Ақарай – Перудің Солтүстік Шико аймағындағы ежелгі археологиялық орталық. Б.з.д. 900-200 жылдары салынған, қорғаныс қабырғаларымен қоршалған қамал және бекініс орны. 🇵🇪🏛️
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Перудегі археологиялық орын
Archaeological site in Peru
Парагвайдағы гидроэлектр станциясы және HVDC тікелей байланыс құрылғысы үшін Акарай электр станциясын қараңыз.
For the hydroelectric power plant and HVDC back to back facility in Paraguay, see Acaray Power Plant
Акарай, сондай-ақ Акарай бекінісі деп белгілі, Перудің солтүстік жағалауындағы Хуаура өзенінің аңғарында (немесе Норте Чико аймағында) орналасқан археологиялық орын. Ерекше бекініс үш төбенің үстінде орналасқан, олардың әрқайсысы қорғаныс қабырғаларымен қоршалған, оларда парапеттер мен бастиондар бар. Бұл орынның әскери сипатын көрсетеді. Радиокөміртектік талдау оның б.з.д. 900-200 жылдар аралығында салынғанын және 1000-1470 жылдары тасталғанын анықтады. Төбедегі бекіністің төңірегінде төмен жатқан қоныс аумақтары мен кең зираттар орналасқан, олар көптеп тоналған.
Acaray, also known as the Fortress of Acaray, is an archaeological site located in the Huaura River Valley on the near north coast of Peru (or the Norte Chico region). The impressive fortress is located on a series of three hilltops, each ringed with a number of perimeter defensive walls that have parapets and bastions, which stand as testaments to the military nature of the site. Radio carbon dating has established it was built about 900–200 BC and abandoned 1000–1470AD. Surrounding the hilltop fortress are lower lying areas of occupation and extensive cemeteries, which have been heavily looted.
Зерттеу тарихы
Акарай туралы 1962 жылы Лима қаласынан шыққан перулік "Каретас" журналында жазған неміс археологы Ханс Хоркхаймер ертерек назар салған. Оны "Форталеза де Хуаура" (Хуаура бекінісі) деп атап, Пативилка өзені аңғарындағы көршілес Парамонгадан өзгеше, қорғаныс мәні күмәнді болған Акарайды нағыз бекініс деп санады. Хоркхаймер кірпіш сияқты дөңгеленген өзен тастарын жер бетінде көптеп байқады, олардың оқ-дәрі немесе сырға салуға қолданылған болуы мүмкін. 1970 жылдары Акарайға қызығушылық артып, бекіністе археологтардың алғашқы жұмыстары басталды. Перудің Рива Агуэро институтының археологы Мерседес Карденас, Перу жағалауындағы теңіз ресурстарын пайдалануды түсіну және радиокөміртектік жас анықтау мақсатындағы ірі жобаның аясында, Акарайды және басқа да жағалаулық ескерткіштерді зерттеді. Ол Хуаура аңғарын зерттеуге жетекшілік еткен команданы басқарды және Акарайдағы төбедегі бекініс сияқты бірнеше нысанда қазба жұмыстарын жүргізді. Оның бағалауынша, ол б.з.д. 900-200 жылдары салынған және 1000-1470 жылдары тасталып кеткен. 2004 жылы Солтүстік Америка археологы Маргарет Браун Вега, Иллинойс университетінің (Урбана-Шампейн) қызметкері, Акарайда зерттеу жұмыстарын бастады, оның аясында екі жыл бойы қарқынды карта жасау, жер бетін талдау және қазба жұмыстары жүргізілді. Браун Веганың сөзіне сәйкес, Акарайдың ерте мегалиттік қабырға құрылыстары сол дәуірдегі Чанкиллоға ұқсас болуы мүмкін.
Attention was called to the site early on by the German archaeologist Hans Horkheimer, who wrote about Acaray in 1962 in the Peruvian magazine, Caretas, published in Lima. Calling it the Fortaleza de Huaura (the Fortress of Huaura), he deemed Acaray to be a true fortress, unlike the more well known neighboring site of Paramonga in the Pativilca River Valley, whose defensive nature has been questioned. Horkheimer noted the abundance of rolled river cobbles on the surface of the site, which were likely used as projectiles or slingstones. During the 1970s interest in Acaray increased, and the first work by archaeologists was initiated at the fortress. Peruvian archaeologist Mercédes Cárdenas, of the Riva Agüero Institute, excavated at Acaray, among other coastal sites, as part of a larger project to understand the use of marine resources in the past on the Peruvian coast and to obtain radiocarbon dates. She led a team that surveyed the Huaura Valley and excavated at several sites, including the hilltop fort at Acaray. She estimated that it was built about 900–200 BC and abandoned 1000–1470 AD. In 2004, North American archaeologist Margaret Brown Vega, of the University of Illinois at Urbana Champaign, began research at Acaray, carrying out intensive mapping, surface analysis, and excavations, which lasted for two years. According to Brown Vega, Acaray early megalithic wall constructions may be similar to those of Chankillo from the same period.