needed to be retrofitted with alarms for this purpose. An alternative form of rapid exit fire escape developed in the early 1900s was a long canvas tube suspended below a large funnel outside the window of a tall building. A person escaping the fire would slide down the interior of the tube, and could control the speed of descent by pushing outward on the tube walls with their arms and legs. This escape tube could be rapidly deployed from a window and hung down to street level, though it was large and bulky to store inside the building. A modern type of evacuation slide is the vertical spiral escape chute, which is a common means of evacuation for buildings and other structures.
Тарих
18 ғасырда Англияда алғашқы өрттен қашу құралдарының бірі ойлап табылды. 1784 жылы ағылшын Дэниел Мазерес терезенің жанына бекітіліп, адамның жарақатсыз жерге түсуіне мүмкіндік беретін "өрттен қашу сатысы" деп аталатын құрылғыны жасады. Абрахам Вивелл "Өрттен өмірді қорғау жөніндегі Корольдік қоғамның" басқарушысы болғаннан кейін, құтқару шұңқырын қоса алғанда, дизайнды өзгертіп жаңартты. Бірінші заманауи өрттен қашу баспалдағын Анна Коннелли 1887 жылы патенттеді. Генри Вирегг 1898 жылдың 8 қарашасында Гранд-Айленд, Небраска штатында (сериялық нөмірі 681,672) АҚШ-тың өрттен қашу баспалдағына патент алды, ол саяхатшы кәсіпкерлер үшін арналған еді. 20 ғасырдың басында елдерде құрылыс нормалары кеңінен тарала бастағандықтан, өрт қауіпсіздігі жаңа құрылыстар үшін маңызды мәселе болды. Ғимарат иелері қашу жолдарын қамтамасыз етуге көбірек міндеттелді, ал сол кезде өрттен қашу баспалдақтары ең жақсы нұсқа болып көрінді. Оларды жаңа құрылысқа арзан бағамен қосуға болады, сонымен қатар қолданыстағы құрылысқа да оңай орнатуға болатын. Құрылыс кодекстері дамыған сайын және келесі басылымдарда қауіпсіздік мәселелері көбейген сайын, белгілі бір қабаттан жоғары барлық құрылыстарда екінші қашу жолы болуы керек болды, ал Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңге дейін бар ғимараттарды жаңарту үшін сыртқы өрттен қашу баспалдақтарына рұқсат етілді. 1930 жылдары жабық түтікшелі құтқару шұңқыры мектептерде, ауруханаларда және басқа да мекемелерде кеңінен қолданыла бастады. Оның басты артықшылығы - адамдар оны өрттен қашудан басқа мақсатта пайдаланбауы, ал науқастарды өрт кезінде төсек-орындармен бірге төмен түсіруге болады. Алайда, 20 ғасырдың ортасында қалалардың кеңеюі, әсіресе 1950 және 1960 жылдары АҚШ және Еуропа қалаларында қоғамдық тұрғын үйлердің көбеюі, өрттен қашу баспалдақтарымен байланысты белгілі бір проблемалар анықталды. Нью-Йорк, Бостон, Чикаго, Кливленд, Детройт, Филадельфия және Питтсбург сияқты бірнеше ірі американдық қалалардың кедей аудандарында өрттен қашу баспалдақтары көбінесе олардың мақсатынан басқа да түрлі мақсаттарда қолданылды. Жазғы ыстық айларда орта қабатты үйлердің тұрғындары өрттен қашу баспалдақтарының платформаларында ұйықтаушы еді. Мұндай жағдай Корнелл Вулричтің 1947 жылғы "Жалған дабыл" атты әңгімесіне себеп болды, онда өрттен қашу баспалдағында тұрған бала бір түні көрші пәтерде кісі өлтіруге куә болады; бұл әңгіме "Терезе" (1949) деп аталып, фильмге түсірілді. Өрттен қашу баспалдақтарында ұйықтау практикасы Альфред Хичкоктің 1954 жылғы "Тыңғы терезе" фильмінде (осы да Вулричтің әңгімесіне негізделген) және Уигидің Төменгі Шығыс жағындағы фотосуреттерінде де көрінеді. Өрттен қашу баспалдақтарының көлденең көлеңкелері оларды кинонуардағы тұрақты мотивке айналдырды, ал Ромео мен Джульеттаның балкондағы көрінісі музыкалық "Вест-Сайд Стори" үшін өрттен қашу баспалдағына көшірілді. Өрттен қашу баспалдақтарын Стэнли Крамердің 1963 жылғы "Бұл - ақымақ, ақымақ, ақымақ әлем" комедиясындағыдай, комедиялық эффект үшін де қолдануға болады. Жеке пәтерлік бірліктерде терезеге қарап орнатылған терезе кондиционерлері, көбінесе кодқа немесе жергілікті ережеге сәйкес емес, құрылғыны терезе жақтауына бекітуді талап етеді, сонымен қатар жаз айларында өрттен қашу баспалдағын мүлдем пайдасыз етеді; авариялық жағдайда өрттен қашу баспалдағына немесе оның үстінде орналастырылған кондиционердің көлемі мен салмағы өрт сөндірушілер мен эвакуацияланғандар үшін қосымша қауіп тудырады. Бостон Herald америкалық фотограф Стэнли Форман 1976 жылы "Өрттен қашу баспалдағының құлауы" суреті үшін Пулитцер сыйлығын жеңіп алды, онда 1975 жылғы Бостон өртінде ақаулы өрттен қашу баспалдағынан құлаған жас әйел мен бала бейнеленген. Бұл даулы сурет кейбір юрисдикцияларда өрт қауіпсіздігі туралы қатаң ережелерді қабылдауға әкелді.
One of the first fire escapes of any type was invented in 18th century England. In 1784, Daniel Maseres, of England, invented a machine called a fire escape, which, being fastened to the window, would enable a person to descend to the street without injury. Abraham Wivell created a variation on the design, including an escape chute, after becoming superintendent of the "Royal Society for the Protection of Life from Fire." The first modern fire escape was patented by Anna Conelly in 1887. Henry Vieregg patented a US fire escape in Grand Island, NE in November 8, 1898 (serial number 681,672), which was designed for traveling businessmen. As building codes became more common in countries around the turn of the 20th century, fire safety became an important concern for new construction. Building owners were increasingly required to provide adequate escape routes, and at the time, fire escapes seemed the best option available. Not only could they be included in new construction at a low cost, but they could very easily be added to existing construction. As building codes evolved and more safety concerns were addressed over subsequent editions, all construction above a certain number of stories was required to have a second means of egress, and external fire escapes were allowed as a retrofit option for existing buildings prior to the post World War II period. In the 1930s, the enclosed tubular chute type fire escape became widely accepted for schools, hospitals and other institutions, replacing the open iron ladder type. Its main advantage was that people would have no reason to use it for anything other than a fire escape, and patients could be slid down it on their bedding in event of fire. However, with the rise of urban sprawl in the mid 20th century, particularly the increase in public housing in cities in the United States and Europe in the 1950s and 1960s, certain problems with fire escapes became clear. In the poorer areas of several major American cities, such as New York, Boston, Chicago, Cleveland, Detroit, Philadelphia, and Pittsburgh, fire escapes were commonly used for everything but their intended purpose. In the hot summer months, residents of mid rise apartment buildings would sleep outside on the platforms of their fire escapes. Such a situation triggered the plot premise of Cornell Woolrich's 1947 short story, "The Boy Cried Murder", about a boy on a fire escape who one night witnesses a murder in a neighboring apartment; this story was filmed as the suspense thriller The Window (1949). The practice of sleeping on fire escapes can also be seen in Alfred Hitchcock's 1954 movie Rear Window (also based on a Woolrich short story), as well as Weegee's photography of the Lower East Side. Diagonal shadows of fire escapes made them a constant motif in film noir, and the balcony scene of Romeo and Juliet was transposed to a fire escape for the musical West Side Story. Fire escapes could also be used to comic effect, as seen in Stanley Kramer's 1963 comedy It's a Mad, Mad, Mad, Mad World. The installation of window air conditioners in individual apartment units with fire escape facing windows, often installed against code or local ordinance by residents, which require the unit to be affixed to the window sash, also make a fire escape nearly useless in the summer months; the bulk and weight of an air conditioner unit placed onto or over a fire escape in an emergency also creates additional danger for firefighters and evacuees. Boston Herald American photographer Stanley Forman won a 1976 Pulitzer Prize for the photograph Fire Escape Collapse capturing a young woman and child plunging from a faulty fire escape during a 1975 Boston fire. The controversial image resulted in some jurisdictions enacting tougher fire safety codes.
Биік ғимараттардың өрт сөндіру шығыс жолдары
Ғимараттардың биіктігі арта түсуімен, өрттен қашудың жаңа идеялары қолға алынуда. Лифтілер, дәстүрлі түрде өрттен қашу жолдары ретінде пайдаланылмаса да, қазір биік ғимараттар мен көктайғаштарды эвакуациялаудың мүмкін болатын тәсілі ретінде қарастырылуда. Басқа да балама шешімдерге парашюттер, сыртқы жиналмалы лифттер және сырғанаулар жатады.
As buildings are built taller and taller, new fire escape ideas have been gaining popularity. Elevators, though traditionally not used as fire escapes, are now being thought of as a possible evacuation for high rises and skyscrapers. Other alternative high rise fire escape solutions include parachutes, external collapsible elevators, and slides.
Тұрғын үй
Өрттен қашу жолдарының қолданылуы әртүрлі жергілікті, мемлекеттік және халықаралық құрылыс нормаларымен реттеледі, мысалы, Халықаралық кодекс кеңесі (ICC), Халықаралық құрылыс кодексі (IBC) немесе Халықаралық энергияны үнемдеу кодексі ұсынған стандарттар. 2012 жылғы IBC және 2012 жылғы IRC 4 қабаттан немесе одан аз тұрғын үй ғимараттарындағы жатын бөлмелерде және тұруға жарамды жертөлелердегі авариялық эвакуация және құтқару терезелерін немесе есіктерін міндетті етеді. Өрттен қашу жолы терезе болуы мүмкін, ал егер ол бірінші қабаттан жоғары орналасқан болса, онда мақұлданған баспалдақпен немесе жерге тікелей қол жеткізетін террасаға немесе өрттен қашу баспалдағына апаратын есік болуы мүмкін. АҚШ Тұрғын үй және қала құрылысы департаментінің (HUD) сияқты федералдық ережелер ICC нормаларына сәйкес талаптарды қосады.
The use of a fire escape is dictated by various local, state, and agreed upon international building codes, such as standards provided by the International Code Council (ICC), the International Building Code (IBC), or the International Energy Conservation Code. Both the 2012 IBC and 2012 IRC require emergency escape and rescue openings for residential buildings of 4 floors or fewer, in sleeping rooms and basements with habitable space, for means of emergency egress. A fire escape can be a window, and if above the first floor with an approved ladder, or door that leads to a porch with ground access or a fire escape ladder. Federal rules, such as those of the U. S. Department of Housing and Urban Development (HUD), have requirements that follow ICC codes.