Өндіріс

Matador Records 1997 жылдың қаңтар айында Soft Effects EP-ді шығарғаннан кейін, Spoon екінші толық көлемді альбомы жөнінде жұмыс істей бастады. Топтың осы лейбл арқылы тағы бір альбом шығару мүмкіндігі болды, бірақ 1997 жылдың ортасына қарай әнші Бритт Дэниел Matador-дан кетуді ойлады, себебі ол тәуелсіз лейбл Spoon-ның дыбын тым коммерциялық деп есептеді. 1997 жылдың күзінде топ Elektra Records лейбліне қосылуға келісті және жаңа альбом аяқталғаннан кейін 1998 жылдың ақпан айында ресми түрде келісімшартқа отырды. 1997 жылы Spoon тобына бассист ретінде қосылған Джош Зарбо кейіннен, Elektra лейблімен келісімшарт жасамас бұрын, дерлік барлық материал жазылып бітірілгенін айтты: "Бұл альбом Matador-ды артқа тастап, Elektra туралы әлі ештеңе белгілі болмаған кезде жасалды".

Шығару

1998 жылдың сәуірінде алғашқы жарық көрген кезде альбом Elektra үміттенгендей жақсы сатылмады, ал 1999 жылдың қаңтарына қарай ол басылымнан тыс, тоқтатылған релиз болып кетті. Spoon мен Elektraның қарым-қатынасы бастасынан-ақ шиеленісті болды. Elektra вице-президенті және A&R өкілі Рон Лаффитт бір жылдан астам уақыт бойы топты іздегенімен, олар 1998 жылдың ақпан айында лейблмен келісімшарт жасасқанға дейін ол нашар жауап бергенін айтты, және бұл үрдіс альбом шыққаннан кейін де жалғасты. Бритт Дэниел Лаффитті топпен келісімшарт жасасқанға дейін және кейін басқа адам сияқты сипаттады. Лаффитт "A Series of Sneaks" жарық көргеннен кейін көп ұзамай Elektra компаниясынан босатылды, ал Spoon лейблден альбом шыққаннан кейін төрт ай өткен соң шығарылды. Топпен бірге болатынына уәде берген Лаффитке ашуланған Spoon 1999 жылы Saddle Creek Records арқылы шығарылған "The Agony of Laffitte" атты екі әндік концептуалды синглді жазды. Олар музыка бизнесінің басшысымен болған тәжірибелерін баяндап, "The Agony of Laffitte" және "Laffitte Don't Fail Me Now" әндері арқылы оның ниеттерін күдікпен қарады. 2002 жылы Merge Records компаниясы A Series of Sneaks альбомын қайта шығарғанда, "The Agony of Laffitte" синглінен екі ән бонус тректер ретінде қосылды.

Қабылдау

"Арқалы сериялар" алғашқы шығарылымынан кейін сыншылар тарапынан жақсы қабылданды. Әндерінің қысқалығы, ақылды мәтіндері және көптеген ұнтақ әуендері мақтауға лайық болды. Pitchfork журналынан Ник Миров бұл альбомды "жылдың ең ұнтақ альбомдарының бірі" деп атады, ал "Остин Хроникалы" журналының Майкл Чами оны "90-шы жылдардың соңындағы үлкен жетістіктердің" бірі деп бағалады.

Талдау

Альбомдағы музыка Pixies, Wire, Pavement және The Fall тобының музыкасымен салыстырылды. AllMusic сайтындағы Джонатан Дрюй бұл топты "гитара шеберлері" деп атады, олар әртүрлі тығыз, қысқа және жаңашыл гитара дыбыстарын және болжамсыз мелодияларды қысқа, тартымды бөліктерге біріктіріп, оларды поп-әндер деп санауға болатынын айтты. Treble сайтынан Крис Морган жазды: "Бұл альбомның көптеген әндері екі-үш минут немесе одан да аз уақытты құрайды, ал кейбіреулері әндер арасындағы атмосфералық үзілістер болса да, Spoon тыңдаушыға қысқа деген сөз толық емес немесе жалқау екенін білдірмейді" және "әр ән мұздай, бірақ әдемі гитаралардың, қатаң бас және барабандардың, сондай-ақ Дэниелдің қуатты вокалының ұқыпты үйлесімі". Даниелдің лирикасы "галлюциногендік" және "ерекше сөзді" деп сипатталды. Дрюй AllMusic сайтындағы шолуында альбомның "дыбыстық кеңістігі" ішінде, Американдық Оңтүстік-Батыстың ашық жолдары мен кеңістіктерінде музыкадағы мағынаны іздеу Даниелдің фрагментті және икемсіз лирикалық әлеміндегі орталық кейіпкерді құрайтынын жазды. Бірнеше қысқа жолдарда Нью-Йоркке тас жолмен саяхат "Car Radio" әнінде рок пен жастық шақ туралы ойларға айналады, ал "Metal School" постпанктың мақсатын қайта қарастырғандай көрінеді.

Мұра

Альбом 1990-шы жылдардың ең жақсы альбомдарының бірнеше тізіміне енді. Pitchfork Media бұл альбомды өзінің алғашқы "1990-шы жылдардағы 100 үздік пластинка" тізімінде 54-орынға қойды, бірақ кейін тізімнің жаңартылған нұсқасынан шығарылды. Magnet журналы оны "Top 60 Albums, 1993–2003" тізімінде 29-орынға орналастырды. Treble журналы альбомды онжылдықтың ең жақсы 9-шы альбомы деп атады. 2006 жылы Cokemachineglow сайтынан Марк Абрахам: "Бұл альбом Loveless, OK Computer немесе Nevermind сияқты ұмытылған шедевр емес, бірақ оның тамыры сол ағаштар өскен топыраққа кеңінен таралған, олардың энергиясын сіңіріп, тамаша инди-рок альбомын сыйлаған", - деп жазды. Альбомның шығуына 20 жыл толуына орай Stereogum сайтынан Крис Девилль оны "көңілді және қызықты" деп сипаттап, Spoon тобының "ең бағаланбаған" альбомы деп атады, оның жетіспеушілігіне өкінді.