Кіріспе

Северанс залы, сондай-ақ Северанс музыка орталығы деп те аталатын, АҚШ-тың Огайо штатындағы Кливленд қаласының Университет аймағындағы концерт залы, Кливленд оркестрінің үйі. 1931 жылы оркестрге тұрақты орын беру мақсатымен ашылған бұл ғимаратқа демеушілер Джон Л. Северанс және оның әйелі Элизабет Хантингдон ДеУит Северанс есімдері берілген. Ол Кливлендтің Уэйд паркі ауданының бір бөлігі ретінде Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. Северанс залы Кливленд оркестрінің үйі ғана емес, сонымен қатар Кейс-Уэстерн Резерв университетінің бітіру салтанаты өтетін орын. Бұдан өзге, Северанс залын концерттер, тойлар, корпоративтік шаралар мен қабылдаулар үшін жалдауға болады. Северанс залының бірінші қабатында 402 орындық Рейнбергер камералық залы орналасқан, ол көбінесе шағын қойылымдар мен концерт алдындағы лекциялар үшін пайдаланылады.

Тарих

1918 жылы құрылған Кливленд оркестрі алғаш рет Кливленд қаласының орталығындағы Грейс Армориде өнер көрсетті, ал 1920 жылдары концерттер үшін Масондық аудиторияға көшті. Алайда, екі ғимаратта да оркестрдің кестесіне кедергі келтіретін басқа да шаралар өткізілді, оның ішінде екі мәрте, әсіресе, құс көрмесіне байланысты, ансамбльге басқа орын іздеуге тура келді. Оркестр басшылығы тұрақты концерт залының ансамбльдің өнер көрсетуіне, репетицияларына және радио хабарларына қандай артықшылықтар әкелетінін тез түсінді. Кливленд оркестрінің негізін қалаушы Аделла Прентисс Хьюз бен музыкалық жетекші Николай Соколовтың ынталандыруымен, Батыс Резерв Университеті (қазір Кейс-Вестрен Резерв Университеті) ұсынған жерге Северанс Холл құрылысы жоспарланды. Жерді жылдық 1 долларға жалға алуға және жалпы жұртшылық пен жергілікті меценаттардан қаржы жинауға келісім берілді. Оркестрдің он жылдығына арналған гала-концертте, Музыкалық өнер қауымдастығының президенті Джон Л. Северанс пен оның әйелі Элизабет жаңа зал құрылысына 1 миллион доллар сыйға тартатынын алғашқы демеуші Дадли Блоссом жариялады. Блоссом мен оның әйелі ертесі күні аталған жобаға қолдау көрсету үшін 750 000 доллар қайырымдадық. Концерт залын Кливлендтегі Уолкер және Уикс фирмасы жобалады, бұл фирма сонымен қатар Кливлендтегі Федералдық резервтік банк пен қалалық кітапхананы да салдырған. Северанс залы 1931 жылдың 5 ақпанында ашылды, осы оқиғаға орай радио арқылы тікелей эфирде гала-концерт ұйымдастырылды.

Жаңартулар

Таксилер мен жеке көліктерді пайдалану төмендегендіктен, 1970 жылы Северанс Холлдың кіреберіс арқылы өтетін жолы жабылды. Бос қалған орынға асхана салынды. Кейіннен, бірінші қабаттағы кіреберіс дәліздерінің бірі әйелдер оркестр мүшелері үшін киім ауыстыру бөлмесіне айналдырылды (арфист Элис Шалифу 1930 жылдардың соңы мен 1940 жылдардың басында киім ауыстыру үшін аспап қорабын пайдаланған, ол сол кезде ансамбльдегі санаулы әйелдердің бірі болған). 1998 жылдан бастап Северанс Холл сәулетші Дэвид М. Шварц басшылығымен екі жылдық, 36 миллион долларлық масштабты қайта жаңарту және кеңейту жұмыстарынан өтті. Жаңартылған ғимарат 2000 жылдың қаңтар айында қайта ашылды және Ұлттық мұраны сақтау құрметті сыйлығына ие болды. Ең маңызды эстетикалық өзгеріс – «Szell Shell»-дің жаңа қабықшамен алмастырылуы болды, ол бұрынғы үлгінің акустикалық қасиеттерін залдағы қалған бөліктермен үйлесетін декоративтік стильмен біріктірді. Сахнада оркестрдің жаңадан қалпына келтірілген Эрнест М. Скиннер аспабын орналастыруға арналған орын болды. Жоба аясында көше деңгейіндегі вестибюль, жаңа мейрамхана және оркестр әкімшілігінің қызметкерлері үшін қосымша кеңселер де ашылды.

Сәулет

Кливлендтік Walker & Weeks фирмасы жобалаған Северанс Холл Евклид даңғылы мен Шығыс бульварының қиылысында орналасқан. Басты кіреберісінде күмбезді ротонда нысанындағы кең вестибюль орналасқан, ал негізгі концерт залы мен түрлі қызметтік кеңістіктер біріктірілген желдейіш тәрізді құрылымда жайғасқан. Ғимараттың сыртқы пішіні жақын орналасқан Кливленд өнер мұражайымен үйлесімді болу үшін жобаланған, онда неоклассикалық портик және Нью-Йорк мүсіншісі Генри Херингтің арт-деко рельефі бар. Северанс Холлдың ішкі кеңістігі әртүрлі сәулеттік стильдерді, оның ішінде арт-деко және Египеттік қайта жандану элементтерін қамтиды. Үлкен фойе мармар бағаналармен қоршалған және көптеген жерлерде папирус пен лотос гүлдерінің өрнектерімен безендірілген. Басты концерт залының төбесі күміс түсті алюминий жапырақтарымен жабылған, ал оның дизайны 18 ғасырғы ағылшын тігіс өрнектеріне негіделген.

Акустика

Северанс залы ашылғаннан кейін көп ұзамай бірнеше акустикалық проблемалар байқалды. Бұл проблемалар көрермендердің ложаларындағы барқыт матадан жасалған перделерге, залдағы көп бөлігін жабатын қалың кілемге және сахнаның үстінде орналасқан, дыбысты жұтатын үлкен кеңістікке байланысты болды. Сонымен қатар, оркестр үшін құрастырылған ауыстырылатын қабырғалар дыбысты шағылыстырмайтын материалдардан жасалған. Ақырында, 6,025 құбырлы Эрнест М. Скиннер аспабы естілді, бірақ оның залдан тыс орналасуы тәжірибелік сипатта болды және залдың құрғақ акустикасын түзету мүмкіндіктерін шектеді. 1958 жылы музыкалық директор Джордж Сельдің ұсынысымен залдың акустикалық жаңартылуы жүзеге асырылды. Залды көбірек дыбысталу үшін, бастапқы сахна алдындағы перделер мен көгілдір барқыт перделер алынып тасталды, кілемшелердің қолданылуы ең төменгі деңгейге дейін төмендетілді. Сахнада тұрақты акустикалық қабық салынды, ол «Сель қабығы» деп аталады, және бірнеше дөңгелек қисықтардан тұратын қалың ағаш қабырғалардан құралды. Қабырғалардың дыбысты аз жұтуын және көбірек шағылыстыруын қамтамасыз ету үшін олар құммен толтырылды. Нәтижесінде, оркестрдің дыбысына сай келетін, жанды дыбыс кеңістігі пайда болды. Алайда, жаңа модернистік сахна концерт залының талғамды арт-деко дизайнымен үйлеспеді. Сонымен қатар, аспаптың құбырлы бөлімдері жаңа қабықшамен толығымен жабылып, оның дыбысын микрофондар мен динамиктер арқылы залға жеткізбейінше, аспапты қолдану мүмкін болмады. Фильмнің ашылу титрлерінде Қазақстан басшысының президенттік сарайына түнгі әскери шабуыл көрсетіледі. Сарайды бейнелеу үшін Северанс залының төбесі, қосымша сәулеттік элементтермен бірге қолданылды. «Cirque du Soleil» фильмінің «Адамның саяхаты» бөлігінің бір бөлігі негізгі вестибюльде түсірілді. 1999 жылы IMAX форматында түсірілген «Банкуин» сегменті Богомольный Козеревскийдің кең фойесіндегі 40 футтық төбелерді пайдаланды.