Кіріспе

Баскетбол ойынының ережелері

Баскетбол ережелері – баскетбол ойынының барысын, төрешілік етуді, жабдықты және процедураларын реттейтін ережелер мен қағидалар жиынтығы. Көптеген негізгі ережелер дүние жүзінде біркелкі болғанымен, кейбір өзгерістер де бар. Солтүстік Америкадағы көптеген лигалар мен басқарушы органдар, олардың ішінде Ұлттық баскетбол қауымдастығы (NBA) және NCAA ең маңыздылары, өз ережелерін әзірлейді. Бұған қоса, Халықаралық баскетбол федерациясының (FIBA) Техникалық комиссиясы халықаралық жарыстар үшін ережелерді анықтайды; Солтүстік Америкадан тыс көптеген лигалар толық FIBA ережелерін қолданады.

Бастапқы ережелер

1892 жылғы 15 қаңтарда Джеймс Нейсмит өзі ойлап тапқан "Баскетбол" ойынының ережелерін жариялады: Бұл ережелерге сәйкес ойналған бастапқы ойын бүгінгіден мүлдем өзгеше болды, себебі дриблинг, данк, үш ұпайлық лақтыру немесе соққы сағаты болған жоқ, сондай-ақ голға кедергі келтіру заңды саналды. Допты бір немесе екі қолмен кез келген бағытта лақтыруға болады. Допты бір немесе екі қолмен кез келген бағытта соғуға болады (бірақ ешқашан жұдырықпен емес). Ойыншы доппен жүгіре алмайды, допты ұстаған жерден лақтыруы керек, бірақ егер ойыншы жоғары жылдамдықпен жүгіріп келе жатса, рұқсат етіледі. Допты қолдың ішінде немесе екі қолдың арасында ұстау керек; оны ұстау үшін қолдарды немесе денеді пайдалануға болмайды. Қарсылас ойыншының денесіне итеруге, ұстауға, итермелеуге, аяғын сүйретуге немесе кез келген түрде соққы беруге рұқсат етілмейді. Осы ереженің алғашқы бұзуы фол ретінде есептеледі; екіншісі келесі гол соғылғанға дейін немесе егер қарсыласты жарақаттау ниеті болса, ойынның соңына дейін дисквалификацияланады. Ауыстыруға рұқсат етілмейді. Фол – допты жұдырықпен ұру, 3-ші және 4-ші ережелерді бұзу, сондай-ақ 5-ші ережеде сипатталған жағдайлар. Егер бір команда үш қатарынан фол жасаса, қарсыластарға гол есептеледі (қатарынан жасалған фолдардың арасында қарсыластар фол жасамайды). Егер доп алаңнан себетке лақтырылса немесе соғылса және онда қалып (төгілмей) тұрса, сондай-ақ егер себетті қорғаушылар себетке тиіспесе немесе оны бұзбаса, гол соғылған болып есептеледі. Егер доп себет жиегінде тұрса және қарсылас себетті жылжытса, ол гол ретінде есептеледі. Доп алаң шегінен шығып кетсе, оны алаңға лақтырып, бірінші тиген адам ойнайды. Егер дау туындаса, төреші допты тікелей алаңға лақтырады. Допты ұстаған ойыншыға 5 секунд беріледі, егер ол одан ұзақ ұстаса, доп қарсыластарға беріледі. Егер бір команда ойынды кешіктіруді жалғастырса, төреші оларға фол жасайды. Төреші ойыншылардың әрекеттерін бағалап, фолдарды тіркеп, үш қатарынан фол жасалғанда төрешіге хабарлайды. Ол 5-ші ережеге сәйкес ойыншыларды дисквалификациялауға құқылы. Төреші доптың бағытын қадағалайды және доп қашан ойналып жатқанын, алаң шегінде ме, қай жаққа тиесілі екенін анықтайды, сондай-ақ уақытты есептейді. Ол гол соғылғанда шешім шығарады және голдарды есептейді, сондай-ақ төрешінің басқа да міндеттерін орындайды. Ойын екі 15 минуттан тұрады, олардың арасында 5 минуттық үзіліс болады. Осы уақыт ішінде ең көп гол соққан команда жеңімпаз деп жарияланады. Егер тең түссе, капитанның келісімімен ойын келесі гол соғылғанға дейін жалғастырылуы мүмкін. Джеймс Нейсмиттің баскетбол ережелерінің 1892 жылғы түпнұсқа қолжазбасы, әлемдегі ең қымбат қолжазбалардың бірі ретінде Канзас университетінің кампусындағы Аллен Филдхауста қойылған. Нейсмит Канзас Джейхокс баскетбол командасының тарихындағы алғашқы жаттықтырушы болды.

Ойыншылар, орынбасарлар, командалар және команда мүшелері

Нейсмиттің бастапқы ережелерінде кортта қанша ойыншы болуы керектігі көрсетілмеген. 1900 жылы стандарт бойынша бес ойыншыдан команда құрылатын болды, ал ауыстырылған ойыншыларға қайтадан ойынға кіруге рұқсат етілмеді. Ойыншылар 1921 жылдан бастап бір рет, ал 1934 жылдан бастап екі рет ойынға қайта кіре алатын болды; мұндай ауыстыру шектеулері 1945 жылы алынып тасталды, содан бері ауыстырулар шексіз болды. Алғашқыда ойын барысында жаттықтырушыларға рұқсат етілмеген, бірақ 1949 жылдан бастап олар үзіліс кезінде ойыншыларға нұсқау бере алатын болды. Бастапқыда ойыншы екінші рет бұзушылық жасаса, ойыннан шеттетілетін. Бұл шектеу 1911 жылы төртке, ал 1945 жылы бесеуге дейін өсті, және баскетболдың көптеген түрлерінде ойынның қалыпты уақыты (қосқан уақыттардан бұрын) 40 минутты құрайды. Егер ойынның қалыпты уақыты 48 минут болса (Америка Құрама Штаттары мен Канаданың Ұлттық баскетбол лигасысында осылай), онда ойыншы алтыншы рет бұзушылық жасаған жағдайда ойыннан шеттетіледі.

Атыс уақыты мен уақыт шектері

Топты иеленудің уақыт шектеуі алғаш рет 1933 жылы енгізілді, онда командалар топты иеленуден кейін он секунд ішінде орталық сызықтан өткізуі керек болды. Бұл ереже 2000 жылға дейін сақталды, FIBA талапты сегіз секундқа дейін төмендетті, ал NBA 2001 жылы осы талапқа сәйкес келді. NCAA ерлер ойыны үшін 10 секундтық ережені сақтайды және 2013–14 маусымынан бастап әйелдер ойыны үшін де осы ережені қабылдады. АҚШ-тың жоғары мектептері, ережелерін NFHS әзірлейді, екі жыныс үшін де 10 секундтық ережені қолданады. Команда баскетболды ойынға енгізгенде, олардың солай етуге 5 секундтары бар. Бұл ереже команда қай жерде ойынға енгізсе де, желінің астында немесе жақтан болсын, күшінде болады. Егер олар 5 секунд ішінде баскетболды ойынға енгізбесе, ол айналым ретінде есептеледі және доп қарсы командаға беріледі. 1936 жылы үш секундтық ереже енгізілді. Бұл ереже шабуылшы ойыншылардың қарсыластың себетіне жақын жерде үш секундтан артық тұруына тыйым салады (бұл шектеулі аймақ жолақ немесе кілт деп те аталады). Осы ереже енгізілуіне себеп болған матчтардың бірі Кентукки университеті мен Нью-Йорк университеті арасындағы ойын болды. Кентуккидің бас жаттықтырушысы Адольф Рупп, Нотр-Дамның бас жаттықтырушысы Джордж Киоганның Орта батыс пен Шығыс арасындағы төрешіліктің айырмашылықтары туралы ескерткеніне қарамастан, өзінің төрешілерінің бірін өзімен бірге алып кетпеді, нәтижесінде ойын өте қатал өтті. Осы және басқа да ойындардың нәтижесінде 1,83 метрлік Кентукки университетінің үздік ойыншысы Лерой Эдвардс үш секундтық ережеге жауапты деп танылды. Бұл ереже бастапқыда үлкен ойыншылар арасындағы аймақтағы қақтығыстарды азайту мақсатымен қабылданған болса, қазір ол бойы ұзын шабуылшы ойыншылардың себетке жақын күтіп, артықшылыққа ие болуына жол бермеу үшін маңызды деп есептеледі. 2001 жылы НБА аймақтық қорғанысқа рұқсат берген кезде, қорғаныс ойыншылары үшін де үш секундтық ереже енгізілді. 1954 жылы НБА ойынды жылдамдату үшін алғаш рет соққы сағатын енгізді. Командалар допты иеленгеннен кейін 24 секунд ішінде соққы жасауы керек болды, ал соққы сағаты доп себеттің жиегіне немесе қалқаншасына тигенде немесе қарсыластар допты иеленгенде қайта басталды. FIBA екі жылдан кейін 30 секундтық соққы сағатын қабылдады, соққы жасалғанда сағатты қайта бастады. Әйелдер баскетболы 1971 жылы 30 секундтық соққы сағатын қабылдады. NCAA 1985 жылы ерлер үшін 45 секундтық соққы сағатын қабылдады, ал әйелдер үшін 30 секундтық соққы сағатын сақтап қалды. 1993 жылы ерлердің соққы сағаты 35 секундқа дейін қысқартылды, ал 2015 жылы 30 секундқа дейін қысқартылды. FIBA 2000 жылы соққы сағатын 24 секундқа дейін қысқартты және сағатты доп себеттің жиегіне тигенде қайта бастау ережесін өзгертті. Бастапқыда, соққы сағаты аяқталғанда, доп әлі ауада болса, бұл бұзушылық болып есептелді. 2003 жылы ереже өзгертілді, егер доп жиекке тисе, ол тірі болып қалады. Егер доп жиекке тиіп, баскетбол шеңберінен сәл секіріп кетсе, ол бос доп деп есептеледі.