Кіріспе
1818–1885 жылдары ағылшын англикан епископы Джеймс Фрейзер (18 тамыз 1818 – 22 қазан 1885) – Англияның Манчестер қаласының реформашы англикан епискобы. Ол шіркеу басқарудағы шебер және саяси көшбасшы болды, білім беру саласындағы шіркеу ұстанымын дамытумен, сондай-ақ практикалық саясат және өнеркәсіптік қатынастармен белсенді айналысты. Оның көзқарастары экуменикалық болғанымен, ол түрлі діндердің өкілдері арасында құрметке ие болды, бірақ 1874 жылғы Қоғамдық құлшылықты реттеу заңы бойынша даулы сот процесіне қатысты.
James Fraser (18 August 1818 – 22 October 1885) was a reforming Anglican bishop of Manchester, England. An able Church administrator and policy leader, he was active in developing the Church's approach to education and in practical politics and industrial relations. Though his views were ecumenical and he was respected within a wide variety of religions, he became involved in contentious litigation under the Public Worship Regulation Act 1874.
Ерте өмір
Глостерширдің Престбери қаласында туған Фрейзердің әкесі табыссыз саудагер болған, ол 1832 жылы қайтыс болғанда әйелі мен жеті баласын жандауға тиісті жағдайда қалдырған. Фрейзерді әкесінің әкесі Стаффордширдің Билстон қаласында, содан кейін түрлі мектептерде, оның ішінде Бриджнорт грамматикалық мектебінде тәрбиеледі. Ол Шрусбери мектебінде, содан кейін Оксфордтағы Линкольн колледжінде білімін аяқтады, ол 1839 жылы бітірді. Оның шектеулі қаржысы және стипендиялар үшін үздіксіз бәсекелестік оның тек спортқа деген құштарлығымен жеңілдетілген оқу өмірін талап етті. Ол жылқы мен аң аулауды ұнатқан, бірақ осы өмір салтын қаржыландыру қиын болды. 1840 жылы Оксфордтағы Ориел колледжінің мүшесі болып сайланды, ол 1846 жылы диякондыққа бекітіліп, аң аулауға деген құштарлығынан бас тартқанға дейін сабақ беріп, кітапханада жұмыс істеді. Оксфордтағы шағын шіркеулік жұмыстан кейін ол 1847 жылы дін қызметкері болып тағайындалды, содан кейін репетитор және кейде сарапшы ретінде білім беру жұмысын жалғастырды. Манчестер Англикандық епархиясы салыстырмалы түрде жаңа болды және оның бұрынғы жалғыз епископы Джеймс Принс Ли оның инфрақұрылымын дамытуға көп еңбек етпеді. Фрейзер бұл мәселені шешу үшін 99 жаңа шіркеуді қасиеттеп, Білім беру кеңесін қоса, бюрократиялық құрылымды құру бағдарламасын қолға алды. Ол Манчестер грамматикалық мектебі мен Оуэнс колледжі сияқты көптеген білім беру мекемелерінің басшысы болды. 1874 жылы ол төрешілік мансабын бастады, бірнеше ереуілдердегі жанжалды шешу үшін жұмыс істеді. Ол кооперативтік қозғалыстың ертедегі жақтаушысы және қолдаушысы болды.
Доктрина және сот ісі
Теологияға ешқашан тым қызығушылық танытпаған Фрейзер, ғибадат мәселелерінде либералдық көзқарас білдірді және ескі жоғары шіркеу мектебін жақтады, бірақ Оксфорд қозғалысының, өзінің шектен шыққандығы санайтын жағдайларына көңіл бөлмеді. Ол 1874 жылғы Қоғамдық ғибадатты реттеу заңын қолдады, бірақ 1878 жылы Майлс Платтингтің пасторы Рев. Сидни Фейторн Гриннің қамалуын тоқтатуға шамасы келмегендігіне наразы болды. Фрейзер ақыры Гриннің босатылуын қамтамасыз етті, бірақ Гриннің қызметтік жері сот шешімімен тартып алынды. Қауымның меценаты сэр Персиваль Хейвуд Гриннің заңсыз викарийі Гарри Когиллді жаңа пастор ретінде ұсынды. Фрейзер 1884 жылы Барон Поллоктың шешімімен ақталғанға дейін осы тағайындауға қарсылығына байланысты көптеген сот ісіне қатысты.
Кейінгі өмірі
1880 жылы ол анасы қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Агнес Эллен Фрэнсис Дунканға үйленді, олар бірге тұрған еді. Ол епископ сарайында суық тиюден туындаған асқынулар салдарынан кенеттен қайтыс болды. Барлық дін өкілдерінің епископы ретінде танымал болған оның өліміне яһуди және грек православие қауымдарымен қатар, барлық балама дін өкілдері де құрмет көрсетті. Оның Манчестердегі жерлеу рәсіміне көптеген адам жиналды. Ол анасының қабіріне Уфтон-Нерветте жерленді.
Құрметтер
Томас Вулнердің ІІ санаттағы мүсіні Манчестердегі Альберт алаңында орналасқан. Жергілікті әңгімелерге сүйенсек, Фрейзер Альфред Уотерхаус салған қалалық әкімшілік ғимаратына соншалықты наразы болғандықтан, одан қарай бұрылып тұрған екен.