Америка Азамат Соғысы шайқасы: Тотопотомой Көлі маңындағы шайқас

Кіріспе

Америкалық Азаматтық соғысының V корпусы шайқасы: 1864 жылдың 28-30 мамырында Вирджиния штатының Хановер округінде генерал-лейтенант Улисс Гранттың Конфедерация генерал-лейтенанты Роберт Лидің Солтүстік Вирджиния армиясына қарсы шайқас болды. Грант Лидің оң қанатын айналып өтуге және оны ашық даладағы жалпы шайқасқа тартуға тырысқанда, Ли генерал-майор Гувернер К. Уоррен басқаратын V корпусына генерал-лейтенант Джубал Эрлидің Екінші корпусымен шабуыл жасау мүмкіндігін пайдаланды. Эрлидің генерал-майорлар Роберт Родс және Стивен Додсон Рамсер басқаратын дивизиялары одақтас әскерлерін Шади Гроув жолына кері шегіндірді, бірақ Рамсердің шабуылы қатал жаяу әскер мен артиллерия атысымен тоқтатылды. Грант өзінің басқа корпус командирлеріне Тотопотомой өзенінің артында бекініп орналасқан конфедераттардың бүкіл желісі бойында қолдау шабуылын жүргізуді бұйырды, бірақ генерал-майор Винфилд С. Хэнкоктың II корпусы ғана өзеннен өтті; олар тез қайтарылды. Шайқастан кейін одақтас әскері оңтүстік-шығысқа қарай жылжуын жалғастырды және Колд-Харбор шайқасына қатысты.

Өмірбаян

Грант әскері Солтүстік Анна шайқасында Ли орнатқан тұзақтан құтылғаннан кейін, Ли әскерінің оң қанатын айналып өтуді жалғастырып, 1864 жылдың мамыр айындағы науқан сияқты маневрлеуді қайтадан бастады. Лидің желісін бұзуға қолайлы орын табу үмітімен Памунки өзенінің солтүстік жағалауымен оңтүстік-шығысқа қарай жылжыды. 27 мамырда Одақ әскерінің атты әскері Ханновертаун Фордының жанында өзеннің оңтүстік жағында плацдарм құрды. Гранттың жаяу әскері өткен кезде, екі армияның атты әскерлері 28 мамырда Хоу-Шоп шайқасында тоқтап қалды. Ли әскері Тотопотомой ағысының артындағы бекіністерде қауіпті жағдайда болды. Хоу-Шоптағы атты әскердің қимылы Лиге Гранттың шабуыл бағытын көрсететін құнды ақпарат берді, бірақ Вирджиния орталық теміржолының Одақ әскерімен бұзылуына байланысты Конфедерация әскерінде жарақ-жабдық жетіспеді. Олар адамдардан да кем болды. Ли генерал П. Г. Т. Борегардтан 12 000 адамнан тұратын әскерін жіберіп, Бермуда жүзінде генерал-майор Бенджамин Батлер әскерін ұстап тұрғанда бос отырған күштерін жөнелтуді сұрады. Борегард бастапқыда Батлерден туындаған қауіпті айтып, Лидің өтінішіне келіспеді. Ли бұл көңілі толмауына қарамастан, және Солтүстік Аннадағы дизентерияның салдарынан денсаулығының нашарлауына қарамастан, шешім қабылдады. Ол президент Дэвиске: «Егер генерал Грант ертең шабуылға шықса, мен оны қолдағы күшіммен қарсы аламын» деп хат жазды. (30 мамырда Конфедерация президенті Джефферсон Дэвиске жасалған шақырулар Борегардты Лиге генерал-майор Роберт Хоуктің 7 000 адамнан тұратын дивизиясын жіберуге көндірді.) 29 мамырда Грант әскері Лиге қарсы оңтүстік-батысқа қарай жылды. Оның атты әскерінің көп бөлігі басқа жерде болғандықтан, ол күшпен барлау үшін жаяу әскерді пайдалануға шешім қабылдады. Генерал-майор Винфилд С. Хэнкоктың II корпусы Ричмонд-Ханновертаун жолымен (сонымен қатар Атли станциясы жолы деп те аталады) ағысқа дейін ілгеріледі. Лидің алыстағы жағалауда бекініп тұрғанын көрген Хэнкоктың әскері бекініс қазуға кірісті. Генерал-майор Гувернер К. Уорреннің қол астындағы V корпус II корпустың шебін солға қарай кеңейтіп, генерал Чарльз Гриффин дивизиясын ағыс арқылы Шади Гроув жолына орналастырды. Генерал-майор Хорацио Г. Райттың VI корпусы генерал Дэвид А. Рассел дивизиясының басшылығымен Хановертауннан солтүстік-батысқа қарай Хановер сотының үйіне жіберілді. Генерал-майор Амброуз Бернсайдтың IX корпусы Хоу-Шоптың жанында резервте болды, ал генерал-майор Филип Шериданның атты әскер корпусы Олд-Черчтің жанында Одақтың сол жағында орналасқан. Конфедерация әскерінің құрамы солдан оңға қарай генерал-лейтенант А. П. Хилл корпусынан, Шенноа аңғарынан жаңадан келген генерал-майор Джон С. Брекинридждің жеке дивизиясынан, генерал-майор Ричард Х. Андерсон және генерал-лейтенант Джубал А. Эрли корпустарынан тұрды. Күні бойы ұсақ қақтығыстардан басқа ешқандай оқиға болған жоқ. Шайқас Тотопотомой ағысының бойында, 1862 жылғы Гейнс Милл шайқасының жанында, Ганноверде және Гейнс Милл мен Олд Колд-Харбордың солтүстігіндегі Бефесда шіркеуінің маңында өтеді.

After Grant's army escaped from the trap that Lee had set for it at the Battle of North Anna, it began to move again around the right flank of Lee's army, in a continuation of the maneuvering that had characterized the campaign throughout May 1864. It traveled southeast on the north bank of the Pamunkey River, hoping to find the appropriate place to break through Lee's lines. On May 27, Union cavalry established a bridgehead on the south side of the river, near the Hanovertown Ford. As Grant's infantry crossed, cavalry divisions from both armies fought to a standstill at the Battle of Haw's Shop on May 28. Lee's army was in precarious shape as it stood in entrenchments behind Totopotomoy Creek. Although the cavalry action at Haw's Shop had given Lee valuable intelligence that indicated Grant's avenue of approach, the Confederates were short on supplies, due to the Union disruption of the Virginia Central Railroad. They were also short on men. Lee requested that General P. G. T. Beauregard send him reinforcements from his 12,000 man army, sitting relatively idle as they bottled up Maj. Gen. Benjamin Butler's army at Bermuda Hundred. Beauregard initially refused Lee's request, citing the potential threat from Butler. Lee was determined despite this disappointment, and despite the persistence of his recent dysentery at North Anna. He wrote to President Davis, "If General Grant advances tomorrow I will engage him with my present force." (On May 30, appeals to Confederate President Jefferson Davis caused Beauregard to relent and send 7,000 men, the division of Maj. Gen. Robert Hoke, to join Lee.) On May 29, Grant's army advanced southwest to confront Lee. Since most of his cavalry was occupied elsewhere, he decided to use infantry for a reconnaissance in force. The II Corps of Maj. Gen. Winfield S. Hancock followed the Richmond–Hanovertown Road (also known as Atlee Station Road) to the creek. Finding that Lee was firmly entrenched on the far bank, Hancock's men began digging in. The V Corps, under Maj. Gen. Gouverneur K. Warren, extended the II Corps line to the left, placing Brig. Gen. Charles Griffin's division across the creek onto Shady Grove Road. Maj. Gen. Horatio G. Wright's VI Corps was sent northwest from Hanovertown toward Hanover Court House, led by Brig. Gen. David A. Russell's division. Maj. Gen. Ambrose Burnside's IX Corps was in reserve near Haw's Shop and Maj. Gen. Philip Sheridan's Cavalry Corps was far to the Union left, near Old Church. The Confederate line, from left to right, consisted of the corps of Lt. Gen. A. P. Hill, the independent division of Maj. Gen. John C. Breckinridge, just returned from the Shenandoah Valley, and the corps of Maj. Gen. Richard H. Anderson and Lt. Gen. Jubal A. Early. No action beyond minor skirmishing occurred during the day. The battle would be fought along Totopotomoy Creek, near the 1862 battlefield of Gaines' Mill, at Hanover, and at Bethesda Church, north of Gaines' Mill and Old Cold Harbor.

Шайқас

Грант 30 мамырда жалпы шабуылға кірісті. Райт корпусы А.П. Хиллге қарсы оңтүстікке қарай жылжуға тиіс болды, ал Хэнкок Брекинриджге қарсы өзеннен өтіп шабуыл жасады, ал Уоррен Шейди Гроув жолымен Ерлиге қарай батысқа жылжыды. Райттың алға жылжуы Крамп-Крик маңындағы батпақты жерге тоқтап, VI корпустың күні кешкіге дейін кешіктірді. Хэнкоктың шайқасшылары Брекинриджтің бірнеше мылтық ұяларын басып алды, бірақ Конфедерацияның негізгі шебіне қарсы аз ғана жетістікке жетті. Генерал-майор Джордж Г. Мид (Гранттың бақылауымен Потомак армиясына қолбасшылық еткен) Хэнкокқа көмектесу үшін Бернсайдтың резервтік корпусын жіберді, бірақ олар шайқасқа әсер ететіндей кеш келді. Одақтың сол жағында Уоррен V корпусының қалған бөлігін өзеннен өтіріп, Шейди Гроув жолына орналастырды. Олар Гриффин бастаған, соңынан генерал-майор Сэмюэл В. Кроуфорд пен бригада генералы Лисандер Катлердің дивизияларымен жол бойымен батысқа қарай тексеру жүргізе бастады. Ли бұл қозғалыстарды Гранттың Конфедерацияның оң қанатын айналып, оңтүстік-шығысқа қарай жылжу стратегиясының жалғасы деп түсіндірді. Ол Уорреннің жолымен келе жатқан Ерли корпусына Андерсон корпусының көмегімен V корпусына шабуыл жасауға бұйрық берді. Ерли генерал-майор Роберт Родстың дивизиясын Олд Черч жолымен флангқа жіберуді жоспарлады, ол Бетезда шіркеуінен солтүстікке бұрылып, Уорреннің артқы аймақтарына шабуыл жасау үшін оның кавалериясы кесіп өткен бұталар арқылы жалғасатын жолдармен өтуі керек еді. V корпусы баяу жылжыған сайын, Уоррен сол қанатының қауіпсіздігіне алаңдады. Ол Кроуфордтың дивизиясына Олд Черч жолына дейін фермалық жолмен оңтүстікке қарай жылжуға бұйрық берді, онда олар қарапайым бекіністер салды. Кроуфорд полковник Мартин Дэвис Хардиннің бригадасын жіберді, Пенсильвания резервінің сол күні мерзімі бітіп, қайта оралуға тиіс болған жауынгерлері; оның бір полкі, 13-ші Пенсильвания резерві, қазірдің өзінде босатуға құқылы болды. Олардың оң жағында полковник Ховард Китчинг басқаратын екі үлкен, бірақ тәжірибесіз полк тұрды. Родтың әскері түскі уақытта Хардиннің бригадасына тікелей шабуыл жасап, оларды талқандады. Бивер Дам Крикке шегіну жұқпалы болды және Кроуфордтың бүкіл дивизиясы құлдырап, V корпустың сол қанатын ашты. Конфедерация әскерлерінің өкінішіне орай, Родс өзінің әскерін бақылаудан шығарды, олар өз мақсаттарынан асып, шатасуға түсті. Родс Эрлидің жоспарына одан әрі орындаудан тартынды, ол оны Уоррен корпусының артқы аймағына солтүстікке қарай жылжытуды талап етті. Ерли корпусының көп бөлігі әлі де марш түрінде болды. Сонымен қатар, Ерлиге көмектесуге тиіс Андерсон корпусы кешікті. Уоррен корпусын оңтүстікке қарай Ерлиге қарсы бұруды бастады, ал Кроуфорд фермалық жолда қайта құрылды. Гриффин дивизиясы оған қолдау көрсету үшін келді, ал полковник Чарльз С. Уэйнрайт басқаратын V корпустың артиллериясы келді және Кроуфордтың сол жағында, Шади Гроув жолының солтүстігінде бірнеше батарея орнатты. Гриффин дивизиясы Кроуфордтың оң жағына қазылды. Ерли корпусының генерал-майоры Стивен Додсон Рамсер жаңадан дивизия қолбасшылығына тағайындалғаннан кейін, сағат 18:30-да одақтық артиллерияға қарсы асығыс шабуыл жасады. Шабуыл көптеген жағынан нашар ойластырылған, ал Ерли рұқсат беруге тек тартынды. Гордон дивизиясы әлі де орналасып, шабуылға қолдау көрсетпеді. Родс әскері Конфедерацияның оң қанатын қорғаумен тым айналысты. Рамсер бригадасы Бриг. Генерал Томас Ф. Туун ашық сол қанатындағы одақтық оқтықтан ұсталды. Сондықтан шабуылға шыққан жалғыз бригада полковник Эдвард Уиллис басқарған Пеграм бригадасы болды. Олар мылтық пен зеңбірек атысынан ерлікпен өтіп, одақтық позициясына 50 ярдқа жақындады. Уиллис қаза болды, бригада бастапқы орнына қайтып келді. Рамсердің шабуылы қымбатқа түсіп, кері қайтарылды, бірақ оңтүстік сарбаздарының ерлігі оған куә болған одақтық сарбаздардың құрметіне ие болды. Пенсильванияның 13-ші резерві тарихшысы оқиға туралы былай деп жазды: "Қырғын соншалықты қорқынышты болды, майор Хартшорн аяғына тұрып, шабуылдаушыларын берілуге шақырды. Жүздеген адам солай істеді. Көтерілісшілер болса да, болмаса да, олардың мінез-құлқы мен ұстанымы ұстағандардың құрметіне ие болды, олар мұны білдіруден тартынбады". Вирджиниядан аман қалған бір сарбаз былай деді: "Біздің қатармыз сиқырлы түрде еріді. Көп ұзамай барлық бригадалар, штабтар мен жетекшілер қаза болды (көптеген жағдайда бірден)". Мид Уорренге көмектесу үшін барлық қатарда жалпы шабуылға бұйрық берді, бірақ оның корпустарының ешқайсысы дереу орындауға дайын болған жоқ. Алайда Уорреннің әскері қосымша көмексіз қиын жағдайдан шығып кетті. Рамсер дивизиясының кері қайтарылуы Ерлиді көңілсіздікке түсірді және ол корпусын батысқа қарай аз ғана қашықтыққа шығаруға бұйрық берді. Ол Андерсонның уақтылы келмегеніне кінәлады, бірақ сарбаздар Рамсерді кінәлады, ол жеткілікті барлаусыз шабуылға бұйрық берген. Инфантерия өзен мен шіркеуде шайқасқанда, екі армияның кавалериясы Матадекин өзенінен шығысқа қарай Олд Черч шайқасында соқтығысты.

Grant began a general advance on May 30. Wright's corps was to move south against A. P. Hill on the Confederate left, while Hancock attacked across the creek against Breckinridge in the center, and Warren moved west toward Early along Shady Grove Road. Wright's advance became bogged down in the swampy land near Crump's Creek, delaying his VI Corps until late in the day. Hancock's skirmishers captured some of Breckinridge's rifle pits, but made little progress against the main Confederate line. Maj. Gen. George G. Meade (who commanded the Army of the Potomac under the supervision of Grant) ordered Burnside's reserve corps to assist Hancock, but they arrived too late in the day to have an effect on the battle. On the Union left, Warren moved the rest of his V Corps across the creek and deployed on Shady Grove Road. They began probing west along the road, Griffin leading, followed by the divisions of Maj. Gen. Samuel W. Crawford and Brig. Gen. Lysander Cutler. Lee interpreted these movements as a continuation of Grant's campaign strategy to move around the Confederate right flank and toward the southeast. He ordered Early's corps, which was entrenched across Warren's path, to attack the V corps with the assistance of Anderson's corps. Early planned to send the division of Maj. Gen. Robert E. Rodes on a flanking march along Old Church Road, turning north at Bethesda Church, and follow paths that his cavalry had precut through the underbrush to smash into Warren's rear areas. As the V corps moved forward slowly, Warren became concerned about the safety of his left flank. He directed Crawford's division to move south along a farm track to Old Church Road, where they erected simple breastworks. Crawford sent forward the brigade of Col. Martin Davis Hardin, men of the Pennsylvania Reserves whose enlistments were due to expire that same day; one of his regiments, the 13th Pennsylvania Reserves, was already eligible for discharge. To their right were two large but inexperienced regiments under Col. J. Howard Kitching. Rodes's men marched directly into Hardin's brigade at about noon and routed them. The retreat to behind Beaver Dam Creek was contagious and Crawford's entire division formation collapsed, exposing the V Corps' left flank. Unfortunately for the Confederates, Rodes lost control of his men, who ran beyond their objectives and descended into confusion. Rodes hesitated to continue with Early's plan, which called for him to push north into the rear area of Warren's corps. Much of Early's corps was still in march column. Also, Anderson's corps, which was supposed to support Early, was delayed in arriving. Warren began shifting his corps to face south toward Early and Crawford reformed at the farm lane. Griffin's division moved in to support him and the V Corps artillery, under Col. Charles S. Wainwright, arrived and set up several batteries north of Shady Grove Road, on Crawford's left. Griffin's division dug in on Crawford's right. Maj. Gen. Stephen Dodson Ramseur of Early's corps, newly promoted to division command, recklessly charged the Union artillery at 6:30 p. m. The assault was poorly conceived in many dimensions, and Early gave permission only reluctantly. Gordon's division was still deploying and could not support the attack. Rodes's men were too occupied with protecting the Confederate right to assist. Ramseur's brigade under Brig. Gen. Thomas F. Toon was pinned down by Federal fire on its open left flank. Therefore, the only brigade that actually attacked was Pegram's Brigade, commanded by Col. Edward Willis. They advanced heroically through a severe crossfire of rifle and cannon fire and were able to close within 50 yards of the Union position. Willis was mortally wounded and the brigade fell back to its starting point. Ramseur's attack was a costly repulse, but the Southern soldiers' heroism earned the admiration of the Union soldiers who witnessed it. The historian of the 13th Pennsylvania Reserves recorded the event: "The slaughter was so sickening that Major Hartshorne leaped to his feet and called upon his assailants to surrender. Some hundreds did so. Rebels or no rebels, their behavior and bearing during the charge had won the admiration of their captors, who did not hesitate to express it." A surviving Virginian recalled, "Our line melted away as if by magic. Every brigade, staff and field officer was cut down, (mostly killed outright) in an incredibly short time." Meade ordered a general assault across the line to relieve pressure on Warren, but none of his corps commanders were in positions to comply immediately. However, Warren's men had extricated themselves from their predicament without additional assistance. The repulse of Ramseur's division discouraged Early and he ordered his corps to withdraw a short distance to the west. He blamed Anderson for not arriving in time to assist, but the soldiers blamed Ramseur, who had ordered the charge without sufficient reconnaissance. While the infantry battled at the creek and the church, the cavalry of the two armies clashed to the east across Matadequin Creek in the Battle of Old Church.

Салдары

Федералды құрбандар 731 (679 қаза тапқан және жарақат алған, 52 тұтқынға алынған), ал Конфедерациядағы 1,593 (263 қаза тапқан, 961 жарақат алған, 369 жоғалған / тұтқынға алынған). Лиді Ерлидің сәтсіз шабуылынан гөрі Грантқа күшейтерулер келіп жатқаны туралы хабар алаңдатты. Хоук дивизиясы Бермуда жүзінен шығар кезде, генерал-майор Уильям Ф. "Балди" Смиттің XVIII корпусының 16 000 әскері Гранттың өтінішімен Батлер армиясының Джеймс армиясынан алынып, Джеймс өзенімен төмен, Йорк өзенімен жоғары Памункиге қарай жылжыды. Егер Смит Ақ үйдің қонуынан батысқа қарай Колд-Харборға, Бетезда шіркеуінен оңтүстік-шығысқа қарай 3 шақырымға және Гранттың сол жақ қанатына қарай жылжса, сонда кеңейтілген одақтың шебі Конфедерацияның оң жағына тиісті қорғаныс үшін тым оңтүстікке жылжып кетер еді. Ли генерал-майор Фитцху Лидің басқаруымен ат әскерін Колд-Харбордағы қиылысты қамтамасыз етуге жіберді. 31 мамырда Хэнкоктың II корпусы қайтадан Тотопотомой сайын кесіп өтті, бірақ Конфедерацияның қорғаныс шебі өзен төсегінен әлдеқайда артта екенін анықтады. Грант Конфедерацияның күшті орналасуы тағы да тоқырауға әкелетінін түсінді. Ол 31 мамыр күні түнінде армиясын оңтүстікке қарай Колд-Харборға жылжыта бастады. Лидің бүкіл армиясы жақын маңайда және қайтадан мықты бекініске енгені сөзсіз еді. Грант ауыр нысандарға шабуыл жасамауға бел буды. Бұл туралы Грантпен бірге келген Әскери департамент өкілі Чарльз А. Дана мәлімдеді.

Жауынгерлік алаңның сақталуы

Ричмонд Ұлттық ұрыс алаңы паркі Шелтон үйінен Тотопотомой өзенінің жағалауына дейінгі жерлерге ие және оларды күтіп ұстайды, осы аймақта 30 және 31 мамырда II корпус шабуыл жасаған. Сайт 2011 жылдың 10 қыркүйегінде жұртшылыққа ашылды. Вирджинияның ескіліктерді сақтау қауымдастығы Бефесда шіркеуінің төңірегінде кең көлемді қорғаныс құрылыстарына ие. Азамат соғысы қоры (Америка шайқас алаңдары қорының бөлімшесі) және оның серіктестері шайқас алаңының бір бөлігін сатып алып, сақтап қалды.