Кіріспе
National Broadcasting Co. v. United States, 319 U. S. 190 (1943), АҚШ Жоғарғы Сотының қарауындағы іс, онда Федералдық байланыс комиссиясының телерадио хабар тарату желілері мен оларға қатысты станциялар арасындағы байланыстарға қатысты ережелерді қабылдауға құқылы екені анықталды, бұл «желілік жүйелер» деп белгілі. Бұл іс американдық әкімшілік құқығының қалыптасуында маңызды рөл атқарады.
Құқықтық қағидалар
Агенттіктің өкілеттігі оның құрылтай заңымен анықталады. Егер Конгресс агенттікке "қоғамдық мүдде, ыңғайлылық немесе қажеттілік" принциптерімен басшылыққа жүргізілетін саланы сақтау және реттеу құқығын берсе, мұндай құқық беру құрылтай заңында тікелей көзделмеген салаларды реттеуді де қамти алады, егер олар бастапқы заңның мақсатына сай болса. Ескерту: Бұл жағдайдағы тәсіл, әкімшілік органдарға шектеулі өкілеттіктер берген ICC мен Цинциннати, Нью-Орлеан және Техас Тынық мұхиты темір жолы компаниясы арасындағы бұрынғы іске қарағанда әлдеқайда кеңейтілген. Атап айтқанда, ICC реттеу өкілеттіктері заңмен нақты түрде берілуі керек деп шешті, ал NBC регламенттерді шығару, тікелей берілмегенімен, агенттіктің "қоғамдық мүддеге, ыңғайлылыққа немесе қажеттілікке" қызмет ету жөніндегі заңдық міндеттемелерін орындаудың қабылданған тәсілі болып табылады деп қарады.
Фактілер мен іс жүргізу тәртібі
FCC 1941 жылы тізбекті хабар тарату ережелерін қабылдады, олар тізбекті хабар тарату станцияларының лицензиялау және мазмұнына қатысты ерекше реттемелер енгізді. NBC компаниясы осы ережелердің күшіне енуіне қарсы сотқа шағымданып, тоқтату талап етті. Нью-Йорк штатының оңтүстік округінің АҚШ округтік соты шағымды қабылдамады және үкімет пайдасына шешім шығарды, содан кейін NBC апелляциялық шағым түсірді. Жоғарғы Сот апелляциялық шағымды қабылдамау туралы шешімді растады, үкіметтің аталған ережелерді қабылдау және орындау құқығы бар екенін мәлімдеді.
Талдау
FCC өкілеттігі 1934 жылғы Байланыс туралы заңнан туындады. Заңда былай деп белгіленген: Осы Заңның мақсаты, басқалармен қатар, АҚШ-тың барлық мемлекетаралық және шетелдік радиохабар тарату арналарын бақылауын сақтау; сондай-ақ, адамдарға федералды билік берген лицензиялар негізінде, шектеулі мерзімге мұндай арналарды пайдалану құқығын беру, бірақ олардың меншігін емес, және ешқандай лицензия лицензияның шарттары мен мерзімінен асып түсетін ешқандай құқық тудырмайды. Заң сонымен қатар Комиссияның лицензиялық өкілеттігін жүзеге асыру критерийі "қоғамдық мүдде, ыңғайлылық немесе қажеттілік" болып табылады деп қосты. NBC FCC өкілеттігі радиохабар таратудың техникалық аспектілерімен ғана шектелгенін мәлімдеді. Сот олай емес деп шешті, керісінше, "бізден Комиссияны толқын ұзындығын бақылайтын, станциялардың бір-біріне кедергі келтірмеуін қамтамасыз ететін жол инспекторы ретінде қарастыру сұралады". NBC компаниясы Заң Комиссияға тізбекті хабар таратуды реттеуге тікелей рұқсат бермейді деп мәлімдеді. Сот мұны мойындады, бірақ бұл жағдайда нақты өкілеттік берудің қажеті жоқ деп санды, себебі бұл сала жаңа және динамикалық болды, және FCC-ге өкілеттік беру арқылы, "шектеулі емес, кеңейтілген өкілеттіктерді" көздеді. NBC FCC-ге билік беру конституциялық тұрғыдан бұлыңғыр екенін, нақты нұсқаулар берілмегенін дәлелдеді. Сот бұл нұсқаулардың "қоғамдық мүдде, ыңғайлылық немесе қажеттілік" қызметі екенін тапты және бұл нұсқаулар конституциялық тұрғыдан жеткілікті болды. Соттың қорытындысында тізбекті хабар тарату ережелері Комиссияның "қоғамдық мүдде" туралы түсінігін нақтылау болып табылады, оны Конгресс Байланыс туралы заңды қабылдағанда қорғауға тырысты.
It is the purpose of this Act, among other things, to maintain the control of the United States over all the channels of interstate and foreign radio transmission; and to provide for the use of such channels, but not the ownership thereof, by persons for limited periods of time, under licenses granted by Federal authority, and no such license shall be construed to create any right, beyond the terms, conditions, and periods of the license. The Act also provided that the criterion governing the exercise of the Commission's license power is the "public interest, convenience, or necessity." NBC argued that the FCC's power was limited to the technical aspects of radio transmission. The Court found that it was not, but instead "we are asked to regard the Commission as a kind of traffic officer, policing the wave lengths to prevent stations from interfering with each other." NBC argued that the Act did not explicitly allow the Commission to develop regulations for chain broadcasting. The Court admitted this, but held that an explicit grant of power was not necessary in this context, because the field was new and dynamic, and that by granting power to the FCC, it intended "not niggardly but expansive powers." NBC argued that the grant of power to the FCC was unconstitutionally vague, because it did not provide definite guidelines. The Court found that the guidelines were the service of "public interest, convenience, or necessity," and that those guidelines were constitutionally sufficient. The Court concluded that the Chain Broadcasting Regulations were simply the particularization of the Commission's conception of the "public interest" sought to be safeguarded by Congress in enacting the Communications Act.
Контекст
Жоғарғы соттың пікірі бірауыздан қабылданбады және ол Федералды байланыс комиссиясының Сандерс бауырлары радиостанциясына қарсы ісіндегі бұрынғы шешімімен қайшы келді. Сандерс бауырлары ісінде FCC Жоғарғы соттың хабар таратуға қатысты шешімдерін осылай түсіндірді: қолданыстағы лицензия иесіне тиесілі ықтимал экономикалық зиян, бәсекелеске лицензия беруден бас тартуға негіз бола алмайды. (Бұл FCC-нің түсіндірмесі 1940 жылдан 1958 жылға дейін күшінде болды.) Жоғарғы соттың пікірін Феликс Франкфуртер жариялады, ал судьялар Хьюго Блэк және Ратледж талқылауға және шешім қабылдауға қатыспады. Судья Мёрфи қарсы пікір білдіріп, соттың FCC-ге Конгресс бермеген желілерді реттеу құқығын бергенін мәлімдеді. Мёрфи былай деді: «Конгресс бермеген билікті агенттікке тегін беру арқылы біз өз құзыретімізден асып кетеміз. Бүгін соттың ісінің мәні осы болғандықтан, мен қарсымын». Бұл шешім FCC-ге желілерді реттеу құқығын берді. Осы 1943 жылғы шешімнің нәтижесінде NBC желілерінің біреуін сатуға мәжбүр болды және осы әрекеттің нәтижесінде Америка радио хабар тарату компаниясы (ABC) құрылды.
we exceed our competence when we gratuitously bestow upon an agency power which the Congress has not granted. Since that is what the Court in substance does today, I dissent. The decision effectively gave the FCC power to regulate the networks. As a result of this 1943 decision, NBC was forced to sell one of its networks and it was this action which then led to the creation of the American Broadcasting Company (ABC).