Кіріспе
Naval Communications Station Washington, D. C. Transmitter NSS Annapolis, ресми түрде Naval Communications Station Washington, D. C. Transmitter немесе NavCommStaWashingtonDC(T) деп аталады, ол АҚШ Әскери-теңіз күштері басқаратын өте төмен жиілікті (VLF) және жоғары жиілікті (HF) хабар тарату станциясы болды. Ол Гринбери Пойнт қаласында, Энн Арундел округінде, Мэриленд штатының Аннаполис қаласынан Северн өзенінің арғы жағында орналасқан. NSS Annapolis АҚШ Әскери-теңіз күштері теңіз асты коммуникациясы үшін пайдаланған. Станция 1969 жылы салынған, 1200 фут (365.76 м) биіктігіндегі орталық мачтамен қолдауға алынған шатыр тәрізді антеннадан тұрады, ол жерге оқшауланған, 800 фут (243.84 м) биіктігіндегі 6 тіреу мачталары және бұрын салынған 600 фут биіктігіндегі үш тұрған мұнара бар. Бастапқыда станция тоғыз 600 фут биіктігіндегі өздігінен тіреуші торлы мұнаралардан тұрды, бұл сол кезге дейін АҚШ-та салынған ең биік құрылыс болды. Оның алғашқы төртеуі 1918 жылы, одан кейін екеуі 1922 жылы және соңғы үшеуі 1938 жылы салынған. 2020 жылға қарай 1938 жылы салынған үш мұнара ғана тұрды. Үлкен мұнаралар жергіліктік маңызды орын болды және жақын маңдағы Балтимор Вашингтон халықаралық әуежайына (BWI) ұшақтардың қонуына визуалды бағыт беру нүктесі болды. Бұрынғы HF антенна алаңынан гольф алаңы өтеді; допты мұнараға тигізуге қатысты ерекше ережелер болды (әдетте соққы және қашықтық). NSS HF қабылдау станциясы және NavCommStaWashingtonDC(T штаб-пәтері 1969 жылға дейін Мэриленд штатының Челтенхэм қаласындағы Әскери-теңіз байланыс станциясында орналасқан. 1969 жылдың соңында Челтенхэмдегі қабылдау станциясы жабылды және Батыс Вирджиниядағы Шугар Гроув қаласында жаңа қабылдау станциясы іске қосылды. NSS 1918 жылдың қыркүйегінде 500 киловатттық Federal Electric Poulson Arc таратушыларын пайдалана отырып, хабар таратуды бастады. Алайда, доғалық таратушылар сол кездегі ең озық Александерсон генераторынан айтарлықтай нашар болды және 1931 жылы доғалық таратушылардың бірі TAW 300 киловатттық вакуумдық түтік таратушымен ауыстырылды. VLF немесе "ұзын толқын" радиосы сол кезде ұзақ қашықтыққа радиохабар тарату стандарты болды, бірақ 1930 жылдардың басында қысқа толқынмен алмастырылды. Кейіннен VLF су астындағы су асты кемелерімен байланыс орнату үшін маңызды болды, өйткені су асты кемелері стратегиялық зымыран платформаларына айналды. NSS таратушысы антеннасына бір миллион ватт радио энергиясын жіберді және бос уақытта Морзе кодымен "W W W VVV VVV VVV DE NSS NSS NSS" тізбесін таратып тұрды. Қуаты өте жоғары және жиілігі өте төмен болғандықтан, сигналды Аннаполис аймағындағы кез келген қабылдағышта естіруге болады. Хабарлар да Морзе кодымен жіберілді, бірақ олар алдын ала келісілген кодтық сигналдар немесе шифрланған хабарлар болды. Спутниктік технология мен суық соғыстың аяқталуынан ескірген NSS 1999 жылы жұмысын тоқтатты және барлық антенналар мен мұнаралардың көпшілігі бұзылды. Гринбери Пойнттың ұшына жақын орналасқан үш кішкентай 600 фут мұнара сақталды, олар Чесапик шығанағындағы қайық жүргізушілерге навигациялық көмек ретінде қызмет етеді. Аннаполистен жұмыс істейтін шақыру белгісі 2021 жылдың 8 мамырында Қарулы Күштер күні радио тесті үшін қайта қолданылды. Бұл - радио әуесқойларының белгілі бір әскери станциялармен байланыс арқылы жұмыс істеуге мүмкіндік беретін жыл сайынғы іс-шара. Станция 16 сағат бойы жұмыс істеді.
NSS Annapolis, officially known as Naval Communications Station Washington, D. C. Transmitter or NavCommStaWashingtonDC(T), was a Very Low Frequency (VLF) and High Frequency (HF) transmitter station operated by the United States Navy. It was located at Greenbury Point, in Anne Arundel County, across the Severn River from Annapolis, Maryland at coordinates NSS Annapolis was used by the USN for submarine communication. The station consisted of an umbrella antenna supported by a 1,200 foot (365.76 m) high central mast, which was insulated against ground, 6 guyed masts of 800 foot (243.84 m) all of which were built in 1969 and three 600 foot freestanding towers built earlier. Originally the station consisted of nine 600 foot tall self supporting lattice towers, the tallest of their kind built in the United States to that date. The first four of which were built in 1918, followed by two more in 1922 and the final three in 1938. As of 2020, only the three built in 1938 remaining standing. The huge towers were a local landmark, and served as a visual reporting point for aircraft landing at the nearby Baltimore Washington International (BWI) airport. A golf course runs through the former HF antenna farm; special rules addressed hitting a tower with a ball (usually stroke and distance). The NSS HF receiver station, and the headquarters for NavCommStaWashingtonDC(T), was located at the Naval Communications Station in Cheltenham, Maryland until 1969. In late 1969, the receiver station at Cheltenham closed and a new receiving station was activated at Sugar Grove, West Virginia. NSS began transmitting in September 1918 using a pair of Federal Electric 500 kilowatt Poulson Arc transmitters. However, arc transmitters were significantly inferior to the then state of the art Alexanderson alternator and one of the arc transmitters was replaced by a more modern TAW 300 kilowatt vacuum tube transmitter in 1931. VLF, or "longwave" radio was the standard at the time for long range radio transmission, only to be replaced by shortwave in the early 1930s. VLF later became essential for communicating with submerged submarines, a critically important capability as submarines became strategic missile platforms. The NSS transmitter fed one million watts of radio energy to its antenna, and during idle times, transmitted the string "W W W VVV VVV VVV DE NSS NSS NSS" in Morse code. The power was so high and the frequency so low, one could hear the signal on practically any kind of receiver anywhere in the Annapolis area. Messages were also sent in Morse code, but were either prearranged code signals or were encrypted. Rendered obsolete by satellite technology and the end of the cold war, NSS ceased operation and all of the antennas and most of the towers were demolished in 1999. Three of the smaller 600 foot towers were preserved near the tip of Greenbury Point to serve as aids to navigation for boaters on the Chesapeake Bay. The callsign, operating from Annapolis, was brought back for the May 8, 2021 Armed Forces Day radio test. This is an annual event when amateur radio operators can work through crossband communications with certain military stations. The station was active for 16 hours.