«Gangster No. 1» (2000) – британдық қылмыстық драма. Пол Беттани, Мэлком Макдауэлл жұлдыздар құрамында. Фильмдегі негізгі оқиғалар мен актерлер туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бандит № 1 – 2000 жылы түсірілген британдық криминалды драмалық фильм, режиссері Пол МакГиган. Ол Луи Меллис пен Дэвид Сцинто жазған "Бандит № 1" пьесасы негізінде түсірілген. Фильмде басты рөлді Пол Беттани сомдаған, сондай-ақ Малкольм Макдауэлл, Дэвид Теулис және Сафрон Берроуз қатысқан.
Gangster No. 1 is a 2000 British crime drama film directed by Paul McGuigan. It is based on the stage play Gangster No.1 written by Louis Mellis and David Scinto. The film stars Paul Bettany in the title role and features Malcolm McDowell, David Thewlis and Saffron Burrows.
Сюжет
Фильм аты аталмаған британдық ардагер қылмыскердің достарымен бокс матчын тамашалауымен басталады. Әңгіме барысында тағы бір қылмыскер, Фредди Мейстің 30 жылдық түрме жазасын өтегеннен кейін босатылатынын естігенде, ол үндемей, өзін жинап алу үшін үстелден кетеді. Оқиға 1960 жылдарға кері оралып, жас қылмыскерді көрсетеді. Ол Лондонның белгілі қылмыскері Фредди Мейстің (Теулис) назарына ілігеді, ол оны өзінің орындаушысы ретінде жұмысқа қабылдайды. Қылмыскер ұнатуға құштар, оның зорлық-зомбылығы Мейске әсер етеді және ол өзінің адалдығын шығармашылықпен өлтіру арқылы дәлелдейді. Алайда, қылмыскер бастапқыдан-ақ Мейстің жетістіктеріне және сәнді өмір салтына қызғанады, бұл оның талғамды киімдері мен жайлы пәтерінде көрінеді. Қылмыскер Мейстің қарсыласы Ленни Тейлордың Мейсті өлтіруді жоспарлап отырғанын біледі. Оны ескертудің орнына, қылмыскер шабуылға жол береді және жоспарды білетін банданың жалғыз мүшесін өлтіреді. Қылмыскер Тейлор мен оның бандасы Мейсті атып, пышақтап, оның сүйіктісі Кареннің тамырларын кесетінін көреді. Сол түні қылмыскер Тейлордың пәтеріне барып, аяғына оқ жасап, өлімге дейін азаптайды. Қылмыскер келесі күні Мейстің өлмегенін, ауруханаға түскенін біледі. Мейс Тейлорды өлтіруге бұйрық бергені үшін әділетсіз айыпталып, 30 жылға түрмеге қамалады. Мейс жолдан кеткеннен кейін, қылмыскер банданың жетекшісі болып, өзінің беделін нығайтады. 1968-1999 жылдар аралығындағы эпизодтарда ол банк тонауын ұйымдастырып, казино ашады, ат жарыстарын бұзады және банданың санын 300-ден астам адамға дейін жеткізеді. Оқиға бокс іс-шарасындағы қартайған қылмыскерге оралады, онда ол Кареннің де аман қалғанын және түрмеден өзгерген Мейске үйленетінін біледі. Қылмыскер Мейсті өзінің бұрынғы пәтеріне шақырады, оны қылмыскер басып алған. Қылмыскер кез келген қауіп-қатерді және өзінің ішкі күйреуін шешуді көздеп, Мейске ақша мен пәтерді ұсынады. Алайда, Мейс енді күресуге ниеті жоқ, ол тек Каренге үйленіп, тыныштықта зейнетке шығуды қалайды. Қылмыскер Мейске тапаншамен қауіптендіреді, содан кейін Мейске тапаншаны береді, жасалған қастандық пен Тейлордың өлімі туралы үнсіздігін мойындайды және Мейске оны өлтіруді өтінеді; Мейс қылмыскердің өмірінің қаншалықты бос және жалғыз екенін мойындап, кетеді. Фильм қылмыскердің ақыл-есінен айырылып, ғимараттың шатырынан секіріп, өзіне қол жұмсауымен аяқталады. Оның соңғы сөздері: "Мен біріншімін".
The film opens with an unnamed British veteran gangster attending a boxing match with friends. Hearing in conversation that another gangster, Freddie Mays, is to be released from prison after 30 years, he falls silent and leaves the table to recover his composure. The narrative flashes back to the 1960s, showing a younger Gangster. He comes to the attention of an influential London gangster, Freddie Mays (Thewlis), who recruits him as an enforcer. The Gangster is eager to please; his violence impresses Mays and he proves his loyalty with creative methods of murder. However, the Gangster from the start is obsessed with and jealous of Mays' success and glamorous lifestyle, demonstrated in his luxury clothing and plush flat. The Gangster discovers that Mays' rival, Lennie Taylor, is planning to kill Mays. Instead of warning him, the Gangster decides to let the attack take place, and kills the only other member of his gang who is aware of the plan. The Gangster watches as Taylor and his gang shoot and stab Mays, and slit the throat of his fiancée, Karen. Later that night, the Gangster goes to Taylor's flat, shoots him in the leg and tortures him to death. The Gangster discovers the following day that Mays did not die but was hospitalised. Mays is unjustly convicted of ordering Taylor's murder and sent to prison for 30 years. With Mays out of the way, the Gangster assumes leadership of the gang and consolidates his position. In a sequence spanning the years between 1968 and 1999, he is shown organizing a bank heist, opening a casino, fixing horse races, and building his gang to over 300. The narrative returns to the aged Gangster at the boxing event, where he discovers that Karen also survived and is due to marry Mays, who has left prison a changed man. The Gangster summons Mays to his old flat, which the Gangster took over. The Gangster, seeking to resolve any threat and his own demons, offers Mays money and the flat. However, Mays seemingly has no fight left in him, wanting only to marry Karen and retire in peace. The Gangster threatens Mays with a gun, then gives Mays the gun, confesses his silence over the attempted murder and Taylor's death and begs Mays to kill him; Mays leaves, acknowledging how empty and pathetic the Gangster's life is. The film closes with the Gangster, having apparently lost his mind, committing suicide by stepping off the top of a building. His last words: "I'm number one".
Кастинг
Джейми Форман – нағыз өмірдегі қылмыскер Фредди Форманның ұлы.
Jamie Foreman is the son of real life gangster Freddie Foreman.
Өндіріс
Фильмнің негізін қалаған түпнұсқа сахналық пьесаның авторлары Луи Меллис пен Дэвид Сцинто екеуі де өз пьесаларын сценарийге бейімдеді. Сценарий бастапқыда фильмді түсіруге дайындалған Джонатан Глейзерге жіберілді. Сцинто: "Біз жазған «Гангстер №1» сценарийінің соңғы нұсқасы, менің ойымша, біз жазған ең жақсы сценарийлердің бірі. Онда бірде-бір артық сөз жоқ" деді. Алайда Меллис, Сцинто және Глейзер фильмнің түсірілімінен кетіп қалды. Бұған себеп – фильмнің продюсерімен актерлерді таңдау мәселесіндегі келіспеушіліктер болды. Дэвид Сцинто: «Жобаға жай ғана қолайсыз актер тартылды. Ол жаман актер емес, жай ғана бұл рөлге сәйкес келмеді. Шындығында, рөлге мүлдем жарамайтын еді. Сондықтан көп ойланып, ауыр шешім қабылдағаннан кейін, біз нашарлап бара жатқан жағдайдан шығып, өз есімдерімізді алып кеттік. Бұл өте қиын шешім болды. Бұл өте қиын нәрсе еді, маған ұнаған жоқ. Ақыры актер жұмыстан босатылды» деді. Сцинто мен Меллис екеуі де фильмнен кетуінің олардың беделіне нұқсан келтіргенін айтты. Сцинто: «Біздің қорқынышты беделге ие болғанымыз рас емес. Біз тек өзімізді қорғадық және жақсы қойылым жасауға тырыстық» және «Адамдар біз туралы өтірік айтты, ал сол өтіріктер индустрияға сіңіп кетті» деді. Меллис фильмнен кету тәжірибесінің «қорқынышты» болғанын және «Жаңа бастағанда, сіз алғыс айтуға тиіспіз деп есептейді. Бізге шамалы: «Сен енді бұл қалада жұмыс істемейсің» дегенді естідік» деді.
The writers of the original stage play that the film is based on, Louis Mellis and David Scinto, both adapted their playscript into a screenplay. The script was sent to Jonathan Glazer, who was originally set to direct the film adaptation. Scinto has said that "The final draft that we wrote of GANGSTER NO. 1 remains, in my opinion, one of the best scripts we ever wrote; there isn’t a single word of fat in it." However Mellis, Scinto and Glazer all left the film's production. The reason for this was a disagreement with the film's producer about casting, David Scinto stated that "An actor was attached to the project who was simply ill suited. Not that he was a bad actor, he just wasn’t right for the role. In fact very, very wrong for the role. So after much painful deliberation, we extricated ourselves from the deteriorating situation. Taking our names with us. It was a very difficult decision. A very difficult thing to do, not something I enjoyed. As it turned out the actor was removed anyway." Both Scinto and Mellis have stated that them both walking off the film damaged their reputation. Scinto said that "We got some kind of intimidating reputation which wasn't true. All we ever did was defend ourselves, and care about putting on a good show" and that "People told lies about us, and those lies were absorbed by the industry". Mellis has said that the experience of walking off the film "was nightmarish" and that "When you're starting off, I guess you're supposed to be grateful. We did hear, almost: 'You'll never work in this town again. '"</blockquote>
Сыни жауап
Фильм жалпы алғанда оң пікірлермен қарсы алынды. Rotten Tomatoes сайтында 52 рецензияға негізделген 71% рейтингке ие, орташа бағасы 6.4/10. Сайттың консенсусы былай деді: "Гангстер No. 1 – қатыгез зорлық-зомбылыққа толы, бірақ сонымен бірге тартымды." Сыншылар фильмдегі зорлық-зомбылықты сынға алса да, актерлік шеберлігі мен стилін жоғары бағалады. Metacritic сайтында 15 сыншының пікіріне сүйене отырып, 100 балдық шкала бойынша 60 бал берілген. Empire журналынан Кларк Коллис фильмге 5 жұлдыздың 3-ін қойды. Коллис фильмді "психологиялық түрленген Лондон арқылы стильдік керемет саяхат" деп сипаттайды және Беттани мен Макдауэллдің "көзге түсетін" актерлік шеберлігін мақтайды, бірақ ең жоғары мақтауын суретші болған режиссер МакГиганға арнайды. The Guardian газетінен Питер Брэдшоу оны "күшті және маңызды фильм [ ], истерия мен үрейдің тұмандылығы, британдық қылмыстық кино қатарына лайықты қосымша" деп атады.
The film was met with a generally positive critical reception. On Rotten Tomatoes it holds a score of 71% based on 52 reviews, with an average rating of 6.4/10. The site's consensus reads: "Gangster No. 1 is brutally violent, yet also compelling." Critics disliked the violence present throughout the movie but praised the performances and style. On Metacritic the film has a score of 60 out of 100, based on reviews from 15 critics. Clark Collis of Empire magazine gives the film 3 out of 5 stars. Collis calls the film "A stylistically superb jaunt through psychotically Swinging London" and praises the "scene stealing" performances of Bettany and McDowell but reserves his highest praises for photographer turned director McGuigan. Peter Bradshaw of The Guardian calls it "a powerful and serious film [ ] a miasma of hysteria and anxiety a real addition to the British crime canon."
Кассалық жинақ
Фильм Солтүстік Америка кассасында 30 915 доллар жинады.
The film grossed $30,915 at the North American box office.