Плимут, Массачусетс жабық ядролық стансасы (PNPS) туралы ақпарат. Қысымды төмендету, радиацияның ыдырауы, қауіпсіздік жаңартулары және тоқтату процесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Плимут, Массачусетс штатында орналасқан атом электр станциясын (АЭС) тоқтату
Decommissioning nuclear power plant located in Plymouth, Massachusetts
Pilgrim Nuclear Power Station (PNPS) – Массачусетс штатындағы Плимут қаласының Маномет ауданында, Кейп-Код шығанағында, Рокки-Пойнт мүйісінен оңтүстікке және Присцилла-Бичтен солтүстікке қарай орналасқан жабық АЭС. Көптеген басқа да станциялар сияқты, ол Bechtel компаниясымен салынды және Mark 1 қысымды басу типіндегі қорғаныш қабырғасы мен генератордың ішінде General Electric BWR 3 қайнаған су реакторымен жұмыс істеді. 690 МВт қуаттылығымен, ол Массачусетс штатында өндірілген электр энергиясының шамамен 14% -ын құрады. 2015 жылдың 13 қазанында станцияның иелері "нарық жағдайы мен өскен шығындар" салдарынан 2019 жылдың 1 маусымына дейін жабылатынын хабарлады, бұл ондаған миллион долларлық қажетті қауіпсіздік жаңартуларын қамтиды. Жабылғаннан кейін, радиацияның ыдырауына ондаған жылдар қажет болады деп күтілуде.
Pilgrim Nuclear Power Station (PNPS) is a closed nuclear power plant in Massachusetts in the Manomet section of Plymouth on Cape Cod Bay, south of the tip of Rocky Point and north of Priscilla Beach. Like many similar plants, it was constructed by Bechtel, and was powered by a General Electric BWR 3 boiling water reactor inside of a Mark 1 pressure suppression type containment and generator. With a 690 MWe production capacity, it produced about 14% of the electricity generated in Massachusetts. On October 13, 2015, the plant's owners announced that it would close by June 1, 2019, citing "market conditions and increased costs," which would have included tens of millions of dollars of necessary safety upgrades. Following closure, decommissioning is expected to take decades for radiation to decay.
Тарих
1972 жылы Бостон Эдисон компаниясы 231 миллион долларға салған зауыт 1999 жылы Луизиана штатындағы Entergy Corporation компаниясына сатылды. Бұл электр энергетикасы саласының реттеуін жою салдарынан туындаған күрделі келісімнің бір бөлігі болды. 1986 жылдың 11 сәуірінде қайталама жабдық ақаулары зауыттың шұғыл түрде тоқтатылуына әкеп соқты. АҚШ Ядролық реттеу комиссиясы (NRC) оны "елдегі ең нашар басқарылатын" ядролық электр станцияларының бірі деп атады. "Пилгрим" пайдаланылған ядролық отынын арнайы сақтау алабында сақтап, оны дұрыс жою жөніндегі федералдық ұсынымдарды күтіп отырды. Невада штатындағы Юка тауы бұл мақсатта қарастырылып, 2009 жылы жобадан алынғанша, басты нысан болып келді. "Пилгримнің" бастапқы лицензиясы 2012 жылы бітуі тиіс еді. 2006 жылы Entergy компаниясы NRC-ге 2032 жылға дейін лицензияны ұзарту туралы өтініш берді. 2012 жылдың мамыр айында NRC 20 жылдық ұзартуға келісім берді, төраға Грегори Ячко қарсы дауыс берді. "Пилгрим" лицензиясын ұзартуға қарсылық көбінесе "Пилгрим Уоч" атты жергілікті ұйымнан туды, ол көптеген заңдық және процедуралық шағымдармен шықты. Штаттың бас прокуроры да пайдаланылған ядролық отынды сақтаудан туындаған қауіптер және басқа да мәселелер бойынша сұрақтар көтерді. 2013 жылдың сәуірінде Бостон марафонындағы жарылыстан кейін станцияның қауіпсіздігі күшейтілді. 2013 жылдың шілдесінде электр энергиясына сұраныс өте жоғары болғанына қарамастан, зауыт ыстық толқын кезінде қуатын азайтуға мәжбүр болды, себебі Кейп-Код шығанағынан алынған судың температурасы NRC белгілеген 75°F шегінен асып кетті. 2013 жылдың 22 тамызында, станция 98% қуатпен жұмыс істеп тұрғанда, зауыттың екі негізгі қоректендіру су сорғысы істен шығып, реактордағы су деңгейінің төмендеуіне себеп болды. Операторлар үшінші су сорғысы іске қосылғанша реакторды тоқтату үшін қолмен SCRAM жүргізді. Қоректендіру суының жоғалуы және жоғары қуат деңгейінен кенеттен тоқтау реактордағы су деңгейінің 46 дюймнан төмен түсуіне әкеп соқты. Бұл деңгейден өткеннен кейін авариялық өзекті салқындату жүйесі автоматты түрде іске қосылды. Операторлар RCIC және HPCI жүйелерін пайдаланып реактордағы су деңгейін жылдам қалпына келтірді. Айырықша жағдай, сорғылардың істен шығуына себеп – соңғы SCRAM азайту бағдарламасындағы жобалық қателік болды, ол сорғыларды істен шығуға бейім емес етуге бағытталған. Операторлардың шапшаң әрекеттері су деңгейінің күрт төмендеуіне байланысты ауыр жағдайдың алдын алды. Станция тарихында алғаш рет реактордағы су деңгейі төменгі шегіне жетіп, авариялық өзекті салқындату жүйелері іске қосылды. 2015 жылдың 27 қаңтарында станция дауыл салдарынан жоспарланбаған тоқтауға ұшырады. Станция 2019 жылдың 31 мамырында жабылып, істен шығару процесі басталды.
Built at a cost of $231 million in 1972 by Boston Edison, the plant was sold in 1999 to the Louisiana based Entergy Corporation, part of a complex deal that was the result of deregulation of the electrical utility industry. On April 11, 1986, a recurring equipment problem forced an emergency shutdown of the plant. The US Nuclear Regulatory Commission (NRC) called it ″one of the worst run″ nuclear plants in the country. Pilgrim kept its spent nuclear fuel in an on site storage pool, waiting for federal direction on the correct disposal process. The Yucca Mountain site in Nevada was being considered for this purpose until its deselection in 2009. Pilgrim's original license to operate would have expired in 2012. In 2006, Entergy filed an application for an extended operating license (until 2032) with the NRC. In May 2012, the NRC approved the 20 year extension, with chairman Gregory Jaczko the lone dissenting vote. Opposition to Pilgrim's license extension came mainly from Pilgrim Watch, a local group which filed numerous legal and procedural challenges. The state attorney general also raised questions about, among other issues, the dangers posed by the onsite storage of spent nuclear fuel. In April 2013, the station increased its security following the Boston Marathon bombing. In July 2013, the plant had to reduce output during a heat wave despite very high electricity demand, because the temperature of water drawn from Cape Cod Bay exceeded 75 °F, the limit set by the NRC. On August 22, 2013, with the plant online at 98% power, two of the plant's main feedwater pumps tripped, causing a drop of the reactor water level. Operators inserted a manual SCRAM to shutdown the reactor prior to the third feedwater pump subsequently tripping. The loss of feedwater and sudden trip from the high power level caused the reactor water level to drop below 46 inches. After passing this point, the emergency core cooling system automatically activated. Operators using the RCIC and HPCI systems promptly restored the reactor water level to normal. Ironically, it was found that the pumps tripped due to a design flaw in a recent SCRAM reduction program intended to make the pumps less likely to trip. Quick action by the operators prevented a more serious low water incident. It was the first time in the station's history that reactor water level reached a low low condition and activated emergency core cooling systems. On January 27, 2015, the plant underwent a storm induced unplanned shutdown. The plant was shut down May 31, 2019 and began the process of decommissioning.
Айналадағы халық
Ядролық реттеу комиссиясы ядролық электр станцияларының айналасында екі төтенше жағдайларға дайындық аймағын белгіледі: 16 шақырымдық (10 миль) радиоактивті заттар таралуының әсер ету аймағы, негізінен ауадағы радиоактивті ластануға ұшырау және оны тыныспен ішке тартумен байланысты; және шамамен 80 шақырымдық (50 миль) тамақтану арқылы ластану аймағы, негізінен радиоактивті заттармен ластанған тамақ пен суды ішумен байланысты. 2010 жылы Пилигрим электр станциясының 16 шақырым (10 миль) шеңбері ішінде 75 835 адам тұрды, бұл он жыл ішінде 40,5%-ға артты (MSNBC үшін АҚШ халық санағы деректеріне жасалған талдау бойынша). 80 шақырымдық шеңберде 4 737 792 адам тұрды, бұл 2000 жылдан бері 10,2%-ға артты. 50 миль шеңберінде Бостон қаласы (қала орталығына дейін 35 миль) және басқа да қалалар орналасқан.
The Nuclear Regulatory Commission defined two emergency planning zones around nuclear power plants: a 10 mile (16 km) plume exposure pathway zone, concerned primarily with exposure to and inhalation of airborne radioactive contamination; and an ingestion pathway zone of about 50 mile (80 km), concerned primarily with ingestion of food and liquid contaminated by radioactivity. In 2010, 75,835 people lived within 10 mile (16 km) of Pilgrim, an increase of 40.5% in a decade (according to an analysis of U. S. Census data for msnbc. com). 4,737,792 people lived within 50 miles (80 km), an increase of 10.2% since 2000. Cities within 50 miles included Boston (35 miles to city center).
Кейп-Код шығанағындағы экологиялық әсерлер
PNPS қайнаған су реакторы және бу турбинасы генераторы бар бір реактор блогын пайдаланды. Салқындату және сервистік су жүйелері бір реттік салқындату жүйесі ретінде жұмыс істеді, ал Кейп-Код шығанағы су көзі болды. Су зауыттың жылу алмастырғышында, кез келген жанармаймен жұмыс істейтін электр станциясындағы сияқты айналдырылды, теңіз суы радиоактивті ластану көздерінен негізгі салқындатқыштан жылуды алу үшін қолданылды. Күн сайын екі волнорезом құрайтын қабылдау бөлігі арқылы шығанақтан шамамен 480 миллион галлон теңіз суы сорылып, содан кейін шығанаққа қайта құйылды, бұл ең жоғары жүктеме кезінде температураның өзгеруіне (ΔT) 3°C (5.4°F) әкелді. Осы процесте шығанақтың экологиялық әсері теңіз организмдерінің соқтығысуы және ағып кетуі (I&E) арқылы туды. Суды алу кезінде суыту жүйесіне кішкентай су жануарларының сорылуы (entrainment) орын алады. Соқтығысу (impingement) организмдердің қозғалатын судың күшімен суыту суын қабылдау экранына немесе торына шағылысқанда пайда болады. Лицензияны жаңару процесінде Ядролық реттеу комиссиясы лицензияны жаңарудың әлеуетті экологиялық әсерінің маңыздылығы шағын екенін анықтады, теңіз су ресурстарын қоспағанда. I&E салдарынан салқындату су жүйесінің үздіксіз жұмысы жергілікті қысқы камбала (Pseudopleuronectes americanus) популяциясына және Джонс өзеніндегі көкбалық (rainbow smelt) популяциясына сирек әсер етеді, ал басқа теңіз су жануарларына жиынтық әсері шағын немесе орташа болады. Дегенмен, суды қабылдау және шығару каналдары жергілікті тұрғындар үшін танымал және пайдалы балық аулау орны болып қала берді.
PNPS operated a single reactor unit with a boiling water reactor and a steam turbine generator. The cooling and service water systems operated as a once through cooling system, with Cape Cod Bay being the water source. The water was circulated in the plant's heat exchanger in the same manner as any fossil fuel powered power plant, using the seawater to remove heat from primary coolant away from sources of radioactive contamination. Approximately 480 million gallons of seawater were withdrawn daily from the bay through an intake embayment formed by two breakwaters, and then re deposited into the bay causing a change in temperature at peak times (ΔT) of 3 °C (5.4 °F). During that process, the greatest environmental impact to the bay occurred through impingement and entrainment (I&E) of sea organisms and species. Entrainment occurs when small aquatic life forms are carried into and through the cooling system during water withdrawals. Impingement occurs when organisms are trapped against cooling water intake screens or racks by force of moving water. During the license renewal process, the Nuclear Regulatory Commission found that the significance of the potential environmental impacts of renewal would be small, with the exception of marine aquatic resources. Due to I&E, the continued operation of the cooling water system would rarely have impact on the local winter flounder (Pseudopleuronectes americanus) population, and the Jones River population of rainbow smelt, and cumulative impacts on other marine aquatic species would be small to moderate. however, the intake and discharge canals remained a popular and lucrative local recreational fishing spot for local residents.
Сейсмикалық қауіп
2010 жылғы тамызда жарияланған зерттеуі бойынша, NRC Pilgrim реакторының ядросына зақым келтіре алатын, жеткілікті күшті жер сілкінісінің жылдық тәуекелі 1:14 493 құрады, бұл оны жұмыс істеп тұрған кездегі екінші ең тәуекелге толы нысан етіп көрсетті.
The NRC's estimate of the yearly risk of an earthquake strong enough to cause core damage to the Pilgrim reactor was 1 in 14,493, according to their study published in August 2010, making it the second most at risk plant when it was still operating.