Джозеф Хулм: Футбол және Крикет шебері

Кіріспе

Джозеф Харольд Энтони Хулм (1904 жылғы 26 тамыз – 1991 жылғы 27 қыркүйек) – ағылшын футболшысы және крикетші.

Футбол мансабы

Стаффордта туған Хюльм көбінесе оң қанатта ойнайтын. Хулм 1922 жылдың қазан айында Мидленд лигасының «Йорк Сити» клубында футбол карьерасын бастамас бұрын «Стаффорд YMCA» клубында ойнады. 1924 жылдың ақпан айында 250 фунт стерлингке «Блэкберн Роверс» клубына ауысты. Хулм 1932–1933 маусымына дейін «Арсеналдың» оң қанатындағы бірінші таңдау болды, ол 1929 жылы «Арсеналға» қосылған Клифф Бастинмен бірігіп, Алекс Джеймс сияқты шабуылдаушы орталық жартылай қорғаушының қолдауымен өте жылдам қанаттар жұбын құрады. Хюльме мен Бастин екеуі де «Арсенал» үшін көп гол соқты, Хюльме 1931–1932 жылдары 18 гол, ал одан кейінгі маусымда 20 гол соқты (соның ішінде «Сандерленд» және «Миддлсбро» командаларына қарсы хет-триктер). Осы аралықта Хюльме мен «Арсенал» 1929–30 жылдары ФА кубогын жеңіп, 1930–31 және 1932–33 жылдары Бірінші дивизион титулдарын жеңіп, трофейлерді жеңе бастады. Жарақаттар Хюльмды тағы бір жеңімпаз медалінен айырды, өйткені ол 1933–1934 жылдардағы «Арсеналдың» жеңімпаздық маусымында сегіз кездесуде ғана (бірақ бес гол соқты) өнер көрсетті. Ол келесі маусымында, 1934–1935 жылдары «Арсеналға» оралды және 16 кездесуде үшінші лига жеңімпаздарының медалін жеңіп алды, бірақ қазір жарақаттану және форманың жоғалуы оның автоматты түрде бірінші таңдау болмағанын білдірді, ол Пат Бислимен және Альф Кирченмен міндеттерді бөлісті. 1935–1936 жылдары Хулм лига мен кубокта 28 рет ойнап, «Арсеналмен» соңғы мәртебесін жеңіп алды – ФА кубогының екінші медалін, «Арсенал» финалда «Шеффилд Юнайтедті» 1–0 есебімен жеңгеннен кейін. Ол «Арсеналдың» алғашқы төрт кубок финалының барлығында ойнаған жалғыз ойыншы болды. Хулм соңғы екі маусымды «Арсеналда» (1936–1937 және 1937–1938 жылдары) жартылай ойыншы ретінде өткізді, бір жарым жылда он кездесуде ғана өнер көрсетті. Соңғы рет 1937 жылы 18 желтоқсанда «Ливерпульге» қарсы ойнады. Барлығы «Арсенал» үшін 374 кездесуде 125 гол соқты, бұл оны клубтың барлық уақыттағы сегізінші гол соққан ойыншысы етті. Хулм 1938 жылы қаңтарда «Арсеналдан» «Хаддерсфилдке» ауысты, онда ол футбол карьерасын аяқтады, 1937–1938 жылдары ФА кубогының екінші орынды иеленді, содан кейін маусым соңында футболдан зейнеткерлікке шықты. «Арсенал» 1937–1938 жылдары бұрынғы Бірінші дивизионды жеңіп алды, бірақ ол бүкіл маусымда жеті рет қана лигада өнер көрсетті. Хулм сондай-ақ жақсы крикетші болды, 1929 және 1939 жылдар аралығында Миддлсекс үшін 225 рет ойнады, ол шабуылдаушы орталық қатардағы ойыншы және орташа жылдамдықпен доп беретін болды. 1930 жылы Миддлсекс құрамасына шақырылып, сол жылы Уорвикширге қарсы 117 рет соғып, Эджбастонда жеңіске жетті. Ол 1932 жылы маусымда алғаш рет 1000-нан асып, 1934 жылы ең жоғары көрсеткішке қол жеткізді – 34,94 есебімен 1258 ұпай, соның ішінде төрт жүздік. Ол тереңдегі өте жақсы алаңгер және қақпаның аралығында жақсы жүгіруші еді. 225 матчта ол 8103 ұпай жинады, орташа ұпай 26,56, ал ең жоғары он екі жүзінің ішінде Глостерширге қарсы Бристольде соққан 143 ұпайы ең жоғары болды. Оның оң қолмен орташа жылдамдықпен доп беруі оған 36,40 есебімен 89 қақпа соқтырды, карьерасының ең жақсы көрсеткіші 4/44 болды, ал ол 110 допты ұстады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол полиция қызметкері болып жұмыс істеді. Хулм 1945 жылдан 1949 жылға дейін «Арсеналдың» ең мықты қарсыласы «Тоттенхэм» клубының бас жаттықтырышы болды. Ол кезде ол көп табысқа жете алмады, бірақ 1950–1951 жылдары чемпиондық жеңімпаздарының негізін қалады. Осыдан кейін Хюльме футболдан шығып, сәтті журналист болды. Ол 1991 жылы 87 жасында қайтыс болды.

Born in Stafford, Hulme usually played as a right winger. Hulme played for Stafford YMCA before starting his career in non League football with Midland League side York City in October 1922, before moving to Blackburn Rovers in February 1924 for a fee of £250. Hulme remained first choice on the right wing at Arsenal up until the 1932–33 season, combining with Cliff Bastin (who joined Arsenal in 1929) to form a pair of highly paced wingers supported passes from an attacking central midfielder, in the shape of Alex James. Hulme and Bastin were both prolific scorers for Arsenal, with Hulme hitting 18 goals in 1931–32 and 20 (including hat tricks against Sunderland and Middlesbrough) the season after that. In the meantime Hulme and Arsenal had started winning trophies, taking the FA Cup in 1929–30, and followed it up with a pair of First Division titles in 1930–31 and 1932–33. Injuries robbed Hulme of another title winning medal, as he only made eight appearances (but still scored five times) in Arsenal's 1933–34 title winning season. He returned to the Arsenal side the following season, 1934–35, and won his third league winners' medal with 16 appearances, although by now injury and losses of form meant he was not an automatic first choice, sharing duties with Pat Beasley and Alf Kirchen. In 1935–36 Hulme played 28 times in league and cup won his final honour with Arsenal, a second FA Cup medal after Arsenal beat Sheffield United 1–0 in the final, making him the only player to have played in all of Arsenal's first four cup finals. Hulme spent his final two seasons at Arsenal (1936–37 and 1937–38) as a bit part player, making just ten appearances in one and a half years. His final appearance came against Liverpool on 18 December 1937. In all he scored 125 goals in 374 appearances for the Gunners, making him the club's eighth top scorer of all time. Hulme left Arsenal for Huddersfield in January 1938, where he saw out the rest of his career, picking up an FA Cup runners up medal in the 1937–38 season before retiring from football at the end of that season. Arsenal also won the old First Division in 1937–38 but he only made seven league appearances all season. Hulme was also a fine all round cricketer, playing 225 times for Middlesex between 1929 and 1939 as an aggressive middle order batsman and medium fast bowler. Capped by Middlesex in 1930, he scored his first century that year, 117 against Warwickshire at Edgbaston. He first passed 1,000 runs for the season in 1932, and in 1934 made his highest aggregate, 1,258 runs at 34.94, including four hundreds. He was an excellent fielder in the deep, and a good runner between the wickets. In 225 matches he made 8,103 runs at an average of 26.56, the highest of his twelve hundreds being 143 against Gloucestershire at Bristol. His useful right arm medium pace bowling brought him 89 wickets at 36.40, with a career best of 4 for 44, and he held 110 catches. After World War II, which he spent working as a policeman, Hulme became manager of Arsenal's fiercest rivals, Tottenham Hotspur from 1945 to 1949. He achieved little actual success at the time, but he did lay the foundations for their championship winning side of 1950–51. After that, Hulme left football altogether, to become a successful journalist. He died at the age of 87, in 1991.

Жеке өмір

Стаффордта төрт баланың үшіншісі ретінде дүниеге келген Хулм 1927 жылдың маусым айында Ланкаширдегі Файлд қаласында Минни Беннеттке үйленді. Келесі жылы олардың егіз қыздары Жозефина мен Мэри туды.