География

Стоктон – оңтүстік және оңтүстік-батысында Хантер өзені, шығысында Тынық мұхитымен шектесетін жартыарал. Шығыс жағалауында құмды төбелер мен серфингке арналған жағажайлар орналасқан, солтүстігінде көптеген кемелердің қаза тауып, батып қалған жерлері бар, ал батыс жағында көшпенді құстарды кездестіруге болатын батпақтар жатыр. Стоктон жағалауында демалыспен балық аулауға қолайлы көптеген орындар бар. Ұзақ жылдар бойы Стоктон, Ньюкасл қаласының оңтүстігіндегі орталық бизнес аймағымен жолаушылар мен көлік паромдары арқылы байланысқан. Бүгінде жолаушылар паромдары әлі де жүріп тұрса, көліктер 1971 жылы салынған Стоктон көпірі арқылы қатынауда.

Түпкүлгілік тарихы

Бұл аймақтағы аборигендер, ворими тайпасы, осы жердің түпкілікті халқы. Ворими тайпасы бұл жерді Буррабихангарн деп атайды. Бұл атау NSW Geographic Names Board тарапынан Pirate Point / Буррабихангарн ресми екі атауында мойындалған. Жыл бойы рулар дәстүрлі жерлерінде қозғалып, жаз айларында оларды жағалауға шақыратын келектің (муллет) қозғалысы оларды жинайтын. Осы уақыт туыстық байланыстарды нығайтуға арналған. Бұл іс-әрекеттердің дәстүрлі орны – Буррабихангарн.

Еуропалық қоныстану

1797 жылдың 9 қыркүйегінде лейтенант Джон Шортленд кейін Стоктон аталған жерге аяқ басқан алғашқы еуропалық болды. Бұл жер бастапқыда 1800 жылы жарым аралда кемесі қираған "Норфолк" кемесін ұрлап қашқан сотталғандардың салдарынан "Пираттар шығанағы" деп аталды. Жарым аралдың оңтүстік ұшы, солтүстік жартастың жанында, әлі де "Пираттар шығанағы" деп белгілі. Алғашқы ресми жер берілісі 1830 жылы Томас Маккуинге жасалды, ол Стоктонда 10 акр жер алды. 1835 жылы Александр Уокер Скотт жарым аралдың шығыс жағында 50 акр жер алды. Сол жылы Джеймс Митчелл батыс жағында 70 акр жер алды. Жарым аралдың бүкіл солтүстік бөлігі С. Самуэльдің жалға алу құқығында болды. 1896 жылы Стоктон шахтасында газ ағып, 11 адам қаза болды – бұл оқиға трагедияға ұласты. 20 ғасырда бұл жұмысшы табының тұрақты мекеніне айналды және бүгінде де 4200 тұрғынымен солай болып қала береді. Стоктондықтар Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бокс спортында жеміс берген жергілікті тұрғын, чемпион Дейв Сэндспен мақтанады. Шахтадағы апат сияқты, Сэндстің өмірі де осы теңіз жағалаундағы ауылдағы көптеген ескерткіштермен мәңгі есте қалды. Стоктон жағажайы 1989 жылы Ньюкасл орта мектебінің оқушысы және Ферн Бэй тұрғыны Ли Лидің зорлануы мен кісі өлтіруі орын алған жер ретінде де танымал. Осы оқиғадан шабыттанған "Блэкрок" (австралиялық драматург Ник Энрайттың пьесасы) және осы аттас фильм жарық көрді.

Білім

Екі бастауыш мектеп бар: Стоктон мемлекеттік мектебі және католиктік Санкт-Петер бастауыш мектебі. Стоктон Ньюкасл жоғары мектебінің аймағына жатады.

Мәдениет

Техникалық тұрғыдан Ньюкасл қаласының ішкі қалалық аймағы болғанымен, Стоктон өз алдына оқшауланғандықтан ауылдық атмосфераға ие. Онда жеке дүкендер, шіркеулер, екі клуб, үш паб, жүзу бассейні және тұрақ орны бар. Бұрын жабылуға дейін, Стоктон орталығы деп белгілі даму мүмкіндігі шектеулі адамдарға арналған ірі тұрғын кешен де болды. Алайда, соңғы жылдары қала өзін жаңарттап, Сидней сияқты басқа қалалардан жас мамандарды қоныстандыруға бағытталды. Бұл практика жылжымайтын мүліктің бағасын өсірді.

Спорт

Стоктон ауданында крикет командасы бар. Сонымен қатар, белсенді футбол клубы – Стоктон Шаркс футбол клубы да бар. Стоктон регби лигасы клубы Ньюкасл және Хантер регби лигасының C сыныптық турниріне қатысады. Сёрфинг Стоктон тұрғындарының өмірінің маңызды бөлігі болып табылады және ол Стоктон Сёрф Лайф Савинг Клубы (SLSC) негізінде ұйымдастырылған. SLSC-де саңғымен жүзу, серфинг, серфинг каноэсі, сондай-ақ серфинг құтқарушыларының жағажайдағы патрульдеуі сияқты шаралар өтеді. Порт Хантер 16 футтық желкенді кеме клубы Ньюкасл портында жүзеді.

Стоктон жағажайы

Стоктон жағасы оңтүстіктегі Стоктоннан солтүстік-шығысқа қарай Анна шығанағына дейін ұзаққа созылады. Кейбір аймақтарда оның ені 1 км-ге жетеді және 30 метрден биік құм төбелері бар, бірақ Стоктон жағында ең тар болып келеді. Көптеген жерлерде Стоктон жағалауында төрт дөңгелекті көліктер жүруге рұқсат етіледі, алайда жағалаудың екі шетінде жүруге тыйым салынған. Жағажайға Лавис Лейн немесе Анна Бэй арқылы кіруге болады, ал жағажайға кірмес бұрын рұқсат алу міндетті. Жүргізушілер жағажайдың табиғи ортасын құрметтеуге және құм төбелеріндегі өсімдіктер мен шөптерге тимеуге тиіс.

Кеме

1971 жылы Стоктон көпірі ашылғанға дейін Стоктонға басты көлік жолы көлік және жолаушылар паромдарының жүйесі болған. Бүгінде Квинс-Уорфтан, бұрынғы Ньюкасл теміржол станциясына жақын жерден Стоктонға үнемі паром қатынайды. Пароммен саяхат шамамен үш минутқа созады. Ньюкаслдан Стоктонға көлікпен бару үшін басты жолдардағы Порт-Стефенсқа көрсетілген көптеген белгілерді іздеу керек. Олар ақырында Стоктон көпіріне және сол маңайдағы қалашыққа бұрылысқа жеткізеді.

Жол

Стоктонға бір ғана жол бар. Бұл жол саяхат үшін екі бағытты ұсынады: шығысқа қарай Стоктон көпірі арқылы Кёрганг аралымен Ньюкаслға, ал солтүстікке қарай Хексхэм, Уильямтаун, Реймонд Террас, Нельсон шығанағы және Тынық мұхиты жолына қосылуға болады.

Автобустар

Стоктон қаласына Хантер Вэлли автобустарының 136-шы маршрутымен Реймонд Террасқа дейін автобус қатынайды.