Кіріспе
Тацит жазған "Агрикола" (лат. De vita et moribus Iulii Agricolae, lit. Юлий Агриколаның өмірі мен мінезі туралы) – римдік жазушы Тациттың шамамен 98 жылы жазылған кітабы. Бұл еңбек оның қайын атасы Гней Юлий Агриколаның өмірін баяндайды, ол көрнекті римдік генерал және 77/78 – 83/84 жылдары Британияның губернаторы болған. Сондай-ақ, ежелгі Британияның географиясы мен этнографиясы да осы кітапта қамтылған. Мәтін неміс монастырында (Hersfeld Abbey) Poggio Bracciolini анықтаған бір ғана кодексте сақталған. Оны кейін гуманист Николо де'Николи қорғаған. XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында Дуэн Рид Стюарт тағы екі қолжазбаның табылып, олардың бірі Испаниядағы Толедо соборының кітапханасында, ал екіншісі 1902 жылы Италиядағы Джесси графы Балеанидің жеке кітапханасынан табылғанын айтады. Либесшуц Тациттің "Агрикола" шығармасы Домицианның билігін айыптаумен ғана шектелмей, жалпы императорлар тұсындағы өмір жағдайы туралы ой-пікірлерді және республикалық дәуірде өмір сүрмеуге қатысты өкінішті де қамтиды деп санайды.
The Agricola (Latin: De vita et moribus Iulii Agricolae, lit. On the life and character of Julius Agricola) is a book by the Roman writer, Tacitus, written c. AD 98. The work recounts the life of his father in law Gnaeus Julius Agricola, an eminent Roman general and Governor of Britain from AD 77/78 – 83/84. It also covers the geography and ethnography of ancient Britain. The text survived in a single codex ascertained by Poggio Bracciolini to be in a German monastery (Hersfeld Abbey). It was eventually secured by the humanist Niccolò de' Niccoli. In the late nineteenth and early twentieth centuries, two more manuscripts are said by Duane Reed Stuart to have been brought to light, with one being held by the Chapter Library of the Cathedral at Toledo in Spain and the other being found in 1902 in the private library of Count Balleani of Jesi, in Italy. Liebeschuetz suggests that Tacitus's Agricola not only includes an indictment of the reign of Domitian, but a comment on the state of living under the reign of emperors in general, and a lamentation of no longer living in Republican times.
Стиль
Джанет Бьюс Тациттің "Агрикола" еңбегінде британдық материалды талқылайтын бөлімдердің айқын ораторлық сипатқа ие екенін, ал стиль жағынан Цицеронды еске түсіретінін көрсетеді. Агриколаның губернаторлық қызметіне арналған бөлімде Кларк тарихи стильдің екі үлгісін байқауға болатынын хабарлайды: Саллуст пен Ливийдікі.