Зигмунд Майер: Неміс физиологы және гистологының өмірі мен еңбектері
Siegmund Mayer
Зигмунд Майер (1842-1910) – неміс физиологы және гистологы. Өмірі, білімі, ғылыми еңбектері мен оның Гельмгольц, Людвиг сияқты ғалымдармен қарым-қатынасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Зигмунд Майер (27 желтоқсан 1842 – 19 қыркүйек 1910) – неміс физиологы және гистологы. Майер Рейн Гессенің Бехтхайм қаласында дүниеге келген. Ол Хайдельберг, Гиссен және Тюбинген университеттерінде оқыды, 1865 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Содан кейін ол Гейдельбергте Герман Людвиг Фердинанд фон Гельмгольцпен (1821–1894), Лейпцигте Карл Фридрих Вильгельм Людвигпен (1816–1895) және Юлиус Фридрих Конгейммен (1839–1884) және Венада Эрнст Вильгельм фон Брюккемен (1819–1892) бірге жұмыс істеді. 1869 жылы Венада физиология ғылымы бойынша абилитациясын аяқтады, ал келесі жылы Прагада Карл Эвальд Константин Херингтің ассистенты болды. 1872 жылы доцент, ал 1887 жылы толық профессор атанды. 1880 жылдан бастап жаңа құрылған гистология институтының директоры қызметін атқарды. Майер жүрек пен қан тамырларының, тыныс алу және ішектердің физиологиясы саласында маңызды еңбектер жасады. Ол симпатикалық жүйкедегі хромафинді жасушаларды алғашқылардың бірі болып сипаттады, ал Евальд Херинг және Людвиг Траубемен бірге оның есімі артериялық қан қысымының ритмикалық өзгерістерін зерттейтін "Траубе–Херинг–Майер толқындары" құбылысымен байланысты. Ол ғылыми журналдарда жарияланған ғылыми мақалаларынан өзге, Соломон Стрикердің "Адам және жануарлар тіндері туралы оқулық" (1872) және Людимар Германның "Физиология оқулығы" (1879) еңбектеріне де үлес қосты. Сонымен қатар, ол "Histologisches Taschenbuch" (1887) атты кітаптың авторы болды. Майер 1910 жылдың қыркүйегінде Прагада қайтыс болды.
Siegmund Mayer (December 27, 1842 – September, 1910) was a German physiologist and histologist. Mayer was born in Bechtheim in Rhenish Hesse. He studied at the Universities of Heidelberg, Giessen and Tübingen, where in 1865 he obtained his doctorate. He subsequently worked with Hermann Ludwig Ferdinand von Helmholtz (1821–1894) in Heidelberg, Carl Friedrich Wilhelm Ludwig (1816–1895) and Julius Friedrich Cohnheim (1839–1884) in Leipzig, and with Ernst Wilhelm von Brücke (1819–1892) in Vienna. In 1869 he was habilitated for physiology at Vienna, and during the next year became Karl Ewald Konstantin Hering's assistant in Prague. In 1872 he became an associate professor and in 1887 a full professor. From 1880 he was director at the newly founded institute of histology. Mayer made several important contributions particularly concerning the physiology of the heart and vessels, respiration and intestines. He was one of the first to describe chromaffin cells in the sympathetic nerve, and with Ewald Hering and Ludwig Traube, his name is associated with "Traube–Hering–Mayer waves", a phenomenon that deals with rhythmic variations in arterial blood pressure. In addition to his scholarly papers published in scientific journals, he made contributions to Salomon Stricker's Handbuch der Lehre von den Geweben des Menschen und der Thiere (1872) and to Ludimar Hermann's Handbuch der Physiologie (1879). He was also author of Histologisches Taschenbuch (1887). Mayer died September 1910 in Prague.
Жарияланымдар
Жүрек пен қан тамырларының физиологиясы бойынша зерттеулер. 6-шы еңбек: "Өзінен пайда болатын қан қысымының өзгерулері". Вена ғылым академиясының мәжіліс хабарлары. Математикалық-табиғаттану класы, Анатомия, 1876, 74: 281–307.
Studien zur Physiologie des Herzens und der Blutgefässe 6. Abhandlung: Über spontane Blutdruckschwankungen. Sitzungsberichte Akademie der Wissenschaften in Wien. Mathematisch naturwissenschaftliche Classe, Anatomie, 1876, 74: 281–307