Кіріспе
Гонконгтық әлеуметтанушы, педагог, жазушы және ғалым Амброз Кинг Йео чи, SBS, JP (; 14 ақпан 1935 жылы туған) – Гонконгтық әлеуметтанушы, педагог, жазушы және ғалым. Бұрын Гонконгтың Қытай университетінің (CUHK) басшысы қызметін атқарған.
Ambrose King Yeo chi, SBS, JP (; born 14 February 1935) is a Hong Kong sociologist, educator, writer and academic. He was formerly vice chancellor of the Chinese University of Hong Kong (CUHK).
Жеке өмір
Амброуз Кинг білімінің басым бөлігін Тайваньда алған. Ол Тайбэй қалалық Ченггонг жоғары мектебін бітірді, Ұлттық Тайвань университетінде бакалавр, ал Ұлттық Чэньчи университетінде саяси ғылымдар бойынша магистр дәрежесін алды. Содан кейін ол АҚШ-қа барып, 1970 жылы Питтсбург университетінде философия докторы ғылымын қорғады.
Мансап
1970 жылы ол Гонконг Қызыл Университетінің (КУХК) әлеуметтану кафедрасына жұмысқа орналасты. 1974 жылы КУХК-да аға оқытушы, 1979 жылы доцент, 1983 жылы әлеуметтану профессоры қызметіне көтерілді. 1977 жылдан 1985 жылға дейін ол Жаңа Азия колледжінің директоры болды, ал 1989 жылы Артур Лиден кейін университет проректоры болды. 2002 жылы КУХК вице-канцлері болып тағайындалып, 2004 жылы зейнетке шықты. Қазіргі уақытта КУХК-да әлеуметтану профессоры болып жұмыс істейді және "Жеке тұлға және қоғам" курсын оқытады. Кинг эсселердің авторы: "Кембриджтік толғаныстар" (1977), "Гейдельбергтік толғаныстар" (1986) және "Мәңгілік жүрегімде" (2005). Ол сонымен қатар каллиграф.
Ғылыми зерттеулердің бағыты мен үлестері
Оның ғылыми қызығушылығы Қытайдың жаңғыруы мен заманауилығы, сондай-ақ әлеуметтік-мәдени трансформациядағы дәстүрдің рөлі. Ол Макс Вебердің теориялық негізін қолданып, жаңғыру процесінде Қытай мәдениетінің дамуын зерттеді. Сондай-ақ, 19 ғасырдың соңында ескі қытайлық династиялық тәртіп пен рулық жүйелердің ыдырауынан кейін жаңғырудың салдары мен пайдасын өлшеуге тырысты. Ол Гонконг қоғамы туралы диссертациялар жазды, оның ішінде «Гонконгтағы саясаттың әкімшілік сіңіруі» (1975) – британдықтардың жергілікті элиталарды қабылдауы «синархияға», бірлескен басқарудың бір түріне алып келеді деген тұжырымдаманы ұсынады; «Гонконгтағы әлеуметтік өмір және даму» (1985); «Гонконгтың саясатының ерекшелігі және оның демократиялық мүмкіндіктері» (1987); «Бір ел, екі жүйе: сынаққа түскен идея» (1995); және «Гонконг: Қытай қоғамында заманауилықтың ең көп белгілерін сақтайтын қала» (2000). Ол Гонконгты түсіну үшін отаршылдық билік пен капитализм екі маңызды фактор екенін айтты. Ол 1975 жылы әкімшілік сіңіру саясаты моделін (行政吸納政治) енгізді. 1975 жылы Кембридж университетіне сапар барысында ол университет білімі туралы «Екі мәдениет және технологиялық гуманизм» атты алғашқы эссесін жазды. 1983 жылы көп жылдық ой-толғаныс пен зерттеулердің нәтижесі болған «Университет идеясы» атты еңбегі жарық көрді. 1994 жылы Тайваньдағы Academia Sinica-ның мүшесі болып сайланды, ал келесі жылдары көптеген университеттердің құрметті профессоры атанды.
and clan systems in the late 19th century. He wrote theses on Hong Kong society, including The Administrative Absorption of Politics in Hong Kong (1975), which argued that the British cooptation of local elites would lead to "synarchy", a form of joint rule; Social Life and Development in Hong Kong (1985); The Special Character of Hong Kong's Polity and its Democratic Prospects (1987); One Country, Two Systems: An Idea on Trial (1995); and Hong Kong: A City with the Most Traits of Modernity in Chinese Societies (2000). He held that to understand Hong Kong, one cannot overlook two important threads, namely, colonial rule and capitalism. He introduced the administrative absorption politics model (行政吸納政治) in 1975. When he visited Cambridge University in 1975, he wrote his first essay on university education, entitled Two Cultures and Technological Humanism. In 1983 he published The Idea of a University, a work that was the fruit of many years of reflection and study. In 1994, he was elected a Fellow of Academia Sinica in Taiwan, and in the following years he has been honoured by many universities.