Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Портлендтегі жаяу және велосипед көпірі, Орегон штаты
Pedestrian and bicycle bridge in Portland, Oregon
Көк көпір, сондай-ақ Крос-Каньон көпірі деп белгілі, АҚШ-тың Портленд қаласындағы Рид колледжінің солтүстік және оңтүстік бөліктерін жалғастыратын қисық жаяу және велосипед көпірі. Көпір кампустың ішінде орналасқан 28 акрлық су алабындағы "каньон" деп аталатын Рид көлінен өтеді; бұл Джонсон өзенінің саласы – Кристалл Спрингс өзенінің бір бөлігін қамтиды. 1992 жылы салынған Көк көпір, кампустағы "каньон арқылы өтетін көпірлер" деп аталатын көпірлер тізіміндегі үшінші көпір болып табылады. Көк көпір 1959 жылы 1930 жылдары салынған жалпақ ағаш көпірдің орнына салынған Артур М. Черчилль ескерткіш көпірін алмастырды. Черчилль ескерткіш көпірінің бірегей дизайны – екі консольдік, алдын ала керілген фанерадан жасалған және жұқа кенеппен жабылған конструкциясы, оны әлемдегі жалғыз осындай көпір еткен. Кейіннен кенептің беті тым сырғалқы екені анықталды. Черчилль ескерткіш көпірін ауыстыру шешімі 1990 жылы Портленд қаласы бекіткен Кампус нысандарының бас жоспарынан туындады. Zimmer Gunsul Frasca Partnership (қазір ZGF Architects LLP) ұсынған жобалардың ішінде Каньон комитеті бетонды құрылысты таңдады, оның артықшылықтары ұзақ қызмет ету мерзімі, төменгі күтім шығындары және құрылыс кезінде каньонға ең аз экологиялық зиян тигізу болды. Көк көпір Америка бетон және инерт материал өндірушілер қауымдастығынан "Бетон саласындағы үздік жетістіктер" сыйлығын алды. Көпір әдемілігімен танымал, студенттерді кампусқа тарту мақсатымен каталогтарда және көрмелерде жиі көрсетіледі. Ол кездесу орны ретінде қызмет етеді және студенттер мен оқытушылар тарапынан кампустағы сүйікті орын ретінде танылды. Көпір "Мұхаббат тойы" (2007) және "Көк секілді джаз" (2012) фильмдерінде де пайда болды.
The Blue Bridge, also known as the Cross Canyon Bridge, is a curved pedestrian and bicycle bridge connecting the north and south halves of the Reed College campus in Portland, Oregon, in the United States. The bridge crosses Reed Lake, located within the 28 acre watershed on campus known as the "canyon"; this includes part of the course of Crystal Springs Creek, a tributary of Johnson Creek. The Blue Bridge, completed in 1992, marks the third in a series of bridges that have been commonly referred to as the "cross canyon bridges", signifying their function on campus. The Blue Bridge replaced the Arthur M. Churchill Memorial Bridge, completed in 1959 as a replacement for a flat wooden bridge constructed in the 1930s. The unique design of the Churchill Memorial Bridge, which was supported by two cantilevers of pre stressed plywood and covered with a thin canvas membrane, made it the only one of its kind in the world. The canvas membrane was later determined to be too slippery. Replacement of the Churchill Memorial Bridge arose from the Campus Facilities Master Plan, adopted by the City of Portland in 1990. From the designs offered by Zimmer Gunsul Frasca Partnership (now known as ZGF Architects LLP), the Canyon Committee chose a concrete structure, benefits of which included a longer lifespan, lower maintenance costs and the least environmental damage to the canyon during construction. The Blue Bridge received the award for "Excellence in Concrete" from the American Concrete and Aggregate Producers Association. Known for its aesthetics, the bridge is often pictured in catalogs and displays to attract students to the campus. It has served as a meeting place and has been cited as a favorite location on campus by students and faculty. The bridge was featured in the films Feast of Love (2007) and Blue Like Jazz (2012).
Негіздер мен даму
1930 жылдары көлді кесіп өтуге мүмкіндік беретін жалпақ ағаш көпір салынды. 1957 жылы көлдің солтүстік жағында жаңа жатақханалар салу үшін қазба жұмыстары басталды. Артур М. Черчилль ескерткіш көпірін ауыстыру қажеттігі 1990 жылы Портленд қаласы бекіткен Кампус нысандарының бас жоспарынан туындады. Бастапқы техникалық-экономикалық зерттеуде ағаштан жасалған алты балама ұсынылды. Рид колледжінің Каньон комитеті Читтик, Колеман және Вудбридж жатақханалары арасындағы қазіргі бағытты сақтай отырып, Читтик жатақханасының оңтүстігіндегі көпірдің солтүстік жағына кіруді қамтамасыз ететін нұсқаны таңдады. Схемалық жобалау кезеңінде Zimmer Gunsul Frasca Partnership (қазір ZGF Architects LLP деп аталады) төрт концептуалды құрылымды қарастырды: бетон, болаттық қабырға, болаттық ферма және ағаш. ZGF каньон комитетіне ең ұзақ қызмет ету мерзімін, ең төменгі күтім шығындарын және құрылыс кезінде каньонға ең аз экологиялық зиян келтіретінін ұсынды. Солтүстік жаяу жолының бағыты Акерман, Читтик, Колеман және Сисон жатақханалары арасындағы қазіргі бағытты жалғастыру үшін өзгертілді, солтүстік тұрақтан көпірге тікелей қол жеткізуді сақтап қалды. Жаңа көпір жұмсақ еңіспен және қисық болады, бетоннан жасалған "Т" пішіндес құрылым бетон бағаналармен тіреледі. Көпірдің бағыты Черчилль ескерткіш көпіріне ұқсас болады, ол Элиот Холлдан солтүстікке қарай Читтик және Сисон жатақханалары арасындағы аймаққа дейін созылады. Көпір 4000 фунт/квадрат дюйм бетоннан және 60 маркалы болат арматурадан салынды. Көптеген беттерге сырлау қолданылды. Көпірдің декісі орташа щеткамен жасалған текстурамен және мөлдір тығыздағыш қабатпен аяқталды. Жаңадан салынған жаяу жолдары бойында мұқият тегістеу жұмыстары жүргізілді және бұрыннан бар газондармен үйлесетіндей жаңа газондар себілді. Студенттер жыл соңында ақ шамдарды көк шамдарға ауыстырды деген хабар бар. Көк шамдардың "тартымды" көрінісіне байланысты олар сақталды.
In the 1930s, a flat wooden bridge was constructed to allow people to cross the lake. Excavation on the north side of the lake began in 1957 to accommodate the construction of new dormitories. Replacement of the Arthur M. Churchill Memorial Bridge arose from the Campus Facilities Master Plan, adopted by the City of Portland in 1990. The initial feasibility study offered six replacement options constructed of wood. Reed College's Canyon Committee selected the option which routed access to the north end of the bridge at the lawn south of Chittick dormitory, following the existing alignment between Chittick, Coleman and Woodbridge dormitories. During the schematic design phase, Zimmer Gunsul Frasca Partnership (now known as ZGF Architects LLP) considered four conceptual structures: concrete, steel beam, steel truss and wood. ZGF recommended concrete to the Canyon Committee as offering the longest lifespan, lowest maintenance costs and the least environmental damage to the canyon during construction. The alignment of the north walkway was amended to continue the existing route between Ackerman, Chittick, Coleman and Sisson dormitories, maintaining direct access to the bridge from the north parking lot. The new bridge would be gently sloping and curved, with a concrete "T" form supported by concrete columns. The bridge's alignment would resemble the Churchill Memorial Bridge, extending from the lawn north of Eliot Hall to the area between Chittick and Sisson dormitories. The bridge was constructed of 4,000 pounds per square inch concrete with 60 grade steel reinforcement. A sack finish was applied to most surfaces. The bridge deck was finished with a medium broom texture and a clear seal coat. Along newly constructed walkways, fine grading was required, and lawns were established to blend with those already present. Students reportedly replaced white bulbs with blue lights during an end of year celebration. The blue lights were kept because of their "captivating" appearance.
Қоршаған ортаны қорғау және қалпына келтіру
Каньон ортасын қорғау және қалпына келтіру көпiр құрылысының ең алғашқы кезеңдерiнен-ақ ескерілген. ZGF Architects және Каньон комитеті бетонды басты құрылыс материалы ретінде таңдады, себебі ол құрылыс барысында каньонға ең аз экологиялық зиян тигізеді. Көпiр кездесу орны ретінде пайдаланылды және студенттер мен оқытушылар тарапынан кампустағы сүйікті орын деп аталады. 2003 жылғы сәуір айында Тибет буддалық монахтары көпiрден сүт құрбандығы жасап, сондай-ақ құмдан мандала жасауға қолданылған құмды шашыпты. 1954 жылы ғылым саласындағы институттың алғашқы әйел профессоры атанған бұрынғы Рид колледжінің профессоры Хелен Стаффорд, оның күлін Көк көпiрге жақын Рид көлінің жағалауына шашуды өтінген; оның тілегі 2012 жылы қайтыс болғаннан кейін орындалды. Көпiр, Рид колледжі кампусының және Портленд қаласының басқа да орындарымен бірге "Махаббат тойы" (2007) және "Жаз сияқты көк" (2012) фильмдерінде көрсетілген. "Жаз сияқты көк" фильміндегі көпiрді бейнелейтін сахналар 2011 жылғы қаңтарда түсірілген.
Protection and restoration of the canyon environment were included in the earliest stages of bridge development. ZGF Architects and the Canyon Committee chose concrete as the preferred structure material partly because it offered the least environmental degradation to the canyon during construction. The bridge has served as a meeting place and has been cited as a favorite location on campus by students and faculty. In April 2003, Tibetan Buddhist monks used the bridge to execute a milk sacrifice and to disperse sand used in the creation of a sand mandala. Former Reed College professor Helen Stafford, who became the institution's first female professor in the sciences in 1954, requested that her ashes be scattered along the shore of Reed Lake near the Blue Bridge; her request was carried out following her death in 2012. The bridge, along with other sites on the Reed College campus and throughout Portland, was featured in the films Feast of Love (2007) and Blue Like Jazz (2012). Scenes from Blue Like Jazz that included the bridge were filmed in January 2011.