Кіріспе
Неміс генетигі Ричард Бенедикт Голдшмидт (12 сәуір 1878 – 24 сәуір 1958) – неміс генетигі. Ол генетика, даму және эволюцияны біріктіруге алғашқы болып тырысқан адам ретінде танылады. Ол реакциялық нормалар, генетикалық ассимиляция, динамикалық генетика, жыныс анықталуы және гетерохронияны түсінуде маңызды үлес қосты. Даулы түрде, Голдшмидт макромутациялар арқылы макроэволюцияның моделін ұсынды, ол "Үміткер монстр" гипотезасы ретінде кеңінен танылды. Голдшмидт сонымен қатар нематодтың жүйке жүйесін сипаттады, бұл жұмыс Сидней Бреннерге Caenorhabditis elegans-тың "байланыс схемасын" зерттеуге түрткі болды, нәтижесінде Бреннер мен оның әріптестері 2002 жылы Нобель сыйлығын алды.
Richard Benedict Goldschmidt (April 12, 1878 – April 24, 1958) was a German geneticist. He is considered the first to attempt to integrate genetics, development, and evolution. He pioneered understanding of reaction norms, genetic assimilation, dynamical genetics, sex determination, and heterochrony. Controversially, Goldschmidt advanced a model of macroevolution through macromutations popularly known as the "Hopeful Monster" hypothesis. Goldschmidt also described the nervous system of the nematode, a piece of work that influenced Sydney Brenner to study the "wiring diagram" of Caenorhabditis elegans, winning Brenner and his colleagues the Nobel Prize in 2002.
Балалық шағы мен білімі
Голдшмидт Германияның Франкфурт-на-Майне қаласында ашкенази еврей тегінен шыққан жоғары орта тапқа жататын ата-анасының отбасында дүниеге келген. Ол классикалық білім алып, 1896 жылы Гейдельберг университетіне қабылданды, онда ол табиғаттануға қызығушылық танытты. 1899 жылдан бастап Голдшмидт Гейдельберг университетінде Отто Бюцли мен Карл Ггенбаурдың басшылығымен анатомия және зоологияны оқыды. 1902 жылы Бюцлидің жетекшілігімен трематоданың дамуын зерттей келе, ғылым кандидаты дәрежесін алды. Оның 1934 жылы жарық көрген "Лимантрия" монографиясындағы көшпелі мольды зерттеуі, ол 1911 жылдан 1931 жылға дейін жұмыс істеген жыныс анықталу теориясының негізі болды. 1914 жылы Жапонияға сапар барысында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғандықтан Германияға қайта алмай, АҚШ-та жау шетелдік ретінде ұсталды. Ол Джорджия штатындағы Форт-Оглеторп лагеріне "қауіпті немістер" деп айыпталған түрмеге қамалды. 1918 жылы босатылғаннан кейін, 1919 жылы Германияға оралып, Кайзер Вильгельм институтындағы жұмысын жалғастырды. Германияда қалудың қауіпсіз емес екенін сезінген ол 1936 жылы АҚШ-қа эмиграция жасап, Берклидегі Калифорния университетінде профессор болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистік партия Голдшмидт отбасының шежіресін бейнелейтін "Яһудилердің әлемдік үстемдігі" атты үгіт плакатын жариялады.
Эволюция
Голдшмидт "үміткер монстр" терминін алғаш қолданған ғалым болды. Ол кішкентай, біртіндеп болатын өзгерістер микроэволюция мен макроэволюция арасындағы айырманы жоя алмайды деп ойлады. Ол өзінің "Эволюцияның материалдық негізі" (1940) атты кітабында Голдшмидт эволюциядағы үлкен өзгерістерді макромутациялардың (үлкен мутациялар) тудырғанына сенетінін жазды. Оның макромутация туралы идеялары "үміткер монстр" гипотезасы ретінде белгілі болды, бұл эволюцияның бір түрі және кеңінен сындарға ұшырады. Голдшмидттің айтуынша, "биологтар "үлкен" мутацияны өздері көрмегендіктен, мұндай нәрсе мүмкін емес деп ойлайды. Бірақ мұндай мутация әлемге эволюция үшін маңызды материалды беру үшін өте сирек кездесетін құбылыс болуы керек". Голдшмидт неодарвинистік көзқарас бойынша, шағын мутациялардың біртіндеп жинақталуы маңызды, бірақ ол тек түрлер ішіндегі (микроэволюция) өзгеріске жауап бере алады және жаңа түрлерді түсіндіру үшін эволюциялық жаңалықтың жеткілікті күшті көзі емес деп сенді. Оның орнына, түрлер арасындағы үлкен генетикалық айырмашылықтар терең "макромутацияларды" қажет етеді деп ойлады, бұл үлкен генетикалық өзгерістердің (макроэволюция) көзі, ол кейде "үміткер монстр" ретінде пайда болуы мүмкін. Голдшмидт көбінесе "дарвинистік емес" деп аталады; алайда, ол дарвинистердің жалпы микроэволюциялық принциптеріне қарсылық білдірмеді. Ол синтетикалық теориядан тек жаңа түрлердің бірден, үздірілген өзгеріс немесе макромутация арқылы пайда болады деген сеніммен ғана айырылды. Голдшмидт өзінің гипотезасын 1940-1950 жылдары неодарвинизм үстемдік еткен кезде ұсынды және неодарвинистік теоретиктердің қатаң біртіндеп даму теориясына қарсы күресті. Сондықтан ғалымдардың көпшілігі оның идеяларын өте дәстүрлі емес деп санайды және оларды сындарға, қорлауға ұшыратты. Алайда, эволюциялық даму биологиясы саласында Голдшмидттің идеяларына қайта қызығушылық оянды, өйткені Гюнтер Тейсен және Скотт Ф. Гилберт сияқты кейбір ғалымдар оның мүлдем қате емес екеніне сенімді. Голдшмидт үміткер монстрлардың жұмыс істеуіне мүмкіндік беретін екі механизмді ұсынды. Бір механизм, "жүйелік мутацияларға" қатысты, классикалық ген тұжырымын қабылдамады және қазіргі заманғы ғылым оны қарастырмайды; алайда, оның екінші механизмі ерте дамуды өзгертетін және ересектердегі фенотипте үлкен әсер ететін "жылдамдық гендеріндегі" немесе "басқарушы гендеріндегі" "даму макромутацияларын" қамтиды. Осы сияқты мутациялар қазіргі эволюциялық даму биологиясында қарастырылатын мутацияларға ұқсас.
Таңдалған библиография
Голдшмидт, Р. Б. (1923 ж.). Жынысты анықтау механизмі мен физиологиясы, Methuen & Co., Лондон. (Түржімесі: Уильям Дакин).
Голдшмидт, Р. Б. (1931 ж.). Жыныстық аралық сатылар, Springer, Берлин.
Голдшмидт, Р. Б. (1940 ж.). Эволюцияның материалдық негізі, Нью-Хейвен, КТ: Йель университеті Баспасы.
Голдшмидт, Р. Б. (1960 ж.). Ақ қақпадан кіру мен шығу, Вашингтон университеті Баспасы, Сиэтл.
Goldschmidt, R. B. (1931). Die sexuellen Zwischenstufen, Springer, Berlin. Goldschmidt, R. B. (1940). The Material Basis of Evolution, New Haven CT: Yale Univ. Press. Goldschmidt, R. B. (1960) In and Out of the Ivory Tower, Univ. of Washington Press, Seattle.