Жозеф Ноэль Патон: Шотланд суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
Joseph Noel Paton
Жозеф Ноэль Патон (1821-1901) – шотланд суретшісі, суретші, мүсінші. Шотландия фольклоры мен кельт аңыздарына қызығушылық танытқан. Туған жері, отбасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд суретшісі (1821–1901)
Scottish artist (1821–1901)
Сэр Джозеф Ноэл Патон (13 желтоқсан 1821 – 26 желтоқсан 1901) – шотланд суретшісі, иллюстратор және мүсінші. Ол сонымен қатар ақын болған және шотланд халық ауыз әдебиеті мен кельт аңыздарына құштарлық танытқан.
Sir Joseph Noel Paton (13 December 1821 – 26 December 1901) was a Scottish artist, illustrator and sculptor. He was also a poet and had an interest in, and knowledge of, Scottish folklore and Celtic legends.
Ерте өмір
Ол 13 желтоқсан 1821 жылы Файфтың Данфермлин қаласында Джозеф Нил Патон мен Кэтрин МакДиармид отбасында дүниеге келді. Олар қалада жоғары сапалы мата суреттерімен және тоқумен айналысқан. Ол мүсінші Амелия Робертсон Хиллдің және пейзаж суретшісі Уоллер Хью Патонның ағасы болды. Оның Арчибальд есімді бір ағасы және екі әпкесі болды, олар бала кезінде қайтыс болды. Өмірінің соңына таман Патон ата-анасы мен туыстарының қабірінде ескерткіш орнатты. Олардың қабірлері бастапқыда белгіленбеген болуы мүмкін; ескерткіш Данфермлин аббаттығының солтүстік жағында орналасқан және жақын маңдағы кіші, құмтастан жасалған белгілердің арасында ерекше қызыл граниттен жасалған келттік крест бар. Патон Данфермлин мектебінде, содан кейін Данфермлин өнер академиясында оқыды, бала кезінен дамыған қабілеттерін одан әрі жетілдірді. Ол отбасылық кәсіпті жалғастырып, үш жыл бойы муссалин фабрикасында дизайн бөлімінің директоры болып жұмыс істеді. Өмірінің көп бөлігін Шотландияда өткізді, бірақ 1843 жылы Лондондағы Корольдік академияда қысқа уақыт оқыды, онда оны Джордж Джонс оқытты. Лондонда оқып жүргенде Патон Джон Эверетт Миллеамен танысты, ол оны Прерафаэлиттер бауырластығына қосылуға шақырды.
He was born in Wooer's Alley, Dunfermline, Fife, on 13 December 1821 to Joseph Neil Paton and Catherine MacDiarmid, damask designers and weavers in the town. He was the brother of the sculptor Amelia Robertson Hill, and the landscape artist Waller Hugh Paton. He also had one brother, Archibald, and two sisters, Catherine and Alexia, who died in childhood. Later in his life, Paton erected a monument on the grave site of his parents and siblings. Their graves were probably originally unmarked; the monument lies on the north side of Dunfermline Abbey and—amongst nearby smaller, sandstone markers—is a distinctive red granite Celtic cross. Paton attended Dunfermline School and then Dunfermline Art Academy, further enhancing the talents he had developed as a child. He followed the family trade by working as the design department director in a muslin factory for three years. Most of his life was spent in Scotland but he studied briefly at the Royal Academy, London in 1843, where he was tutored by George Jones. While studying in London, Paton met John Everett Millais, who asked him to join the Pre Raphaelite Brotherhood.
Мансап
Пэтон Бауырластықтың ресми мүшесі болудан бас тартты, бірақ ол Рафаэль стиліне дейінгі сурет салумен қатар тарихи, ертегілік, аллегориялық және діни тақырыптарды суретке түсірді. Дэниел Маклайзбен бірге Пэтон фольклор маманы болды; Виктория дәуірі өнерінің сарапшысы Кристофер Вудтың айтуынша, Маклайз бен Пэтон фольклордағы біліктілігі бар ертегі суреттері жанрында жұмыс істейтін жалғыз суретшілер болды. Патонның кельт аңыздары мен шотланд фольклоры туралы білімі оның суреттерінде көрінеді. Лондонға келген қысқа мерзімінде Пэтон The Art Journal журналының редакторы Сэмюэл Картер Холлмен танысып, оған 1842 жылы жарық көрген «Британдық балладалар кітабының» кейбір суреттерін жасауды тапсырды. Кітап иллюстрацияларын жобалау жөніндегі басқа тапсырмаларға Шеллидің «Прометейдің босатылмаған» лирикалық драмасының 1844 жылғы басылымы, Шекспирдің «Дауыл» пьесасының 1845 жылғы басылымы және Колридждің «Ежелгі теңізшінің жырлары» поэмасының 1863 жылғы нұсқасы кірді. 1844 жылы Патонның алғашқы суреті «Рут егін жинауда» Шотландия Корольдік академиясында көрмеге қойылды. Ол өзінің еңбегі үшін бірнеше жүлде алды, соның ішінде екі ең танымал туындысы – «Оберон мен Титанияның дауы» және «Оберон мен Титанияның келісімі» (1847 – Вестминстер залы), екеуі де Шотландияның Ұлттық галереясында көпшілік назарына ұсынылады. «Даудың» алғашқы эскізі 1846 жылы аяқталды және сол жылы Патонның дипломдық суреті ретінде Шотландия Корольдік академиясында көрсетілді. Академия бұл ертедегі туындыны 700 фунт стерлингке сатып алды. Патон 1847 жылы Шотландия Корольдік академиясының мүшесі болды және 1850 жылы Fellow атағын алды. 1865 жылы ол Шотландияның королевасының суретшісі болып тағайындалды. Ол сондай-ақ екі томдық өлеңдер жинағын жариялады және көптеген мүсіндер жасады. Екі жылдан кейін ол рыцарлық атаққа ие болды, ал 1878 жылы Эдинбург университетінің LLD дәрежесімен марапатталды. 1860 жылы ол Эдинбургтің Жаңа қаласындағы 37 Драммонд-плейс мекенжайында тұрды. Патон – қару-жарақ және антиквариат саласындағы белгілі сарапшы. 1859 жылы ол 1-ші Эдинбург (қалалық) артиллерия ерікті корпусын құрып, оған басшылық етті, оның құрамына негізінен суретшілер кірді, ал суретші Джон Фейд оның лейтенанты болды. 1875 жылы Патон Кокберн қауымдастығының негісқалаушы мүшесі болды, бұл Эдинбургтің ықпалды табиғатты қорғау ұйымы, ол 1885 жылға дейін оның басқару кеңесінде қызмет етті, содан кейін науқандық топтың вице-президенті болды, бұл лауазымды өліміне дейін 16 жыл сақтап қалды. Ол 1901 жылдың 26 желтоқсанында Эдинбургте, 33 Джордж скверіндегі үйінде қайтыс болды және Дин зиратында (оңтүстікке қарай төменгі террасада) жерленді.
The invitation to be an official member of the Brotherhood was turned down by Paton although he painted in the Pre Raphaelite style and became a painter of historical, fairy, allegorical and religious subjects. Together with Daniel Maclise, Paton was a folklore expert; according to Christopher Wood, an expert in Victorian art, Maclise and Paton were the only artists working in the genre of fairy paintings with expertise in folklore. Paton's knowledge of Celtic legends and Scottish folklore is reflected in his paintings. During his short spell in London, Paton became acquainted with Samuel Carter Hall, editor of The Art Journal, and he commissioned Paton to design some of the illustrations for his 1842 book The Book of British Ballads. Other commissions to design book illustrations included the 1844 edition of Shelley's lyrical drama Prometheus Unbound, an 1845 publication of Shakespeare's The Tempest and an 1863 version of Coleridge's poem The Rime of the Ancient Mariner. In 1844 Paton's first painting, Ruth Gleaning, was exhibited at the Royal Scottish Academy. He won a number of prizes for his work including for two of his most famous works The Quarrel of Oberon and Titania and The Reconciliation of Oberon and Titania (1847 – Westminster Hall), both of which are available to public view at the National Gallery of Scotland. An earlier study of the Quarrel painting was completed in 1846 and featured as Paton's diploma picture at the Royal Scottish Academy that year. The Academy purchased the earlier work for £700. Paton became an associate of the Royal Scottish Academy in 1847 and was made a Fellow in 1850. In 1865, he was appointed Queen's Limner for Scotland. He also published two volumes of poetry and produced a number of sculptures. Two years later he received a knighthood, and in 1878 was conferred the degree LLD by the University of Edinburgh. In 1860 he was living at 37 Drummond Place in the New Town, Edinburgh. Paton was a well known antiquary, whose specialty was arms and armour. In 1859 he raised and commanded the 1st Edinburgh (City) Artillery Volunteer Corps, composed mainly of artists with the painter John Faed as his lieutenant. In 1875 Paton was one of the founding members of the Cockburn Association, the influential Edinburgh conservationist organisation, serving on its ruling council until 1885 when he became the campaigning group's vice president, a position he retained until his death 16 years later. He died in Edinburgh at his home 33 George Square on 26 December 1901, and is buried in Dean Cemetery (in the obscured lower terrace to the south).