Берли-Хед: Табиғаты мен тарихы

Кіріспе

Ричмонд ауданындағы ауылдық жер.

Бұл маңай екі ерекше бөліктен тұрады. Маңайдың солтүстік-шығыс бөлігі – Коралл теңізімен солтүстік-шығыстан шектелген тар жағалау аймағы және оған Бурлих Хед кіреді. Ал оңтүстік-батыс бөлігі Талебуджера өзені бойымен ішке қарай созылады. Вест-Бёрли – маңайдың оңтүстік-батысындағы шағын аудан (бұрынғы қалашық). Онда сауда және өнеркәсіптік аймақтар бар.

Геология

Берлихед аймағы 20 мен 23 миллион жыл бұрын Уорнинг тауының көптеген жанартаулық атқылауларынан пайда болған еріген лавадан қалыптасты. Ағып келген лава жағалауға жетіп, Берлихед мүйісі мен Пойнт-Денджерді құрады. Аймақты қалыптастырған геологиялық процестер әртүрлі тау жыныстарының пайда болуына себеп болды, бұл ландшафтқа, өсімдік түрлеріне және оларды күтіп баққан жануарларға әсер етті. Квинсленд университетінің геологтары мен студенттері 1920 жылдары осы аймаққа үлгілер жинау үшін келе бастады.

Экология

Бурли Хедленд – Квинсленд және Жаңа Оңтүстік Уэльс шекаралық тауларына дейін жағалау ормандарын байланыстыратын жабайы табиғат дәлізінің бір бөлігі. Бёрли Ридж парк қорығы геологиялық құрамының әртүрлілігіне байланысты алуан түрлі тіршілік ортасына ие. Аймақты сақтау арқасында 200 жылдан астам бұрын жергілікті халық қолданған көптеген өсімдік түрлері сақталған. Коалалар ұнататын эвкалипт орман түрлері өседі. Басқа да жергілікті жануарлардың ішінде ұшқыш түлкілер, жылғақтылар және 60-тан астам құс түрі бар. Адамдар қоныстанғанға дейін бұл аймақ тығыз орманды болған.

Тарих

Аустралияның жергілікті халқы Еуропалықтардың қоныстануына дейін мыңдаған жылдар бойы Бурли-Хедс аймағын мекендеген. Жергілікті тайпа Комбумерри руы деп белгілі болды, олар осы аймақты «Джеллургал» деп атады. 1840 жылы Джеймс Уорнерге Moreton Bay маңындағы жағалауды зерттеу тапсырылды. Уорнер оның алып көлеміне байланысты бұл жерді Burly Head деп атады, бірақ уақыт өте келе атауы Burleigh Head болып өзгерді. Burleigh қаласы (орталығында) 18 қараша 1871 жылы геодезист G. L. Pratten зерттеді. 1872 жылғы 27 мамырда Квинсленд үкіметі Burleigh қалалық учаскелерін сату 1872 жылғы 2 шілдеде Beenleigh жер кеңсесінде өтетінін жариялады. Сатуға 65 қалалық учаске, Tallebudgera Creek маңындағы және жанындағы жерлер, сондай-ақ 19 ауылдық учаске қойылды. 1873 жылғы 2 сәуірде Beenleigh жер кеңсесінде тағы 40 қала маңындағы учаске сатылымға ұсынылды. 1873 жылға қарай қалашақ зерттелді, бірқатар учаскелер сатылды және Burleigh Heads пен Nerang арасындағы байланыс жолы салынды. Оның тамаша жағажайы туралы айтылымдар пайда бола бастады және газеттердегі хабарламалар Burleigh Heads табиғи сұлулығы аймақтағы барлық басқа жағажайларды басып тастауға мүмкіндігі бар екенін көрсетті. Дегенмен, қаладағы барлық учаскелер сатылғанмен, 1885 жылға қарай Фредерик Фаулер басқаратын бір ғана тұрғын үй және жеке меншіктегі үйлер өте сирек болды. 1914, 1915, 1930, 1929 және 1947 жылдары Burleigh-де қосымша бөліністер мен жер сатулар жүзеге асты. 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында суға түсуге қызығушылықтың артуын қолдау үшін мейрамханалар мен қонақ үйлер салынды. Бұл көп жылдар бойы жағажайдағы демалыс пен кемпингтің орталығы болды. Қаланың даму деңгейін 1929 жылғы картадан көруге болады. 1879 жылғы 11 қарашада Квинсленд үкіметі жергілікті басқарудың 74 бөлімін құрды, соның нәтижесінде Burleigh Heads Nerang бөліміне қосылды. 1948 жылғы 9 желтоқсанда Оңтүстік-Шығыс Квинслендтегі жергілікті басқаруды қайта ұйымдастыру аясында Квинсленд үкіметі Брисбен қаласы мен Жаңа Оңтүстік Уэльс шекарасы арасындағы бұрынғы он жергілікті басқару аймағын төрт жаңа аймаққа алмастырды. Burleigh басқа жағажай қалалары Southport және Coolangattaмен бірге жаңадан құрылған South Coast қаласының бөлігіне айналды. 1884 жылғы қаңтарда Джон Кэмерон аукцион арқылы Burleigh Head North иелігінің 278 бөлінген учаскесін сатты. Аукционды жарнамалаған картада иелік Esplanade жағалауына қарап және Nerang Creek-ке жақын орналасқандығы көрсетілген. Ernest Junction-ден Tweed Heads-ке дейінгі South Coast темір жолы 1903 жылы ашылды. Ол қазіргі Pacific Highway сияқты бағытпен Burleigh Heads арқылы өтті, ал Burleigh станциясы Booningba темір жол станциясы (1915 жылғы 16 сәуірде West Burleigh темір жол станциясы деп қайта аталды) арқылы қызмет көрсетілді, ол Tallebudgera Creek-тің батыс жағалауында, қазіргі Burleigh Heads және Tallebudgera елді мекендерінің шекарасында орналасқан. West Burleigh өзінің атын бұрынғы South Coast темір жолындағы West Burleigh темір жол станциясынан алды. Темір жол станциясының атауын Квинсленд темір жол департаменті 1915 жылғы 16 сәуірде берді. Бұрын станция аборигендердің тілінен алынған Booningba деп аталған, ол «кивидің мекені» деген мағынаны білдіреді. «Уақытша» жағдайда сегіз жыл өткен соң, 1935 жылғы 30 тамызда мектеп өзінің қазіргі орнына көшірілді. 1926 жылғы 22 тамызда епископ Генри Ле Фану Burleigh Heads қаласында ағаштан салынған Англикан шіркеуінің залын бағыштады. Burleigh Heads мемлекеттік мектебі 1927 жылдан 1935 жылға дейін залды пайдаланды. Ол 1971 жылы қасиетті деп жарияланды. Мефодизм 1923 жылы пастор Дж. Бин жағажайда қызмет көрсеткен кезде Burleigh Heads қаласында басталды, бірақ толқындардың шуына байланысты қызмет тоқтатылды, оның орнына бірнеше жеке үйлер мен Фредглидің ашық ауадағы театры пайдаланылды. Methodist Church of Queensland атынан 1925 жылғы қыркүйекте West Burleigh Road және Burleigh Street бұрышындағы жер сатып алынды; ол бұрын Смит пансионаты Burleigh Lodge орналасқан жер болды, ол Marine Parade (қазіргі The Esplanade) көшірілді, онда ол Burleigh Hotel атанды. 1928 жылғы 23 желтоқсан күні жексенбіде Methodist шіркеуін ресми түрде ашты, президент Джеймс Х. Хитон. Ол «теңізге көрінісі бар төбеде» орналасқан. Burleigh Heads қаласындағы алғашқы Presbyterian қызметтері 1926 жылы Парк-авенюдегі миссис Маргарет Блэктің үйі Braemar-да өтті. 1928 жылғы қазан айында West Street-тегі жер Куинслендтің Presbyterian шіркеуі үшін Уильям Роберт Блэктің қаржылық көмегімен және Александр Мейстің басшылығымен сатып алынды. Джеймс және Коннер көшелерінің сауда орталығы 1930 жылдарға қарай қалыптасты және соғыстан кейінгі кезеңде қарқынды даму алды. Burleigh Esplanade бойындағы Norfolk Pines қатары 1934 жылы жергілікті дүкен иелері, Justins отбасы еңбек етіп отырған кезде отырғызылды. De Luxe Theatre Уильям Фрадгли салған және 1930 жылғы 15 қазан күні ашылған. Бастапқыда оның көрсетілімдері үнсіз фильмдерден тұрды, ал 1931 жылғы 9 қыркүйекте алғашқы «сүреті» Paradise Island, Hot Curves және «Mickey the Mouse» мультфильмі көрсетілді. Ол Catholic church қызметтері үшін де пайдаланылды, Infant Saviour Roman Catholic Church салынғанға дейін. Екінші дүниежүзілік соғыс кинотеатр үшін өркендеу кезеңі болды, өйткені аймақта Австралия және АҚШ армиясының әскерлері орналасқан. 1945 жылғы ақпан айында Thams ағайындылары (Лоренц және Чарльз Тамс, Gold Coast-тағы басқа кинотеатрлардың иелері және операторлары) De Luxe кинотеатрын жалға алды, ал 1950 жылы сатып алды. 1954 жылғы 19 және 20 ақпан күндері циклондық желдер кинотеатрға зиян келтірді, оны қайта жаңарту қажет болды. Тамс кинотеатрды 1966 жылғы 29 маусымда сатты. Ғимарат бірте-бірте құлдырап қалды. 1970 жылдары ол Old Burleigh Theatre Arcade-ке айналдырылды, онда дүкендер, мейрамханалар және кеңселер орналасқан. 2019 жылғы тамыз айында кешен мен жанындағы ғимарат шамамен 18,5 миллион долларға сатылды, ал қысқа мерзімді мақсаты қазіргі операцияларын жалғастыру болды, бірақ ұзақ мерзімді перспективада учаскені қайта құру жоспарланған. 1933 жылғы 8 қаңтарда архиепископ Джеймс Духиг Infant Saviour Catholic Church-тің негізгі тасын салған, ол 1926 жылы сатып алынған Connor Street және Park Avenue көшелерінің оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан. 1935 жылғы 27 қаңтарда Духиг шіркеуді ресми түрде ашты. Ол Брисбен архитектор Джон Патрик Донохьюмен испандық миссия стилінде салынды және кірпіштен және фиброцементтен тұрғызылды, «көрнекті фасады» құрастырылған цементпен әшекейленген және Кордоба плиткаларымен безендірілген. Ғимарат 600 адамға арналған және маусымдық туристердің көп ағынына бейімделу үшін верандаларды қосымша орындар ретінде пайдаланды (Burleigh бұрыннан-ақ танымал демалыс орны болған). Оны B. Robinson салған және құны шамамен £3,000 болды. Онда болашақта осы жерге үлкенірек шіркеу салу және алғашқы шіркеуді зал ретінде пайдалану жоспары болғандықтан ағаштан жасалған би алаңы бар еді. 1999 жылғы 15 тамызда архиепископ Джон Батерсби шіркеуде соңғы миссаны өткізді. Ғимарат сатылып, Heritage Estate Winery (қазіргі Hampton Estate Winery) мекемесіне көшірілді, 62 Bartle Road, Tamborine Mountain, онда ол мейрамхана және банкеттер орталығы ретінде қайта жаңартылды. Infant Saviour Primary School 1935 жылғы 6 ақпанда Infant Saviour Catholic Church-тің верандасында ашылды. 1942 жылы мектеп Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жапон шабуылының қаупіне байланысты жабылды. Ол 1953 жылғы 27 қаңтарда Missionary Franciscan Sisters of the Immaculate Conception арқылы қайта ашылды және 1973 жылы Marymount Catholic Primary School ашылғаннан кейін жабылды. Burleigh State High School 1963 жылғы 1 қаңтарда ашылды. Кейін ол South Coast District State High School деп аталды, содан кейін Miami State High School деп қайта аталды. ...

Indigenous Australians inhabited the area of Burleigh Heads for thousands of years prior to European settlement. The Indigenous tribe were known as the Kombumerri clan, who had named the area 'Jellurgal'. In 1840, James Warner was commissioned to survey the coastline near Moreton Bay. Warner named the headland Burly Head because of its massive appearance but the spelling was corrupted to Burleigh Head over time. The town of Burleigh (centred at ) was surveyed by on 18 November 1871 by surveyor G. L. Pratten. On 27 May 1872 the Queensland Government announced the sale of town lots in Burleigh would take place on 2 July 1872 at the Lands Office in Beenleigh. On offer were 65 suburban lots ranging from and 19 country lots ranging from on or near Tallebudgera Creek. On 2 April 1873 at the Lands Office in Beenleigh a further 40 suburban lots mostly about were offered for sale. By 1873, the township had been surveyed, a number of the allotments sold and a track created connecting Burleigh Heads to Nerang. References to its magnificent beach were starting to appear and reports in newspapers suggested that Burleigh Heads' natural beauty had the potential to eclipse all other seaside locations in the region. However, despite the eventual sale of all the allotments in the township, by 1885, there was only one accommodation house run by Fredrick Fowler and very few, if any, privately owned houses. Further subdivisions and land sales took place in Burleigh during 1914, 1915, 1930, 1929 and 1947. Development including restaurants and guest houses to support the increasing interest in bathing that took place in the last years of the 19th century and the first of the 20th century. It has been the centre of beach activities and a camping site for many years. The extent of the town's development can be seen in this 1929 map. On 11 November 1879, the Queensland Government created 74 division of local government which saw Burleigh Heads included in the Nerang Division. On 9 December 1948, as part of a major reorganisation of local government in South East Queensland the Queensland Government replaced ten former local government areas between the City of Brisbane and the New South Wales border with four new local government areas. Burleigh became part of the newly created Town of South Coast along with other coastal towns Southport and Coolangatta. In January 1884, 278 subdivided allotments of the Burleigh Head North estate were auctioned by John Cameron, auctioneer. A map advertising the auction shows the estate to be fronting the Esplanade and close to Nerang Creek. The South Coast railway line from Ernest Junction through to Tweed Heads opened in 1903. It passed through Burleigh Heads on a route roughly similar to the present Pacific Highway with Burleigh being served by the Booningba railway station (renamed on 16 April 1915 to West Burleigh railway station) which is located on the western bank of Tallebudgera Creek roughly on the boundary of the present day suburbs of Burleigh Heads and Tallebudgera (approx ). West Burleigh takes its name from the West Burleigh railway station on the former South Coast railway line. The railway station name was assigned by the Queensland Railways Department on 16 April 1915. The railway station had previously been named Booningba, an Aboriginal name meaning place of the echidna. After eight years in "temporary" accommodation, on 30 August 1935, the school moved permanently to its current site. On Sunday 22 August 1926, Bishop Henry Le Fanu dedicated a wooden Anglican church hall in Burleigh Heads. The Burleigh Heads State School occupied the hall from 1927 to 1935. It was consecrated in 1971. Methodism commenced in Burleigh Heads when Reverend J. Bean held services on the beach in 1923, which were discontinued owing to the noise of the surf, in favour of using a number of private homes and other venues such as Fradgley's open air theatre. Land on the corner of West Burleigh Road and Burleigh Street was purchased in September 1925 on behalf of the Methodist Church in Queensland; it was formerly the site of the Smith's boarding house Burleigh Lodge which was relocated to Marine Parade (now The Esplanade) where it became the Burleigh Hotel. On Sunday 23 December 1928, a Methodist church was officially opened by Reverend James H. Heaton (President of the Methodist Conference). It was and situated "on a hill with a beautiful outlook over the ocean". The first Presbyterian services in Burleigh Heads were held in the house Braemar, the home of Mrs Margaret Black in Park Avenue in 1926. Land in West Street was purchased in October 1928 for the Presbyterian Church of Queensland with the financial assistance of William Robert Black and the leadership of Alexander Mayes. The commercial centre of James and Conner Streets was established by the 1930s and began to boom during the postwar period. The landmark row of Norfolk Pines along the Burleigh esplanade were planted by local shopkeepers, the Justins family, in 1934. The De Luxe Theatre was built by William Fradgley and opened on Wednesday 15 October 1930. It showed silent movies initially with its first "talkie" on Wednesday 9 September 1931, featuring the movies Paradise Island, Hot Curves and a "Mickey the Mouse" cartoon. It was also used for Catholic church services prior to the construction of the Infant Saviour Roman Catholic Church. World War II was a boom time for the cinema as there were camps for both Australian and American army personnel in the area. In February 1945 the Thams Brothers (Lorenz and Charles Thams who owned and operated other cinemas on the Gold Coast) leased the De Luxe, purchasing it in 1950. Cyclonic winds damaged the cinema on Friday 19 and Saturday 20 February 1954, and it needed to be rebuilt. The Thams sold the cinema on 29 June 1966. The building gradually became derelict. It was converted in the 1970s into the Old Burleigh Theatre Arcade, with shops, restaurants and offices. In August 2019, the complex and an adjacent building were sold for about $18.5 million, which the short term intention of continuing its current operations but with a long term view of redeveloping the site. On 8 January 1933, the foundation stone of the Infant Saviour Catholic Church was laid by Archbishop James Duhig on land which had been purchased in 1926 on the south western corner of Connor Street and Park Avenue On Sunday 27 January 1935, the church was officially opened by Duhig. It was designed in Spanish Mission style by Brisbane architect John Patrick Donoghue and was built using brick and fibro cement with a "handsome facade" of rough cast rendered cement decorated with cordoba tiles. The building was and could seat 600 people, using the verandahs for additional seating to accommodate for the seasonal influx of tourists (Burleigh already being a popular holiday destination). It was built by Mr B. Robinson and cost about £3,000. It included a wooden dance floor as it was planned to build another larger church building on the site later and use the first church as a hall. On 15 August 1999, Archbishop John Bathersby conducted the final mass in the church. The building was sold and relocated to the Heritage Estate Winery (now the Hampton Estate Winery) at 62 Bartle Road, Tamborine Mountain, where it was restored for use as a restaurant and reception centre. The Infant Saviour Primary School opened on 6 February 1935 on the verandahs of the Infant Saviour Catholic Church. The school closed in 1942 because of fears of a Japanese invasion during World War II. It was reopened on 27 January 1953 by the Missionary Franciscan Sisters of the Immaculate Conception and closed in 1973 when it was replaced by Marymount Catholic Primary School. Burleigh State High School opened on 1 January 1963. It was renamed South Coast District State High School before being renamed again to Miami State High School. In the , Burleigh Heads had a population of 9,188, 52.2% female and 47.8% male. The median/average age of the Burleigh Heads population is 40 years of age, 3 years above the Australian average.

Көлік

Алтын жағалау тас жолы қалашықтың шығыс жағымен өтеді және қалашықтың ортасынан өтеді. Голд-Кост тас жолы Бурли-Хедс қалашығын Голд-Косттың барлық жағажай маңындағы қалашықтармен байланыстырады. Батыс Берли жолы (Мемлекеттік тас жол 80) Стоклендс Бурли-Хедстің алдындағы қиылыстан кейін Риди Крик жолы болып өтеді, қалашықтың ортасын Тынық мұхиты тас жолымен және Варсити Лейкс теміржол станциясымен байланыстырады. Бурли-Хедс қалашығы Транслинк қызметтерімен қамтамасыз етіледі, ол Транспорт және Басты жолдар департаментінің еншілес компаниясы болып табылады және Оңтүстік-Шығыс Квинсленд аймағында біріктірілген билет жүйесін іске асырады. Бурли-Хедс аялдамасы – қалашықтағы басты автобус аялдамасы, ол Алтын жағалау тас жолында орналасқан. Автобус қызметі Бурли-Хедс қалашығын Голд-Кост әуежайымен, Твид-Хедс, Робина және Бродбичпен байланыстырады.

2022 жылдың шілдесінде Бродбичтен Бурли-Бичке дейін барған G:link трамвай желісін кеңейтуге ірі құрылыс жұмыстары басталды, аяқталуы 2025 жылдың соңына жоспарланған.

Білім

Бёрли Хедс мемлекеттік мектебі – Төменгі Алтын жағалау шоссесінде орналасқан ұлдар мен қыздарға арналған мемлекеттік бастауыш мектеп (балабақшадан 6-сыныпқа дейін). 2018 жылы мектепте 531 оқушы, 47 мұғалім (38 толық жұмыс күніне шаққанда) және 44 оқытушы емес қызметкер (29 толық жұмыс күніне шаққанда) болды. Мектепте арнайы білім беру бағдарламасы бар. Бёрли Хедс қаласында орта мектеп жоқ. Ең жақын мемлекеттік орта мектептер – көршілес Маями қаласының солтүстігіндегі Маями мемлекеттік орта мектебі және Эланорадағы Эланора мемлекеттік орта мектебі. Бёрли Хедс кітапханасы бірінші қабатта, ал Фредгли залы жоғарғы қабатта орналасқан. Сент-Джон евангелист ағылшын шіркеуі 14 Парк-авенюде орналасқан. Онда сәрсенбі және жексенбі күндері қызмет өткізіледі. Infant Saviour Catholic Church 4 Park Avenue мекенжайында орналасқан. Ол Брисбен архиепископиясының Бурли Хедс католик приходының бір бөлігі. Бұл 1977 жылы Австралияда Біріккен шіркеу құрылған кезде Бурли Хедстегі бұрынғы методист және пресвитериан шіркеулерінің бірігуі нәтижесінде пайда болды. Қазіргі шіркеу ғимараты 1990 жылдың 16 қыркүйегінде ашылды.

Оқиғалар

Бёрли Хедс мемлекеттік мектебінде The Village Markets өтеді, бұл жергілікті жаңа дизайнерлер мен суретшілерді қолдау мақсатында екі айда бір рет ұйымдастырылатын шара.