Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеңес офицері және диссиденті (1899–1987)
Soviet officer and dissident (1899–1987)
Александр Григорьевич Бармин (Александр Григорьевич Бармин, Александр Григорьевич Бармин; 16 тамыз 1899 – 25 желтоқсан 1987), көбінесе Александр Бармин деп танылады, Кеңес Армиясының офицері және дипломаты болған. Иосиф Сталиннің тазалау кезеңінен Францияға, содан кейін АҚШ-қа қашып кетті, онда ол АҚШ үкіметіне қызмет етті (OSS, VOA және USIA сияқты ұйымдарда) және Конгресс комитеттерінің алдында куәлік берді (SISS-тің ішінде).
Alexander Grigoryevich Barmin (Александр Григорьевич Бармин, Aleksandr Grigoryevich Barmin; August 16, 1899 – December 25, 1987), most commonly Alexander Barmine, was an officer in the Soviet Army and diplomat who fled the purges of the Joseph Stalin era for France and then United States, where he served the US government (including the OSS, VOA, and USIA) and also testified before congressional committees (including the SISS).
Өмірбаян
Александр Григорьевич Бармин 1899 жылғы 16 тамызда Ресей империясының Могилев қаласында (қазіргі Беларусь) дүниеге келген. Оның әкесінің тегі бастапқыда Графф болған, ол мұғалім және неміс колонистік отбасынан шыққан, ал Александрдың анасы украин болған. Александр Киевтегі мемлекеттік гимназияда, содан кейін Киевтегі Санкт-Владимир университетінде, Минскідегі жаяу әскер офицерлері мектебінде, Мәскеудегі М. В. Фрунзе әскери академиясында және Мәскеудегі Шығыс тілдері институтында оқыған. Барминнің сөзінше, Сталиннің Ұлы тазалауы Ленинград партиясының басшысы Сергей Кировты өлтіруден басталды. Киров Ленинград облысын басқарғандағы тиімділігі және Сталинге қарсы тұруға дайындығы үшін Коммунистік партияда кеңінен құрметтелді (Киров Ленинград партиясының диссиденттерін полиция қудаламауға бұйрық берген). Осының салдарынан ол Сталиннің ықыласына ілікпеді. Кировтың өсіп келе жатқан танымалдылығын өкіметке қол жеткізуіне қауіп деп қараған Сталин Кеңес құпия полициясына, НКВД-ға Кировты өлтіруді ұйымдастыруды тапсырды; ГПУ осы істі іске асыру үшін психикалық ауру тарихы бар фанатик Леонид Николаевты пайдаланды. 1934 жылғы 1 желтоқсанда Николаев Ленинградтағы Смольный институтында Кировты атып өлтірді. Оның жерленгенінен кейін Сталин Кировты өлтіруде Коммунистік партияның реакциялық элементтерін кінәлады. Кейін Сталин ең үлкен ирониялық әрекет жасап, Ленинградтағы оппозиция басшыларын және көптеген басқа партиялық лауазымды адамдарды Кировты өлтіруге қатысқандықтары үшін өлім жазасына кесті. Осы әрекет Сталиннің нұсқауымен жүзеге асырылған кеңес әскери және үкімет шенеуніктерін қудалау, өлтіру және жоғалу сериясының бастамасы болды, бұл Ұлы тазалау деп белгілі болды. Бармин Кеңес Одағының көптеген жетекші генералдарының, дипломаттарының және үкімет шенеуніктерінің шәкірті, әріптесі, бағыныстысы немесе сенімді адамы болған, олардың барлығы дерлік 1930 жылдардың соңында Сталиннің тазалаулары кезінде тұтқындалып, түрмеге жабылып, атылды. Осы кезеңде Бармин Сыртқы істер министрлігінде қызмет етіп, Грекияның Афиныдағы Кеңес өкілдігіне жіберілді. Барминнің әскери және дипломатиялық корпустағы тікелей басшылары жоғала бастағанда немесе тұтқындалып, атылғандығы туралы хабарланғанда, Бармин өзіне де осындай тағдыр күтіп тұрғанын сезіне бастады.
Alexander Grigoryevich Barmin was born on August 16, 1899, in Mogilev, Mogilev Government, Russian Empire (now Belarus). His father, whose surname was originally Graff, was a teacher and came from an ethnic German colonist family, while Alexander's mother was Ukrainian. Alexander attended a state gymnasium in Kiev, followed by St. Vladmir University also in Kiev, Infantry Officer's School in Minsk, M. V. Frunze Military Academy in Moscow, and the Oriental Languages Institute in Moscow. According to Barmine, Stalin's Great Purge began with the assassination of the Leningrad party leader Sergei Kirov. Kirov was widely admired in the Communist Party for his efficiency as administrator of the Leningrad District, and his willingness to stand up to Stalin (Kirov gave orders that Leningrad party dissidents were not to be persecuted by the police). As a result, he drew the unwelcome attention of Stalin. Viewing Kirov's growing popularity as a threat to his hold on power, Stalin ordered the Soviet secret police, the NKVD, to arrange Kirov's assassination; the GPU used a fanatic with a history of mental illness to accomplish the deed, Leonid Nikolaev. On December 1, 1934, Nikolaev shot Kirov in the Smolny Institute in Leningrad. After his funeral, Stalin blamed Kirov's assassination on reactionary elements within the Communist Party. Later, in an act of supreme irony, Stalin had the Leningrad opposition leaders and many other party officials executed on the grounds that they had plotted with the assassin to kill Kirov. This act began the series of prosecutions, assassinations, and disappearances of Soviet military and government officials at Stalin's direction, known as the Great Purge. Barmine had been a protege, co worker, subordinate, or confidant of many of the Soviet Union's leading generals, diplomats, and government officials, nearly all of whom were arrested, imprisoned, and shot during the Stalin's purges during the late 1930s. During this time, Barmine was serving in the Foreign Office, and was posted to the Soviet legation in Athens, Greece. When Barmine's immediate superiors in the military and diplomatic corps began to disappear, or were announced to have been arrested and shot, Barmine began to fear that a similar fate was in store for himself.</blockquote>
АҚШ үкіметі
Нью-Йорк қаласында Бармин саяси баспана мен азаматтық алуға өтініш берді, ол АҚШ-қа келген ең алғашқы жоғары дәрежелі кеңес үкіметінің қызметтен бас тартқандардың бірі болды. АҚШ-тың Орталық барлау агенттігі құрылмас бұрын, Барминнің кеңес басшылары мен саясаты туралы мол біліміне қатысты АҚШ үкіметі оны ешқандай сұраққа тартып алмаған сияқты. 1941 жылы Бармин 42 жастағы қарапайым сарбаз ретінде АҚШ армиясының зениттік бөліміне қосылды. 1942 жылы ол АҚШ азаматтығын алды. 1952 жылы Бармин Сенаттың Ішкі қауіпсіздік жөніндегі кіші комитетінде (МакКарран комитеті) ант беріп, Кеңес ГРУ директоры Берзиннің Латтиморды "біздің адамдарымыздың бірі" деп айтқанын куәландырды. Әдебиеттерінде Бармин, өзінің және басқа Кеңес ГРУ мүшелерінің, Кеңес үгітінің Бес жылдық жоспар туралы жарияланғаннан кейін, батыс демократиялық елдердегі зиялылар арасында кеңес коммунизміне қолдаудың күшеюіне қатты таңырғандарын айтты, осы кезде ол және басқа командирлер большевиктік революцияға деген үмітін жоғалта бастаған еді. Бұл жайттың анықталуынан кейін бүкіл әлемде кең ауқымды кеңес тыңшылық және үгіт-насихат жұмыстары күшейді, әсіресе демократиялық үкіметтері бар елдерге ерекше назар аударылды.
In New York City, Barmine applied for political asylum and citizenship as one of the earliest high ranking Soviet government defectors to the United States. In the days before the formation of the U. S. Central Intelligence Agency, Barmine does not appear to have been debriefed at all by the United States government regarding his extensive knowledge of Soviet leaders and policies. In 1941, Barmine joined a U. S. Army anti aircraft unit as a 42 year old private soldier. In 1942, he obtained his U. S. citizenship. In 1952, Barmine testified under oath before a Senate Subcommittee on Internal Security (McCarran Committee) that he was told by Soviet GRU Director Berzin that Lattimore was "one of our men". In his memoirs, Barmine related how he and fellow members of the Soviet GRU were surprised to learn of the burgeoning support for Soviet communism among intellectuals in the Western democracies after the release of Soviet propaganda on the Five Year Plan, just when he and other commanders had begun to lose hope in the Bolshevik revolution. This revelation soon inspired a massive Soviet espionage and propaganda effort worldwide, with particular emphasis on nations with democratic governments.